Najważniejsze zabiegi agrotechniczne po żniwach kukurydzy

Uprawa
Data publikacji 25.10.2017r.

Przy uprawie kukurydzy na ziarno na jednym hektarze może pozostawać nawet 10 ton suchej masy resztek pożniwnych. To bardzo cenna masa organiczna stanowiąca także schronienie dla larw omacnicy prosowianki. Źle zagospodarowane i przerobione w glebie resztki kukurydzy, to także wylęgarnia grzybów Fusarium i nasilenie tego problemu w zbożach.

Jak postępować po zbiorze kukurydzy, aby czas jesieni wykorzystać na agrotechniczną walkę z omacnicą oraz aby całą materię organiczną resztek pożniwnych zamienić na próchnicę? Rozwiązania zależą od sprzętu, którym dysponujemy, czasu zbioru kukurydzy i od przebiegu pogody. Podstawową rolę powinny w tej agrotechnice spełniać mulczery i pług.

Unieszkodliwić omacnicę


Omacnica zimuje w resztkach pożniwnych i dlatego namnażaniu jej populacji bardzo sprzyja monokultura i uproszczona uprawa. Uprawa bezorkowa kukurydzy, zwłaszcza w monokulturze, może spowodować 7–10-krotne zwiększenie populacji wylatujących motyli omacnicy w stosunku do uprawy orkowej. Agrotechnika z właściwym płodozmianem jest najskuteczniejszą metodą ograniczania omacnicy. Do agrotechnicznych metod ochrony kukurydzy przed omacnicą prosowianką zaliczyć trzeba właśnie właściwy  płodozmian i zmianowanie, wczesny zbiór, rozdrabnianie i głębokie przyoranie resztek pożniwnych możliwie szybko po zbiorze.


Po zbiorze kukurydzy ziarnowej na polu zostaje nawet 10 ton suchej masy resztek pożniwnych/ha, które powinny rozłożyć się jak najszybciej i nie utrudniać rozwoju roślin następczych


W ograniczaniu populacji omacnicy prosowianki najskuteczniejsza jest pożniwna agrotechnika po zbiorze kukurydzy. Inne działania trzeba podjąć po zbiorze na kiszonkę, a inne jeżeli zbieramy kukurydzę na ziarno. Nawet gdy zbiór wykonywany jest w czasie mrozów, co choć rzadko, to się zdarza – również możemy niszczyć omacnicę z wykorzystaniem agrotechniki. Wykonując staranną agrotechnikę możemy zniszczyć prawie całą zimującą populację tego szkodnika. Taką efektywność potwierdzają doświadczenia niemieckie, w których  3 dni po zbiorze kukurydzy rozdrobniono resztki łodyg i zaorano pola. Specjaliści obliczyli dokładnie, że tym sposobem (rozdrabnianie łodyg + głęboka orka) zostało zniszczone 95% populacji omacnicy.

Do agrotechniki pożniwnej niszczącej omacnicę zalicza się:
  • dokładne rozdrabnianie słomy z jak najniższym ustawieniem od gleby elementów roboczych maszyn,
  • niskie koszenie (najlepiej 5 cm) przy zbiorze na ziarno,
  • dokładne  (aby na powierzchni nie było słomy)  i głębokie ( orka zimowa na 25-30 cm) przyoranie rozdrobnionych resztek pożniwnych,
  • wykonanie wałowania ścierniska wzdłuż rzędów, jeżeli zbiór ziarna miał miejsce zimą po nastaniu mrozów (larwy zostaną zgniecione),
  • wykonanie wczesnej i dokładnej orki wiosennej (jeżeli zbiór ziarna wykonano zimą i nie wykonano orki zimowej),
  • niszczenie chwastów grubołodygowych jak komosa, szarłat, rdest plamisty, w których łodygach może zimować omacnica.

Przyspieszyć rozkład resztek

Kukurydza uprawiana na ziarno prawdopodobnie  pozostawia największą ilość suchej masy resztek pożniwnych ze wszystkich roślin uprawianych w naszym kraju. Może to być nawet 10 t suchej masy, w której są znaczne ilości składników pokarmowych. Tak duża masa resztek nie jest łatwa do zagospodarowania i rozkłada się wolniej niż słoma ze zbóż. Tradycyjna uprawa pożniwna zagospodarowująca resztki pożniwne wykonywana jest pługiem podorywkowym. W przypadku resztek po kukurydzy nie jest to zadanie łatwe nawet dla pługów z przedpłużkami. Najlepszym rozwiązaniem przede wszystkim ze względu na rosnące zagrożenie omacnicą prosowianką jest dokładne rozdrobnienie łodyg kukurydzy.


Rola agregatów do uprawy pożniwnej po zbiorze kukurydzy jest podwójna – mają przygotować pole do orki zimowej i powinny niszczyć larwy omacnicy  znajdujące się w dolnych międzywęźlach łodyg kukurydzy


Artykuł podzielony na strony, czytasz 1 z 2 stron.

Czytaj dalej

Partner serwisu