Pinzgauer na każde warunki

Hodowla Zwierząt
Data publikacji 23.07.2017r.

Bydło pinzgauer zwane również rasą pincgauską pochodzi z Austrii, jednak ze względu na bardzo duże możliwości adaptacyjne można je spotkać nie tylko w wysokich partiach Alp, ale także i w śnieżnych regionach Ameryki Północnej, jak i w gorącym klimacie Teksasu czy Afryki oraz w wilgotnej Kalifornii. Zdaniem hodowców, bydło to bez problemów może przez cały rok pozostawać na pastwiskach.

My na pinzgauera natrafiliśmy w Bawarii, w gospodarstwie Mariele Simon. Owa rasa jest tu nie tylko atrakcją agroturystyczną, ale również źródłem bardzo dobrej jakościowo wołowiny  oraz mleka i ich przetworów sprzedawanych we własnym sklepie przy gospodarstwie.


Dziś bardzo często ta rasa jest użytkowana w sposób jednostronnie mięsny lub w obu kierunkach: mięsnym i mlecznym. Rasa stanowi ciekawy komponent do krzyżowania towarowego z innymi rasami, mniej obficie umięśnionymi i mało odpornymi na warunki środowiskowe. Jak twierdzi Mariele Simon, pincgauery są rasą długowieczną (18-letnie krowy nie są czymś wyjątkowym), bardzo odporną na schorzenia, lecz późno dojrzewającą. Pierwsze wycielenia jałówek mają miejsce w wieku 30–36 miesięcy, lecz później, pełną przydatność rozpłodową zachowują przez długie lata. Wycielenia przebiegają bez komplikacji.

Kalibrowo zwierzęta są średnie i duże z wyjątkowo długim, głębokim i dobrze umięśnionym tułowiem. Mają dobrze umięśniony zad oraz głęboką klatkę piersiową i krótką głowę. Kończyny zakończone są ciemnymi, twardymi racicami. Rasa w zasadzie rogata, choć bywają też linie genetycznie bezrogie. Masa ciała dorosłych buhajów dochodzi do 1100–1200 kg przy wysokości w kłębie 148–155 cm, masa krów około 650–750 kg przy średniej wysokości w kłębie 138–142 cm. Dobowe przyrosty opasanych buhajków wynoszą około 1300 g, jałówek 1000 g. Według Mariele Simon, jest to bydło o spokojnym, zrównoważonym temperamencie, bardzo dobrze wykorzystujące paszę i to również tę gorszej jakości zarówno na produkcję mleka, jak i na produkcję wysokiej jakości mięsa drobnowłóknistego o marmurkowatym przekroju.

Andrzej Rutkowski
Buhaje rasy pinzgauer w oborze z zewnętrznym stołem paszowym w gospodarstwie Mariele Simon żywione są głównie sianokiszonką pociętą na dość krótkie kawałki, zaś krowy i jałówki w sezonie letnim wychodzą na pastwiska

Partner serwisu