Nasza strona zapisuje niewielkie pliki tekstowe, nazywane ciasteczkami (ang. cookies) na Twoim urządzeniu w celu lepszego dostosowania treści oraz dla celów statystycznych. Możesz wyłączyć możliwość ich zapisu, zmieniając ustawienia Twojej przeglądarki. Korzystanie z naszej strony bez zmiany ustawień oznacza zgodę na przechowywanie cookies w Twoim urządzeniu. Więcej informacji o plikach cookies.

Zgadzam się

r e k l a m a

Partner serwisu

Uprawiaj międzyplony - to one zmniejszają ubytki próchnicy glebowej

Uprawa Poplony
Data publikacji 05.09.2018r.

Chwasty jednoliścienne w zbożach ozimych spędzają sen z powiek rolnikom w całej Polsce. Można pokusić się o stwierdzenie, że nie ma gospodarstwa, w którym nie było lub nie ma miotły zbożowej. A wszystko dlatego, że jedna roślina może wytworzyć do 12 000 nasion.

O międzyplonach w aspekcie agrotechniki, zarówno w czystym siewie, jak i w mieszankach, pisano we wcześniejszych artykułach. Warto dodać, że międzyplony poza produkcją wartościowej paszy, dostarczają glebie cennej materii organicznej!

r e k l a m a



Przeciętna zawartość próchnicy w naszych glebach jest wciąż niewielka, bo oscyluje w granicach 2%. W związku z tym, aby utrzymać zrównoważony bilans glebowej materii organicznej, nie mniejszy niż mineralizacja spowodowana uprawą roślin, należy w gospodarstwie zwiększać jej dopływ do gleby w formie międzyplonów, resztek pożniwnych i korzeniowych.


Ogrom zalet międzyplonów

Użytkowanie rolnicze gleb, szczególnie głęboka orka, sprzyja szybkiej mineralizacji i stratom glebowej materii organicznej, która odgrywa szczególną rolę w kształtowaniu i utrzymaniu struktury i właściwości gleby, dlatego też istotne jest regularne uzupełnianie jej ubytków w warstwie ornej. Utrzymanie żyzności gleby polega na systematycznym zwiększeniu i odbudowywaniu w niej zawartości materii organicznej. Jednym z bardziej skutecznych sposobów zmniejszającym straty próchnicy z gleby jest wprowadzane do uprawy w międzyplonów, które pełnią wiele funkcji w środowisku glebowym. Głównym ich zadaniem jest przerwanie częstego następstwa roślin w zmianowaniu, np. zbóż oraz poprawa żyzności gleby poprzez zwiększenie w niej zawartości próchnicy i tworzenie oraz utrzymywanie struktury gruzełkowatej gleby.


*plon poniżej 50 t/ha, **plon powyżej 50 t/ha zielonej masy na rok użytkowania

Międzyplony, oprócz poprawy zawartości próchnicy w glebie, przyczyniają się do ograniczenia strat wody, ocieniają glebę, zmniejszają rozwój chwastów, chronią glebę przed erozją wietrzną i wodną, wpływają korzystnie na rozwój mikroorganizmów i zwiększają aktywność biologiczną gleby. Ponadto, międzyplony pozostawiają w glebie również inne składniki pokarmowe, głównie: fosfor, potas, wapń. Dodatkowym bonusem uprawy tych roślin jest to, że ich oddziaływanie utrzymuje się również w latach następnych. Wszystko to dzięki wydzielinom korzeni, które umożliwiają przyswajanie nawet trudno dostępnych związków fosforu i wapnia z głębszych warstw gleby. Potem mogą z tych składników skorzystać rośliny o płytkim systemie korzeniowym (np. zboża).


Wartość połowy dawki obornika

Dobrym więc rozwiązaniem jest uprawa międzyplonów z roślin jarych i pozostawienie ich na polu przez zimę na mulcz. Wiosną mulcz pełni funkcję ochronną, bo ogranicza powierzchniowe parowanie wody, zabezpieczając tym samym odpowiednią jej ilość dla wschodzących siewek.

Najważniejsze jednak znaczenie międzyplonów dla gleby, to zwiększenie ilości materii organicznej w glebie. Badania naukowe potwierdzają, że dobrze plonujący międzyplon uprawiany na zielony nawóz ma wartość nawozową równą około połowy dawki obornika. Wprowadzenie międzyplonów do zmianowania nie tylko wzbogaca glebę w próchnicę, ale składniki pokarmowe, wpływając dodatkowo korzystnie na życie mikrobiologiczne gleb. Szczególnie sprzyja rozwojowi dżdżownic. Ale uwaga – w przypadku uprawy międzyplonów ozimych, może wiosną dochodzić do przesuszenia gleb lżejszych dla rośliny następczej.

W międzyplonie ozimym najczęściej wysiewa się żyto ozime, mieszankę żyta z wyką ozimą, rzepak ozimy, rzepik ozimy lub inne mieszanki roślin ozimych dostosowanych do konkretnych warunków glebowo –klimatycznych danego regionu. Międzyplon ścierniskowy jest najbardziej typowym rodzajem międzyplonu, a do uprawy na glebach najlżejszych najlepiej nadają się: łubin żółty, seradela, facelia. Na glebach średnich zaleca się uprawiać: słonecznik, łubin wąskolistny, rzepak, grykę, rzodkiew oleistą, rzepę ścierniskową. Natomiast na glebach ciężkich: bobik, wykę jarą. Wszystkie z uprawianych gatunków w poplonach ścierniskowych mogą być wypasane lub koszone na zielonkę, ze względów środowiskowych najlepiej pozostawić biomasę w formie mulczu.

Artykuł podzielony na strony, czytasz 1 z 2 stron.

r e k l a m a

r e k l a m a

Partner serwisu

r e k l a m a