Mocznik dla opasów

Mocznik dla opasów

W intensywnym chowie bydła mięsnego konieczne jest skarmianie pasz treściwych, których udział w dawce pokarmowej i sposób skarmiania decyduje o maksymalnym wykorzystaniu potencjału opasowego zwierząt.

Pasze treściwe charakteryzują się wysoką zawartością suchej masy, o dużej koncentracji energii i białka. Doskonale uzupełniają one pasze objętościowe pozwalając na uzyskanie wyższych dziennym przyrostów.

Mieszanki treściwe dla bydła opasowego w 1 kg suchej masy zawierają zazwyczaj 1,0–1,1 JPŻ (jednostka produkcji żywca), 120 g BTJ (białko trawione w jelicie cienkim), od 160 do 180 g białka ogólnego oraz 5–6 g P i 9–10 g Ca. Wartość energetyczna i białkowa mieszanek powinna być dostosowana do rodzaju opasanych zwierząt oraz skarmianych pasz objętościowych. Głównym komponentem tych mieszanek są przede wszystkim ziarna zbóż. W mniejszych ilościach stosuje się otręby pszenne, śruty poekstrakcyjne i makuchy z roślin oleistych, wysłodki buraczane, nasiona roślin strączkowych oraz drożdże paszowe. Mieszanka powinna zawierać także dodatek mineralno-witaminowy oraz dodatki takie jak kreda pastewna, fosforany i sól.

Bardzo dobrą mieszankę można uzyskać z ziarna kukurydzy (30–40%), ziarna jęczmienia lub pszenicy (30–40%), śruty poekstrakcyjnej lub makuchu rzepaczanego (ok. 20%) i śruty sojowej (ok. 10%).

W okresie zimowym konieczne jest skarmianie większej ilości pasz białkowych np. śrut poekstrakcyjnych lub makuchu rzepaczanego.

Koszt żywienia białkowego bydła możemy obniżyć poprzez wprowadzenie do dawki około 50–100 g mocznika, pamiętając jednak, aby nie przekroczyć ilości 20–25 g na każde 100 kg masy ciała. Wprowadzanie mocznika do dawki powinno odbywać się stopniowo, w zwiększających się z dnia na dzień ilościach, przez okres minimum 10–12 dni. Mocznik należy skarmiać po starannym wymieszaniu go z paszami treściwymi lub objętościowymi. Z uwagi na dużą podatność na rozkład w żwaczu, w białkach kiszonek z traw lub kiszonek z roślin motylkowych, zadawanych bez udziału pasz treściwych, mocznika nie powinno się wcale skarmiać. Tego typu dawki pokarmowe należy raczej uzupełnić paszami energetycznymi, o dużej zawartości skrobi (ziarna zboż), gdyż poprawa stanu zaopatrzenia żwacza w szybko fermentujące węglowodany umożliwi efektywniejsze wykorzystanie azotu do syntezy białka mikrobiologicznego. Mocznika nie zaleca się stosować u zwierząt poniżej 6 miesiąca życia oraz u krów mamek w okresie okołoporodowym.

Beata Dąbrowska

Zainteresował Cię ten artykuł?
Pokaż komentarze

Zobacz także

więcej artykułów z tej kategorii