Dzwonek Pierwszy miesiąc prenumeraty za 50% ceny Sprawdź

r e k l a m a

Partner serwisu

Suszony wywar kukurydziany wyrówna niedobór białka

Suszony wywar kukurydziany wyrówna niedobór białka
Polskie mleko Żywienie krów
Data publikacji 08.08.2019r.

Suszony wywar kukurydziany (z ang. DDGS) może być nie tylko alternatywą dla drogiej śruty sojowej, ale również z powodzeniem może uzupełnić niedobory białka w dawce, szczególnie w tak suchym jak obecnie roku, kiedy to trudno o wysoką jakość pokarmową kiszonek z traw.

Suszony wywar kukurydziany jest paszą wysokobiałkową. Średnio w suchej masie zawiera 28–36% białka, przy czym jest to białko o niskim rozkładzie w żwaczu. W 1 kg DDGS uzyskanego z kukurydzy znajduje się 350 g białka; połowa, tj. 175 g nie ulega rozkładowi w żwaczu i przepływa do dwunastnicy.

Ile wywaru można podać krowom?

Białko to charakteryzuje się także dobrym składem aminokwasowym, co wynika z zawartości w DDGS martwych komórek drożdży, których białko wykazuje bardzo dobrą wartość odżywczą. Jednak spośród wszystkich DDGS wywar kukurydziany jest najuboższy w lizynę, aminokwas, który wraz z metioniną decyduje o wartości biologicznej białka zawartego w paszach stosowanych w żywieniu krów mlecznych i tym samym o wydajności mleka. Z tego względu udział DDGS w dawkach dla krów wysoko mlecznych nie powinien przekraczać 20% suchej masy całej dawki.
Ograniczenie to jest istotne szczególnie w przypadku żywienia krów kiszonką z kukurydzy. Większe ilości DDGS można stosować w żywieniu krów otrzymujących w dawce podstawowej kiszonkę z lucerny powiędniętej lub traw albo zielonkę pastwiskową. Pasze te zawierają więcej lizyny w porównaniu z kiszonką z kukurydzy. Obecne w wywarze drożdże nie tylko poprawiają skład aminokwasowy białka, ale przyczyniają się również do poprawy jego smakowitości. TMR z udziałem DDGS jest z reguły znacznie chętnej pobierany przez krowy.

r e k l a m a


Około 55% białka pochodzącego z suszonego wywaru kukurydzianego nie jest rozkładana w żwaczu, tylko trawiona w jelicie cienkim
  • Około 55% białka pochodzącego z suszonego wywaru kukurydzianego nie jest rozkładana w żwaczu, tylko trawiona w jelicie cienkim
Głównym źródłem energii w ziarnie kukurydzy jest skrobia, która w procesie produkcji biopaliwa ulega przefermentowaniu do etanolu. W DDGS nośnikami energii pozostaje więc tłuszcz i NDF (włókno neutralno-detergentowe). Ekstrakt eterowy stanowi 8,2–11,7% suchej masy, przy czym 80% zawartych w nim kwasów tłuszczowych są to kwasy nienasycone. A zatem, przy odpowiednim wprowadzeniu DDGS do dawki pokarmowej można liczyć się nie tylko ze zwiększeniem koncentracji energii pochodzącej z tłuszczów, ale również z potencjalną poprawą składu tłuszczu mleka. Z drugiej strony trzeba pamiętać, że górną granicą koncentracji tłuszczu w suchej masie dawki pokarmowej jest 5% i stosując DDGS nie należy jej przekraczać. Drugim źródłem energii jest NDF (40–45% s.m.), o małej zawartości ligniny, łatwo fermentującej w żwaczu do lotnych kwasów tłuszczowych, a więc DDGS jest paszą, która nie powoduje zagrożenia kwasicą, jednak ze względu na duże rozdrobnienie wywaru nie można go traktować jako źródła włókna fizycznie efektywnego.
Poziom aminokwasów w g/100 g suchej masy
Aminokwas Drożdże Ziarno kukurydzy DDGS
Arginina 2,35 0,54 1,05
Histydyna 1,17 0,25 0,70
Izoleucyna 2,37 0,39 1,52
Leucyna 3,45 1,12 2,43
Lizyna 3,23 0,24 0,77
Metionina 0,79 0,21 0,54
Fenyloalanina 1,96 0,49 1,64
Treonina 2,27 0,39 1,01
Tryptofan 0,55 0,09 0,19
Tyrozyna 1,60 0,43 0,76
Walina 2,52 0,51 1,63
 Beata Dąbrowska

Widziałeś już nasze video "O czym piszemy w najnowszym 6. numerze magazynu Elita Dobry Hodowca?"?

r e k l a m a

r e k l a m a

r e k l a m a