Prośnym dajemy paszy mniej, ale wartościową

Hodowla Zwierząt Żywienie
Data publikacji 09.12.2017r.

Zapotrzebowanie na składniki pokarmowe lochy luźnej i nisko prośnej jest bliskie zapotrzebowaniu bytowemu, wzrasta natomiast w okresie zaawansowanej ciąży. Związane jest to przede wszystkim z rozwojem płodów, a później z okresem karmienia prosiąt podczas laktacji.

Nieprawidłowe żywienie loch prowadzi do wystąpienia nieregularnych rui, trudnych porodów oraz wymusza powtarzanie zabiegów inseminacji. Nadmiar paszy powoduje, że lochy są zbyt otłuszczone, a jej niedobór, że są zbyt chude. Jest to związane w dużej mierze z zawartością energii w podawanej paszy. Ogólnie można przyjąć, że locha o masie  ciała 180 kg potrzebuje na okres niskiej prośności około 25 MJ energii metabolicznej, zaś wysokiej prośności – 29 MJ EM.


Lochy nisko prośne (do 85.–90. dnia ciąży) powinny zjadać około 2,5 kg paszy o koncentracji energii 11 MJ EM/kg paszy i zawierającej 12% białka. Należy unikać obfitego żywienia w tym okresie, by nie dopuścić do zatuczenia loch, co może doprowadzić do kłopotów z porodem i zahamowania apetytu po porodzie. Dawki dla tej grupy zwierząt powinny być mniej energetyczne, a w celu wypełnienia przewodu pokarmowego zaleca się podawanie surowców włóknistych, np. otrąb pszennych lub siana bądź słomy (w ilości około 300 g na sztukę), gdyż ważnym składnikiem paszy jest włókno surowe, którego zawartość powinna wynosić około 5–7%. Włókno pochodzące z pasz objętościowych jest dobrze wykorzystywane przez lochy i skutecznie obniża wartość energetyczną dawki. Pasze objętościowe mogą zatem pokryć nawet 2/3 zapotrzebowania loch nisko prośnych na energię.

Żywienie loch wysoko prośnych

Lochy wysoko prośne powinny być karmione paszą o wyższej koncentracji energii i białka. W okresie zaawansowanej ciąży składniki pokarmowe mają służyć intensywnemu przyrostowi masy płodów. Zalecane jest, aby maciory otrzymywały mieszankę pełnoporcjową w ilości około 3–3,25 kg o koncentracji energii 12–13 MJ EM w 1 kg paszy. Znaczne rozmiary płodów w tym czasie nie pozwalają na pobranie dużej ilości pasz objętościowych. W okresie ciąży locha powinna przybrać około 35–40 kg, a loszka 50–60 kg. Przez cały okres ciąży należy żywić lochy tymi samymi paszami, unikając gwałtownych zmian ich składu surowcowego. Wskazane jest 2–3-krotne zadawanie pasz w ciągu dnia.



Zastosowanie kwasów organicznych lub preparatów probiotycznych w żywieniu wysoko prośnych i karmiących loch powoduje wytworzenie korzystnego środowiska w układzie pokarmowym, dzięki czemu ryzyko produkcji toksyn bakteryjnych jest ograniczone. Zmniejsza to występowanie problemów okołoporodowych.

Na 3–4 dni przed porodem ilość podawanej mieszanki należy zmniejszyć do 1,5–1,7 kg. Wyproszenie lochy powinno następować przy stosunkowo opróżnionym przewodzie pokarmowym, dzięki czemu ilość bakterii w jelitach jest zredukowana. Zbyt obfite żywienie paszami ubogimi w włókno w okresie okołoporodowym oraz brak ruchu mogą prowadzić do zaburzeń w perystaltyce jelit i występowania zaparć u loch. Podawanie soli glauberskiej w ilości 30–50 g dziennie (najlepiej rozpuszczonej w wodzie) działa pobudzająco na perystaltykę przewodu pokarmowego. Wprowadzenie do dawki żywieniowej 0,5 kg otrąb pszennych dziennie w okresie 3 dni przed porodem i 2 dni po porodzie również korzystnie wpływa na pracę jelit.



Pasza na okres okołoporodowy może składać się z mieszanki dla lochy karmiącej (50%) oraz śruty jęczmiennej (50%). Pasza o takim składzie z reguły powoduje obniżenie pH moczu do wartości 6,5–7. Przy czym podawanie kwasów organicznych, np. mrówkowego czy fumarowego, nie wpływa istotnie na wartość pH moczu u loch. Przyczyną wysokiego pH moczu może być także zbyt mała ilość wody podawana lochom. Przy niedostatecznym pokryciu zapotrzebowania na wodę mocz ma zmieniony, ciemnożółty kolor.

Artykuł podzielony na strony, czytasz 1 z 2 stron.

Czytaj dalej

Partner serwisu