Nasza strona zapisuje niewielkie pliki tekstowe, nazywane ciasteczkami (ang. cookies) na Twoim urządzeniu w celu lepszego dostosowania treści oraz dla celów statystycznych. Możesz wyłączyć możliwość ich zapisu, zmieniając ustawienia Twojej przeglądarki. Korzystanie z naszej strony bez zmiany ustawień oznacza zgodę na przechowywanie cookies w Twoim urządzeniu. Więcej informacji o plikach cookies.

Zgadzam się

r e k l a m a

Partner serwisu

Przedwschodowe odchwaszczanie rzepaku

Uprawa Rzepak
Data publikacji 06.08.2018r.

Konkurencyjność chwastów  w stosunku do rzepaku najlepiej i najskuteczniej można ograniczyć jesienią. Zależnie od technologii uprawy, a także od przedplonu dużą skuteczność zwalczania chwastów dają metody agrotechniczne, czyli właściwie wykonane zespoły uprawek pożniwnych i przedsiewnych.

Zabiegi agrotechniczne wykonywane po zbiorze przedplonu oraz w trakcie przygotowania stanowiska pod rzepak mogą w znacznym stopniu ograniczyć liczebności chwastów, zwłaszcza jednorocznych gatunków dwuliściennych.

r e k l a m a



Najwięcej chwastów w rzepaku pojawia się jesienią

Dużo chwastów występuje przez cały okres wegetacji  rzepaku i ma podobne  do niego wymagania glebowe, wilgotnościowe i pokarmowe. To m.in.: gwiazdnica, przytulia, rumian, perz, samosiewy zbóż ozimych, fiołek polny, maruna, ostrożeń, tobołki i tasznik. Inne chwasty najliczniej i najczęściej występują jesienią (komosa biała, samosiewy zbóż jarych, jasnoty), albo kiełkują już jesienią, ale występują przede wszystkim wiosną (rumianek pospolity, chaber bławatek i rdest kolankowy).

Wśród kilkudziesięciu gatunków chwastów konkurencyjnych dla rzepaku są jare, ozime, roczne i wieloletnie. Za najgroźniejsze na większości plantacji uznaje się te z górnego piętra, najsilniej zacieniające rzepak: samosiewy zbóż, perz właściwy, przytulie czepną, chaber bławatek,  maki oraz marunę bezwonną. Lokalnie dużym problemem jest stulicha psia, a w gospodarstwach uprawiających rzepak w monokulturze najgorszym chwastem w rzepaku jest rzepak odmiany uprawianej wcześniej.



  • Substancja chlomazon mimo stosowania bezpośrednio po siewie, może powodować przemijające objawy fitotoksyczności na rzepaku. Zastosowana zbyt późno po siewie lub co gorsza na rzepak, który już wzszedł, może spowodować całkowite zniszczenie plantacji

Orka wykonana przed siewem rzepaku silnie zmniejsza zagrożenia ze strony chwastów jednoliściennych, a zwłaszcza samosiewów zbóż, w sytuacji gdy poprzedzały one uprawę rzepaku. Jednak po orce na wierzch powraca spora ilość nasion chwastów z głębszych warstw, które skiełkują. Niszczenie chwastów i samosiewów po zbiorach przedplonu odbywa się różnymi technikami. Klasyczną metodą jest przeprowadzenie płytkiej podorywki ścierniska, a następnie w zależności od potrzeb jedno lub wielokrotne bronowanie. Jest to metoda wypróbowana i w miarę skuteczna. Musimy jednak sobie zdać sprawę, że zabiegi mechaniczne to duży nakład energii, a każdorazowy wjazd na wykonywaną podorywkę, to rozpylenie gleby i straty wody cennej w naszym klimacie w okresie letnim.

Artykuł podzielony na strony, czytasz 1 z 2 stron.

r e k l a m a

r e k l a m a

Partner serwisu

r e k l a m a