Żyto nie jest szkodliwe dla loch karmiących

Żyto nie jest szkodliwe dla loch karmiących

Opinie na temat szkodliwego działania żyta na pobranie paszy i wyniki produkcyjne sprawiają, że rolnicy niechętnie wykorzystują to zboże w żywieniu loch. Jednak postęp hodowlany i stworzenie hybrydowych odmian tego zboża sprawiły, że ograniczone dawki można stosować nawet dla macior karmiących.

r e k l a m a

Pasza przeznaczona dla loch prośnych zawierająca 60% żyta oraz pasza dla loch w okresie laktacji zawierająca 35% żyta nie wpłynęła negatywnie na produkcję trzody chlewnej. Nie ma więc przeciwwskazań do stosowania żyta nieskażonego sporyszem w żywieniu loch. Takie są wnioski z najnowszych doświadczeń przeprowadzonych w Danii. Eksperyment trwał 24 miesiące. W jednym gospodarstwie utrzymującym 950 loch skarmiano paszą suchą przy pomocy elektronicznego systemu żywienia, natomiast drugie gospodarstwo, gdzie było 1250 macior, stosowało żywienie podłogowe u loch prośnych. Połowę loch żywiono paszą bez zawartości żyta, zawierającą jęczmień oraz pszenicę, a drugą połowę paszą z zawartością żyta w proporcjach wyżej wspomnianych. Obie mieszanki pod względem wartości odżywczych były do siebie zbliżone. W obu dietach zastosowano ziarno i komponent białkowy z tych samych źródeł pochodzenia. Do obu sposobów żywienia dodano fitazę.

Parametry rozrodu

Celem tego badania była ocena prośności loch, zdrowia prosiąt oraz przyrost masy ciała prosiąt. W gospodarstwie A lochy przebywały w tej samej grupie w czasie trwania całego eksperymentu. W gospodarstwie B lochy zmieniały grupy, gdy przenoszono je do chlewni dla loch prośnych. W obu gospodarstwach lochy żywiono mieszankami skomponowanymi zgodnie z duńskimi normami żywieniowymi. Loszki przed wyproszeniem skarmiano w ten sam sposób paszą bez udziału żyta. W okresie wyproszenia losowo przydzielano je do grupy kontrolnej lub badawczej, gdzie skarmiano je na oba sposoby w gospodarstwie B. W gospodarstwie A natomiast podział ten następował dopiero po stwierdzeniu ciąży u loszek.

W oparciu o 845 standardowych miotów stwierdzono, że:
  • skarmianie żytem nie wpływa na wielkość miotu oraz częstotliwość wyproszeń,
  • duża zawartość żyta powoduje gęstszą konsystencję paszy, co wymaga większej uwagi hodowców, aby odpowiednio dostosowywali ilość paszy,
  • zawartość żyta nie ma wpływu na wydajność mleczną loch, nie zanotowano różnic w przyroście masy ciała u prosiąt, które były odsadzane.
  • wytrzymałość loch badanych przez 24 miesiące zmierzona na podstawie ubitych sztuk pozostała bez zmian. Ubito więcej loch z grupy badawczej w gospodarstwie A ze względu na problemy z nogami, które spowodowane były ciasnotą w kojcach.

W obu gospodarstwach lochy poddano obserwacji oraz obliczono produktywność danego zwierzęcia. Rejestrowano wszystkie przypadki urodzeń, żywe oraz martwe prosięta w danym miocie. Na tej podstawie obliczano prośność. Mierzono też grubość słoniny w punkcie P2, aby ocenić ogólny stan loch. W gospodarstwie B lochy prośne na diecie z zawartością żyta otrzymywały trochę więcej kalorii, co przyczyniło się do odłożenia grubszej słoniny niż w grupie kontrolnej.



Żyto może być stosowane w paszach dla loch prośnych i karmiących pod warunkiem, że nie jest porażone sporyszem groźnym dla rozrodu

Artykuł podzielony na strony, czytasz 1 z 2 stron.

Zainteresował Cię ten artykuł?
Pokaż komentarze

Zobacz także

więcej artykułów z tej kategorii