r e k l a m a

Partner serwisu

Rozród świń: Najwięcej poronień jest zimą

Hodowla Zwierząt Świnie
Data publikacji 29.12.2017r.

Spośród czynników przyczyniających się do problemów w rozrodzie świń największe straty ekonomiczne powodują wirusowe i bakteryjne zakażenia loszek i loch, które powodują trudności z występowaniem rui oraz prowadzą do poronień. Często bezobjawowy przebieg schorzeń umyka uwadze producentów trzody chlewnej.


r e k l a m a



W przypadku wirusa zespołu rozrodczo-oddechowego występują późne poronienia powyżej 80. dnia ciąży lub przedwczesne porody. Często stwierdza się częściowo zmumifikowane płody i nieżywe noworodki z obrzękami. Bardzo często oprócz martwych płodów występują słabe prosięta nienadające się do chowu, prosięta z rozjeżdżającymi się nogami, z obrzękiem pępowiny czy wybroczynami.




Cirkowirus może zabijać zarodki już w pierwszych dniach życia. Jeśli zamieranie dotyczy wszystkich zarodków, konsekwencją jest nieregularna ruja. Jeśli zginie ich część – będą mało liczne mioty. W przypadku zakażenia płodów między 35. a 70. dniem ciąży skutkiem jest rodzenie się mumifikatów lub poronienie. Gdy do zakażenia dojdzie po 70. dniu życia płodowego, rezultatem jest rodzenie się mumifikatów, martwych płodów i prosiąt słabych, mało żywotnych. Zwiększone padnięcia noworodków związane są z uszkodzeniem mięśnia sercowego. Dlatego powszechnie uważa się, że tam gdzie mają miejsce intensywne zakażenia loch prośnych przez cirkowirusa, obserwuje się rodzenie się miotów o słabej jakości.

Eliminacja wirusów

O ile szczepienia przeciwko cirkowirusom u prosiąt są powszechne, o tyle szczepienie loch nie jest już tak często stosowane, a jeśli już – z pewnością nie jest przeprowadzane w celu redukcji problemów rozrodczych, a raczej po to, by uniknąć problemów w odchowie prosiąt. Tymczasem szczepienia loch przeciwko PCV2 mogą zmniejszyć odsetek występowania tego wirusa w poronionych płodach.




W celu zmniejszenia częstotliwości występowania wirusa PRRS w przypadkach poronień wprowadzone środki muszą być bardziej złożone, ponieważ powinny obejmować szczepienie stada podstawowego, poprawę bioasekuracji, aby uniknąć wprowadzania nowych szczepów wirusa, oraz wdrażanie elementów zarządzania mających na celu redukcję krążenia wirusa w stadzie (loszki remontowe, prosięta odsadzone). Pamiętajmy, że ze względu na grupowe utrzymywanie loch prośnych kontakt między nimi – a przez to transmisja wirusa PRRS – jest łatwiejszy niż w przypadku loch utrzymywanych pojedynczo.

  • Wirus grypy

    Także w przebiegu zakażenia loch prośnych wirusem grypy świń mogą występować poronienia. Skutki krążenia grypy w stadzie dotyczą głównie pierwiastek i młodych loch. Przejawia się to spadkiem skuteczności krycia, poronieniami we wszystkich okresach ciąży, rodzeniem się prosiąt martwych oraz słabych. Często objawem wskazującym na grypę jest rodzenie się niewyrównanych miotów i w związku z tym zwiększone padnięcia noworodków. W badaniach przeprowadzonych przez Państwowy Instytut Weterynaryjny w Puławach wykazano zaburzenia w rozrodzie w znacznym odsetku analizowanych ferm zakażonych wirusem grypy – bez względu na liczebność stada podstawowego. W chlewniach o obsadzie 500 loch i więcej obserwowano je w 50% ankietowanych ferm, w gospodarstwach o mniejszym pogłowiu loch odsetek ten był niższy i wynosił 42% w chlewniach utrzymujących do 50 macior oraz 28% w gospodarstwach przydomowych posiadających do 10 loch. Powrót wskaźników rozrodu do stanu notowanego przed infekcją następował w większości gospodarstw w ciągu miesiąca (53%). W 40% chlewni problemy w sektorze rozrodu utrzymywały się przez 3 miesiące, a w niektórych chlewniach powrót do normy następował dopiero po pół roku.


Dominika Stancelewska

Artykuł podzielony na strony, czytasz 2 z 2 stron.

Poprzednia strona

r e k l a m a

r e k l a m a

Partner serwisu

r e k l a m a