Jakie rośliny na poplony?

Jakie rośliny na poplony?

Bobik, łubiny (żółty i wąskolistny), wyka jara i ozima, groch siewny, seradela, życica westerwoldzka, życica wielokwiatowa i słonecznik. Te rośliny poplonowe są w grupie o średniej długości okresu wegetacji, czyli ok. 60–80 dni. W czystym siewie lub w mieszankach powinniśmy je wysiać do końca lipca.

r e k l a m a

Różnorodność gatunkowa roślin pozwala wybrać najbardziej odpowiedni poplon praktycznie na każdą glebę i na każdy termin siewu. Za najcenniejsze rośliny poplonowe uważa się bobowate i mieszanki poplonowe z bobowatymi, ale są one również najbardziej zawodne w uprawie.

Mieszanki z bobowatych

Bobowate mimo zróżnicowanych wymagań glebowych potrzebują sporych ilości wody. Największe wymagania glebowe ma bobik. Groch siewny pastewny powinno się uprawiać na glebach średnio żyznych, niezbyt zwięzłych, o odczynie obojętnym. Wykę ozimą można siać na glebach lekkich i średnio ciężkich, o przepuszczalnym podłożu, pod warunkiem, że nie są to gleby kwaśne. Wyka jara potrzebuje natomiast gleb mocnych, zwięzłych. Bolączką cennych łubinów (żółtego i wąskolistnego) jest podatność na antraknozę. W rejonach, w których glebom wody nie brakuje, warto wybierać na poplon strączkowe, a najlepiej ich mieszanki. Przy komponowaniu mieszanek należy pamiętać o dość silnej reakcji bobiku i grochu na skrócony okres wegetacji i znaczne zmniejszenia ich plonu zielonki przy pojawieniu się wczesnych przymrozków.


Wielogatunkowa mieszanka poplonowa ze słonecznikiem, owsem, gorczycą białą, rzodkwią oleistą i koniczyną aleksandryjską

Skład mieszanek bobowatych, musi uwzględniać możliwy termin siewu, zasoby wody i kategorię agronomiczną gleby. Na rynku oferowane są gotowe mieszanki, a na rynku mogą być kłopoty z dostępnością materiału siewnego poszczególnych gatunków. Jeżeli możemy skomponować mieszankę samodzielnie, to na gleby lekkie dobra będzie o składzie: wyka ozima 40 kg/ha + facelia 5 kg/ha. Na gleby średnio żyzne może to być: groch siewny pastewny 80 kg/ha + bobik 60 kg/ha + wyka ozima 60 kg/ha lub groch siewny pastewny 130 kg/ha + słonecznik 12 kg/ha, lub groch siewny pastewny 100 kg/ha + wyka ozima 60 kg/ha + słonecznik 5 kg/ha lub groch siewny pastewny 100 kg/ha + wyka jara 40/ha + słonecznik 5 kg/ha. Na gleby żyzne możemy wysiać: groch siewny pastewny 65 kg/ha + wyka jara 50 kg/ha + bobik 90 kg/ha lub bobik 100 kg/ha + groch siewny pastewny 60 kg/ha + wyka jara 40 kg/ha + słonecznik 10 kg/ha.

Przed siewem bobowatych i ich mieszanek wskazane jest wykonanie orki na głębokość do 15 cm, a następnie zastosowanie wału pierścieniowego, brony lub agregatu uprawowego. Siew najlepiej jest wykonać w rozstawie rzędów 15 cm na głębokość do 3 cm dla mieszanek z wyką ozimą i do 6 cm dla mieszanek z udziałem bobiku, grochu i wyki jarej.

Słonecznik na posuchy

Słonecznik można uprawiać na glebach lekkich i średnio żyznych, w rejonach o przeciętnej ilości opadów. Rośliny ulistnione są wytrzymałe na okresy posuszne, ale mało tolerancyjne na niskie temperatury, zwłaszcza pierwsze przymrozki jesienią. Przed siewem, jeśli słonecznik jest uprawiany w siewie czystym, należy wykonać orkę płytką lub podorywkę. Jeśli jest składnikiem mieszanek ze strączkowymi przyjmuje się wymagania strączkowych. Potem można zastosować wał kolczasty lub pierścieniowy i broną, lub zagregatować zabiegi. Ważne, by uprawki wykonać w ciągu jednego dnia.

Słonecznik w poplonie wymaga nawożenia na ha w ilości 60–90 kg N, 30–35 kg P0O5, 40–50 kg K2O. Nawożenie fosforem i potasem wykonujemy przedsiewnie, azotem – najlepiej w saletrzaku, na glebach lekkich stosować w dwóch dawkach (1/2 przed siewem, 1/2 pogłównie w fazie 3–4 par liści).W czystym siewie słonecznik wysiewamy w ilości 30–40 kg nasion/ha, w rozstawie rzędów co 20–25 cm. Gęstszy siew powoduje wytwarzanie delikatniejszych łodyg, o większej smakowitości. Jak przy każdym poplonie w przypadku zaskorupienia gleby wskazane jest bronowanie.


Seradela to bardzo cenna roślina poplonowa na słabsze stanowiska po zbiorze żyta

Seradela na gleby lekkie

Seradela jest doskonałą rośliną do uprawy na glebach lekkich (np. po życie). O plonie zielonej masy decydują warunki wilgotnościowe na przełomie sierpnia i września, ale seradelę można zbierać bardzo późno – wytrzymuje przymrozki nawet do minus 7 st. C.

Przed wysiewem seradeli należy zastosować nawożenie (30– 40 kg P2O5 i 50–60 kg K2O/ha), wykonać podorywkę, wałowanie (wał pierścieniowy) i bronowanie. W czystym siewie zużywamy 60 kg nasion/ha (w rozstawie rzędów 12– 15 cm, na głębokość 1–2  cm) w mieszankach z facelią lub z gorczycą białą w ilościach wysiewamy 40 kg seradeli + 5 kg facelii lub 35 kg seradeli +12 kg gorczycy białej. Zasiew najlepiej jest przywałować i przebronować lekką broną. Już w 45–50 dni po wschodach zielonkę można kosić lub wypasać. W sprzyjających warunkach seradela w czystym siewie daje nawet 7 t zielonki z ha.

Artykuł podzielony na strony, czytasz 1 z 2 stron.

Zainteresował Cię ten artykuł?
Pokaż komentarze

Zobacz także

więcej artykułów z tej kategorii