r e k l a m a

Partner serwisu

Wapń na minusie

Polskie mleko
Data publikacji 25.05.2015r.

Częstotliwość występowania hipokalcemii uzależniona jest od wieku krów. Starsze krowy są w większym stopniu narażone na ryzyko hipokalcemii, co związane jest ze zmniejszoną zdolnością uwalniania wapnia (Ca) z kości .

Zarejestruj się, i zaloguj aby przeczytać kolejne 3 artykuły.
Wszystkie przeczytasz dzięki prenumeracie lub kupując dostęp.

Zarejestruj się lub Zaloguj się

Czytaj bez ograniczeń

Kup dostęp

r e k l a m a

W opinii prof. Adama Traczykowskiego z UPT w Bydgoszczy– zmiany w metabolizmie wapnia wywołane rozpoczynającą się laktacją są bardziej istotne niż moment wycielenia, ponieważ utrata Ca w siarze i mleku może przekroczyć nawet 50 g dziennie. Z każdym kilogramem siary krowa traci około 2 g, a z mlekiem 1,2 g wapnia. Przed wycieleniem średnie, dzienne zapotrzebowanie na wapń wynosi tylko 30–40 gramów, z czego 15 g wydalane jest z kałem i moczem, natomiast pozostała ilość przeznaczona jest na rozwój płodu. We krwi zdrowych krów, poza okresem okołoporodowym, poziom wapnia powinien wynosić 2,25–3,13 mmol/l. Koncentracja Ca we krwi mniejsza niż 1,25 mmol/l wskazuje na kliniczną, a 1,4 – 2,0 mmol/l na subkliniczną postać hipokalcemii. Najmniejszą koncentrację Ca we krwi obserwuje się między 12 i 24 godziną po wycieleniu i dlatego to właśnie pierwsza doba laktacji jest najlepsza do oceny zagrożenia hipokalcemią w stadzie. 

Pozaustrojową przyczyną występowania hipokalcemii może być też niewłaściwy stosunek wapnia do fosforu w stosowanych dawkach pokarmowych. Dla krowy wysokoprodukcyjnej powinien on wynosić 1,3:1, a dla zasuszonej 2:1. Do rozwoju choroby prowadzić może również duża zawartość słabo przyswajalnych związków wapnia, zasadowy odczyn diety, nagła zmiana paszy, stany zapalne przewodu pokarmowego. Prawidłowy metabolizm wapnia zaburza również zbyt duża zawartość białka i energii w okresie zasuszenia przy równoczesnej niskiej zawartości włókna surowego w skarmianych paszach objętościowych.
Wapń dostarczany z paszą wchłaniany jest w jelicie w 35–65%. Stopień jego wykorzystania uzależniony jest m.in. od wieku zwierząt, zaopatrzenia w wit. D (niedobór hamuje wchłanianie), zawartości w paszy tłuszczu, białka i fosforu (ich nadmiar zmniejsza wchłanianie).

 

Beata Dąbrowska

r e k l a m a

Partner serwisu

r e k l a m a

Użytkowniku zadecyduj o wyrażeniu zgody!

Skrollując treść naszego Serwisu, zamykając okno tego komunikatu (X), klikając na elementy strony poza tym komunikatem bez zmian ustawień w zakresie prywatności, zgadzasz się na przetwarzanie danych osobowych przez Polskie Wydawnictwo Rolnicze Sp. z o.o. (dalej PWR/my) i Zaufanych Partnerów do celów marketingowych, w szczególności na potrzeby wyświetlania reklam dopasowanych do Twoich zainteresowań i preferencji w serwisach PWR i w Internecie. Pamiętaj, że wyrażenie zgody jest dobrowolne a wyrażoną zgodę możesz w każdej chwili cofnąć.
Dowiedz się więcej lub zdecyduj o zgodzie.

Nasz cel to dostarczanie interesujących Ciebie treści, również przez dopasowane do Twoich zainteresowań reklamy. Twoja zgoda na wykorzystanie plików cookies i podobnych technologii w Twojej przeglądarce umożliwi nam dostosowanie przekazu do Twoich preferencji. Pozwoli ograniczyć ilość prezentowanych reklam Brak zmian ustawień przeglądarki jest Twoją zgodą na zapis plików cookies i podobnych technologii w Twoim urządzeniu końcowym i wykorzystanie zapisanych w nich informacji. Ustawienia przeglądarki w zakresie cookies możesz zawsze zmienić
(szczegóły w Polityce Prywatności).

Drogi Użytkowniku!

Przez dalsze Aktywne korzystanie z Serwisu, bez zmian ustawień przeglądarki, oznacza, że zgodziłeś się na przechowywanie w Twojej przeglądarce plików cookies i na przetwarzanie gromadzonych dzięki nim danych osobowych przez Polskie Wydawnictwo Rolnicze Sp. z o.o. i naszych Zaufanych Partnerów. Dowiedz się więcej lub wycofaj zgody