Akademia Dobrego Hodowcy: Schorzenia racic u bydła

Polskie mleko Choroby krów
Data publikacji 03.12.2017r.

O opłacalności chowu i hodowli bydła decyduje w znacznej mierze zdrowotność zwierząt. Liczba krów mlecznych brakowanych z powodu schorzeń racic i nóg stale wzrasta. Szacunkowe dane mówiące o wielkości brakowań krów z powodu schorzeń racic i nóg osiągają wartość nawet 15%. Ponad 80% kulawizn u bydła dotyczy kończyn tylnych, które są bardziej obciążone.

Schorzenia racic to duże straty ekonomiczne



Z powodu schorzeń racic wydajność mleczna krów ulega obniżeniu o 5%, natomiast w przypadku powikłań i ciężkiej kulawizny może dochodzić nawet do 65% obniżenia wydajności mlecznej. Dlatego też schorzenia racic wpływają w znaczący sposób na długowieczność krów, a co za tym idzie, są przyczyną znacznych strat finansowych dla hodowcy. Jak podaje profesor Olechnowicz z Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu, u krów kulejących wydłuża się prawie trzykrotnie liczba dni od wycielenia do pierwszego zabiegu inseminacyjnego, ponad 15-krotnie wydłuża się okres międzyciążowy, wzrasta również liczba zabiegów inseminacyjnych dla zacielenia.

Główne przyczyny chorób racic u bydła


Jako jedną z przyczyn schorzeń racic wymienia się uwarunkowania genetyczne (budowa i jakość stawu skokowego, twardość rogu racicowego, wielkość i kształt racic), które można eliminować poprzez odpowiednią selekcję krów oraz właściwy dobór buhajów do rozrodu.

Nieprawidłowo zbilansowana dawka pokarmowa może być również jedną z istotnych przyczyn schorzeń racic. Zachwiana gospodarka wapniowa może powodować powstawanie rogu racicy niedostatecznie skeratynizowanego albo powstawanie narośli kostnych na kości racicowej.

Zespół Rusterholza



W żywieniu wysokowydajnych krów mlecznych okres okołoporodowy (ostatnie trzy tygodnie przed wycieleniem i okres pierwszych trzech tygodni laktacji) jest bardzo krytyczny, dochodzi wówczas do obniżenia apetytu, zaburzeń procesów fermentacyjnych w żwaczu i deficytu energetycznego. Przy żywieniu krów dawkami pokarmowymi z dużą ilością łatwo fermentujących węglowodanów niestrukturalnych, nadmiernym rozdrobnieniu pasz i niedoborze włókna strukturalnego, może dojść do kwasicy żwacza. Kwasica żwacza sprzyja powstaniu Zespołu Rusterholza (wrzód podeszwy rogowej).

Zespołu Rusterholza jest to schorzenie tworzywa podeszwowego u bydła. U zwierząt chorych obserwuje się żółtawe zabarwienie rogu i jego gąbczastą konsystencję. Wrzód podeszwy rogowej objawia się stanem zapalnym między tworzywem a podeszwą rogową.

Zespół Rusterholza nie zawsze jest wynikiem kwasicy, inną przyczyną tej choroby może być zła korekcja racic (zbyt mocno spionowana racica), jak i uraz mechaniczny (np. zbyt szerokie szczeliny w rusztach). Szczególnie wrażliwy jest moment przeprowadzania bydła z podłóg elastycznych (np. słoma) na podłogi twarde (beton). Udowodniono, że u krów w oborach wolostanowiskowych na stanowiskach ścielonych piaskiem liczba klinicznych kulawizn była znacząco mniejsza w porównaniu do krów utrzymywanych na stanowiskach z materacami (głównie występował wrzód podeszwy).

Artykuł podzielony na strony, czytasz 1 z 3 stron.

Czytaj dalej

Partner serwisu