Nasza strona zapisuje niewielkie pliki tekstowe, nazywane ciasteczkami (ang. cookies) na Twoim urządzeniu w celu lepszego dostosowania treści oraz dla celów statystycznych. Możesz wyłączyć możliwość ich zapisu, zmieniając ustawienia Twojej przeglądarki. Korzystanie z naszej strony bez zmiany ustawień oznacza zgodę na przechowywanie cookies w Twoim urządzeniu. Więcej informacji o plikach cookies.

Zgadzam się

r e k l a m a

Partner serwisu

Erozji gleb trzeba zapobiegać

Uprawa
Data publikacji 24.10.2017r.

Według najnowszych szacunków The European Environment Agency prawie 130 milionów ha powierzchni gleb Unii Europejskiej ucierpiało w ostatnich latach wskutek erozji wodnej. Polska mieści się w grupie krajów, gdzie obserwuje się najniższy roczny odsetek ubytku gleby wskutek tego zjawiska.

Nie oznacza to, że problem ten u nas nie istnieje. Niska jakość gleby, przeważający intensywny model uprawy oraz anomalie klimatyczne skutkujące większym natężeniem zjawisk atmosferycznych, sprzyjają nasileniu zjawiska erozji, a jego skutki bywają bardzo dotkliwe.

Skala kosztów

r e k l a m a



Największe natężenie zjawiska erozji gleb obserwuje się w miejscach o dużym stopniu nachylenia stoków, na obszarach występowania znacznej ilości intensywnych zjawisk atmosferycznych oraz na glebach lekkich, zagęszczonych i ubogich w materię organiczną. Aby skutecznie zapobiegać erozji wodnej, wietrznej oraz wynikającej z intensywnej metody uprawy, warto przeanalizować jej następstwa, zwłaszcza w ujęciu kosztowym. To pozwoli uchronić gospodarstwo przed niekorzystnym wzrostem nakładów na produkcję. Skutki erozji i koszty jej eliminacji pokazuje grafika:


Metody zapobiegania

Erozji można zapobiegać albo ją ograniczać, szeregiem praktyk agrotechnicznych. Najważniejsze to: utrzymanie odpowiedniego poziomu materii organicznej w glebie; wprowadzanie do uprawy roślin bobowatych, traw i roślin ozimych; utrzymanie okrywy roślinnej na polach (międzyplony, mulczowanie); zatrzymanie resztek roślinnych w powierzchniowej warstwie gleby; uprawa roślin w wąskich międzyrzędach; utrzymanie dobrej struktury gleby; rozważenie uprawy konserwującej, pasowej, bezorkowej, zerowej; orka pługiem obracalnym lub wahadłowym z odkładaniem skiby w górę stoku; uprawa w poprzek stoku, uprawa konturowa; kontrola wilgotności gleby i nawadnianie według potrzeb; głęboszowanie na terenach silnie zagrożonych erozją w odstępie czasu nie mniejszym niż 3–4-letnim; system kształtowania mini-dołków w trakcie siewu lub sadzenia upraw rzędowych (ziemniaki, kukurydza). Przykładów przeciwerozyjnych praktyk rolniczych jest znacznie więcej i można je wspomagać melioracją, zadrzewianiem, które hamuje erozję wietrzną itd.

Opracowanie:
Polskie Stowarzyszenie Rolnictwa Zrównoważonego „ASAP”.

r e k l a m a

r e k l a m a

Partner serwisu

r e k l a m a