Nasza strona zapisuje niewielkie pliki tekstowe, nazywane ciasteczkami (ang. cookies) na Twoim urządzeniu w celu lepszego dostosowania treści oraz dla celów statystycznych. Możesz wyłączyć możliwość ich zapisu, zmieniając ustawienia Twojej przeglądarki. Korzystanie z naszej strony bez zmiany ustawień oznacza zgodę na przechowywanie cookies w Twoim urządzeniu. Więcej informacji o plikach cookies.

Zgadzam się

r e k l a m a

Partner serwisu

Jak ograniczyć stres odsadzeniowy u cieląt?

Hodowla Zwierząt Bydło mięsne
Data publikacji 08.10.2018r.

Odsadzanie cieląt to zabieg bardzo trudny, tak dla cielęcia, jego matki, jak również dla hodowcy. Zwykle hodowcy decydują się na nagłe oddzielenie cielęcia od krowy. Odsadki przenoszone są wówczas możliwie daleko od krowy, tak by nie miały ze sobą kontaktu wzrokowego i słuchowego.

Stopniowe odsadzanie jest lepsze dla cieląt i mamek

Zaleca się jednak, aby zabieg odsadzenia przeprowadzany był w sposób jak najmniej stresujący zwierzęta. Zdecydowanie więc łagodniejszą metodą jest stopniowe oddzielanie krów od cieląt przez okres kilku dni. Krowy – mamki oddziela się od cieląt na kilka godzin dziennie i umieszcza je np. na okólnikach, z każdym dniem zwiększając stopniowo czas oddzielenia i odległości między nimi. Najkorzystniejszym z punktu widzenia zwierząt odsadzeniem jest tzw. odsadzenie pełzające.

r e k l a m a



Gdy zbliża się termin planowanego zabiegu, cielętom umożliwia się korzystanie z dobrej jakości paszy (w okresie letnim –pastwiska, zimowym – kiszonek, siana czy pasz treściwych), na sąsiadującym okólniku stosując np. odpowiednie przejścia o szerokości 40–50 cm, przez które nie mogą przedostać się krowy, a bez trudu przechodzą przez nie cielęta. Z każdym dniem zwierzęta przyzwyczajają się do coraz dłuższych okresów braku ze sobą kontaktu.


Fot. Pixabay
  • Łagodniejszym sposobem na odsadzenie cieląt od krów jest ich stopniowe – trwające kilka dni – oddzielanie

Co po odsadzeniu?

Po odsadzeniu cieląt rozdziela się je na 2 grupy (jałówek i buhajków), aby zapobiec przypadkowym pokryciom. Następnie w obrębie płci dzieli się je na grupy żywieniowe uwzględniając masę ich ciała. I właśnie z tego powodu pomieszczenie dla młodzieży hodowlanej i opasowej powinno być podzielone na kojce dla 10–20 zwierząt, zapewniające odpowiedni dostęp do stołu paszowego i poideł.

Beata Dąbrowska

r e k l a m a

r e k l a m a

Partner serwisu

r e k l a m a