Jak skutecznie pozbyć się stonki ziemniaczanej?

Jak skutecznie pozbyć się stonki ziemniaczanej?

Stonka ziemniaczana jest szkodnikiem wyjątkowo ciepłolubnym i po ociepleniu pewny będzie jej szybki rozwój i duża szkodliwość, gdy pojawi się korzystny dla rozwoju stonki ziemniaczanej zakres temperatur, który wynosi od 18 do 26 st. C.

r e k l a m a

Gdy temperatura gleby przekroczy 15°C dorosłe osobniki stonki wychodzą na powierzchnię i po odnalezieniu ziemniaków zaczynają żerować i kopulują. Potem samice składają na spodniej stronie liści intensywnie żółte jaja.

Żer zacznie się w połowie czerwca

Chociaż wiosna była początkowo chłodna, to niewykluczone, że już w połowie czerwca wylęgną się larwy L1, a na koniec miesiąca żer zaczną najbardziej łakome larwy L3 i L4. Ten atak nie oznacza końca problemów, bo w ostatnich latach coraz częściej obserwuje się też pojawienie się letniego pokolenia chrząszczy stonki.

Składanie jaj w złożach po kilkadziesiąt sztuk jest rozciągnięte w czasie, a w temperaturze poniżej 12°C może być wstrzymane. W 10 do 19 dni od złożenia jaj, pojawiają się larwy L1, które w trakcie rozwoju trwającego 11–30 dni (zależnie od temperatury) przechodzą trzy linienia.

Straty wyrządzane przez stonkę ziemniaczaną w około 75–85% powodowane są przez żerujące larwy. Według IHAR, w odmianach wczesnych i średnio wczesnych ubytki plonów mogą wynosić 20–30%, a w warunkach gołożerów nawet 70%.

Temperatura, przy której stonka ziemniaczana rozpoczyna rozwój  (zero
fizjologiczne) wynosi 11,5°C.

Najstarsze larwy L4,  po trzecim linieniu schodzą do gleby i tam przepoczwarczają się w wyniku czego po trzech tygodniach (zwykle jest to koniec lipca i początek sierpnia) pojawiają się pierwsze chrząszcze drugiego, letniego pokolenia. Pod koniec lata chrząszcze pokolenia letniego schodzą do gleby na zimowanie.

Najgorszy atak rozciągnięty w czasie

Tempo rozwoju stonki ziemniaczanej jak również jej szkodliwość są uzależnione od temperatury. Uszkodzenia powodują zarówno chrząszcze jak i larwy. Bardzo pomocna w określaniu zagrożenia i terminu wylęgu pierwszych larw stonki ziemniaczanej jest fenologia roślin wskaźnikowych. Wyląg pierwszych larw stonki zbiega się z pełnią kwitnienia bzu czarnego, grochodrzewu, początkiem kwitnienia chabra bławatka. Masowy wyląg larw przypada na okres kwitnienia i przekwitanie lipy drobnolistnej.

Jaja składane są przez samice stonki ziemniaczanej w złożach do kilkudziesięciu sztuk na spodniej stronie liści ziemniaków

Jeżeli pogoda dopisze i po ociepleniu chrząszcze stonki wyjdą masowo w krótkim czasie, ułatwi to zwalczanie szkodnika i być może do opanowania zagrożenia wystarczy jeden oprysk w sezonie. Ale to nie jest takie pewne. Jeżeli po ociepleniu wyjdzie część chrząszczy i zaraz nastąpi ochłodzenie, pozostałe pojawią się później. Z punktu widzenia ochrony to niekorzystne, bo rozwój stonki rozciągnie się w czasie i zabiegi chemiczne trzeba będzie w krótkim czasie powtórzyć. Prawdopodobne jest też – tak działo się w minionych sezonach – że wystąpi też drugie, letnie pokolenie stonki.

Artykuł podzielony na strony, czytasz 1 z 2 stron.

Zainteresował Cię ten artykuł?
Pokaż komentarze

Zobacz także

więcej artykułów z tej kategorii