Nasza strona zapisuje niewielkie pliki tekstowe, nazywane ciasteczkami (ang. cookies) na Twoim urządzeniu w celu lepszego dostosowania treści oraz dla celów statystycznych. Możesz wyłączyć możliwość ich zapisu, zmieniając ustawienia Twojej przeglądarki. Korzystanie z naszej strony bez zmiany ustawień oznacza zgodę na przechowywanie cookies w Twoim urządzeniu. Więcej informacji o plikach cookies.

Zgadzam się

r e k l a m a

Partner serwisu

Jaka jest rola wapnia i siarki w nawożeniu?

Uprawa Nawożenie
Data publikacji 25.02.2018r.

Zaraz po azocie, fosforze i potasie, siarka i wapń to niezwykle ważne składniki pokarmowe dla roślin. Jednak rola wapnia i siarki w nawożeniu roślin jest wciąż mało doceniana przez rolników.

Wieloletnie badania naukowe potwierdzają, że regularne nawożenie roślin Ca i S zwiększa ich tolerancję na stresowe warunki środowiska oraz wpływa korzystnie na wielkość i jakość technologiczną plonów. Warzywa nawożone siarką charakteryzują się ponadto lepszymi walorami smakowymi i zapachowymi, wzrostem zawartości witamin oraz olejków lotnych w przypadku czosnku i cebuli.

r e k l a m a



Wapń, to mocne tkanki

Naturalnym źródłem wapnia w glebie są natomiast węglany, krzemiany, glinokrzemiany i siarczany. Z powodu budowy geologicznej, jak i klimatu Polski, większość naszych gleb jest jednak w różnych stopniu zakwaszona. Szacuje się, że na drodze wymywania straty wapnia mogą sięgać nawet 230 kg/ha. Gdy brakuje naturalnych źródeł tych pierwiastków, należy bezwzględnie sięgnąć po nawozy mineralne, ponieważ uzyskanie wysokich plonów roślin dobrej jakości jest znacznie ograniczone.

Z badań naukowych wynika, że rośliny prawidłowo odżywione wapniem mają silny system korzeniowy, w związku z tym sprawniej pobierają składniki pokarmowe. Wapń pozwala również zminimalizować skutki stresu wywołanego np. suszą czy mrozem.

Szczególną rolę wapń odgrywa w uprawie roślin wymagających dłuższego okresu przechowywania, tj. buraki, ziemniaki i warzywa. Rośliny te nawożone wapniem charakteryzują się silniejszymi tkankami mechanicznymi w porównaniu do roślin mających deficyt tego składnika, są więc mniej podatne na uszkodzenia, a to ułatwia ich przechowywanie. Rzepak jest rośliną, która potrzebuje nie tylko dużych ilości siarki, ale i wapnia. Dobre zaopatrzenie rzepaku w ten składnik pokarmowy zapewnia prawidłowe wykształcenie łuszczyn. Stosunkowo dużo wapnia potrzebuje również kukurydza.

Siarka, to lepsza jakość

W latach 80. najwięcej siarki dostarczały zakłady przemysłowe, emitujące tlenki siarki i jeszcze w latach 90. opad siarki wynosił 37 kg/ha rocznie. Od kilkunastu lat, wraz z wprowadzeniem nowoczesnych technologii w przemyśle, występuje deficyt tego pierwiastka w naszych glebach. Obecnie szacuje się, że ponad połowa gleb jest uboga w siarkę. Duży udział gleb piaszczystych o małej zawartości próchnicy, i jednocześnie rosnący areał roślin siarkolubnych – rzepaku i warzyw kapustnych, wpływa niekorzystnie na bilans siarki w glebach. Utrzymywanie się ujemnego bilansu siarki spowodowane jest również zmniejszeniem produkcji obornika, znacznego źródła siarki dla roślin. Z 10 tonami tego nawozu przeciętnie trafia do gleby 8 kg siarki. Również intensywne opady w okresie jesieni i zimy, przyczyniają się także do zwiększonego wymywania siarczanów z gleby, co nie sprzyja akumulacji siarki w glebach.

Siarka jest składnikiem aminokwasów niezbędnych w syntezie białek: cysteiny, cystyny, metioniny, odgrywa ważną rolę w procesie fotosyntezy oraz wiąże wolny azot atmosferyczny. Głównym zadaniem wapnia jest wpływ na rozwój systemu korzeniowego, wzrost odporności na stresy i choroby oraz poprawę jakości plonów.

Z siarką nierozerwalnie związane jest nawożenie azotem roślin, gdyż to właśnie ona decyduje o prawidłowym wykorzystaniu tego składnika przez rośliny. Siarka zawarta w nawozie w formie siarczanów, a więc w formie łatwo dostępnej dla roślin, stymuluje pobieranie i wykorzystanie azotu. U roślin bobowatych jest niezbędna w procesie symbiotycznego wiązania azotu. Siarka jest niezwykle ważnym pierwiastkiem dla prawidłowego wzrostu i rozwoju roślin uprawy polowej i warzyw. Niedostateczne odżywianie ich siarką prowadzi do zmniejszenia plonu i pogorszenia jego jakości, ponieważ niedobór siarki obniża także zawartość cukrów prostych, tłuszczu oraz ze względu na zmniejszenie efektywności nawożenia azotem, sprzyja nadmiernemu nagromadzeniu azotanów w roślinach.



  • Duże zapotrzebowanie na siarkę mają rośliny kapustowate z rzepakiem na czele


Rośliny pobierają duże ilości siarki i w zależności od wielkości ich zapotrzebowania na ten pierwiastek, dzielimy je na 3 grupy charakteryzujące się odpowiednio dużymi wymaganiami, średnimi oraz małymi.

Bardzo duże wymagania pokarmowe względem siarki mają: rzepak, rzepa, kapusta, gorczyca, rzodkiew, cebula, czosnek i rzodkiewka. Przeciętnie ze średnim plonem pobierają powyżej 40 kg (nawet do 100 kg) siarki z hektara. Nieco mniejsze zapotrzebowanie na siarkę, od 20–40 kg siarki z hektara potrzebują: bób, groch, fasola oraz burak ćwikłowy. Pozostałe warzywa wymagają mniej niż 20 kg siarki z hektara. Należy tu m.in. ziemniak.

Artykuł podzielony na strony, czytasz 1 z 2 stron.

r e k l a m a

r e k l a m a

Partner serwisu

r e k l a m a