Tempo rozwoju branży hal namiotowych przyspieszyło w Polsce na początku lat 90. XX wieku, kiedy wraz z transformacją ustrojową i otwarciem na zachodnie rynki, pojawiło się zapotrzebowanie na szybkie oraz ekonomiczne rozwiązania w zakresie powierzchni magazynowych i produkcyjnych.

Początkowo konstrukcje te były importowane głównie z Niemiec, Holandii, Francji czy Wielkiej Brytanii i były postrzegane jako tymczasowe rozwiązania dla rozwijającego się biznesu. Były to konstrukcje o różnych przeznaczeniach, takich jak magazyny, hale wystawowe czy obiekty przemysłowe.

Przełom nastąpił w połowie lat 90., gdy polscy przedsiębiorcy dostrzegli potencjał w produkcji własnych hal namiotowych. To właśnie wtedy rozpoczął się proces adaptacji i udoskonalania zachodnich technologii do lokalnych warunków i potrzeb. Pierwsze polskie hale namiotowe, choć znacznie prostsze od dzisiejszych konstrukcji, zapoczątkowały nową erę w rodzimym budownictwie przemysłowym.

SKAVSKA HALE a rozkwit branży hal namiotowych

Nowe tysiąclecie i rosnące wymagania rynkowe współczesnej gospodarki wymusiły znaczące innowacje technologiczne. Wprowadzono zaawansowane systemy konstrukcyjne, lepsze materiały oraz nowocześniejsze rozwiązania techniczne. W tym okresie hale namiotowe przestały być traktowane jako obiekty sezonowe, a zaczęły konkurować z tradycyjnym budownictwem przemysłowym.

SKAVSKA HALE, obserwując te trendy i zmiany rynkowe, rozpoczęła działalność w 2015 roku, w momencie, gdy branża wkraczała w fazę dojrzałości.

Firma od początku postawiła na innowacyjność i wysoką jakość, wprowadzając własne rozwiązania technologiczne, które znacząco wyprzedzały standardy rynkowe w Polsce.

Dziś, po dekadzie doświadczeń i ciągłego rozwoju, SKAVSKA HALE jest nie tylko świadkiem, ale przede wszystkim aktywnym uczestnikiem i kreatorem zmian w branży hal namiotowych.

W dynamicznie zmieniającym się świecie biznesu, gdzie jakość i niezawodność stanowią fundamentalne wartości, firma wyznacza nowe standardy w branży konstrukcji stalowych i w branży budowlanej. To przedsiębiorstwo, które w ciągu ostatnich lat ugruntowało swoją pozycję jako jeden z renomowanych producentów hal namiotowych w Polsce.

SKAVSKA HALE konsekwentnie realizuje strategię rozwoju, aby rozszerzać swoją działalność na rynki europejskie. SKAVSKA HALE systematycznie wciela w życie ambitne plany rozwoju i stabilizacji usług dla klientów zagranicznych. To kolejny kluczowy etap w ewolucji marki, który ma na celu umocnienie jej pozycji na arenie międzynarodowej.

Fundamenty sukcesu

U podstaw sukcesu firmy SKAVSKA HALE leży przede wszystkim profesjonalny zespół specjalistów. Od przedstawicieli handlowych, przez konstruktorów i spawaczy, aż po zespół monterów — każdy pracownik wnosi swoją specjalistyczną wiedzę i doświadczenie do realizowanych projektów. To właśnie dzięki tej synergii firma może pochwalić się imponującą liczbą ponad 800 realizowanych inwestycji rocznie, w tym około 6500 m² powierzchni o przeznaczeniu produkcyjno-magazynowym.

Zakład produkcyjny SKAVSKA HALE miesięcznie przerabia średnio 300 tysięcy kilogramów stali oraz 50 tysięcy m² materiału plandekowego. Te liczby najlepiej świadczą o skali działalności i możliwościach produkcyjnych firmy.

Uznanie branży

Produkty SKAVSKA HALE, które są sprzedawane na całym rynku europejskim, zdobyły uznanie nie tylko klientów, ale również ekspertów branżowych. Świadczą o tym liczne nagrody i wyróżnienia, w tym:

• Przyznana w 2022 roku nagroda KRUS za wyrób zwiększający bezpieczeństwo w gospodarstwach rolnych
• Złoty medal targów POLAGRA 2023
• Złoty medal targów FERMA 2023
• Tytuł Produktu Roku targów AGRO-PARK Lublin 2024
• Puchar Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi AGROTECH Kielce 2024
• Zdobyta w 2024 roku statuetka IZYDOR za najlepszy produkt rolniczy roku w kategorii budownictwo
• Złoty medal targów BUDMA 2025

Rok 2024 przyniósł firmie także członkostwo w elitarnym Klubie Gazel Biznesu (Dziennika Puls Biznesu) — grona najdynamiczniej rozwijających się firm.

Firma została laureatem rankingu DIAMENTY FORBESA 2025 w kategorii firm o poziomie przychodów od 5 do 50 mln złotych w województwie łódzkim.

Kompleksowa obsługa klienta

To, co wyróżnia SKAVSKA HALE na tle konkurencji, to indywidualne podejście do każdego projektu oraz elastyczna polityka cenowa. Klienci, inwestorzy mogą liczyć na profesjonalne doradztwo i wsparcie na każdym etapie realizacji inwestycji. Firma oferuje nie tylko produkty najwyższej jakości, ale również kompleksową obsługę — od projektu po montaż hali w określonej lokalizacji. 

Innowacyjne rozwiązania konstrukcyjne

SKAVSKA HALE specjalizuje się w dwóch głównych typach konstrukcji: halach dwuspadowych oraz halach łukowych, które wyróżniają się na rynku budowlanym dzięki zastosowaniu autorskich rozwiązań technologicznych. 

Hale dwuspadowe to lekkie oraz trwałe konstrukcje, które łączą klasyczną formę obiektu z nowoczesnymi rozwiązaniami technicznymi. Zoptymalizowana konstrukcja dachu — składa się z dwóch nachylonych pod odpowiednim kątem powierzchni, które łączą się na szczycie dachu, co pozwala na efektywne odprowadzanie wody i śniegu. Wysokie, proste ściany obiektów umożliwiają maksymalizację przestrzeni wewnątrz, co jest kluczowe dla optymalizacji procesów logistycznych i produkcyjnych.

Autorska technologia hal łukowych SKAVSKA HALE to przełom w projektowaniu obiektów przemysłowych oraz efektywnych i elastycznych przestrzeni dla wielu innych branż obecnych na rynku. Stabilna profilowana konstrukcja to możliwość uzyskania zadaszeń o dużych rozpiętościach bez konieczności stosowania podpór wewnętrznych. Dostępna otwarta powierzchnia pozwala na zamontowanie wysokich elementów infrastruktury, na przykład w magazynach wysokiego składowania. Hale łukowe odznaczają się doskonałą zdolnością przenoszenia obciążeń, które przekazywane są bezpośrednio do gruntu.

SKAVSKA HALE może pochwalić się szeregiem własnych, sprawdzonych, autorskich rozwiązań gwarantujących znamienitą stabilność obiektów i znacząco podnoszących funkcjonalność oraz komfort użytkowania hal namiotowych.

Należą do nich:

• Systemy szybkiego montażu;
• Autorski system zabezpieczeń antykorozyjnych, wydłużający żywotność konstrukcji — ochrona elementów metalowych konstrukcji jest wykonana cynkowaniem ogniowym z możliwością pasywacji;
• Rozwiązania adaptujące konstrukcję do zmiennych warunków atmosferycznych, w tym możliwość montażu hal na wspólnym murku z systemem do odprowadzania wody;
• Inteligentne połączenia konstrukcyjne zwiększające stabilność: belkowy segmentowy system napięcia plandeki w halach łukowych, szyna kedrowa jako system napięcia plandeki w halach dwuspadowych oraz system montażu stężeń ograniczający skraplanie, pola stężone teleskopowo stabilizujące i wzmacniające konstrukcje hali;
• Innowacyjny system zakotwienia obiektów z wykorzystaniem kotwy chemicznej bądź kotwy gruntowej, pozwalający na bezpieczne posadowienie hali na różnych typach podłoża.

Każda hala namiotowa jest projektowana z uwzględnieniem specyficznych wymagań danej branży oraz indywidualnych potrzeb klienta.

Firma oferuje możliwość personalizacji rozwiązań technicznych i wykończeniowych, co pozwala na optymalne dostosowanie produktu do oczekiwań inwestora.

Innowacje i rozwój

SKAVSKA HALE nieustannie inwestuje w rozwój technologiczny i innowacyjne rozwiązania. Uważność na opinie i spostrzeżenia klientów owocuje sprawnym wprowadzaniem poprawek do obsługiwanych projektów oraz usprawnień w obszarach samej technologii, co przekłada się na jeszcze wyższą jakość oferowanych produktów i usług. To podejście jest gwarancją bezpieczeństwa wieloletniego użytkowania obiektów w zróżnicowanych warunkach klimatycznych w Polsce oraz innych europejskich krajach.

Zrównoważony rozwój

W swojej działalności firma kładzie duży nacisk na aspekty środowiskowe. Stosowane technologie i procesy produkcyjne są optymalizowane pod kątem energooszczędności i minimalizacji wpływu na środowisko naturalne. Ograniczona liczba półfabrykatów oraz materiałów użytych do produkcji (atestowana stal konstrukcyjna S355 oraz S235 oraz plandeki PCV uznanych europejskich producentów) są tego doskonałym przykładem.

Główna konstrukcja stalowa z kratownicy wykonywana jest w technologii spawania, która spełnia wymogi rygorystycznych norm EN 1090-1 oraz EN ISO 3834. Potwierdzają to certyfikaty TÜV Rheinland, których posiadanie stanowi kluczowy wyróżnik jakości i bezpieczeństwa w branży.

Perspektywy na przyszłość

SKAVSKA HALE patrzy w przyszłość z optymizmem. Plany rozwojowe obejmują dalszą ekspansję na rynki europejskie, zwiększenie mocy produkcyjnych oraz ciągłe doskonalenie oferowanych produktów i usług. Firma stawia na innowacyjność i elastyczność w odpowiadaniu na potrzeby klientów. 

SKAVSKA HALE to przykład przedsiębiorstwa, które łączy tradycyjne wartości z nowoczesnymi rozwiązaniami technologicznymi.

Dzięki profesjonalnemu zespołowi, nowoczesnemu zapleczu produkcyjnemu i zorientowaniu na potrzeby klienta, firma skutecznie konkuruje na wymagającym rynku europejskim. Inwestycja w produkty SKAVSKA HALE to inwestycja w sprawdzone, wysokiej jakości rozwiązania, poparte licznymi nagrodami i certyfikatami.

Klasyczna hodowla roślin to uwzględnia, ale zdecydowanie może przyspieszyć dzięki Nowym Technikom Genomowym (NTG). O tych narzędziach opowiadał dr Sławomir Sowa, dyrektor IHAR – PIB, na konferencj „Wyzwania dla branży zbożowej wynikające ze zmian klimatycznych oraz polityki krajowej i UE” w Białce Tatrzańskiej zorganizowanej przez PZPRZ.

Mutageneza – silnik nowoczesnej hodowli

NTG to narzędzia, które pozwalają szybciej i dokładniej ulepszać rośliny. Nie chodzi o „science fiction”, ale o przyspieszenie tego, co i tak dzieje się w naturze: mutacji, czyli zmian w DNA. Zamiast czekać na przypadek, hodowca może od razu zmienić ten fragment genu, który odpowiada np. za odporność na chorobę czy lepsze wykorzystanie wody. Sednem NTG jest właśnie mutageneza – zmiana materiału genetycznego. W naturze to spontaniczne mutacje napędzają ewolucję i pozwalają organizmom dostosowywać się do zmiennych warunków środowiska.

Hodowcy od dziesięcioleci wykorzystują mutagenezę wywoływaną sztucznie, np. chemicznie lub promieniowaniem. Przy użyciu NTG mutagenezę można ukierunkować, przyspieszyć i kontrolować. Dzięki NTG można wybierać i wpływać na konkretne miejsca w genomie. Można zepsute geny naprawiać, wyłączać, zamieniać.

Jakich odmian mogą oczekiwać rolnicy?

Z punktu widzenia gospodarstwa, najważniejsze nie są nazwy technik, tylko efekt w polu i w portfelu. Badania i pierwsze przykłady z innych krajów pokazują, że dzięki NTG można tworzyć odmiany:

• bardziej odporne na suszę i upał – stabilniejszy plon w trudnych latach,
• odporniejsze na choroby i szkodniki – potencjalnie mniej zabiegów, niższe koszty ochrony,
• lepiej wykorzystujące nawozy – efektywniejsze zużycie azotu i innych składników,
• o lepszej jakości ziarna – więcej białka, mniej substancji niepożądanych (np. alergeny).

Rolnicy widzą, że klimat się zmienia i oczekują odmian uwzględniających te zmiany. Ale też czytając 2, 3 lata temu, że już za chwilę NTG będą wykorzystywane w UE, mogą czuć się zawiedzeni. Właściwie do 4 grudnia nic nie drgnęło, a odmiany NTG są na świecie uprawiane mniej więcej od 3 lat. Biorąc pod uwagę, że dzięki NTG wyhodowanie nowych odmian o pożądanych cechach skróci się o połowę (zamiast 12 lat, np. 6 lat), to już jesteśmy dekadę za światem.

Na świecie NTG jest w praktyce

Na świecie podejście do NTG jest bardzo zróżnicowane. Część państw dereguluje rośliny uzyskane technikami NTG, traktując je jak rośliny konwencjonalne. Inne wrzucają je do jednego worka z GMO, z pełnym reżimem oceny ryzyka. W wielu krajach prace legislacyjne nad NTG ciągle trwają, w wielu od kilku lat odmiany wyhodowane tymi technikami uprawia się.

Jak informował dr Sławomir Sowa, takie odmiany uprawia się nawet w USA, gdzie przecież dozwolone jest GMO. A konkretnie w USA dostępny jest np. olej sojowy Calyno (wysoka zawartość kwasu oleinowego 80%, o 20% mniej nasyconych kwasów tłuszczowych) reklamowany jako „nie-GMO”, choć powstał z odmian wyhodowanych z użyciem nowych technik genomowych. Chiny intensywnie inwestują w biotechnologię i NTG. Jest już tam uprawiana kukurydza NTG (dopuszczona w 2022 r.) i pszenica NTG (dopuszczona w 2022 r.) z odpornością na choroby grzybowe. W Brazylii i Kolumbii uprawia się soję NTG (dopuszczona w 2022 r.) ze zwiększoną tolerancją na suszę. Tolerancję podniesiono dzięki cesze przyspieszonego kwitnienia soi i jej ucieczce przed narastającym deficytem wody.

Nowe rozporządzenie NTG w konsultacjach

Wymieniłem datę 4 grudnia ub.r., bo dokładnie tego dnia, co zbiegło się z pierwszym dniem konferencji w Białce Tatrzańskiej, pojawił się komunikat, że Rada i Parlament Europejski osiągnęły tymczasowe porozumienie w sprawie zbioru przepisów ustanawiających ramy prawne (Rozporządzenie NTG) dla nowych technik genomowych w UE, w których inaczej traktowane są drobne modyfikacje mieszczące się w granicach naturalnej zmienności, a inaczej większe, bardziej złożone ingerencje w genom.

– To krok milowy, sygnał, że Unia jest blisko formalnego uznania nowych technik genomowych za narzędzie niezbędne dla konkurencyjności i zrównoważonego rozwoju systemów żywnościowych – powiedział dr. Sławomir Sowa.

Jakie są to ramy? Ich wypracowaną podstawą na wielu spotkaniach i konsultacjach, potrzebną do napisania nowego rozporządzenia porządkującego NTG jest, że wprowadza się dwie kategorie roślin NTG.

NTG kategorii pierwszej – zbliżone do odmian „klasycznych”

Za takie uważa się odmiany, w których zmiany mieszczą się w tym, co może zajść w naturze. Nie wolno w nich użyć genów spoza puli dostępnej hodowcom. Nowa taka odmiana NTG może się różnić od rodzica nie więcej niż 20 modyfikacjami.

Dla rolnika ważne jest to, że produkty z NTG1 nie będą znakowane jako GMO, znakowany będzie tylko materiał siewny (nie można ich użyć w ekologii). Dopuszczenie odmian do obrotu będzie prostsze, więc hodowcom łatwiej będzie wprowadzać nowe odmiany. Z kategorii 1 wyłączono jednak m.in. rośliny odporne na herbicydy – te automatycznie trafią do kategorii 2.

NTG kategorii drugiej – traktowane jak GMO

To rośliny z bardziej rozległymi lub złożonymi zmianami. Odmiany NTG2 wymagają autoryzacji, obowiązuje pełna ocena ryzyka jak dla GMO, ale teoretycznie krótsza i tańsza. Oczywiście te odmiany także są wykluczone z produkcji ekologicznej. W przypadku NTG2 znakowany będzie materiał siewny, ale także muszą być znakowane uzyskane z takich odmian produkty. Państwa UE nie mogą zakazywać uprawy odmian NTG1, ale NTG2 już tak.

Patenty, licencje i obawy hodowców

Wielu hodowców roślin i rolników obawia się patentów. Tego, że kilka dużych firm „zamknie” dostęp do ważnych cech i każdy będzie musiał płacić za możliwość wykorzystania odmiany. Przepisy patentowe podlegają unijnej dyrektywie biotechnologicznej. Nowe przepisy rozporządzenia NTG nie zmieniają bezpośrednio prawa patentowego, ale mają wprowadzić mechanizmy zwiększające przejrzystość tego obszaru.

Przy zgłaszaniu rośliny jako NTGT1 trzeba będzie ujawnić wszystkie związane z nią istniejące i oczekujące patenty i informacje te mają być publicznie dostępne. Na zasadzie dobrowolności mają być prezentowane warunki licencjonowania, z naciskiem na „sprawiedliwe” zasady.

Komisja Europejska ma powołać grupę ekspertów patentowych z państw członkowskich oraz Europejskiego Urzędu Patentowego i Wspólnotowego Urzędu Odmian Roślin (CPVO), która oceni wpływ patentów na innowacje w obszarze NTG, dostępność nasion dla rolników oraz konkurencyjność sektora hodowli roślin w UE. Raport z tej analizy ma zostać opublikowany rok po wejściu w życie nowych przepisów.

Marek Kalinowski

Ceny tworzone przez praktyków rynku

Poziomy cenowe skupu zbóż prezentowane na Osadkowski.pl nie są przypadkowymi danymi ani automatycznymi zestawieniami. Za ich przygotowanie odpowiadają doświadczeni koordynatorzy skupu Osadkowski, którzy na co dzień zajmują się skupem zbóż i rzepaku w konkretnych regionach kraju. Doskonale znają lokalny rynek, realia logistyczne oraz bieżący popyt i podaż, dzięki czemu publikowane ceny odzwierciedlają rzeczywistą sytuację rynkową.

Sprawdź aktualne ceny płodów rolnych w Twoim powiecie na https://osadkowski.pl/skup-plodow-rolnych.

To właśnie bezpośredni kontakt koordynatorów skupu z producentami rolnymi, elewatorami i odbiorcami końcowymi sprawia, że nasze aktualne poziomy cenowe są wartościowym punktem odniesienia przy podejmowaniu decyzji sprzedażowych.

Bądź na bieżąco gdziekolwiek jesteś

Strona Osadkowski.pl została zaprojektowana tak, aby korzystanie z niej było wygodne zarówno na komputerze, jak i na telefonie komórkowym. Dzięki temu możesz sprawdzić aktualne poziomy cenowe w dowolnym momencie – w gospodarstwie, w trakcie prac polowych lub podczas rozmowy z kontrahentem.

Regularne odwiedzanie zakładki „Skup” pozwala nie tylko śledzić bieżące ceny płodów rolnych, ale również obserwować tendencje cenowe i lepiej oceniać moment sprzedaży ziarna.

Wiedza, która daje przewagę

Osadkowski to nie tylko ceny. Na stronie regularnie publikowane są artykuły poświęcone rynkowi zbóż, zawierające:

• analizy aktualnej sytuacji w Polsce,
• omówienia trendów na rynkach światowych,
• komentarze dotyczące czynników wpływających na ceny zbóż i rzepaku.

Dzięki tym materiałom Rolnicy mogą lepiej zrozumieć mechanizmy rynkowe i podejmować decyzje w oparciu nie tylko o bieżącą cenę, ale także o szerszy kontekst ekonomiczny.

Sprawdzaj, analizuj, podejmuj świadome decyzje

Poziomy cenowe w zakładce „Skup” na Osadkowski.pl to praktyczne narzędzie stworzone z myślą o rolnikach. Łączą one doświadczenie koordynatorów skupu, aktualność danych oraz łatwy dostęp do informacji. Zachęcamy do regularnego korzystania ze strony – zarówno na komputerze, jak i na smartfonie – oraz do lektury artykułów rynkowych, które pomagają lepiej poruszać się w zmiennym świecie rynku zbóż.

Osadkowski.pl – bo dobra decyzja zaczyna się od rzetelnej informacji.

Polskie śmietniki są przewidywalne do bólu. Na podium niepodzielnie królują produkty świeże: 37% badanych wyrzuca owoce, 34% warzywa, a 28% pieczywo. Tuż za nimi lądują domowe posiłki (26%), nabiał (21%) i mięso (18%). Słodycze? Te niemal nigdy nie trafiają do kosza – przyznaje się do tego zaledwie 2% respondentów. Albo mają długi termin przydatności, albo znikają z kuchni szybciej, niż zdążą się przeterminować.

Głównym powodem wyrzucania jedzenia jest przeterminowanie produktów, ale w praktyce stoi za tym coś innego: brak planu zakupów, brak kontroli zapasów i gotowanie „na oko”, które kończy się zbyt dużymi porcjami i lodówką pełną niedojedzonych resztek. Wniosek? Z gospodarowaniem produktami świeżymi, wymagającymi uważniejszego planowania, mamy – niestety – na bakier.

Jak kupujemy, tak marnujemy? Raport 2025 odsłania fakty

FOTO: Raport Aldi

Najczęściej wyrzucane produkty z procentowym udziałem poszczególnych kategorii. Grafika pochodzi z raportu ALDI

Kto radzi sobie najlepiej, a kto najgorzej i dlaczego?

Dane z raportu rysują zaskakujący obraz polskich nawyków. Mieszkańcy wsi, kobiety 50+ i osoby z wyższym wykształceniem z planowaniem zakupów radzą sobie najskuteczniej.​​ A reszta społeczeństwa?

• Młodzi dorośli wyrzucają jedzenie, bo „nie wygląda już apetycznie”. Widać tu wyraźny związek z kulturą obrazu i dużą wrażliwością na estetykę potraw.
• U seniorów problemem bywa raczej rzadsze robienie zakupów i trudność w dopasowaniu ilości produktów do realnych potrzeb.
• Mieszkańcy wsi są zdecydowanie bardziej oszczędni niż miastowi. Ci drudzy – żyjący w większym pośpiechu – częściej kupują „na wszelki wypadek”, a to przy nieregularnym trybie życia przekłada się na rosnącą górkę zapomnianych produktów.
• Spore są też różnice między regionami – wyraźnie widać wpływ lokalnych tradycji kulinarnych i przywiązania do oszczędności.

Cały Raport 2025 „Zakupy pod lupą: jak kupujemy, tak marnujemy” pobierz tutaj: https://www.aldi.pl/2025_cw37_mo_special_25k37g07.html i sprawdź, jak wypadają Twoje kuchenne nawyki na tle reszty Polski.​​

Plan ratunkowy na talerzu: jakie działania możesz podjąć, by ograniczyć marnowanie jedzenia?

Raport 2025 „Zakupy pod lupą: jak kupujemy, tak marnujemy” oferuje też bardzo konkretny plan działania, który nie wymaga rewolucji, tylko kilku systematycznych nawyków.

1. Na pierwszym miejscu stoi lista zakupów i plan posiłków – ponad połowa badanych już z nich korzysta, co realnie ogranicza nieprzemyślane zakupy, które później kończą w koszu.​​
2. Drugim filarem jest dobra organizacja kuchni i lodówki: ustawianie produktów według daty ważności stosuje zaledwie 28% ankietowanych, a potrafi ono przecież uratować zaskakująco dużo jedzenia. Ważne są też regularne „przeglądy półek” i odkładanie w jedno miejsce rzeczy, które trzeba zjeść jako pierwsze.
3. Trzeci element to techniczny arsenał antymarnowania: mrożenie, wekowanie i suszenie, przy czym mrożenie wygrywa (robi to aż 73% Polaków!), bo jest najszybsze i świetnie sprawdza się przy pieczywie, warzywach czy gotowych daniach.
4. Ostatnią linią obrony są lodówki społeczne i organizacje pomocowe – prosta droga, by nadwyżki nie skończyły w koszu, tylko na czyimś talerzu.

Edukacja zmienia nawyki

Świadomość problemu jest wysoka – aż 87% respondentów uważa marnowanie żywności za istotną kwestię społeczną. Brakuje jednak wiedzy o praktycznych rozwiązaniach. Niemal co druga osoba jest zainteresowana poradami dotyczącymi niemarnowania, a 57% chciałoby otrzymywać newsletter z przepisami na wykorzystanie resztek. Magdalena Iwańska-Burda, specjalista ds. komunikacji i PR ALDI Polska podkreśla, że zmiana nawyków wymaga nie tylko chęci, ale i konkretnych narzędzi. W 2024 roku ALDI uratowało przed zmarnowaniem ponad 2300 ton żywności dzięki oferowaniu produktów z krótszym terminem w obniżonych cenach oraz współpracy z organizacjami charytatywnymi.

Zmiana zaczyna się od małych kroków: listy zakupów, kontroli zapasów w lodówce, elastyczności w gotowaniu. Każdy z tych elementów ma znaczenie, a dane nie pozostawiają wątpliwości – planowanie to fundament odpowiedzialnego gospodarowania jedzeniem.

W czerwcu 2024 roku jedna z największych polskich grup chemicznych – CIECH – rozpoczęła nowy rozdział swojej historii. Zmiana nazwy na Qemetica to nie tylko rebranding, ale element głębszej transformacji, obejmującej wszystkie obszary działalności – od strategii biznesowej po podejście do zrównoważonego rozwoju. Ten krok to symbol odwagi i wizji, by polską chemię wprowadzić w przyszłość.

Nowa nazwa odzwierciedla kierunek, w którym od lat zmierza spółka. Qemetica łączy wieloletnią tradycję przemysłu chemicznego z nowoczesnym myśleniem o środowisku i człowieku. Początki działalności sięgają roku 1937, kiedy to w Nowej Sarzynie powstały pierwsze Zakłady Chemiczne „Organika-Sarzyna” – dziś serce Qemetica Agricultural Solutions Poland. Przez kolejne dekady firma konsekwentnie rozwijała się, odpowiadając na potrzeby rolnictwa w Polsce i na świecie.

Transformacja marki to logiczny krok po 10 latach od momentu, gdy Kulczyk Investments stał się strategicznym inwestorem, a następnie objął pełną kontrolę nad grupą. To kontynuacja procesu, który ma uczynić z Qemetica nie tylko lidera w branży chemicznej, ale także pioniera odpowiedzialnej, zrównoważonej chemii przyszłości.

Qemetica – wartości, które nie zmieniają się mimo zmian

Choć nazwa i wizerunek firmy są nowe, wartości Qemetica pozostają niezmienne. Od lat marka kojarzona jest z niezawodnością, skutecznością i najwyższą jakością produktów. Dla rolników to synonim zaufania – gwarancja, że stosowane środki ochrony roślin spełnią swoją rolę, pomagając uzyskać plony o najwyższej jakości.

Od momentu wprowadzenia nowej marki Qemetica konsekwentnie wzmacnia swoją pozycję na rynku agrochemicznym, rozwijając segment Qemetica Agricultural Solutions. To właśnie ta część działalności odpowiada za opracowywanie i produkcję środków ochrony roślin, które trafiają do rolników w Polsce i na całym świecie.

Dziś firma jest największym polskim producentem środków ochrony roślin i jednym z liderów europejskiego rynku agrochemicznego. Produkty eksportowane są do Europy, Azji, Ameryki Północnej i Południowej, Afryki oraz Australii, a marka Qemetica coraz częściej pojawia się w gronie globalnych dostawców środków dla nowoczesnego rolnictwa.

Nowe opakowania

FOTO: Qemetica

Nowe etykiety – ten sam standard jakości

Od 2025 roku w sklepach i punktach dystrybucyjnych pojawią się znane rolnikom produkty w nowej szacie graficznej. Zmiana etykiet to widoczny znak transformacji Qemetica. Nowe opakowania zostały zaprojektowane z myślą o czytelności, nowoczesności i rozpoznawalności, by od razu budziły skojarzenie z marką, która stawia na skuteczność i bezpieczeństwo.

Każdy element etykiety – kolorystyka, układ, ikony – ma podkreślać profesjonalizm i transparentność, a także ułatwiać użytkownikom szybkie znalezienie informacji o produkcie i jego zastosowaniu.

Hasło przewodnie kampanii – „Zmiana, która trwa. Jakość, która trwa.” – doskonale oddaje istotę całego procesu. To nie rewolucja, lecz ewolucja marki, której fundamentem od zawsze była jakość potwierdzona skutecznością w polu.

Serce rolniczej chemii Qemetica

W Nowej Sarzynie, w województwie podkarpackim, bije serce Qemetica Agricultural Solutions Poland. To tutaj od ponad 60 lat powstają środki ochrony roślin, które pomagają rolnikom chronić uprawy i zwiększać plony.

Nowa Sarzyna to również centrum badań i innowacji, gdzie powstają nowe formulacje i rozwiązania dostosowane do wyzwań współczesnego rolnictwa.

Qemetica dysponuje jedną z najnowocześniejszych na świecie instalacji do produkcji MCPA – substancji czynnej wykorzystywanej w herbicydach selektywnych. To technologia, która daje firmie przewagę konkurencyjną i pozwala produkować środki o wyjątkowej skuteczności i stabilności działania.

Nowe opakowania Qemetica

FOTO: Qemetica

Portfolio, które zna każdy rolnik

W portfolio Qemetica znajdują się produkty, które od lat cieszą się zaufaniem rolników:

• CHWASTOX® – szeroka gama herbicydów do zbóż, kukurydzy i użytków zielonych, rozpoznawalna marka na rynku od dziesięcioleci,
• HALVETIC® – nowoczesny herbicyd oparty na ulepszonej formulacji glifosatu, zapewniający wysoką skuteczność przy mniejszej dawce,
• DOVVO® 375 SC, LABRADOR® EXTRA 50 EC, NIKOSAR® 060 OD, LEPTOSAR® 200 SL ​ – produkty o szerokim spektrum działania, pozwalające skutecznie chronić uprawy przed chorobami i chwastami,
• EVRITELL® 162 OD – najnowsze innowacyjne rozwiązanie, wpisujące się w nowoczesne standardy ochrony kukurydzy.

Łącznie oferta Qemetica obejmuje ponad 150 zarejestrowanych produktów, w tym herbicydy, fungicydy, insektycydy i regulatory wzrostu. Każdy z nich został opracowany z myślą o bezpieczeństwie roślin, ludzi i środowiska.

Poznaj bliżej nowe opakowania! 

CHWASTOX EXTRA® 300 SL

Chwastox Extra 300 SL 

FOTO: Qemetica

CHWASTOX TURBO® 340 SL

Chwastox Turbo 340 SL

FOTO: Qemetica

EVRITELL® 162 OD

Evritell 162 OD

FOTO: Qemetica

Zrównoważony rozwój – chemia przyszłości

Qemetica stawia na zrównoważoną chemię, która nie tylko wspiera produkcję rolną, ale też dba o klimat i zasoby naturalne.

W strategii ESG na lata 2024–2029 spółka wyznaczyła konkretne cele środowiskowe, m.in.:

• redukcję emisji CO₂ o 45% do 2029 roku,
• całkowite odejście od węgla do 2033 roku,
• osiągnięcie neutralności klimatycznej do 2040 roku.

Jednocześnie firma rozwija działalność badawczo-rozwojową  i współpracuje ze start-upami rolniczymi i chemicznymi, które tworzą innowacyjne rozwiązania w obszarze agrochemii, biotechnologii i rolnictwa precyzyjnego.

Celem Qemetica jest pokazanie chemii w pozytywnym świetle – jako nauki, która może wspierać środowisko i bezpiecznie służyć człowiekowi.

Ludzie – siła Qemetica

Za sukcesem Qemetica stoją naukowcy, inżynierowie, technolodzy i pracownicy produkcji, którzy każdego dnia tworzą produkty używane w gospodarstwach na całym świecie.

Firma kładzie duży nacisk na bezpieczeństwo pracy, rozwój kompetencji i budowanie kultury organizacyjnej. To nie tylko wartości na papierze – to realne zasady, którymi kierują się zespoły w codziennej pracy, budując zaufanie klientów i partnerów.

Qemetica – definicja nowoczesnej chemii

Choć Qemetica jest obecna w wielu branżach – od produkcji sody, poprzez przetwórstwo soli, po technologie krzemianowe – to właśnie rolnictwo jest jednym z jej filarów.

To tu doświadczenie i nauka spotykają się z praktyką, a każda decyzja ma realne znaczenie dla bezpieczeństwa żywnościowego i ochrony środowiska.

Rebranding, nowe opakowania i odważna komunikacja są tylko częścią większego planu. Celem Qemetica jest stworzenie chemii odpowiedzialnej, skutecznej i bezpiecznej, która pomaga rozwijać nowoczesne, konkurencyjne i zrównoważone rolnictwo – dziś i w przyszłości.

Qemetica – zmiana, która trwa. Jakość, która trwa

W rolnictwie, tak jak w chemii, najważniejsze są skuteczność, odpowiedzialność i zaufanie budowane przez pokolenia. Qemetica stawia na innowacyjne rozwiązania, które stworzone są także z myślą o nowych pokoleniach rolników, dla których ważna jest zarówno jakość i skuteczność produktów, jak i nowoczesna i funkcjonalna etykiety, ułatwiające prawidłowe stosowanie środków ochrony roślin.

Chcesz zobaczyć jak nowe produkty Qemetica sprawdzają się w konkretnych uprawach? Poznaj skuteczną strategię odchwaszczania kukurydzy z wykorzystaniem szerokiej oferty preparatów! 

Ze środków ochrony roślin należy korzystać z zachowaniem bezpieczeństwa. Przed każdym użyciem przeczytaj informacje zamieszczone w etykiecie i informacje dotyczące produktu. Zwróć uwagę na zwroty wskazujące rodzaj zagrożenia oraz przestrzegaj środków bezpieczeństwa zamieszczonych na etykiecie.

5 sierpnia br. Rada Ministrów przyjęła projekt ustawy przedłożony przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, który przewiduje zwiększenie dostępności danych przestrzennych ARiMR dla obywateli, instytucji publicznych i sektora prywatnego.

Zobacz także: 

Jak podano, zmiany dotyczą ustawy o krajowym systemie:

• ewidencji producentów,
• ewidencji gospodarstw rolnych
• oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności.

Projekt zawiera również zmiany doprecyzowujące.

Agencja w związku z tym, będzie miała możliwość upubliczniania gromadzonych przez siebie danych przestrzennych. Będzie to bezpłatna, elektroniczna forma przekazywania informacji na temat m.in.:

• granic działek referencyjnych,
• informacji o uprawach czy elementach krajobrazu.

- Dane będą dostępne dla wszystkich obywateli, przedsiębiorców, uczelni i instytucji publicznych – do dowolnych celów, również komercyjnych - informuje ARiMR. 

W celu udostępniania danych przestrzennych, wykorzystany będzie Geoportal ARiMR, który można znaleźć TUTAJ. 

Geoportal ARiMR

FOTO: ARiMR

Procedura udotępniania danych będzie łatwiejsza

Nowe przepisy mają uprościć złożoną procedurę udostępniania danych i dla wnioskodawców i dla samej Agencji, ponieważ na ten moment dane takie udostępniane są tylko na wniosek oraz tylko do celów naukowych, środowiskowych oraz statystycznych.

Przyjęte rozwiązania wejdą w życie 3 miesiące od ogłoszenia w Dzienniku Ustaw.

Co to jest Geoportal?

Serwis geoportal ma pełnić rolę centralnego węzła Infrastruktury Informacji Przestrzennej pośrednicząc tym samym w dostępie do danych przestrzennych i związanych z nimi usług. System jest rozwijany etapowo począwszy od roku 2005.

Patrycja Bernat

Fot: ARiMR

Robotyzacja w rolnictwie - Chiny prowadzą

Nie da się ukryć – robotyzacja w rolnictwie to nie moda, a konieczność. Praca w polu jest ciężka, żmudna i… coraz droższa. A rolnik nie ma czasu ani ochoty liczyć każdego chwasta z osobna. Dlatego też coraz więcej maszyn samojezdnych, autonomicznych, a nawet laserowych (!) wjeżdża na pola. I – jak się okazuje – Chiny wychodzą na prowadzenie w tym wyścigu.

Bawełna idzie pod laser

W prowincji Xinjiang, chińskim zagłębiu bawełnianym, zaprezentowano niedawno robota do precyzyjnego do laserowego przycinania wierzchołków roślin. Opracował go Uniwersytet Sinciangu wspólnie z firmą EAVision. Maszyna działa z prędkością 0,4 do 0,53 hektara na godzinę – to dziesięć razy szybciej niż człowiek z nożem czy nożycami.

Nie tylko szybkość robi wrażenie. Detekcja roślin odbywa się z dokładnością niemal 99%, a uszkodzenia – mniejsze niż 3%. Dzięki laserowi nie trzeba stosować herbicydów, a same rośliny znoszą cięcie łagodniej niż przy mechanicznych metodach. To ważne, bo bawełna to delikatna dama.

Chińczycy nie ukrywają, że ich celem jest całkowita automatyzacja produkcji bawełny. Biorąc pod uwagę, że kraj ten odpowiada za większość upraw bawełny w Azji, może to oznaczać rewolucję na rynku tekstylnym.

Laserowe odchwaszczanie w chińskim wydaniu

A skoro już o laserach mowa – inna chińska firma, Huagong Technology, pokazała robota do laserowego odchwaszczania, który zamiast chlapać chemią po grządkach, po prostu spala chwasty promieniem światła. Nazywa się to Hg LaserWeeder i działa z niemal szwajcarską precyzją.

32 głowice laserowe są w stanie zniszczyć 320 tysięcy chwastów na godzinę, przy skuteczności przekraczającej 95%. A wszystko to bez ruszenia właściwej uprawy! Laser dostosowuje swoją moc do rodzaju chwastu, rozpoznaje i namierza cel w mniej niż pięć milisekund – to szybciej niż człowiek mrugnie.

Robot pracuje 24 godziny na dobę. Nie prosi o kawę. Nie narzeka na pogodę.

Huagong już zapowiedział masową produkcję tej maszyny na 2026 rok, a pierwsze testy w prowincjach Junan i Heilongjiang pokazały, że technologia działa. Co więcej – przedpremierowe zamówienia spływają z całego świata.

Chiny potęgą rolniczych robotów?

Nie oszukujmy się – Chińczycy mają wszystko, by zostać numerem jeden na rynku robotyki rolniczej. Duży wewnętrzny rynek, inżynierów, fabryki i – co najważniejsze – potrzebę. Nawet tam koszty pracy zaczynają mieć znaczenie, a produkcja masowa sprawia, że robot przestaje być ekstrawagancją, a zaczyna być narzędziem codziennej pracy.

Tak samo jak kiedyś z dronami – to Chiny jako pierwsze zaczęły je robić hurtowo i tanio. No i oczywiście – dobrze. Teraz wygląda na to, że podobnie będzie z robotami do zbioru, pielenia, siewu i innych prac, które zabierają czas, siły i pieniądze.

Robot nie urlopuje

Można powiedzieć, że robot jest drogi. To prawda – na start wydatek jest niemały. Ale jeśli weźmiemy pod uwagę, że maszyna nie bierze urlopu, nie choruje, nie żąda podwyżki i pracuje całą dobę, to rachunek szybko zaczyna się zgadzać. A jeśli jeszcze pomoże ograniczyć chemię i zwiększyć plon – to już w ogóle nie ma o czym mówić.

Dlatego nie zdziwmy się, gdy za kilka lat na naszych polach pojawią się maszyny, które zamiast silnika i przekładni będą miały komputer, lidar i laser. Bo – jak mówi przysłowie z Państwa Środka – „lepiej raz kupić robota, niż sto razy walczyć z chwastami”.

Adam Ładowski

- „Coraz większy areał gospodarstw, wydłużony czas pracy, często w trudnych warunkach atmosferycznych, w nocy, wymaga zapewnienia komfortowej, sprawnej i bezpiecznej obsługi maszyn, a odpowiednie oświetlenie jest tutaj kluczowe". - mówi Sławomir Bońka, Specjalista ds. Produktu Kramp.

Atrakcyjna cena to prawdziwy wabik dla nas wszystkich, niestety nie zawsze wiąże się z odpowiednią jakością. Przy maszynach rolniczych potrzeba definiuje wysoką jakość. Inwestycja w dobre, nowoczesne oświetlenie zapewni bezpieczną pracę na polu, energooszczędność i odporność na awarie. Krótkowzroczne zakupy niestety często podwójnie obciążają nasz budżet. Niektórych produktów nie warto naprawiać, lepiej zastanowić się wcześniej i postawić na najlepszych producentów.

Z naszych obserwacji wynika, że rolnicy przy wyborze lamp najczęściej zwracają uwagę na:

• Rodzaj światła – coraz chętniej wybierane są lampy LED - bardziej energooszczędne, trwałe i dające jasne, wyraźne światło.
• Jasność i zasięg – kierowcy maszyn sprawdzają parametry lumenów i zasięg światła, aby lampa dobrze oświetlała pole i otoczenie, szczególnie podczas jazdy po zmroku. Stawiają na lampy, które nie męczą wzroku.
• Odporność na warunki atmosferyczne – dziś wszyscy upewniamy się, że lampa jest wodoodporna i odporna na kurz, którego na polu nie brakuje.
• Trwałość i jakość wykonania – wybieramy produkty z solidnych materiałów, które wytrzymają wstrząsy, wibracje i długotrwałe użytkowanie.
• Łatwość montażu i obsługi – oczywiście chodzi o czas, nikt nie lubi go tracić, wybierając skomplikowane instalacje.
• Dodatkowe funkcje – niektóre lampy mają dodatkowe tryby oświetlenia, łącząc cechy dwóch lamp w jednej.

Wybieramy oświetlenie od najlepszych

Czas to pieniądz. Kto w czasie żniw może sobie pozwolić na dłuższe przestoje? Dlatego odpowiednie oświetlenie warto wybrać i zamontować wcześniej, by uniknąć niemiłej niespodzianki podczas pracy maszyny. Analizując potrzeby rolników, Kramp – największy dostawca części zamiennych dla rolnictwa wprowadził nową serię oświetlenia – Kramp Black Line.

Seria Kramp Black wyróżnia się:

• najwyższym poziomem szczelności (IP69K), który spełnia wymagania testu wody i pary pod wysokim ciśnieniem (80±5℃ i 8000-10000 kPa), co zapewnia ochronę przed wodą i kurzem oraz umożliwia mycie myjką wysokociśnieniową.
• wewnętrznym systemem automatycznej kontroli temperatury (TCS), który maksymalizuje wydajność przy odpowiedniej temperaturze, co zapobiega przegrzewaniu i wydłuża żywotność lamp.
• odpornością na ekstremalne warunki atmosferyczne, sprawdzoną testami w komorze klimatycznej (-40℃ do +80℃) oraz testami  kondensacji i zaparowania.
• solidnym mocowaniem ze stali nierdzewnej, spełniającym standardy OE i wytrzymującym intensywne wibracje (15G) oraz wstrząsy (60G).
• odporną na korozję konstrukcją, przetestowaną w komorze solnej przez 500 godzin.
• zaawansowaną kompatybilnością elektromagnetyczną (EMC), dzięki czemu lampy nie powodują zakłóceń w pracy innych urządzeń i same są na nie odporne.

Jedną z najważniejszych zalet serii Black od Kramp jest fakt, że nie męczą one wzroku kierowcy. Przy wielogodzinnej pracy w maszynie, ta cecha może okazać się kluczowa.

Co znajdziesz w ofercie Kramp?

Kramp sukcesywnie rozszerza swoją ofertę oświetlenia, wprowadzając m.in.

• Belki oświetleniowe LED COMBO ze światłem pozycyjnym, spełniające normy ECE oraz EMC, a także modele z funkcją Dual-Output E-Boost, pozwalające na zmianę trybu oświetlenia poprzez szybkie przełączenie.
• Lampy robocze o wzmocnionej konstrukcji, idealne do pracy w trudnych warunkach.
• Reflektory przednie z funkcją automatycznego ogrzewania, stworzone do pracy w warunkach zimowych.
• Niebieskie światło Kramp do oprysków, poprawiające widoczność cieczy roboczej.
• Synchronizowane lampy błyskowe Kramp TWIN, umożliwiające dopasowanie trybu światła do indywidualnych potrzeb. Zobacz video, prezentujące lampy.

Pełna oferta lamp Kramp w Centrum Rolniczo-Technicznym w Mielcu

FOTO: Kramp

- „Jako pierwsi na świecie wprowadziliśmy zsynchronizowany zestaw lamp błyskowych LED Kramp TWIN LA20095 z czterema funkcjami synchronizacji radiowej. Dwie lampy błyskowe na ciągnikach czy kombajnach używane są bardzo często, ale problem powstaje gdy mają być zsynchronizowane bezprzewodowo na różne sposoby (np. pojedynczy czy podwójny błysk, naprzemiennie lub symultanicznie). Nasze lampy jako pierwsze odpowiadają na te potrzeby klientów” – podkreśla Sławomir Bońka.

Lampy Kramp

FOTO: Kramp

Pozostaje jeszcze chwila na decyzję o wymianie oświetlenia. Specjalista Kramp w kategorii Części do ciągników wyjaśnia działanie lamp, prezentując ofertę w krótkim filmie. Obejrzyj, zanim kupisz.

Kramp oświetlenie

FOTO: Kramp

Jeżeli jesteś klientem hurtowym, produkty Kramp zakupisz na www.kramp.com. Klienci indywidualni mogą je nabyć w sieci sklepów Powered by Kramp, Grene i u dealerów Kramp.

Centrum Rolniczo-Techniczne Kramp w Starym Mieście k. Konina

FOTO: Kramp

Zapraszamy do obejrzenia reportażu:

Z farmy na talerze – ekologia najważniejsza!

Wszystkie certyfikaty ekologiczne są możliwe dzięki konsekwentnie prowadzonej hodowli z rygorystycznie przestrzeganymi regułami. Zwierzęta przebywają z dala od skażonych opryskami terenów, grzebiąc swobodnie w ziemi na łące, jedząc naturalne pożywienie. Ponadto, te zwierzęta same nawożą glebę, pozostawiając odchody wprost do ziemi. Jednak codziennie kurniki są przestawiane w inne miejsca, aby drób nie miał kontaktu z potencjalnymi patogenami. Zwierzęta w gospodarstwie nie chorują, w związku z czym nie muszą zażywać lekarstw. Nic dziwnego, że rolnikowi udaje się spełniać misję hodowli najzdrowszych i najbardziej odżywczych ptaków na świecie. Warto dodać, że tereny gospodarstwa z każdej strony otaczają lasy, a w pobliżu znajdują się obszary Natura 2000.

Zobacz także: Rolnik z Wielkopolski produkuje miody. Jak to robi? Na co zwraca uwagę? [WIDEO]

Z farmy na talerze, czyli Manufaktura Dobra

FOTO: Angelika Drygas

Z farmy na talerze – pomysł na biznes

Oprócz sprzedaży mięsa pochodzącego z hodowanych w sposób ekologiczny zwierząt, rolnik zajmuje się także przetwórstwem. W sklepie internetowym można zakupić nie tylko świeże lub mrożone mięso, ale także pasztety, kiełbasę, jaja – oczywiście ekologiczne, bez konserwantów, polepszaczy smaku i sztucznych dodatków. W produktach znajdują się naturalne przyprawy i dym z prawdziwego wędzenia. Wszystkie wyroby są przygotowane z mięsa zwierząt hodowanych w gospodarstwie Tomasza Majdy. Rolnik w swojej ofercie poleca, m.in. kiełbasy z gęsi, kaczki i kurczaka, kabanosy z gęsi i kurczaka, pasztet z kaczki i z kurczaka, gęś ze smalcem w słoiku, parówki z kurczaka w słoiku, pierś wędzoną z kaczki, a także buliony.

Fot. Angelika Drygas

• Szeroka gama kolorystyczna: wśród ponad 400 odcieni do wyboru, dostępne są również kolory odpowiadające popularnym markom maszyn rolniczych, takich jak John Deere, Zetor czy Massey Ferguson, co pozwala na odtworzenie oryginalnego wyglądu sprzętu. Dodatkowo kolor możemy dobrać korzystając z wzornika palety barw RAL.
• Odporność na czynniki chemiczne: farby są odporne na krótkotrwały kontakt z olejem napędowym i benzyną, co jest istotne w przypadku maszyn rolniczych. 
• Ochrona przed korozją: zapewniają skuteczną ochroną elementów wykonanych ze stali przed rdzą, co wydłuża ich żywotność. 

Zastosowanie farb Kramp 

Farby Kramp są przeznaczone do malowania powierzchni maszyn rolniczych, takich jak ciągniki, przyczepy czy kombajny. Oprócz tego, część z nich można stosować na powierzchniach aluminiowych, żeliwnych i ocynkowanych, co czyni je wszechstronnym rozwiązaniem w gospodarstwach rolnych. 

KRAMP

FOTO: KRAMP

Porady dotyczące aplikacji 

• Przygotowanie powierzchni: bardzo ważnym, pierwszym etapem jest odpowiedni przygotowanie powierzchni do malowania. Aby uzyskać najlepszy efekt należy odpowiednio oczyścić i odtłuścić materiał przeznaczony do pracy. 
• Aplikacja: farby możemy nakładać pędzelkiem, wałkiem lub za pomocą pistoletu natryskowego. W tym przypadku, do farby podkładowej zalecany jest rozcieńczalnik Kramp, natomiast do lakieru Kramp zalecany jest utwardzacz Kramp, za pomocą którego uzyskamy odpowiednią konsystencję, przyśpieszymy proces schnięcia oraz zwiększymy odporność na uszkodzenia mechaniczne. 

Podsumowanie 

Farby Kramp cechują się wyjątkową trwałością i odpornością. Zaletą produktu jest także szeroki wybór odcieni oraz dostępnych akcesoriów komplementarnych Kramp. Decydując się na farby Kramp, inwestujesz w jakość, trwałość i estetykę swoich maszyn rolniczych, co przekłada się na ich wydłużenie żywotności i wzorowy wygląd. 

KRAMP

FOTO: KRAMP

Gdzie kupię farby Kramp? 

Jeżeli jesteś klientem hurtowym, produkty wymienione w tym artykule zakupisz TUTAJ. Klienci indywidualni mogą je nabyć w sieci sklepów Powered by Kramp, Grene i u dealerów Kramp. Listę punktów znajdziesz na stronie Znajdź dealera Kramp - KRAMP. 

AGROAS to dobrze znane przedsiębiorstwo z ponad 30 letnią tradycją. Obok klasycznej oferty związanej ze sprzedażą maszyn, części zamiennych oraz obsługą serwisową w ofercie Dealera CLAAS znajdują się również:

• Doradztwo w zakresie rolnictwa cyfrowego
• Wynajem maszyn (w tym First CLAAS Rental)
• Sprzedaż maszyn używanych
• Usługi rolnicze
• Doradztwo agrotechniczne

Firma, która zatrudnia ponad 370 pracowników, współpracuje z ponad 5000 klientów, do których należą: rolnicy indywidualni, gospodarstwa wielkoobszarowe, spółdzielnie rolnicze, spółki działające w sektorze rolnym i usługodawcy.

AGROAS współpracuje, także z wieloma instytucjami z sektora rolniczego m.in. z Uniwersytetem Przyrodniczym we Wrocławiu oraz szkołami o profilu rolniczym.

AGROAS Gołaczów 2023

FOTO: AGROAS sp. z o.o.

Wśród rolników AGROAS słynie z organizowanego już od lat wydarzenia „AGROCZAS”.

Zamiast uczestnictwa w targach branżowych, firma postanowiła na własne wydarzenie dedykowane wyłącznie rolnikom i osobom aktywnie działającym w tej branży.

Dzięki temu AGROCZAS cechuje wysoki poziom merytoryczny, a uczestnicy mają możliwość wymiany doświadczeń w gronie fachowców.

Podczas AGROCZAS rolnicy szczególnie doceniają bezpośredni kontakt – zarówno przy uprawach polowych, jak i podczas dynamicznych pokazów maszyn rolniczych. To doskonała okazja, by w praktyce zobaczyć innowacyjne rozwiązania i porozmawiać o realnych wyzwaniach w codziennej pracy na roli.

Dodatkowo luźna, piknikowa atmosfera sprzyja integracji, tworząc przestrzeń do budowania wartościowych relacji między rolnikami z regionu i ekspertami AGROAS.

Rolnicy, usługodawcy współpracujący z firmą AGROAS szczególnie doceniają pełne wsparcie.

- Firma AGROAS wpiera nas, pomaga nam się rozwijać. Współpraca przebiega na dobrym poziomie, nie widzimy żadnych sygnałów, żebyśmy musieli cokolwiek zmieniać. Posiadamy liczną flotę maszyn CLAAS z ostatnio zakupionym ciągnikiem serii XERION. Wiele maszyn CLAAS mamy objęte program MAXI CARE. Wiedza zespołu serwisu AGROAS jest na wysokim poziomie. Dzięki tak dobrej współpracy cały czas myślimy o rozwoju naszych usług i zwiększaniu naszej floty maszyn – twierdzi Krystian Maciejewski, rolnik i właściciel firmy usługowej PHU PROFESSIONAL AGRO.

Pełna opinia rolnika i usługodawcy dostępna jest TUTAJ

AGROAS Żmigród 2024

FOTO: AGROAS sp. z o.o.

O Firmie AGROAS

Założona w roku 1993, przez dwóch współwłaścicieli Zbigniewa Bednarskiego i Adama Sajdutkę, początkowo firma specjalizowała się w kompleksowym zaopatrzeniu rolnictwa oraz obrocie płodami rolnymi. Z biegiem lat AGROAS dynamicznie się rozwijał, poszerzając swoją działalność o handel nawozami, środkami ochrony roślin, materiałem siewnym oraz maszynami rolniczymi.

W 2000 roku uruchomiono stację paliw, a w 2004 roku zakupiono gospodarstwo rolne w Wójtowicach, co zwiększyło pojemność magazynową firmy do 50 000 ton. W kolejnych latach AGROAS kontynuował rozwój, inwestując w nowe obiekty, takie jak baza magazynowa w Tworzyjanowie koło Świdnicy, oraz w rozbudowę kompleksu stacji paliw.

W 2015 roku firma rozpoczęła produkcję materiału siewnego jako proces kompleksowy i utworzyła pion handlowy działu AGRO, obejmujący sprzedaż środków ochrony roślin, nawozów, materiału siewnego oraz skup zbóż.

Obecnie AGROAS obejmuje swoim zasięgiem Polskę południowo-zachodnią, pozostając liderem w branży zaopatrzenia rolnictwa i obrotu płodami rolnymi.

Dla dodatkowych informacji lub umówienia wywiadu prosimy o kontakt z naszym działem marketingowym. AGROAS Sp. z o.o. kontynuuje rozwój, łącząc tradycję z nowoczesnością i stawiając na jakość oraz innowacyjność w obsłudze rolnictwa w Polsce.

Jest to innowacyjny system opracowany przez firmę Mato - niemieckiego specjalistę w dziedzinie technologii smarowania. Lube-Shuttle® to opatentowany system kartuszy smarowych, który rewolucjonizuje sposób aplikacji smarów. W przeciwieństwie do tradycyjnych kartuszy, system Lube-Shuttle® wykorzystuje kartridże z gwintem, które można bezpośrednio wkręcić do smarownicy bez konieczności otwierania i narażania smaru na zanieczyszczenia. Sam smar nie jest wyciskany z kartusza tylko jest zasysany przez smarownicę.

Pięć argumentów przemawiających za wykorzystaniem systemu Lube-Shuttle®:

1. Czystość i higiena pracy

• Brak kontaktu ze smarem podczas wymiany kartusza
• Eliminacja wycieków i zabrudzeń warsztatu lub maszyn
• Mniejsze zużycie czyściw podczas uzupełniania smaru w smarownicy

2. Pełne wykorzystanie smaru

• Innowacyjna konstrukcja umożliwia wykorzystanie do 99% zawartości kartusza
• Przezroczysta obudowa pozwala na kontrolę poziomu smaru
• Eliminacja strat materiałowych typowych dla standardowych rozwiązań

3. Łatwość i szybkość wymiany

• System gwintowany umożliwia szybką wymianę kartusza (zajmuje dosłownie kilkanaście sekund)
• Brak konieczności otwierania smarownicy i kontaktu z zanieczyszczeniami
• Możliwość wymiany kartuszy nawet w trudnych warunkach terenowych
• Możliwość wymiany kartusza ze smarem w każdym momencie, ze względu na inna formę podawania smaru

4. Ekologia i zrównoważony rozwój

• Zredukowane zużycie materiałów czyszczących
• Mniejsze zanieczyszczenie środowiska wyciekami smaru
• Puste kartridże można napełniać wielokrotnie dlatego nie tworzymy tyle plastikowych śmieci w porównaniu do standardowych kartuszy, które są jednorazowe

5. Ekonomia eksploatacji

• Dłuższa żywotność smarownic dzięki mniejszemu narażeniu na zanieczyszczenia
• Oszczędność czasu pracowników podczas wymiany kartuszy
• Redukcja marnotrawstwa smaru w porównaniu do standardowych rozwiązań, gdzie smarownica jest ładowana smarem luzem

Podsumowanie

System Lube-Shuttle® wraz z kompatybilnymi smarownicami dostępnymi w ofercie Kramp stanowi przykład tego, jak innowacje technologiczne mogą znacząco usprawnić nawet tak podstawowe procesy konserwacyjne jak smarowanie.

Inwestycja w wysokiej jakości narzędzia do smarowania szybko się zwraca w postaci dłuższej żywotności maszyn, mniejszej ilości awarii i przestojów oraz niższych kosztów konserwacji. Warto zatem poświęcić uwagę doborowi odpowiednich rozwiązań, które najlepiej odpowiedzą na konkretne potrzeby użytkownika.

Gdzie kupię produkty Lube-Shuttle®?

Jeżeli jesteś klientem hurtowym, produkty Lube-Shuttle® marki Mato zakupisz na www.kramp.com. Klienci indywidualni mogą je nabyć w sieci sklepów Powered by Kramp, Grene i u dealerów Kramp. Listę punktów znajdziesz na stronie Znajdź dealera Kramp - KRAMP.

Lube-Shuttle® korzyści w stosowaniu systemu smarowania

FOTO: Fabienne Cassard, Fabienne Cassard Photographe, Studio photo 86, entreprise, kramp

AgroWe czyli spółdzielnia innowacji

- W dużym skrócie można powiedzieć, że zajmujemy się finansowaniem projektów, w tym związanych z informatyką w rolnictwie, ale także finansowaniem rozwoju nauki i badań w tej branży – mówi Łukasz Czech. – To dobra przestrzeń na kreowanie innowacji i sprawdzanie, jak działają w praktyce. Ktoś kiedyś określił naszą działalność jako "spółdzielnię innowacji" i to nazwa, która oddaje ducha naszej firmy.

To, że założyciel AgroWe mówi o finansowaniu różnorakich projektów nie oznacza, że wykłada pieniądze z własnej kieszeni lub budżetu firmy. Jest bardzo wiele możliwości, głównie związanych z funduszami Unii Europejskiej, pozwalających zdobyć pieniądze na realizację wspomnianych projektów.

Łukasz Czech jest świetnie do takiej działalności przygotowany. To absolwent rolnictwa na SGGW i finansów w SGH oraz informatyki w rolnictwie a także finansowania informatyki. Zanim rozwinął firmę, pracował w bankowości, gdzie był analitykiem odpowiadającym za akceptację dużych projektów dotyczących m.in. rynków mięsnych czy analiz rynkowych. – Dobrze mi szło, więc w 2019 r. postanowiłem założyć własną firmę – wyjaśnia. Obecnie pracuje w niej grupa ponad dwudziestu rolników.

Finansowanie rozwoju nauki i badań w rolnictwie i prowadzenie tych badań to podstawowy, ale nie jedyny obszar działalności firmy. – Przygotowujemy także wnioski dla zainteresowanych podmiotów pozwalające uzyskać unijne dofinansowanie – mówi Łukasz Czech.

Zaznacza, że w projektach unijnych dominują obecnie cztery główne trendy: rolnictwo precyzyjne, dobrostan zwierząt, ekologizacja produkcji i sprzedaż bezpośrednia. - W bieżącym roku przygotujemy w sumie kilkaset wniosków, przy czym zawsze rozliczamy się z efektu naszej pracy – wylicza pan Łukasz. – Wchodzimy też w branże szkoleniową.

Wracamy do badań i rozwoju w rolnictwie, czyli zasadniczej działalności AgroWe. – Trzy czwarte naszych pracowników ma gospodarstwo lub wywodzi się z gospodarstwa – mówi właściciel firmy. – Jednocześnie większość z nas i większość zaprzyjaźnionych gospodarstw to absolwenci SGGW. Nic dziwnego, że punkty badawcze, w sumie jest ich kilkaset, są zlokalizowane również na polach związanych z firmą rolników.

Taki model prowadzenia działalności biznesowej w rolnictwie pozwala na wykorzystanie efektu synergii oraz sprzyja kreowaniu innowacyjnych rozwiązań, testowaniu ich i wprowadzaniu do szerszego wykorzystania.

Telefon jako narzędzie agronomiczno-badawcze

Przykładem interesującego projektu badawczo-rozwojowego realizowanego obecnie przez AgroWe jest skaner spektrofotometryczny (w formie nakładki na telefon komórkowy).

Po przeprowadzeniu pomiaru polegającego na ilościowej ocenie parametrów światła odbitego od rośliny urządzenie podaje na ekranie telefonu informację o suchej masie, wilgotność i zawartości azotu. Wynik jest gotowy w trzy sekundy.

- Te wyniki, o dokładności zbliżonej do laboratoryjnej, będzie można prosto z pola wyeksportować do chmury – mówi pan Łukasz. – Danymi zgromadzonymi w chmurze zarządza aplikacja. Uwzględniając obsadę i wagę skanowanej rośliny, wygeneruje mapę nawożenia. Oceniam, że pozwoli na oszczędności na wiosennym nawożeniu azotem w jęczmienia, pszenicy i rzepaku w sumie na poziomie 30-40 kg N/ha.

Dla przykładu: aby uzyskać miarodajny wynik na stanowisku o powierzchni 5 ha trzeba będzie wykonać od 10 do 20 pomiarów.

Łukasz Czech widzi też duży potencjał urządzenia dla badań naukowych i doświadczalnictwie, prowadzonych przy wykorzystaniu wyników pracy spektrometru. – Pomiar pozwala uzyskać wiele danych, nie tylko te trzy wymienione wcześniej – mówi. – Skan liścia przeprowadzony wiosną powinien, w oparciu o informacje na temat metabolizmu rośliny, odpowiedzieć na pytanie o przyszłą kondycję kłosa.

Projekt zakłada, że urządzenie pomoże w optymalizacji nawożenia jęczmienia, pszenicy i rzepaku. Natomiast w przypadku kukurydzy ma pomóc w określeniu najlepszego momentu zbioru roślin z przeznaczeniem na kiszonkę (na podstawie zawartości suchej masy).

Skaner ma być dostępny w sprzedaży na przełomie roku 2024 i 2025. Docelowo powinien kosztować ok. 2 tys. zł. – Główny koszt, poza oprogramowaniem, to nakładka optyczna – wyjaśnia Łukasz Czech. – Za obliczenia i przetwarzanie danych odpowiada telefon komórkowy, stając się w ten sposób narzędziem agronomiczno-badawczym.

Zanim urządzenie będzie dostępne, trzeba algorytmy sterujące jego pracą nauczyć, jak prawidłowo interpretować uzyskiwane wyniki pomiarów. To mrówcza praca polegająca na wykonywaniu dziesiątek tysięcy skanów roślin, ich pomiarów na polu a potem przeprowadzania ich badań laboratoryjnych. – Te badania laboratoryjne są po to, aby zweryfikować czy dany model się sprawdza i w razie potrzeby go korygować – tłumaczy pan Łukasz. – To proces zbliżony do optymalizowania czujników kombajnów służących mierzeniu plonów.

Eksperymenty w chlewni czyli innowacje także w gospodarstwie 

Łukasz Czech prowadzi również gospodarstwo rolne. Wspólnie z gospodarstwami ojca i siostry tworzą jeden organizm. Także i tu nie brakuje ciekawych, innowacyjnych rozwiązań.

Jakich? Np. wspólnie z SGGW testowane są dodatki do paszy przeznaczonej do skarmiania świń. – Z przyrostami masy wyniki nie są tak dobre, jak się spodziewałem – mówi pan Łukasz. – Za to w zależności od użytych dodatków występują wyraźne różnice w składzie powietrza w chlewni.

Skąd o tym wiadomo? - W chlewni pracują prototypy czujników emisyjności. To czujniki elektrochemiczne, które mierzą m.in. poziom siarkowodowu – wyjaśnia Łukasz Czech. Zwraca przy tym uwagę, że choć problematyka emisji gazów cieplarnianych, także w rolnictwie, to problematyka bardzo na czasie, to nauka rzetelnego pomiaru emisji dopiero raczkuje.

– Te "sztuczne nosy" pozwalają określić realny poziom emisji z hodowli, który jest często niższy, niż określony wyłącznie na podstawie przeliczników przez nie zawsze obiektywnych w tej kwestii decydentów – dodaje właściciel AgroWe.

Skoro jesteśmy przy pomiarach. W gospodarstwie na bieżąco prowadzony jest także pomiar składu gnojowicy. Dysponując takimi danymi, można skutecznie optymalizować nawożenie.

Krzysztof Janisławski

Podlasie stanowi zagłębie mleczarskie Polski, a Łomża to centrum, w którym bije jego serce. Tomasz Gołaszewski z Syngenta Polska podczas swojego wykładu poruszył kwestie dotyczące rozwiązań oferowanych przez firmę, które mogą wprowadzać producenci mleka w swoich gospodarstwach, by krowy dawały go więcej.

– Syngenta ma w swojej ofercie wiele rozwiązań, których wdrożenie może wspomóc proces dawania mleka przez krowy. Jednym z nich jest oferta odmian kiszonkowych skierowana w szczególności do stad wysokowydajnych krów mlecznych. Głównie skupiamy się na strawności i zawartości skrobi w naszej kiszonce – mówił Gołaszewski.

Sytuacja na rynku mleka w Polsce, a nastroje rolników

Ekspert firmy Syngenta zapytany o to, jak obecnie ocenia sytuację na rynku mleka w Polsce, stwierdził, że jest ona zależna od tego, w jaki sposób funkcjonują dane gospodarstwa. Zdaniem Gołaszewskiego, na to, czy dana produkcja prosperuje, bezwzględny wpływ mają dobór środków produkcji oraz analiza kosztów.

– Na co dzień współpracuję z ok. 300 gospodarstwami. Te, których właściciele zarządzają nimi w sposób odpowiedni, licząc koszty, dobierając odpowiednie środki do produkcji, są w odpowiedniej kondycji i radzą sobie dobrze. Sytuacja w regionie, gdzie mleczarnie oferują najwyższą cenę skupu mleka w kraju, jest dobra. Nie da się jednak ukryć, że panuje duża niepewność związana z obawami o to, co będzie za rok, dwa lub pięć – stwierdził Gołaszewski.

Co Syngenta oferuje rolnikom w ramach Rolnictwa 4.0?

W przestrzeni medialnej pojawia się coraz więcej informacji dotyczących Rolnictwa 4.0. Widoczny jest również wzrost zainteresowania młodych rolników wykorzystywaniem w produkcji nowoczesnych rozwiązań technologicznych. Jak przyznał Gołaszewski, Syngenta przygotowała już nowoczesną ofertę dla Rolnictwa 4.0, która została wprowadzona przez rolników do ich gospodarstw.

– Na Rolnictwo 4.0 składają się głównie rozwiązania cyfrowe. Jako dział nasienny Syngenty mamy ofertę skierowaną do rolników nim zainteresowanych. Dysponujemy stroną internetową Seed Selector, rekomendującą po uzupełnieniu podstawowych danych najlepszą odmianę ziarna na dane pole uprawne. Na podobnej zasadzie działają aplikacje, rekomendujące normę wysiewu na dane pole. Rozwiązania, o których wspomniałem, są już wdrażane i testowane przez naszych klientów – oznajmił Gołaszewski.

Czy młodzi rolnicy chętnie wybierają Rolnictwo 4.0?

Zdaniem eksperta firmy Syngenta, rolnicy w kategorii wiekowej od 20 do 30 lat podchodzą do Rolnictwa 4.0 z entuzjazmem i widzą w nim przyszłość. Jak podkreślił Gołaszewski, nie będzie polskiego rolnictwa bez młodych rolników, którzy muszą widzieć w nim opłacalność, a pocieszenie daje im na razie wdrażanie nowoczesnych technologii.

– Widzę, że osoby w wieku od 20 do 30 lat podchodzą do Rolnictwa 4.0 z entuzjazmem. Zaczynają wykorzystywać nowoczesne technologie i widzą już efekty swojej pracy oraz dostrzegają, że ma ona sens. Polska jest krajem, w którym jest chyba najwięcej rolników w całej Unii Europejskiej, dlatego warto ten potencjał wykorzystać. Nie będzie to jednak możliwe bez odpowiednich narzędzi, zainteresowań oraz promocji dobrych rozwiązań w rolnictwie. Młodzi ludzie, by zostać na gospodarstwach, muszą kochać to, co robią, ale również widzieć, że na tym da się zarobić i żyć na odpowiednim poziomie, bo tylko to da sukces – podsumował Gołaszewski.

Oprac. Justyna Czupryniak

Monika Lasoń została laureatką konkursu Innovation Award for Women Farmers, organizowanego przez Copa i Cogeca we współpracy z Corteva Agriscience. Rywalizowała z czterdziestoma innymi kobietami z całej Unii Europejskiej. Otrzymała nagrodę za specjalne osiągnięcia. Komisja konkursowa doceniła unikalną gamę serów pochodzących od kóz ras alpejskich i saaneńskich, opracowanych przez polską rolniczkę. Laureatką konkursu głównego została Włoszka, Marzia di Pastina. 

FOTO: KRIR

Jakie gospodarstwo ma Monika Lasoń? 

Monika Lasoń jest rolniczką w pierwszym pokoleniu. Wraz z mężem prowadzą 70-hektarowe gospodarstwo rolne w miejscowości Grodzisko (gmina Rzgów, woj. łódzkie). Koncentrują się na hodowli kóz rasy alpejskiej i saaneńskiej, a także owiec rasy Lacaune, oraz produkcji serów. Jak informuje Krajowa Rada Izb Rolniczych, w gospodarstwie karmi się zwierzęta łąkowym sianem - od wiosny do późnej jesieni pasione są na lucernianych łąkach - oraz paszą wytwarzaną na bazie owsa czy siana z własnych upraw. Minimalizuje się za to wykorzystanie kiszonek i pasz gotowych. Wszystko po to, by zachować wysoką jakość surowca. 

Jakie sery produkuje wyróżniona rolniczka? 

Mleko uzyskane od hodowanych w gospodarstwie Moniki Lasoń kóz pozyskane jest w warunkach restrykcyjnej higieny i przebadane pod kątem mikrobiologii. Z tak przygotowanego surowca wytwarza się świeże sery kozie, sery miękkie, pleśniowe, półtwarde i twarde dojrzewające. Monika Lasoń jest pasjonatką serowarstwa: pełni funkcję wiceprezeski Stowarzyszenia Serowarów Farmerskich i Zagrodowych, ukończyła liczne kursy w tej dziedzinie w Polsce oraz za granicą. Swoją pasją i wiedzą dzieli się także z innymi, organizując szkolenia i warsztaty. 

- Serowarstwo to szlachetna sztuka, która wymaga wiedzy, umiejętności, codziennej pracy i wytrwałości. Najwięcej jednak jest w niej duża doza pokory. Tylko połączenie tych wszystkich cech daje efekt w postaci idealnych w smaku, powtarzalnych produktów oraz bezcennego zadowolenia klienta to wszystko może zagwarantować poprzez swoje doświadczenie i serce, które każdego dnia wkłada w swoją pracę - mówi rolniczka. 

Monika Lasoń: miłośniczka serów i slow food 

Prowadzenie gospodarstwa i produkcja serów to dla Moniki Lasoń nie tylko praca, ale także cała życiowa filozofia. Wraz z mężem podkreślają, że w swojej rodzinnej firmie przestrzegają ideologii slow food i powrotu do naturalnych sposobów przetwórstwa mleka. Choć na dużą skalę zajmują się głównie serowarstwem, interesuje ich także domowy wypiek ciast i pieczywa na zakwasie w piecach opalanych drewnem liściastym. Gospodarstwo Moniki Lasoń można odwiedzić - znajduje się tam sklep, a w sezonie letnim rolniczka organizuje warsztaty dla dzieci, skupione wokół serowarstwa i pieczenia chleba. 

Copa-Cogeca i Corteva honorują wkład rolniczek w rozwój branży 

W tegorocznej edycji konkursu dla innowatorskich rolniczek wzięło udział 40 osób. Komisja konkursowa szczególnie wzięła pod uwagę trzy kluczowe filary zrównoważonego rozwoju. Prześledziła, jak są one wcielane w życie w gospodarstwach rolnych, przedsiębiorstwach i w lokalnych społecznościach rolniczek. Gala finałowa była okazją do uhonorowania wyjątkowych osiągnięć wybitnych kobiet, zaangażowanych w rozwój branży rolniczej i ich nieocenionego wkładu w zrównoważone rolnictwo w UE. 

- Corteva Agriscience docenia kluczową rolę rolników w przejściu do bardziej zrównoważonego sektora rolnictwa, w tym znaczący wkład kobiet. Chociaż jesteśmy samowystarczalni, potrzebujemy dodatkowego wsparcia, tak jak każdy inny rolnik, aby skutecznie radzić sobie z wyzwaniami i tworzyć odporną, bezpieczną przyszłość żywnościową dla społeczeństwa. Jesteśmy dumni, że możemy współpracować z Copa i Cogeca, podnosząc świadomość na temat demistyfikacji gentryfikacji w rolnictwie poprzez inicjatywy takie jak seria „Inspiratorki", która prezentuje świadectwa kobiet z tego sektora. Kulminacją tych wysiłków było wezwanie do działania w Parlamencie Europejskim w ubiegłym roku oraz przyznanie prestiżowej nagrody Women‘s Innovation Award – komentuje Teresa Babuscio, dyrektor ds. rządowych i branżowych w regionie EMEA w firmie Corteva Agriscience, która jest współorganizatorem konkursu dla innowacyjnych rolniczek.

źródło: KRIR

Zuzanna Ćwiklińska

fot. KRIR, Groser Grodziskie Sery Kozie (facebook)

Aktualnie rolnicy wykazują mniejszy opór do wprowadzania nowoczesnych systemów w swoich gospodarstwach, niż miało to miejsce jeszcze kilkanaście lat temu. Obecnie produkcja rolnicza rozwija się dzięki zastosowaniu nie tylko technologii, ale również rozwiązań cyfrowych. Jak poinformowała agencja Newseria Biznes, na wzrost zainteresowania rolników nowoczesnymi alternatywami wpływają wciąż postępujące zmiany klimatyczne, które motywują ich do wdrażania rozwiązań umożliwiających obniżenie kosztów produkcji oraz zwiększenie jej wydajności. To właśnie Rolnictwo 4.0 stwarza producentom rolnym takie możliwości.

Rolnictwo 4.0 co to takiego?

Rolnictwo 4.0 stanowi jedno z założeń Europejskiego Zielonego Ładu, a wzroście zainteresowania jego stosowaniem wśród rolników ma świadczyć listopadowy nabór wniosków przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, który zakończył się po 3 dniach. Jak wynika z rozmowy Newserii Biznes z dr. inż. Mirosławem Czechlowskim z Katedry Inżynierii Biosystemów na Wydziale Inżynierii Środowiska i Inżynierii Mechanicznej Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu, rolnik wykorzystujący w swoim gospodarstwie Rolnictwo 4.0 korzysta z danych dostarczanych przez:

• telemetrię maszyn rolniczych,
• teledetekcję satelitarną,
• drony.

Dzięki tym informacjom rolnik może doskonale przygotować się do kolejnego sezonu agrotechnicznego, dokładniej planując siew nawozów i uprawę.

Rolnictwo 4.0 – rolnictwo przyszłości

Newseria Biznes powołując się na raport Narodowego Centrum Badań i Rozwoju pt. „Rolnictwo 4.0. Identyfikacja trendów technologicznych” zwraca uwagę na fakt, że już nie tylko na świecie, ale również w Polsce obserwuje się znaczny udział technologii w pracy rolnika, co jest podyktowane większym zapotrzebowaniem na żywność, której jakość również są zobowiązani zwiększać. Producentom rolnym pomagają w tym następujące urządzenia pomiarowe i systemy:

• geolokalizacja,
• telemetria,
• teledetekcja,
• czujniki mierzące temperaturę, wilgotność powietrza lub gleby,
• roboty naziemne,
• drony ze specjalistycznymi kamerami,
• autonomiczne ciągniki i kombajny,
• opryskiwacze,
• systemy analizy danych meteorologicznych i rynkowych,
• systemy satelitarnej obserwacji pól.

Czym jest teledetekcja satelitarna?

Teledetekcja satelitarna to jedno z najbardziej nowoczesnych rozwiązań, dzięki którym możliwe jest pozyskiwanie informacji o charakterze przestrzennym. Dzięki zdjęciom satelitarnym możliwe jest określenie:

• klasy pokrycia i użytkowania terenu,
• struktury upraw,
• stanu rozwojowego,
• kondycji roślinności,
• zagrożenia upraw,
• niedoborów wody,
• prognozowania plonów,
• monitorowania suszy rolniczej.

Polscy rolnicy coraz bardziej zainteresowani Rolnictwem 4.0

Zdaniem dr. Czechlowskiego, zainteresowanie polskich rolników technologią 4.0 w ostatnich latach znacząco wzrosło, co jest widoczne także w raporcie NCBiR. Nie da się jednak ukryć, że jednak są oni wciąż na początku drogi do cyfryzacji. W naborze wniosków w ramach „Inwestycji na rzecz dywersyfikacji i skracania łańcucha dostaw produktów rolnych i spożywczych oraz budowy odporności podmiotów uczestniczących w łańcuchu” trwającym od 15 listopada, rolnicy mogli starać się o dofinansowanie w zakresie Rolnictwa 4.0. Łączna pula środków przeznaczonych na ten cel była równa 164 mln zł. Nabór zakończył się już po trzech dniach ze względu na to, że zapotrzebowanie przekroczyło 150% limitu.

Rolnictwo 4.0

Rolnictwo 4.0: na jaki ciągnik i sprzęt można dostać pieniądze? 42 pytania i odpowiedzi o dotacje

Oprac. Justyna Czupryniak

Źródło: Newseria Biznes

Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów uznał, że sieć handlowa Kaufland Polska Markety wprowadzała konsumentów w błąd poprzez nieprawidłowe informowanie o kraju pochodzenia warzyw.

Tą korzystną decyzją pochwalił się we wtorek w mediach społecznościowych Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów.

Jaka kara dla Kaufland Polska Markety?

Tymczasem sieć Kaufland nie zgadza się z orzeczeniem sądu. Zapowiedziała już, że będzie składać apelację, tak aby nie zapłacić kary finansowej.

A ta jest potężna. Spółka ma bowiem zgodnie z decyzją UOKiK zapłacić 13,2 mln zł.

Za co została ukarana sieć handlowa?

Sprawa dotyczy decyzji prezesa UOKiK z grudnia 2020 r. UOKiK informuje na swojej stronie internetowej, że kontrole Inspekcji Handlowej potwierdziły, że w sklepach sieci Kaufland Polska Markety systematycznie dochodzi do sytuacji, w których na wywieszkach warzyw przekazywane są nieprawdziwe informacje na temat ich pochodzenia geograficznego.

Inspektorzy porównywali dane na sklepowych wywieszkach z tymi na opakowaniach zbiorczych lub jednostkowych oraz w dokumentach dostawy. I tak, przykładowo, marchew w sklepie w Kaliszu miała pochodzić z Polski, jak wynikało z wywieszki, a na opakowaniu zbiorczym widniała Holandia.

W placówce w Brzegu ziemniaki, zgodnie z wywieszką, miały być z Polski, a na opakowaniu zbiorczym – z Niemiec. Cebula w sklepie w Dębicy – na wywieszce widniał kraj pochodzenia Polska, na opakowaniu zbiorczym – Niemcy.

Sieć handlowa twierdzi, że wprowadzające w błęd informacje były wynikiem pomyłek

W oświadczeniu cytowanym przez portal tvn24.pl firma Kaufland broni się i zapowiada apelację.

Sieć stoi na stanowisku, że stwierdzone przez kontrolerów błędy były efektem pomyłek a nie celowego działania. Stąd brak zgody na orzeczenie sądu i zapowiedź apelacji.

Krzysztof Janisławski

Fot. Canva/ilustracyjne

Teraz ma chwilę, żeby podzielić się dość bogatym, jak na dwudziestoośmiolatka, życiorysem. Chcę wiedzieć, co skłoniło młodego człowieka, przed którym wielki świat i biznes same otwierały swoje podwoje, do pracy z owocami i warzywami w tle.

Szymon Zmyślony

FOTO: Karolina Kasperek

Kim jest Szymon - rolnik z Poznania?

Szymon urodził się w Poznaniu, skończył społeczną podstawówkę, potem poszedł do liceum przygotowującego do IB, czyli międzynarodowej matury. W szkołach najlepiej szły mu chemia, fizyka, matematyka.

– Zawsze byłem słabszy z języków. Angielski szedł mi w ogóle najgorzej, a byłem w anglojęzycznej klasie. Postanowiłem, że pojadę po drugiej klasie do liceum w Stanach Zjednoczonych, żeby podszkolić język. Trafiłem do stanu Dakota. Maturę w Polsce zdawałem więc z rocznym poślizgiem. A potem wyjechałem na studia do Londynu – opowiada Szymon.

Szymon Zmyślony

FOTO: archiwum

Zdał maturę i zdecydował się na studia informatyczne na Imperial College of London. Załapał się jeszcze na warunki, w których wciąż obecna w Unii Europejskiej Wielka Brytania dawała na studiowanie kredyt, który spłacało się po ukończeniu nauki. Szymon studiował cztery lata. Studia kończył obroną pracy w czerwcu 2019, ale ceremonia wręczenia dyplomu na Imperialu odbywa się dopiero w październiku. A on tymczasem już w lipcu był w Kalifornii.

– Chciałem szukać pracy w dużych firmach informatycznych. Większość z nich zatrudnia co roku na lato studentów programistów i pracujących ze sztuczną inteligencją. Napisałem między innymi do Google, kóre mieści się w słynnej Dolinie Krzemowej, obok kilku wielkich firm. Przyjęto mnie latem, żar lał się z nieba. Przypisali mnie do już realizowanego projektu. Przyjrzałem mu się przez chwilę i w drugim tygodniu uznałem, że ten projekt jest głupi i że mam lepszy pomysł. Mój szef wysłuchał, pomyślał, po czym powiedział: „Dobrze. Masz tu pulę pieniędzy, spróbuj coś swojego”. I dokończyłem ten staż, rozwijając po swojemu pierwszą koncepcję projektu – wyjaś­nia Szymon.

O tym, jak Szymon postanowił ratować pszczoły

Projekt, który ocenił jako kiepski, polegał na analizowaniu za pomocą sztucznej inteligencji danych z satelit, żeby przewidywać pogodę, a tak naprawdę zagrożenie pożarami. Kalifornię trawiły wtedy wielkie pożary. Zebrane w ten sposób dane miały się przydawać głównie firmom ubezpieczeniowym, choć z geodanych może korzystać też wiele innych biznesów.

W Stanach Szymon wykorzystywał informatyczną wiedzę do opracowywania rozwiązań chroniących pszczoły

FOTO: archiwum

– Postanowiłem, że będziemy ratować pszczoły. W Kalifornii prowadzone jest 90% światowej produkcji midałów. Są tam wielkie monokultury, a to ma swoje konsekwencje. Tysiące hektarów drzew migdałowych, ale one kwitną przez półtora miesiąca wiosną. Nie ma tam pszczół ani też innych owadów zapylających. Istnieją tam tak zwani mobilni pszczelarze, którzy przyjeżdżają w lutym ze swoimi ulami na te plantacje na dwa, trzy tygodnie. Kiedy kończy się zapylanie migdałów, przenoszą się na kolejne uprawy, kwitnące później. Posiadanie pszczół w Ameryce to właściwie zapyleniowy przemysł. Ale takie rozwiązywanie problemu zapylaczy ma swoje konsekwencje. Oznacza to, że w jedno miejsce zjeżdżają się pszczoły z całych Stanów. A to powoduje, że patogeny, które miały dotychczas lokalnie tylko pszczoły na Florydzie, roznoszą się po całym kraju – wyjaś­nia twórca platformy sprzedażowej dla rolników.

Szymon na kalifornijskiej farmie

FOTO: archiwum

Po co Szymon projektował sensory?

Szymon przez rok intensywnie pracował nad projektowaniem sensorów, które integrowały się w ul i badały w nim różne parametry: temperaturę, wilgotność, stężenia substancji chemicznych, ale przede wszystkim... dźwięk. Po co? Otóż wiadomo już, że pszczoły komunikują się za pomocą trzech sposobów: ruchów, zapachów i dźwięków. Okazuje się, że zdrowe pszczoły brzęczą inaczej niż chore, te bez królowej brzęczą inaczej niż te z jakimś wirusem. Sensory miały zbierać te wszystkie dane.

W Stanach Szymon wykorzystywał informatyczną wiedzę do opracowywania rozwiązań chroniących pszczoły

FOTO: archiwum

– Dzięki temu wynalazkowi można błyskawicznie ocenić, ile jest pszczół w ulu, w jakiej są kondycji, i skuteczniej wykorzystywać je do zapylania. Sensory działały, ale okazało się, że inna firma już zaczęła produkować podobne urządzenia. Po roku zacząłem pracę nad innym projektem. Pracowaliśmy z podległym mi zespołem nad tym, jak wykorzystywać nowoczesne technologie do monitorowania szkodników na polach i do wczes­nego ostrzegania przed nimi. Chcieliśmy wykorzystać sztuczną inteligencję do integrowania danych pogodowych z satelity z danymi z pola. Można by wtedy przewidywać, gdzie pojawi się zaraz choćby stonka – wyjaśnia Szymon i dodaje, że dzięki niemu firma podpisała bardzo intratny kontrakt.

Szymon wychodzi na przeciw problemom rolników

Szymon dobiegał trzydziestki i stwierdził, że czas na następny etap w życiu. Nie w wielkim świecie, tylko na ojczystej ziemi i to nawet tej oddalonej od miasta.

– Wszyscy rolnicy, z jakimi rozmawialiśmy podczas projektu – w Afryce, w Stanach czy w Holandii – mówili, że ich głównym problemem nie było to, żeby ograniczyć koszty nawozów czy środków ochrony roślin, tylko żeby za funta migdałów dostać o dziesięć centów więcej. Martwiło ich, że dostają mało pieniędzy za te nasiona, a później idą do supermarketu, który jest obok ich plantacji, i te migdały są cztery czy pięć razy droższe. To, co dzisiaj robię, ma temu zapobiec – mówi o inspiracjach Szymon.

Dwa miesiące temu założył platformę internetową, która ma pozwolić sprzedawać wielkopolskim rolnikom ich warzywa, owoce i przetwory bez pośredników. Platformę nazwał „Buzzarek”. Nazwa ma w sobie angielskie słowo buzz, które oznacza „brzęczeć”, ale też „gwar”. A że czyta się je „baz”, to świetnie nadało się do nazwania nim internetowego warzywno­-owocowego bazarku.

Jak działa platforma stworzona przez Szymona?

Szymon chce, żeby platforma obsługiwała głównie przedmieścia.

– W miastach ciągle jest więcej warzywniaków. Dzięki tej konkurencji jest większy wybór i niższe ceny. Na przedmieściach, na których, jak wiadomo z badań, ludzie częściej gotują, niż kupują gotowe jedzenie, jest często jeden warzywniak na kilka tysięcy mieszkańców. I dlatego dyktuje ceny, a wyboru nie ma żadnego. Poza tym te warzywa często brane są z giełdy, gdzie mamy różną jakość. Zależy nam, żeby dostarczyć produkt jak najwyższej jakości od producentów, którzy produkują na mniejszą skalę, i żeby był w lepszej cenie niż to, co znajdziemy w sieciówce.

Platforma działa raptem od dwóch miesięcy, a już można kupić na niej około dwudziestu produktów. To, co akurat rośnie: bób, czereśnie, marchew, ziemniaki, czosnek, maliny, pomidorki koktajlowe, ogórki gruntowe, kalarepa, młoda kapusta, agrest, botwinka, koperek, cebula ze szczypiorkiem, ale też masło i jaja „Od Sylwii” czy chutney z białej cebuli.

– Znalazłem pod Poznaniem panią, która siedzi w domu, jest mamą, nie pracuje zawodowo. Dałem jej cebulę od innego dostawcy, a dostałem świetny chutney – chwali się Szymon.

Szymon na polu swojego dostawcy z podpoznańskiej wsi

FOTO: archiwum

W buzzarkowym sklepie nie tylko warzywa

Ktoś robi sery krowie, ktoś kozie. W buzzarkowym sklepie można też kupić ser owczy czy oliwę. Produkuje je pewien zaprzyjaźniony Hiszpan spod Walencji, który związał się z Polką i sprowadza do Poznania hiszpańskie specjały. Szymon sam szuka swoich dostawców, ale chętnie przyjmie też tych, którzy się do niego zgłoszą, a chcieliby sprzedawać swoje plony bez pośredników. Zaprasza do kontaktu każdego, kto produkuje nie przemysłowo, a bardziej rzemieślniczo. Jest otwarty na nowe rozwiąznia i poszerzanie asortymentu.

Szymon Zmyślony

FOTO: Karolina Kasperek

Dziś można kupić to wszystko przez Whats appa, przez który prosto robi się zamówienie. Wystarczy dodać tam numer Buzzarku, a później kliknąć w ikonę koszyka. Pojawi się wtedy oferta. Szymon jedzie najczęściej po produkty do rolników, a kupujący mogą pofatygować się po nie do siedziby firmy albo na targ, który Buzzarek urządza co drugą sobotę. Żeby jeszcze bardziej usprawnić sprzedaż, Szymon opracowuje właśnie specjalną aplikację mobilną. Będzie w niej możliwy program lojalnościowy. Szymona bardzo interesują też zamówienia grupowe. Aplikacja ma ruszyć w sierpniu.

oprac. Karolina Kasperek

– „Moja Smartwieś” to nie tylko konkurs. Powiedziałbym, że to manifestacja wiary w potencjał, jaki drzemie we wsi, w obszarach wiejskich, w społecznościach wiejskich. Jest to dowód, że innowacyjność nie zna granic i nie jest zarezerwowana tylko dla miasta, jak można by sądzić. Ma różny wymiar. To ogromne inwestycje, które widzieliśmy w pierwszym konkursie – chociażby hala sportowa w Ryczywole. Ale też mikrorozwiązania. Przede wszystkim ma jednak wymiar społeczny. (...) W imieniu kapituły pragnę podziękować i docenić tych, którzy śmiało stawiają na rozwój wsi – realizują zrównoważone praktyki i kreatywne podejście. A przede wszystkim widzą, że wieś może stać się lepszym i przyjaźniejszym miejscem do życia. Słowa Martina Luthera Kinga Juniora „Razem jesteśmy w stanie zrobić tak wiele” – to motto idealnie pasuje do dzisiejszej gali – mówił, inaugurując uroczystość wręczenia nagród, prof. Sławomir Kalinowski, członek kapituły konkursu.

– To już jest historia, która dzieje się z państwa udziałem. Są państwo częścią koncepcji, która jest wdrażana już dziś w ramach Wspólnej Polityki Rolnej Unii Europejskiej. (...) Konkurs zrodził się z potrzeby zrozumienia, czym jest smart village. Od lat mówiło się o smart city i właściwie nikogo nie dziwi, że miasto może być smart. Ale czy wieś może być smart? Kilka lat temu zrobiliśmy sobie ćwiczenie, w którym staraliśmy się odpowiedzieć na pytanie, jakie cechy wyróżniają smartmiasto. Ale trudno było określić, czymże będzie – albo już jest – smart­wieś. Próbowaliśmy dokonać pewnej inwentaryzacji działań smart. Ale okazało się, że tego się nie da wyliczyć. To nie jest infrastruktura – żłobki, przedszkola, urzędy, place zabaw – tylko pewne działania. (...) Po pierwszym konkursie mieliśmy pewien zarys koncepcji, zarys działań, aktywności, które powodują, że coś staje się smart (...). Konkurs doprowadził nas do wniosku, że każda z definicji jest ogólna. Ponieważ wyzwania i potrzeby obszarów wiejskich są bardzo zróżnicowane – mówiła prof. Monika Stanny, dyrektor IRWiR PAN, i dodała, że wśród głównych wyzwań są zmiany demograficzne, w tym wyludnianie się wsi.

Łukasz Komorowski, pracownik Instytutu, przypomniał też historię idei smart village.

Ile koncepcji zgłoszono do konkursu "Moja Smart Wieś"?

Do konkursu zgłoszono 140 koncepcji: 67 wizji i 73 inicjatyw. Po raz pierwszy zdarzyło się tak, że każde z województw reprezentowała przynajmniej jedna praca. Niemal wszystkie województwa mają swoich laureatów. Największą liczbę projektów zgłoszono z Wielkopolski i Mazowieckiego. W katalogu tematycznym projektów pojawiły się inteligentne zarządzanie energią i bezpieczeństwem energetycznym, działania na rzecz środowiska naturalnego, idee społeczeństwa obywatelskiego, działania poprawiające jakość życia, infrastrukturę, poziom edukacji, usprawnianie kontaktów między mieszkańcami, promocja kultury i dziedzictwa materialnego i niematerialnego czy inteligentne rozwiązania w zakresie gospodarki żywnościowej.

Kto otrzymał nagrodę w konkursie "Moja Smart Wieś"?

Nagrodzono 20 inteligentnych projektów. W kategorii „Moja Smartwieś. Wizje” przyznano siedem wyróżnień poza podium. Znalazł się tam projekt autorstwa Zuzanny Miziołek i Magdaleny Majtczak – studentek Politechniki Łódzkiej. W Swędowie w Łódzkiem panie chcą wdrażać rolnictwo precyzyjne poprzez szkolenia, zakup dronów, stacji meteorologicznej i pastucha. Chcą też opracować plan wizyt domowych lekarzy u starszych mieszkańców.

Zofia Kulka otrzymała wyróżnienie za wizję gry terenowej we wsi Głogowa w Wielkopolskiem, oprowadzającej po domach artystów, dawnej karczmy, domu stroju ludowego i miejscach z dawnym sprzętem rolniczym.

Jakie smart inwestycje czekają wsie?

Mierzwice-Kolonia w Wielkopolsce czeka realizacja wizji pod tytułem „Doświadcz historii w rozszerzonej rzeczywistości”. Stoją za nią Martyna Uziębło, Michał Stokowski, Michał Żelazkowski, Karolina Kurzawa, Izabela Sotek i Martyna Mielnik, którzy chcą uatrakcyjnić ścieżki rowerowe, a także uruchomić wypożyczalnię hulajnóg i rowerów MTB. Potrzebne będą do tego aplikacja i zakup sprzętu.

Agnieszkę Pakułę z Trzemosnej w Mazowieckiem wyróżniono za wizję organizacji szkoleń z zakresu usług turystycznych dla lokalnej społeczności. Mieszkańcy mają uczyć się gotowania, prowadzenia recepcji, dekorowania stołu, prowadzenia agroturystyki, marketingu. Umiejętności będą mogli wykorzystać na terenie Ośrodka Szkoleniowo-Edukacyjnego.

Projekt aplikacji mobilnej Smart4village autorstwa Łukasza Zaranka z Cieśli w Wielkopolsce także zasłużył na wyróżnienie. Z aplikacji będzie można odczytać jakość powietrza, przeczytać o lokalnych wydarzeniach i ostrzeżeniach. Pojawią się tam też rynek produktów rolnych i informacje turystyczne. Będzie również można zgłosić problem, a także zostać zaproszonym do działań organizacji pozarządowych.

Na wyróżnienie zasłużył też projekt Marka Wareńczaka z wielkopolskiego Powidza, który chce zastosować małą retencję w nizinnej gminie poprzez budowę rowów, zastawów i tworzenie mokradeł. System nawadniania ma być kontrolowany z poziomu smartfona.

Kingę Kijak-Markiewicz i Mariusza Markiewicza wyróżnono za wizję digitalizacji dziejów wsi, w tym nagrywanie wywiadów z mieszkańcami i opowiadanie historii z perspektywy kobiet.

Trzecie miejsce w kategorii „Wizja” zajęła nagradzana już w konkursie Alicja Jamorska-Kurek z Piaseczniej Górki w Świętokrzyskiem. Działa od wielu lat na rzecz małej retencji, a teraz chce zakładać wspierające ją wypustki uliczne.

Drugą lokatę przyznano Patrycji Wojtysiak, Julii Malec, Kindze Wiśniewskiej i Damianowi Rojewskiemu, którzy w Rossoszycy w Łódzkiem chcą organizować mieszkańcom zdalne konsultacje z lekarzami specjalistami w asyście pielęgniarki.

Za najbardziej innowacyją wizję uznano projekt Macieja Pawłowskiego z Recza w Zachodniopomorskiem, który wymyślony przez siebie system inteligentnego mierzenia i magazynowania danych i specjalnych czujników chce wykorzystać do monitorowania wypełnienia śmietników w gminie.

Maciej Pawłowski z Recza – laureat pierwszego miejsca w kategorii „Wizje”. Dyplom wręcza prof. Monika Stanny

FOTO: Karolina Kasperek

Co zmienia się na wsi po udziale w konkursie "Moja Smart Wieś"?

W konkursie nagradzano też już zrealizowane pomysły. W kategorii „Moja Smartwieś. Inicjatywy” Annę Gnach, Sandrę Trelę, Alicję Krzak i Mieczysława Gnacha z Bożkowic w Dolnośląskiem wyróżniono za książkę o lokalnej historii i promocję publikacji m.in. spacerami historycznymi. Jadwigę Stefańską z Orzechowa w Wielkopolsce za podobny projekt – wystawę zdjęć, publikację o historii wsi, stworzenie wiejskiego kina i muralu.

W Zgorzale w Mazowieckiem Andrzej Parafian, Konrad Tkaczyk, Karolina Ostrowska-Wawryliuk, Dawid Nawrot, Dawid Wróblewski i Przemysław Abram zasłużyli na wyróżnienie za logo sołectwa, portal internetowy, aplikację, elektroniczną tablicę ogłoszeń i zakup projektora oraz koncepcję zagospodarowania terenu. Agnieszka Trybowska z Siołkowej w Małopolsce zaś za panele fotowoltaiczne przy lokalnym krzyżu i miniobserwatorium astronomiczne.

Elektroniczne Biuro Obsługi Interesanta to wdrożony w gminie Michałowice system informatyczny. Stoi za nim Małgorzata Pachecka – kolejna wyróżniona.

Kamila Stepnowskiego z Aleksandrowa w Mazowieckiem wyróżniono za inteligentną bazę telefonów mieszkańców, portal internetowy sołectwa, strefę czytelnika we wsi, budowę sceny i książkę o lokalnej historii.

Ostatnie z wyróżnień przypadło reprezentującej Stowarzyszenie Inicjatyw Społeczno-Kulturalnych „Szansa” Annie Szokaluk z Rejowca Fabrycznego w Lubelskiem. Kapituła doceniła aplikację Segrego, która w kompleksowy sposób obsługuje wywóz odpadów.

Konkurs "Moja Smart Wieś" - kto zwyciężył w kategorii "Inicjatywy"?

Czas na podium w kategorii „Inicjatywy”. Trzecie miejsce przypadło Markowi Zimakowskiemu z województwa pomorskiego za projekt „EkoEnergia od Somonina po Przywidz”. W Przywidzu zainstalowano sieć fotowoltaiczną na dachach budynków publicznych. Dodatkową wartością projektu są prowadzone w związku z nim badania naukowe.

Miejsce drugie przyznano Małgorzacie Dąbrowskiej z Bończy w Mazowieckiem, działającej w stowarzyszeniu „Made in Bończa”. Stowarzyszenie we współpracy z Polsko-Amerykańską Fundacją Wolności przeprowadziło remont świetlicy i zbudowało plac zabaw i boisko sportowe. W świetlicy spotykają się seniorzy i uczą się obsługi komputera. Stowarzyszenie powołało też Centrum Edukacyjne „Szkółka Owocowa”, kóre jest kooperatywą promującą regionalne tradycje sadownicze.

Małgorzata i Dariusz Pucerowie z pierwszą nagrodą w kategorii „Inicjatywy”. Ich Pszczelandię uznano za najciekawszą realizację idei smart

FOTO: Karolina Kasperek

Pierwsze miejsce zajęli Małgorzata i Dariusz Pucerowie za zagrodę edukacyjną „Pszczelandia” w Pastwiskach w Warmińsko-Mazurskiem. Kapitule spodobało się przekształcenie typowej firmy produkującej surowiec w gospodarstwo ekologiczne z edukacją w tle. Można tam poszerzyć wiedzę z zakresu pszczelarstwa i ulepić świecę. Miód z tej pasieki ma etykietę Dziedzictwa Kulinarnego Warmii.

Zdobywcy 3 pierwszych miejsc

FOTO: Karolina Kasperek

Partnerami konkursu byli Krajowa Sieć Obszarów Wiejskich i Centrum Doradztwa Rolniczego w Brwinowie.

oprac. Karolina Kasperek

Filtry przeciwsłoneczne mają swoje wady i zalety

Oparzenie słoneczne zaledwie pięć razy w ciągu życia podwaja ryzyko zachorowania na czerniaka, najpoważniejszego raka skóry, więc warto zadbać o dobry krem z filtrem. Filtry przeciwsłoneczne można podzielić na dwie kategorie: mineralne i chemiczne. Każdy typ ma swoje wady i zalety. Mineralny osadza się na powierzchni skóry. Fizycznie blokuje światło ultrafioletowe (UV), zanim promienie te będą mogły przeniknąć przez skórę. Zapewnia natychmiastową ochronę, ale może być trudniejszy do wcierania, musi być nakładany częściej i ma tendencję do pozostawiania białego filmu na skórze. Jednak jest również łagodniejszy niż filtr chemiczny, co czyni go dobrym wyborem dla skóry wrażliwej. Filtr mineralny zawiera dwutlenek tytanu i tlenek cynku (oba uznane przez amerykańską Agencję ds. Żywności i Leków za bezpieczne i skuteczne).

Uważaj na chemiczne filtry. Mogą powodować alergie

Chemiczne filtry przeciwsłoneczne umożliwiają przenikanie światła UV przez skórę, po czym substancje chemiczne przekształcają światło UV w ciepło, po czym jest ono uwalniane ze skóry. Wadą jest to, że filtry chemiczne należy nakładać co najmniej 20 minut przed ekspozycją na słońce. Nie ma też pewności co do składników chemicznych tych filtrów, zwłaszcza oksybenzonu. Niektóre składniki tych filtrów mogą powodować zaburzenia hormonalne i reakcje alergiczne. Jednak łatwo się je wciera i pozostawiają mniej osadu. Bezpieczeństwo tych filtrów wymaga jednak badań. Eksperci twierdzą, że ryzyko zdrowotne związane z ekspozycją na słońce znacznie przewyższa potencjalne ryzyko wchłaniania chemikaliów z filtrem przeciwsłonecznym.

Im wyższa liczba, tym dłużej powinna trwać ochrona. Z filtrem SPF 30 oparzenia powinny pojawiać się 30 razy później niż w przypadku braku ochrony. Wszystkie filtry przeciwsłoneczne chronią przed promieniami UVB – główną przyczyną oparzeń słonecznych i nowotworów skóry. SPF o szerokim spektrum chroni również przed promieniami UVA. Filtr przeciwsłoneczny SPF 30 przepuszcza 3% promieni. Wyższy numer ochrony, SPF 50 – 2%. Ważne, aby nakładać preparat kilkukrotnie w ciągu dnia, zwłaszcza jeśli pocimy się czy pływamy – najlepiej aplikować go co dwie godziny lub bezpośrednio po pływaniu.

Karolina Kasperek

Fot. Pixabay

Artykuł ukazał się w Tygodniku Poradniku Rolniczym 21/2023 na str. 59. Jeśli chcesz czytać więcej podobnych artykułów, już dziś wykup dostęp do wszystkich treści na TPR: Zamów prenumeratę.

Mówi się, że są odpowiedzialne za około 98% wszystkich ukąszeń kleszczy. Aktywność nimf osiąga szczyt od maja do lipca. Dziś kolejny raz uczulamy na to, by po każdym spacerze przyjrzeć się dokładnie całemu ciału i wytrząsnąć odzież. Przede wszystkim jednak baczniej chcemy przyjrzeć się sposobom, w jakie możemy ograniczać populację kleszczy wokół domu.

Kleszcze nie spadają z drzew. Ulubionymi kryjówkami są nieskoszone obszary z chwastami i wysoką trawą, zwłaszcza gdy miejsca te są wilgotne i zacienione. Gdy w pobliżu znajdują się trawniki, kleszcze również przenoszą się na skoszone obszary. Nisko wiszące krzewy w ogrodach, pryzmy liści, ściółka lub nasadzenia przy fundamentach to także siedliska kleszczy.

Jakie opryski na kleszcze?

Substancjami do oprysków ogrodu o udowodnionej badaniami skuteczności są niektóre substancje czynne z grupy pyretroidów. Między innymi w badaniach polskich naukowców z Lublina zaobserwowano, że pyretroidy zmniejszyły liczbę i masę jaj oraz zmieniły parametry procesu składania jaj. Stosowanie badanych dawek pyretroidów prowadziło do zaburzeń rozwoju zarodkowego kleszcza gatunku Ixodes ricinus (kleszcza pospolitego), tj. wydłużenia rozwoju, wyklucia się kilku prawidłowych larw, obumarcia licznych jaj i zarodków w różnych stadiach rozwojowych oraz zahamowania wylęgu larw.

Na portalach ogrodniczych i stronach ze środkami owado­bójczymi znajdziemy też propozycje środków naturalnych. Wśród nich są preparaty z wyciągami z roślin i olejkami eterycznymi, których kleszcze bardzo nie lubią.

Jakie olejki stosować w walce z kleszczami?

Olejek cedrowy zabija i odstrasza kleszcze, powodując ich odwodnienie, utrudniając oddychanie, zakłócając feromony i emulgując tłuszcze w organizmie. Olejek cedrowy w sprayu można znaleźć w większości sklepów ogrodniczych, ale można też zrobić go samemu. W butelce z rozpylaczem należy wymieszać 1–2 łyżeczki olejku eterycznego z drzewa cedrowego z 1 szklanką wody. Mieszanką trzeba spryskiwać obwód swojej posiadłości co kilka tygodni (lub tak często, jak uznamy za potrzebne). Przyda się też olejek neem – wyciąg z nasion miodli indyjskiej. Kiedy nakarmione nim kleszcze tracą apetyt, stają się bezpłodne i umierają z głodu. Po nałożeniu bezpośrednio na ciało kleszcza olejek zatyka drogi oddechowe kleszcza i powoduje jego uduszenie. Aby chronić swoje obejście przed kleszczami, dodaj 2 łyżeczki olejku do 4 szklanek wody w butelce ze spryskiwaczem. Mieszankę nakładaj na podłoże, zwłaszcza w miejscach zacienionych z dużą ilością trawy i chwastów.

Kleszcze bytują także w naszych przydomowych ogródkach. Walczyć z nimi możemy już tam, stosując naturalne metody

FOTO: pixabay

Kleszcze nie znoszą zapachu czosnku

Olejek czosnkowy z kolei działa odstraszająco na kleszcze ze względu na ostry zapach, który zniechęca je do żerowania i składania jaj. Aby zrobić spray czosn­kowy w domu, drobno posiekaj 2–4 główki czosnku i pozostaw na noc w szklance wody. Następnego dnia dodaj mieszaninę do butelki z rozpylaczem i spryskaj roztworem podwórko czy trawnik.

Olejek miętowy to kolejny olejek eteryczny o silnym zapachu, którego można użyć do odstraszania kleszczy. W butelce z rozpylaczem wymieszaj 8 kropli olejku z mięty pieprzowej ze szklanką wody. Spryskaj mieszanką obwód podwórka oraz obszary, w którym kleszcze są aktywne. Zastosuj ponownie, gdy zapach zacznie słabnąć, co zwykle dzieje się po 1–2 tygodniach.

Ziemia okrzemkowa to naturalnie występująca substancja wytwarzana z ostrych, mikroskopijnych skamieniałości alg morskich. Proszek z nich może być używany do zabijania różnych szkodników, w tym kleszczy. Niszczy on wosk powlekający ich ciało, powodując ich wysychanie i śmierć z powodu odwodnienia. Możesz rozsypać ziemię okrzemkową wokół domu i podwórka. Zrób z niej linię o szerokości 2,5–5 cm.

Stosuj też kilka wskazówek, które proponuje m.in. Centrum Kontroli i Prewencji Chorób (CDC) w Stanach Zjednoczonych. Poleca kilka prostych technik kształtowania krajobrazu, które mogą pomóc w zmniejszeniu populacji kleszczy.

Usuń ściółkę z liści. Usuń wysoką trawę i zamiataj wokół domów i na skraju trawników. Umieść barierę o szerokości około metra z wiórów lub żwiru między trawnikami a obszarami zalesionymi, aby ograniczyć migrację kleszczy do obszarów rekreacyjnych. Często koś trawnik. Drewno na opał składuj w suchym miejscu (zniechęca gryzonie). Urządzenia do rekreacji, sportu i zabaw, ale też tarasy sytuuj z dala od krawędzi podwórka i drzew. Odstraszaj niechciane zwierzęta (takie jak sarny czy bezpańskie psy) przed wchodzeniem na podwórko, budując ogrodzenia. Usuń stare meble, materace lub śmieci z podwórka, które mogą dać kleszczom miejsce do ukrycia się.

Karolina Kasperek

Fot. Pixabay

Artykuł ukazał się w Tygodniku Poradniku Rolniczym 19/2023 na str. 89. Jeśli chcesz czytać więcej podobnych artykułów, już dziś wykup dostęp do wszystkich treści na TPR: Zamów prenumeratę.

Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa używa oprogramowania korzystającego ze sztucznej inteligencji (AI), które zostało sfinansowane ze środków Europejskiej Agencji Kosmicznej. Także inne jednostki podległe MRiRW planują zakupy oprogramowania wykorzystującego systemy sztucznej inteligencji. Do czego służą takie programy?

- Jesteśmy na granicy przełomowego momentu w historii relacji ludzkości z technologią. Już wkrótce oprogramowania opierające się na mechanizmach tzw. sztucznej inteligencji (SI) będą mogły wykonywać niemal wszystkie zadania, które dotychczas leżały w domenie umysłu ludzkiego – począwszy od tworzenia i interpretacji prawa, przez leczenie pacjentów i generowanie dowolnych obrazów, na tworzeniu poezji skończywszy – napisała do MRiRW posłanka Hanna Gill-Piątek, która zapytała czy resort rolnictwa lub podległ mu jednostki korzystają ze sztucznej inteligencji i jakie są tego koszty.

Uczenie maszynowe w ARiMR

W odpowiedzi ministerstwo rolnictwa poinformowało, że nie używa oprogramowania korzystającego z technologii sztucznej inteligencji. Niemniej w Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (ARiMR) wdrożono wykorzystanie dwóch modułów bazujących na uczeniu maszynowym (machine learning - ML). Są to narzędzia, które zostały opracowane na podstawie projektu zewnętrznego pod nazwa „EOStat”, w ramach konsorcjum z Głównym Urzędem Statystycznym, Centrum Badań Kosmicznych PAN oraz Instytutem Geodezji i Kartografii. Koszt projektu wyniósł 200 tys. EUR i w całości został sfinansowany ze środków Europejskiej Agencji Kosmicznej (ESA). Zatem, w zakresie danej inwestycji ARiMR nie poniosła żadnych kosztów.

Czym zajmuje się sztuczna inteligencja w ARiMR?

W ramach projektu powstały dwa narzędzia (toolbox‘y). Jedno narzędzie służy do identyfikacji prowadzenia działalności rolniczej, wykonywania zabiegów agrotechnicznych oraz określania pokrywy roślinnej. Drugie narzędzie służy do identyfikacji roślin (kilkanaście grup/rodzajów roślin, w których zagregowanych jest kilkaset gatunków roślin). Oba narzędzia bazują na wieloczasowych analizach wykonywanych na zobrazowaniach satelitarnych, pochodzących z programu COPERNICUS (zobrazowania z satelitów konstelacji Sentinel I oraz Sentine12). Uczenie maszynowe przeprowadzane jest na danych pochodzących z ARiMR, dotyczących wektorów granic działek rolnych deklarowanych przez rolników corocznie w systemie płatności obszarowych i walidowane na podstawie wektorów granic działek rolnych, ustalonych w procesie kontroli na miejscu. Narzędzia zostały zainstalowane na jednym ze środowisk DIAS (Data and Information Access Service) czyli CreoDIAS (środowisko typu CLOUD, gdzie gromadzone są dane z programu COPENICUS i jest możliwość pozyskania mocy obliczeniowych do ich przetwarzania). Rocznie koszty wynajmu środowiska oscylują w okolicy kilkudziesięciu tysięcy złotych.

Dane przetworzone na środowisku CreoDIAS są transferowane do środowiska wewnętrznego ARiMR i dalej przetwarzane w systemie dziedzinowym (IACSplus) na potrzeby procedowania procesów biznesowych ARiMR (kontrola administracyjna oraz kontrola na miejscu). W systemie tym zbudowano moduł służący wdrożeniu w ARiMR Systemu Monitorowania Obszaru (AMS — Area Monitoring System), który począwszy od 1 stycznia 2023 roku stał się obligatoryjnym elementem zintegrowanego systemu, wykorzystywanego w obsłudze i wypłacie środków unijnych na rzecz sektora rolnego.

Zgodnie z unijnymi przepisami system monitorowania obszarów oznacza procedurę regularnych i systematycznych obserwacji, śledzenia i oceny działalności i praktyk rolniczych na użytkach rolnych na podstawie danych satelitarnych zebranych przez satelity Sentinel systemu Copernicus lub innych danych o co najmniej równoważnej wartości. Na modyfikację systemu IACSplus corocznie rezerwowane są środki finansowe w ramach standardowej procedury utrzymania i rozwoju systemów IT ARiMR.

Jakie kolejne zakupy AI?

Ministerstwo rolnictwa poinformowało, że nie planuje zakupu oprogramowania wykorzystującego systemy sztucznej inteligencji, ale takie plany mają jednostki podległe MRiRW.

Jedna z nich chce kupić oprogramowania „BlackBerry cylance”. Jest to program do ochrony komputerów w wydzielonych sieciach VLAN - oprogramowanie antywirusowe, które wykorzystuje sztuczna inteligencję i uczenie maszynowe. Nazwa oprogramowania: BlackBerry/CylancePRO-TECT + Optics (EDR), szacunkowy koszt zakupu to około 16 tys. zł.

Natomiast jeden z nadzorowanych instytutów badawczych deklaruje plany zakupu w przyszłości oprogramowania wykorzystującego systemy sztucznej inteligencji m.in. w obszarze rolnictwa precyzyjnego, w ramach składania projektów badawczych i wdrożeniowych (np. w konkursach realizowanych przez Narodowe Centrum Badań i Rozwoju) oraz na potrzeby opracowania metody modelowania rolniczego procesu związanego z monitorowaniem i sygnalizacją agrofagów, uwzględniającej zasady metodyczne inżynierii wiedzy. Obecnie nie jest jednak możliwe podanie szacunkowej kwoty przeznaczonej na taki zakup.

Wk

Fot. arch. red.

Satelitarne zdjęcia są aktualizowane co trzy dni

W trakcie wegetacji kukurydzy platforma przetwarza dane satelitarne pól w kilku zakresach. Pierwszy, to zdrowotność. Satelita wykonując zdjęcia pozwala na określenie, które miejsca są słabsze, a które są w lepszej lub dobrej kondycji. Zdrowotność wyrażana jest kolorem zielonym, im jest on ciemniejszy, tym zdrowotność wyższa. Platforma tworzy indeks biomasy, który pozwala na zobrazowanie różnic w postaci wielkości roślin w poszczególnych miejscach na polu oraz zużycia wody i zapotrzebowanie na nią w zależności od stanowiska glebowego.

– Warstwy tych danych otrzymujemy co trzy dni pod warunkiem, że pogoda pozwala na wykonanie satelicie zdjęć. Dodatkowo, kiedy dodamy obrys naszego pola, otrzymamy historię tego, co na nim się działo od 2016 r. Taka ilość informacji pozwala na określenie miejsc na naszych polach, które mają notoryczne problemy wynikające z mniejszej zasobności lub gorszego dostępu do wody. Otrzymujemy więc informacje o tym, gdzie plonotwórczość jest mniejsza. Ciemnozielony kolor obrazuje miejsca mocne, gdzie na więcej można sobie pozwolić w procesie uprawy – mówi Paweł Domachowski reprezentujący firmę Bayer, właściciela platformy Climate FieldView.

Na jakiej zasadzie działają mapy potencjału plonowania?

Platforma potrafi zgromadzić a następnie poddać analizie dane zbierane z maszyn pracujących w gospodarstwie. Istotnym elementem jest mapa plonu tworzona przez kombajn. Ważną kwestią jest więc odpowiednia jego kalibracja, tak aby zbierał poprawne dane dotyczące miejscowego plonu oraz wilgotności ziarna. Platforma może także przetwarzać informacje zbierane przez inne maszyny, a więc opryskiwacz, rozsiewacz oraz siewnik. Jedynym warunkiem poprawnego działania systemu jest posiadanie przez maszyny systemu ISOBUS.

– Informacje z maszyn zbieramy przez urządzenie o nazwie DRIVE, który jest wpinany do gniazda diagnostycznego ISOBUS ciągnika, kombajnu lub maszyn, aby pobrać dane. Następnie są one wysyłane na konto rolnika platformy Climate FieldView. Aplikacja analizuje mapę plonu, którą tworzy kombajn podczas zbioru. Jest w stanie analizować dane z kolejnych warstw takich jak prędkość, z jaką poruszała się maszyna czy też ukształtowanie terenu. Takie dane bowiem zbierane są poprzez antenę GPS, która jest zainstalowana w ciągniku – wyjaśnia Paweł Domachowski.

Rysunek 1

FOTO: Bayer

Programowanie maszyn i podział pola na kategorie 

Mapy obrazujące zdrowotność w danym okresie wegetacji można następnie porównywać z mapą plonu z kombajnu. Pozwala to więc na podzielenie danego pola na kategorie i strefy związane z potencjałem plonowania.

– Pewne decyzje możemy opierać na zdjęciach satelitarnych, ponieważ one oddają rzeczywistą sytuację na polach. Dodatkowo właściciele pól są świadomi tego, że niektóre części pola powodują problemy i są bonitacyjnie słabsze. Ważnym elementem platformy jest możliwość programowania maszyn – zapewnia Paweł Domachowski.

Jak wygląda siew kukurydzy wg skryptu nasion FieldView?

Na podstawie zdjęć historycznych i mapy plonowania pole uprawne można podzielić na strefy i dla każdej ustalić zmienne dawki wysiewu kukurydzy. W słabszych strefach można zaprogramować niższą obsadę, a tam, gdzie potencjał jest większy, wyższą. W ten sposób można optymalnie wykorzystać każdą część pola.

– Aby ustalić zmienną normę wysiewu dla wyróżnionych stref pola, najpierw należy wybrać odmianę, jaką siejemy. Opcja ta dostępna jest dla wszystkich odmian marki Dekalb. Konieczne jest też określenie średniego plonu dla danego pola. Nie jednak tego, jaki chcemy uzyskać, tylko takiego, jaki był uzyskiwany w przeszłości. Chodzi o suche ziarno z ha. Jest także możliwość wpisania kosztów nasion oraz ceny skupu. Rubryki te mają znaczenie statystyczne a dla ustalenia dawki wysiewu nie są istotne. Po wprowadzeniu tych danych użytkownik dostaje gotową receptę, według której można wykonać siew ze zmienną obsadą dla wyznaczonych przez platformę stref. To, jaka powinna być w nich norma wysiewu obrazuje na platformie czytelna tabela – mówi Paweł Domachowski.

Jak działa aplikacja Climate Field View?

W przykładowym wariancie pole o areale 28,6 ha Climate FieldView na podstawie dostępnych danych podzieliło na pięć stref (Rysunek 1). Przy średnim plonie 10 t/ha średnia dawka wysiewu odmiany DKC2978 wyniosła 89,2 tys. nasion na ha, jednak w poszczególnych strefach była ona zróżnicowana od 77,3 tys./ha w najsłabszej do 94,6 tys./ha w najmocniejszej. Niejednorodny był także prognozowany plon ustalony na 7,1 w strefie najgorszej do 11,4 w najlepszej. Prognozy w dużej mierze sprawdziły się w praktyce co obrazuje rysunek 2 z mapą oceny biomasy i mapą plonowania.

Platforma liczy także koszty nasion oraz potencjalny przychód ze sprzedaży plonu. Oznacza to, że narzędzie służy do racjonalizowania ponoszonych kosztów na uprawę. Tam, gdzie potencjał plonu jest wyższy, użytkownik może siać więcej nasion. Oszczędza zaś na obszarach o słabszej bonitacji.

– Platforma umożliwia ustalenie dawki dla potencjału poszczególnych stref i przy uwzględnieniu cech poszczególnych odmian marki Dekalb. To nie jest jednak twarda recepta, z którą nic nie można zrobić. Do poszczególnych stref można robić korekty, jeśli wydaje nam się, że dawka wysiewu została ustalona na zbyt wysoką. Umożliwiamy pod spodziewany plon dobierać dawkę nawozu azotowego. Obowiązuje podobna zasada – różnicujemy ją i w strefach mniej plonotwórczych oszczędzamy nawożenie adekwatnie do spodziewanego plonu. Dawki nawożenia są ustalane nie automatycznie a ręcznie przez użytkownika. Na przykład 15% więcej w miejscu najwyższego spodziewanego plonu i 30% mniej tam, gdzie zbiory będą najsłabsze – wymienia Paweł Domachowski.

Rysunek 2

FOTO: Bayer

Platforma Climate FieldView dostępna jest w wersji Prime i Plus. O szczegółach możliwości platformy można przeczytać na stronie www.climatefieldview.com.pl.

ryc. Bayer

Artykuł ukazał się w Tygodniku Poradniku Rolniczym 17/2023 na str. 32. Jeśli chcesz czytać więcej podobnych artykułów, już dziś wykup dostęp do wszystkich treści na TPR: Zamów prenumeratę.

Rolnictwo czekają zmiany - zarówno cyfrowe, jak i regeneratywne

Dzień przed tym wydarzeniem odbyła się też konferencja prasowa wprowadzająca do świata cyfrowych nowości Syngenta. Czy takie właśnie będzie rolnictwo przyszłości? Czy będzie to rolnictwo cyfrowe? Niewątpliwie, rolnictwo czekają zmiany. Wymusza je Europejski Zielony Ład, zmiany klimatyczne, zmiany geopolityczne, rosnąca liczba ludności, kurczące się zasoby naturalne, drożejące środki produkcji i energia.

Rolnictwo przyszłości, czyli jakie? Na to niełatwe pytanie starali się odpowiedzieć Sylwia Kańtoch, dyrektorka Działu Nasion i Dariusz Sip, dyrektor Działu Środków Ochrony Roślin i prezes zarządu Syngenta Polska. Według Syngenty, rolnictwo przyszłości musi wspierać cele klimatyczne Europy. Musi być także odporne na szereg zagrożeń – takich jak zmiany klimatyczne...

– Mamy pięć ciągników w gospodarstwie. To są m.in. używane John Deery. Zostały wyprodukowane w latach 80. i 90. Czasem żartuję, że mógłbym brać udział nimi w zlotach traktorów zabytkowych. Są niezawodnie i bezawaryjne. Podstawowym traktorem jest John Deere 3650 z 1989 r. Mamy również model 2250. W naszym przypadku kupienie nowego ciągnika nie ma sensu, skoro do ciężkich prac polowych potrzebuję takiej maszyny tylko przez kilka dni. Do głęboszowania bardziej mi się opłaca skorzystanie z oferty firmy usługowej – mówi Cezary Grzegórski.

Rolnik początkowo pożyczał narzędzia od sąsiadów. Z czasem zbudował imponujący park maszynowy

Historia gospodarstwa rozpoczęła się w 2010 r. Wtedy to rolnik otrzymał 9 ha ziemi od swoich rodziców. Początkowo nie dysponował żadnymi maszynami. Pierwsze zabiegi były wykonywane urządzeniami pożyczanymi od sąsiadów. Po każdym sezonie własny park maszynowy był rozbudowywany.

– Najpierw kupiłem dwurzędową sadzarkę Krukowiaka. Potem udało się zakupić sadzarkę dwurzędową karuzelową – mówi Cezary Grzegórski. – Bazuję na maszynach używanych. Czasem udaje się znaleźć urządzenia w bardzo dobrym stanie. Tak było z sadzarką, którą wypatrzyłem na jednym z portali w Austrii. Korzystam także z solidnego opryskiwacza Krukowiak Goliat oraz z pielników, gdzie jeden jest z podsiewaczem nawozów, który są precyzyjnie podawane. W naszym gospodarstwie nie jest ważne, jaki ciągnik pracuje, zdecydowanie większą wagę przykładamy do tego, z jaką maszyną. Chodzi o to, aby sadzonka została umieszczona odpowiednio w glebie, a nawóz i oprysk dostarczony we właściwe miejsce. Dużą wagę przykładamy do nawadniania.

Stacja pogodowa, która funkcjonuje w gospodarstwie, pozwala na precyzyjne zaplanowanie zabiegów ochrony roślin

FOTO: Tomasz Ślęzak

Użytkowanie używanych maszyn nie oznacza, że w gospodarstwie nie są stosowane innowacyjne technologie. W 2013 r. została wybita pierwsza studnia głębinowa. Obecnie gospodarstwo korzysta z czterech studni, które pozwalają na nawodnienie 50 ha ziemi. Nawadnianie jest prowadzone poprzez trzy deszczownie szpulowe firmy Ocmis, z komputerowym dozowaniem dawki wody. Układy elektroniczne w deszczowniach zasilane są energią elektryczną wyprodukowaną przez panel fotowoltaiczny, który jest na nich zamontowany. Nawadnianie roślin odbywa się po przeprowadzeniu badania wilgotności gleby tensjometrem, w celu określenia konieczności nawadniania roślin oraz ustalenia wysokości dawki wody. Nawadnianie w gospodarstwie przeprowadza się tylko w nocy w celu ograniczenia odparowywania wody z nawadnianych pól.

Podstawowy ciągnik w gospodarstwie – John Deere 3650

FOTO: Cezary Grzegórski

Jak rolnik planuje precyzyjne nawożenie w swoim gospodarstwie?

Nawożenie w gospodarstwie poprzedzone jest wykonaniem ogrodniczych analiz gleby w celu oszacowania niedoborów lub nadmiaru danego składnika pokarmowego i obliczenia optymalnej dawki nawozu na danej działce rolnej i uprawianych roślinach. Gospodarstwo korzysta także z własnej stacji meteorologicznej, której dokładne pomiary pomagają planować zabiegi środkami ochrony roślin.

– Od 4 lat przy współpracy z firmą Agrosmartlab posiadamy na terenie gospodarstwa stację pogodową oraz monitoring szkodników. Dane ze stacji meteorologicznej codziennie zdalnie są przesyłane do firmy, gdzie są przetwarzane i na ich podstawie zarejestrowani producenci rolni uzyskują informację na temat bieżącej pogody i prognozy meteorologicznej – opowiada Grzegórski.

Gospodarstwo otrzymuje informacje o terminie wykonania zabiegów ochrony w najbardziej optymalnym czasie. Przesyłane są komunikaty o tak zwanych oknach pogodowych oraz o zagrożeniach upraw agrofagami. Monitoring jest prowadzony dla znajdującej się w gospodarstwie stacji. Bierze więc pod uwagę miejscowe parametry pogodowe. Dzięki temu zabiegi można wykonywać prewencyjnie.

Prace nad innowcacyjnym pielnikiem mechanicznym do rabarbaru rozpoczęły się w 2018 roku

W 2018 r. rolnik podjął współpracę z firmą BB Technika Bartłomiej Batko ze Złotowa po to, aby wspólnie opracować innowacyjny pielnik mechaniczny sterowany precyzyjne przez człowieka, lecz bez użycia dużych nakładów pracy fizycznej, bo problem stanowi brak siły roboczej oraz wysokie koszty zatrudniania pracowników. Projekt został zrealizowany i wiosną bieżącego roku prototyp pielnika przeszedł pozytywne testy w gospodarstwie, a zastosowane w nim rozwiązania będą zgłoszone do Urzędu Patentowego RP. Pielnik powstał z myślą o zwalczaniu chwastów, m.in. w plantacjach rabarbaru. Ochrona chemiczna tej rośliny jest niemal obecnie niemożliwa. Urządzenie jest montowane na TUZ ciągnika. Składa się z ramy, na której zostały osadzone dwa ramiona pracujące w glebie. Zamontowane na nich są dwie wirujące gwiazdy. Na ramie jest także zamontowany fotel dla operatora, który ma do dyspozycji dwa joysticki, które odpowiadają za regulowanie położenia gwiazd. Dzięki temu można omijać karpy rabarbaru, co umożliwia usuwanie chwastów, które znajdują się w rzędach, a nie tylko między nimi. Pielnik posiada własny układ hydrauliczny.

Pielnik do rabarbaru

FOTO: Tomasz Ślęzak

– Wcześniejsza wersja pielnika miała jedynie mechaniczną regulację ramion, na których zamontowane są gwiazdy. Praca była bardzo męcząca. Wymagała nie tylko koncentracji, ale znacznej siły fizycznej. Proces konstrukcyjny nie jest jeszcze zakończony. Będą wprowadzane zmiany. Takim sprzętem można pracować z prędkością około 5 km/h – mówi Cezary Grzegórski.

Tomasz Ślęzak

Żeby odpowiednio uzyskać odpowiedź, trzeba najpierw wprowadzić podstawowe parametry. Profesor Peter Breunig z Uniwersytetu Nauk Stosowanych Weihenstephan-Triesdorf w ramach eksperymentu naukowego postanowił sprawdzić, jak z tym zadaniem poradzi sobie sztuczna inteligencja.

W czacie ChatGPT wprowadził następujące dane:

• Oczekiwany plon 9/ha;
• Docelowa zawartość białka 13 proc.;
• Nawóz azotan wapnia amonowego;
• wartość Nmin 60kg/ha
• nawożenie podzielone na 3 dawki.

Jaką odpowiedź przygotowała sztuczna inteligencja?

Posiadając powyższe dane bot sztucznej inteligencji przygotował następujące rozwiązanie i zalecenia do dawkowania dla pszenicy wysokiej jakości:

• Zapotrzebowanie na pszenicę jakościową: 30 kg N/ha na tonę zbóż;
• Całkowite zapotrzebowanie na azot: 30 kg N/ha na tonę x 9 t/ha = 270 kg N/ha;
• Zakładana wartość Nmin: 60 kg N/ha;
• Dodatkowe zapotrzebowanie na azot w związku z nawożeniem: 270 kg N/ha – 60 kg N/ha = 210 kg N/ha.

Kwestię nawożenia w trzech dawkach sztuczna inteligencja postanowiła podzielić w następujący sposób:

• Pierwsza dawka na początku marca: 200 kg/ha KAS, co odpowiada 54 kg N/ha;
• Druga dawka na przełomie marca i kwietnia: 296 kg/ha z KAS, co odpowiada 80 kg N/ha;
• Trzecia dawka od końca kwietnia do początku maja: 296 kg/ha KAS, co odpowiada 80 kg N/ha.

Według wyliczeń SI potrzeba ilość azotu równa się wartości 214 kg N/ha.

Profesor ocenia wyniki

Jak to bywa z eksperymentami te czasami się udają, innym razem nie. Profesor otrzymane od bota odpowiedzi postanowił z analizować. Z jego analizy wynika, że ChatBot wie dużo, ale nie ma pewności czy wartości podane przez sztuczną inteligencję są wiarygodne. ChatGPT się uczy, nawet w kontekście rozmowy, dlatego im więcej dennych posiadamy, tym łatwiej jest mu wykonać prawidłowe kalkulacje.

Profesor wskazuje, że ChatGPT podaje tylko „ogólne zasady” i nie uwzględnia wielu czynników, jak lokalizację uprawy czy warunki pogodowe panujące na danym terenie.

Informacje zwrotne są jednak obiecujące. Kolejnym eksperymentem profesora z wykorzystaniem sztucznej inteligencji ma być rywalizacja: kto wyhoduje lepsze uprawy: profesor czy ChatGPT, który w całości będzie kontrolował i zarządzał polem?

Zamiast doradcy ds. produkcji rolnej sztuczna inteligencja?

Na ten moment jest to nie do pomyślenia, by sztuczna inteligencja wyparła z rynku doradców ds. produkcji. Jednak w niedalekiej przyszłości jest to scenariusz całkiem możliwy. ChatGPT dzięki błyskawicznemu przeszukiwaniu zasobów internetowych, plików pdf będzie w stanie podać takie zalecenia, które mogą służyć, jako podstawa do porady rolniczej.

Michał Czubak
Fot. mat. prasowe

To już III edycja konkursu "Moja smart wieś - Wizje i Inicjatywy". Do zgarnięcia nagrody o łącznej wartości 44 tys. zł.  Zgłoszenia i prace konkursowe będą przyjmowane do 28 lutego 2023 roku! 

Wypełnij formularz zgłoszeniowy: III konkurs „Moja SMART WIEŚ – WIZJE i INICJATYWY”.

Organizatorem konkursu jest Instytut Rozwoju Wsi i Rolnictwa Polskiej Akademii Nauk - IRWiR PAN, a swoim patronatem objął go m.in. Tygodnik Poradnik Rolniczy. Realizowany jest w ramach operacji Krajowa Sieć Obszarów Wiejskich.
 

Do wygrania atrakcyjne nagrody pieniężne. W tym roku łączna pula nagród wynosi 44 tys. zł - za I miejsce zarówno w kategorii "WIZJE", jak i "INNOWACJE" - nagroda wynosi aż 6 tys. zł! 
Za II i III miejsce - nagroda wynosi odpowiednio 5000 i 4000 zł.  Przewidziano także po 7 wyróżnień dla obu kategorii o wartości 1000 zł!

Poprzednie edycje cieszyły się popularnością

W dwóch poprzednich edycjach nadesłano ponad 160 prac. 

Więcej informacji oraz regulamin i dokumenty zgłoszeniowe będą wkrótce dostępne na stronie: konkurs smart wieś.

Przeczytaj:
Konkurs Moja SMART wieś. Pokaż jakie udogodnienia ma Twoja wieś i wygraj 5 000 złotych
Konkurs Smart Wieś – jakie projekty i idee nagrodzono?

Natalia Musiał-Marciniak
fot.  arch.red.

Koncepcja „SMART Wieś” odpowiada na wyzwania współczesnych wsi

• identyfikować innowacje społeczne i cyfrowe wprowadzane w przestrzeni wiejskiej, a także wizje i pomysły wdrażania koncepcji smart villages w przyszłości,
• zapewnić kontynuację upowszechniania i promocji smart villages wśród mieszkańców obszarów wiejskich,
•  prezentować idei i faktów smart villages w formie elektronicznej.

„Moja SMART wieś. IDEA i FAKT” pozwala na dyskusje i wymianę poglądów

Przedłużono czas zgłoszeń ze względu na epidemię