r e k l a m a

Partner serwisu

Łamliwość źdźbła zbóż: jak chronić przed nią swoje uprawy?

Uprawa Choroby
Data publikacji 11.12.2017r.

Uproszczenia w uprawie i duży udział zbóż w strukturze zasiewów sprzyjają rozwojowi chorób płodozmianowych. Są one najgroźniejsze w uprawie pszenicy, ale szkodzą wszystkim pozostałym gatunkom zbóż ozimych. Są co prawda dostępne środki chemiczne ograniczające występowanie chorób podsuszkowych, ale przed ich stosowaniem powinniśmy wykorzystać możliwości agrotechnicznego ograniczania tych chorób.

Przy prawidłowym, zdrowym płodozmianie zagrożenie tymi chorobami naprawdę można mocno ograniczyć. Stosowanie minimum trzyletniej przerwy w uprawie pszenicy na tym samym stanowisku jest jednym z najlepszych działań w zapobieganiu odporności sprawców łamliwości źdźbła zbóż i traw. To ważne, bo niestety sprawcy tej choroby w uproszczonych płodozmianach są uodpornieni na niektóre substancje czynne.

Podstawa, to przerwa w uprawie

r e k l a m a



Dobry płodozmian i zmianowanie są dla uprawianych roślin zawsze korzystne. Trzeba mieć jednak świadomość, że łamliwość źdźbła zbóż i traw nie jest typową chorobą płodozmianową. Z wieloletnich badań upraw monokulturowych zbóż naukowcy z Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie stwierdzili, iż łamliwość źdźbła zbóż i traw może się rozwijać w zbożach niezależnie od przedplonu. Nawet jeżeli zadbamy o płodozmian choroba może się pojawić, bo o jej występowaniu i rozwoju decydują przede wszystkim warunki klimatyczne i glebowe.

Rozwojowi łamliwości podstawy źdźbła zbóż i traw, której sprawcami są grzyby Oculimacula yallundae, O. acuformis i Pseudocercosporella herpotrichoides, sprzyja duża wilgotność, ciężkie gleby, niewłaściwe zmianowanie i przenawożenie azotem. Łamliwość częściej obserwujemy na glebach ciężkich i zasadowych. Dlatego z zabiegów agrotechnicznych ograniczających chorobę jest wczesne i dokładne wykonanie podorywki, właściwy płodozmian, niszczenie samosiewów oraz optymalizacja nawożenia azotowego.

Poraża źdźbła, ale nie korzenie

Objawy łamliwości można zauważyć już jesienią lub wczesną wiosną. Początkowo są one trudne do rozpoznania. Są to niewielkie, nieco wydłużone, brązowe plamy występujące na powierzchni pochew liściowych. Charakterystyczne objawy występują na źdźbłach w postaci owalnych plam o szerokiej bursztynowej obwódce z jasnym polem w środku. W centralnej części plam wywołanych przez P. herpotrichoides tworzą się czarne łatki.



Wewnątrz źdźbła w miejscu plam tworzy się szara, zbita grzybnia. Źdźbła w tych miejscach murszeją. Najlepiej objawy chorobowe widoczne są przed dojrzewaniem zbóż, gdy źdźbła są połamane i wylegają w różnych kierunkach. Końcowym efektem jest bielenie kłosów, słabe wykształcenie ziarniaków i kłosy płone. Ważną cechą rozpoznawczą i odróżniającą od innych chorób podsuszkowych jest, że sprawcy łamliwości podstawy źdźbła zbóż i traw nie porażają korzeni.

Artykuł podzielony na strony, czytasz 1 z 2 stron.

Czytaj dalej

r e k l a m a

r e k l a m a

Partner serwisu

r e k l a m a