• Czas wykorzystać gnojowicę

    • ?
    Gnojowica to jeden z trzech podstawowych nawozów naturalnych powstających w gospodarstwach zajmujących się produkcją bydła i trzody chlewnej. Zdecydowanie lepszy jest od niej obornik. Gnojowica to jednak doskonały nawóz, pod warunkiem, że jest umiejętnie wykorzystany.
  • Cenna i problematyczna gnojowica

    • ?
    Gnojowica jest mieszaniną moczu, kału i wody, którą spłukuje się stanowiska w bezściołowym chowie zwierząt zgodnie z ustawą o nawozach i nawożeniu należy do nawozów naturalnych. Ze względów produkcyjnych oceniana jest jako cenny nawóz, ze środowiskowych, jako nawóz niebezpieczny dla wód.
  • Gnojowica z kwasem siarkowym

    • ?
    O wartości gnojowicy i jej bezpiecznym stosowaniu w nr 44 Tygodnika Poradnika Rolniczego pisała dr Dorota Pikuła z IUNG–PIB Puławy. Wspomniała też o tym, że skuteczną metodą zmniejszającą straty azotu z aplikowanej gnojowicy jest jej zakwaszanie kwasem siarkowym.
  • Gnojowica zgodnie z dyrektywami

    • ?
    Jesień to dobry czas na aplikację nawozów naturalnych. O ile nawożenie obornikiem nie wzbudza emocji, to gnojowicą już tak. Ze względów środowiskowych gnojowica oceniana jest, jako nawóz niebezpieczny dla wód, co jest poważnym problemem ekologicznym. Najwięcej wątpliwości pojawia się więc z bezpiecznym dla środowiska stosowaniem oraz ograniczeniem strat azotu.
  • Korzyści z gnojowicy

    • ?
    W wielu gospodarstwach zaszły diametralne zmiany technologiczne i zamiast obornika produkuje się w nich gnojowicę, jest  to doskonały nawóz o dużej zmienności składu chemicznego. Ten zależy oczywiście od gatunku zwierząt, technologii karmienia i pojenia zwierząt.
  • GPS do automatycznej obsługi osprzętu rozlewającego gnojowice

    • ?
    Ustanowienie standardowej normy ISO « Task Controller – Section Control » otworzyło drzwi do racjonalnego gospodarowania artykułami fitosanitarnymi, nasionami, nawozami. JOSKIN zawsze zaliczał gnojowicę do ważnych nawozów, proponuje więc zastosowanie tej normy do swoich aplikatorów i ramp do rozlewania gnojowicy, które dostosował do otwierania i zamykania poszczególnych sekcji osobno.