Wnioski do 15 maja, czasu jest coraz mniej
Kampania dopłat bezpośrednich i obszarowych na 2026 rok trwa. Rolnicy mają czas na złożenie wniosku do 15 maja. Ci, którzy nie zdążą w terminie, mogą jeszcze złożyć wniosek do 9 czerwca, jednak muszą się liczyć z obniżeniem dopłaty o 1% za każdy kolejny dzień roboczy spóźnienia.
Z danych przekazanych przez ARiMR wynika, że w połowie kwietnia liczba wniosków sięgnęła już blisko 150 tys., a najwięcej dokumentów spłynęło z Mazowsza i Małopolski. Wśród ekoschematów dominują zwłaszcza dwa kierunki: rolnictwo węglowe i zarządzanie składnikami odżywczymi oraz dobrostan zwierząt.
Ale to nie znaczy, że inne opcje są mniej opłacalne.
Wystarczy je wysiać
Ekoschemat „Obszary z roślinami miododajnymi” to propozycja dla rolników, którzy chcą połączyć dopłaty z prostszą organizacją pracy. Chodzi o wysiew specjalnej mieszanki roślin, która tworzy pożytek dla pszczół i innych zapylaczy.
Cel jest jasny: poprawa bioróżnorodności i zapewnienie stabilnych żerowisk dla owadów. Dla rolnika oznacza to jednak także konkretną płatność.
Te rośliny dają nawet 1000 zł/ha dopłaty
Resort rolnictwa podał szacunkowe stawki na 2026 rok. W przypadku roślin miododajnych to 269,21 euro/ha, czyli około 1149,31 zł/ha.
Natomiast, dla porównania, ostateczne stawki z lat poprzednich wynosiły: 2025 r. – 931,07 zł/ha, a w 2024 r. – 898,66 zł/ha.
Ekoschemat „Obszary z roślinami miododajnymi” w 2025 roku wybrało 5687 rolników, podczas gdy w 2024 roku było ich 6791, czyli o 1104 więcej niż w 2025 roku. Widać więc spadek zainteresowania, mimo że stawki pozostają relatywnie atrakcyjne.
Ostateczna wysokość płatności za 2026 rok będzie znana dopiero jesienią – po przeliczeniu kursu euro i analizie danych z ARiMR. Możliwe są też przesunięcia środków między ekoschematami, jak w poprzednich latach.
Co trzeba spełnić? Zasady dla miododajnych
Aby skorzystać z dopłat, trzeba założyć obszar z roślinami miododajnymi, czyli wysiać odpowiednią mieszankę, która składa się z co najmniej dwóch gatunków roślin miododajnych, w tym minimum jednego gatunku nieprodukcyjnego.
Rośliny produkcyjne mogą być obecne, ale nie mogą dominować w mieszance, dlatego skład trzeba dobierać bardzo dokładnie.
Czego nie wolno robić na takim polu?
Ekoschemat ma kilka jasnych ograniczeń. Do 31 sierpnia rolnikom na obszarze z miododajnymi nie wolno:
- prowadzić produkcji rolnej,
- kosić ani wypasać zwierząt,
- stosować nawozów i środków ochrony roślin.
Jest jednak wyjątek – można prowadzić pasieki, co dla wielu rolników stanowi dodatkowy atut tego rozwiązania.
Jakie rośliny wchodzą w grę?
Lista gatunków jest szeroka i obejmuje zarówno rośliny nieprodukcyjne, jak i produkcyjne.
Wśród roślin nieprodukcyjnych znajdują się:
1) bodziszki (Geranium spp.);
2) chabry (Centaurea spp.);
3) czarnuszki (Nigella spp.);
4) cząber ogrodowy (Satureja hortensis L.);
5) czyściec prosty (Stachys recta L.);
6) dzielżan jesienny (Helenium autumnale L.);
7) kłosowce (Agastache spp.);
8) kocimiętki (Nepeta spp.);
9) kolendra siewna ( Coriandrum sativum L.);
10) kosmos pierzastolistny (Cosmos bipinnatus Cav.);
11) krwawnica pospolita ( Lythrum salicaria L.);
12) lebiodka pospolita (Origanum vulgare L.);
13) lubczyk ogrodowy (Levisticum officinale Koch);
14) łyszczec wiechowaty (Gypsophila paniculata Fisch.);
15) marzymięta grzebieniasta (orzęsiona) (Elsholtzia ciliata (Thunb.) Hyl.);
16) mierznica czarna (Ballota nigra L.);
17) mikołajek płaskolistny (Eryngium planum L.);
18) ogórecznik lekarski (Borago officinalis L.);
19) ostropest plamisty (Silybum marianum (L.) Gaertn.);
20) ożanka nierównoząbkowa (Teucrium scorodonia L.);
21) przegorzany (Echinops spp.);
22) pszczelnik mołdawski (Dracocephalum moldavicum L.);
23) rezedy (Reseda spp.);
24) rukiew siewna (Eruca sativa DC.);
25) serdecznik pospolity (Leonurus cardiaca L.);
26) stulisz sztywny (Sisymbrium strictissimum L.);
27) szałwie (Salvia spp.) z wyłączeniem szałwi błyszczącej (S. splendens Sello);
28) szanta zwyczajna (Marrubium vulgare L.);
29) ślaz zygmarek (Malva alcea L.);
30) ślazówka turyngska (Lavatera thuringiaca L.);
31) świerzbnica polna (Knautia arvensis (L.) Coult.);
32) trędownik bulwiasty (Scrophularia nodosa L.);
33) werbena krzaczasta ( Verbena hastata L.);
34) wielosił błękitny (Polemonium coeruleum L.);
35) wierzbówka kiprzyca (Chamaenerion angustifolium (L.) Scop.);
36) żeleźniak pospolity (Phlomis tuberosa L.)
37) żmijowiec grecki (Echium creticum S.S.);
38) żywokost lekarski (Symphytum officinale L.).
Z kolei rośliny produkcyjne to:
1) facelia błękitna (Phacelia tanacaetifolia Benth.);
2) gorczyca jasna (Sinapis alba L.);
3) gryka zwyczajna (Fagopyrum esculentum Moench);
4) komonica zwyczajna (Lotus corniculatus L.);
5) koniczyny (Trifolium spp.) z wyłączeniem koniczyny odstającej (Trifolium patens Schreb.);
6) lucerny (Medicago spp.);
7) nostrzyk biały (Melilotus albus Med.);
8) rzodkiew oleista (Raphanus sativus var. oleiformis Pers.);
9) słonecznik zwyczajny (Helianthus annuus L.);
10) sparceta piaskowa (Onobrychis arenaria (Kit.) DC.);
11) sparceta siewna (Onobrychis viciifolia Scop.);
12) wyka kosmata (Vicia villosa Roth.).
Najważniejsze jest zachowanie odpowiednich proporcji między gatunkami.
źródło: ARiMR
oprac. Agnieszka Sawicka
