Co siedzi w glebie?

Uprawa Szkodniki
Data publikacji 06.01.2018r.

Nie chodzi tu o organizmy pożyteczne, lecz szkodniki glebowe. Walka z nimi jest utrudniona, gdyż prowadzą ukryty tryb życia. Niestety, powodują coraz większe straty w uprawach. Ich ofiarami padają wschodzące rośliny, rozsady, u starszych roślin niszczą bulwy wygryzając miąższ, podgryzają korzenie i czasem doprowadzają do wypadania młodych drzew i krzewów owocowych.

Do najgroźniejszych szkodników glebowych należy zaliczyć rolnice, turkucie, drutowce i pędraki. Ich masowemu rozwojowi towarzyszą wczesne, suche i pogodne okresy wiosenne i jesienne, a także duże tereny nieużytków, gdzie znajdują dogodne warunki.


Pędraki i ich zniszczenia

Te masowo występują na trawnikach i nieużytkach. Są nimi larwy chrząszczy z rodziny żukowatych. To białe, podkowiasto wygięte, ze zgrubiałym niebieskosinym końcem oraz brązową głową i trzema parami odnóży pędraki. Ich rozwój w glebie do osiągnięcia postaci dorosłej trwa u chrząszcza majowego 4 lata a u guniaka czerwczyka 2 lata. Pędraki tych szkodników niszczą korzenie roślin zielnych, drzew i krzewów owocowych, co w konsekwencji może doprowadzić do częściowego zamierania pędów lub całkowitego zniszczenia rośliny. W korzeniach buraków, bulwach i kłączach roślin ozdobnych wygryzają głębokie otwory o nieregularnych brzegach, na trawnikach podgryzają darń co powoduje placowe jej wypadanie a niekiedy oderwanie od podłoża. Osobniki dorosłe żerują na krzewach objadając liście, co często prowadzi do gołożerów. Jak z nimi walczyć? Strząsać na płachty, zbierać i niszczyć owady dorosłe z drzew wcześnie rano, gdy te żerują i są mało ruchliwe. Ważne są też zabiegi uprawowe spulchniające glebę, szczególnie skuteczne w czasie słonecznej i suchej pogody. Planując założenie poletka pod uprawę, najpierw wysiejmy rośliny, których chrząszcze nie tolerują np. lucerna, gorczyca, gryka lub cebula.



  • Pędraki chrząszczy żukowatych prowadzą podziemny tryb życia. Ich ulubionym pokarmem są soczyste korzenie buraków, bulwy i kłącza, a także korzenie traw

Drutowce, przysmak kretów i ptaków

Te dla odmiany są larwami chrząszczy sprężykowatych. Charakteryzują się wydłużonym, twardym, żółtobrązowym ciałem o długości ok. 2,5 cm. Rozwój podobnie jak u poprzednich odbywa się w glebie, lecz w zależności od gatunku może trwać do 5 lat. Najgroźniejszy okres ich żerowania to początek wegetacji roślin uprawnych. Wiosną zjadają nasiona i kiełkujące rośliny. Ich ulubioną pożywką są bulwy ziemniaków, buraki, korzenie i owoce truskawek, soczyste korzenie marchwi oraz sałata. W bulwach i kłączach drążą długie, wąskie korytarze zanieczyszczając odchodami. Zaatakowane przez nie rośliny łatwo ulegają infekcjom i gorzej się przechowują. Niekiedy wygryzają otwory w szyjce korzeniowej i łodygach na wylot doprowadzając do wypadania roślin. Co przedsięwziąć? Najłatwiej wyłapać drutowce w pułapki, o których często pisaliśmy. Są nimi np. kawałki ziemniaków, marchwi czy buraków, które umieszczamy w ziemi na głębokości ok. 5 cm. Po 4–5 dniach wyjmujemy przynęty z ziemi i usuwamy wyłapane szkodniki. Na glebach kwaśnych populację zmniejszymy stosując jesienne nawożenie mączką dolomitową. Drutowce i rolnice stanowią przysmak kawek, gawronów, które zjadają pokaźne ich ilości. Należy też wspomnieć o kretach, nietoperzach, ryjówkach czy chrząszczach biegaczowatych, które również nie pogardzą takim smakołykiem.



  • Dorosły osobnik chrząszcza majowego, którego larwy niszczą części podziemne, nie pogardzi liśćmi drzew i krzewów zarówno ozdobnych, jak i owocowy

Artykuł podzielony na strony, czytasz 1 z 2 stron.

Czytaj dalej

Partner serwisu