Pożary zagrożeniem dla drewnianej zabudowy – początki straży w Szymiszowie

Domy kryte strzechą i drewniana zabudowa często padały ofiarą nękających i niosących za sobą zgliszcza pożarów. Do walki z czerwonym kurem szymiszowianie postanowili założyć straż a głównymi pomysłodawcami byli: Herman Szczerbiński, który został komendantem, Andrzej Rakoczy, Jan Klyszcz, Jan Łysek, Herman Sklarek, Franciszek Gospodarek, Albert Sobota, Alfons Koperek, Paweł Wowro, Robert Jadasz, Robert Klimek, Franciszek Witoń, Walerian Schmidt, Teofil Wyrwoł oraz Antoni Kowalczyk.

Druhowie zaczynali od otrzymanych z gminy: bosaków, sikawki ręcznej o konnym zaprzęgu, tłumic, wiader, łopat i siekier. Natomiast hrabia Strachwitz przekazał im starą szopę po kuźni, która stanowiła ich pierwszą strażnicę.

FOTO: OSP Szymiszów

Strażacy – animatorzy kultury i rozwoju wsi

Druhowie byli i nadal są bardzo aktywni. Byli animatorami życia kulturalnego, organizowali różne spotkania i zabawy, z których dochód przeznaczano na zakup sprzętu strażackiego.

W 1938 r. nastąpił kolejny etap rozwoju straży, tym razem druhowie otrzymali od władz gminy nową strażnicę z wieżą strażacką oraz dwoma boksami garażowymi. W związku z wybuchem II wojny światowej szeregi straży zostały uszczuplone, a kobiety wzięły na swoje barki ciężar obrony przeciwpożarowej i w 1943 r. utworzono kobiecą drużynę pożarniczą. Oprócz pomocy społeczeństwu, nie zaniedbywano coniedzielnych ćwiczeń podnoszących sprawność.

Straż po wojnie – odbudowa i pierwsze sukcesy

Po ustaniu działań wojennych strażacy zaczęli wracać do jednostki, choć sprzęt został rozkradziony, ale wytrwałość i dobra organizacja pozwoliły powoli go zgromadzić. Organizowano zabawy, z których zyski przekazywano na rzecz straży, prowadzono zbiórki złomu i makulatury i tak ciułano środki, które wędrowały na remonty strażnicy i uzupełnienie sprzętu.

Druhowie doczekali się wozu strażackiego z prawdziwego zdarzenia, którym był Magirus-Deutz, choć dysponowali Żukiem z dwiema motopompami. Ten został wycofany z podziału a w jego miejsce do jednostki trafił Star 244 RS.

Współczesna straż w Szymiszowie – siła tradycji i młodego pokolenia

Dziś jednostkę tworzy 40 druhów, z czego JOT zrzesza 16, w tym 4 kobiety, których ogółem jest 9 oraz 24 członków MDP i 9 DDP.

– W latach 90. remiza została zamknięta, bo stanowiła zagrożenie budowlane i padł na nas blady strach, kiedy usłyszeliśmy, że albo remontujemy, albo likwidujemy straż – opowiada naczelnik dh Marcin Buszman. – Oczywiście postanowiliśmy ją wyremontować. A w 2000 roku reaktywowaliśmy MDP. Początkowo było zaledwie 9 osób, lecz z czasem liczebność się zwiększała. Ci starsi po osiągnięciu pełnoletniości przechodzili do grupy przedziału bojowego i dziś połowę druhów stanowią byli członkowie MDP. Nie ma co prawda w naszych szeregach funkcjonariuszy PSP, ale w okolicznych miejscowościach mieszkają oficerowie państwowej straży, na pomoc których zawsze możemy liczyć. Przychodzą, opowiadają, pomagają, tworzą koncepty zajęć, a także odnoszą się do moich pomysłów, gdy coś chciałbym zrobić. Czerpiemy od nich wiedzę, którą nam przekazują.

Druhowie OSP Szymiszów uświetniający Dzień Dziecka

FOTO: OSP Szymiszów

Wiele dzieci przychodzi do straży i wstępuje w szeregi młodzieżówki, bo gdzieś zasłyszały, że tu można przyjemnie spędzić czas, że są zbiórki i fajne zajęcia, dzięki czemu grupa młodego narybku się powiększa. Ciekawostką jest np. że dzieci wychodzą z inicjatywą i przychodzą do strażaków pytając czy ojciec lub matka mogą wstąpić do straży. Wniosek płynie taki, że to dzieci są ogniwem, które scala i to m.in. dzięki nim straż roztacza coraz szersze kręgi.

– Są wśród nas druhowie, których dzieci były w DDP i MDP a później, wzorem dzieci, sami wstąpili w nasze szeregi, co nas niezmiernie cieszy – mówi naczelnik.

Wyzwania i potrzeby – strażacy walczą o sprzęt i lepsze warunki

Znając realia wiemy, że strażacy muszą się mierzyć z wieloma wyzwaniami, ale żeby właściwie reagować, muszą wciąż podnosić kwalifikacje. Mają do czynienia z różnymi przypadkami, więc na wszystko muszą być przygotowani. Żeby temu podołać, trzeba ćwiczyć, ćwiczyć i jeszcze raz ćwiczyć.

Druhowie oprócz radości, jakie czerpią z bycia strażakami, niosą skuteczną pomoc ludziom, cieszą się uznaniem i szacunkiem społeczeństwa, mają też problemy, z którymi się borykają. Posiadają 2 samochody, z których Star 244 niedomaga i wciąż trzeba coś przy nim robić. Piszą projekty o dofinansowanie licząc, że jakiś pojazd pożarniczy do nich trafi, może któraś jednostka będzie wymieniała tabor.

FOTO: OSP Szymiszów

– Kolejny problem leży w naszej strażnicy, została wzmocniona, ale nie da się do garażu wprowadzić samochodu o regularnej wysokości, choć podczas ubiegłorocznego remontu posadzki, udało się ją obniżyć o 5 cm – opowiada naczelnik Marcin Buszman.

– Niby niewiele, ale jednak zmienia to nasze możliwości garażowe. Dobudowaliśmy również garaż na przyczepkę pożarniczą, ociepliliśmy budynek i założyliśmy nowe ogrzewanie. Dzięki środkom pozyskanym z gminy (w gminie Strzelce Opolskie jest 12 jednostek OSP), sponsorom i wkładowi własnemu zakupiliśmy lekki samochód pożarniczy, który obecnie stanowi nasz podstawowy pojazd ratowniczo-techniczny.

Strażacy blisko ludzi – pomoc, edukacja i zaangażowanie społeczne

Nie pozostają sami ze swoimi problemami, mogą liczyć na pomoc grupy aktywnych mieszkańców, rady sołeckiej, biblioteki, z którą dzielą budynek, a także miejscowych przedsiębiorców, w tym firm budowlanych.

Druhowie są widoczni nie tylko podczas zdarzeń, lecz także udzielają się w życiu społecznym uczestnicząc w różnych uroczystościach. Nie tylko jako służba porządkowa, ale organizują pogadanki, pokazy pierwszej pomocy przy użyciu aparatów AED czy fantomów.

Członkowie MDP i DDP podczas uroczystego nadania proporca w dniu 30.08. 2024 r.

FOTO: OSP Szymiszów

Małgorzata Wyrzykowska

Głównym celem przedsięwzięcia jest zwiększenie wiedzy oraz świadomości rolników – szczególnie hodowców zwierząt – w zakresie postępowania w sytuacjach pożarowych na terenie gospodarstw. 

– Na co dzień współpracujemy z rolnikami w ramach działalności naukowej i dydaktycznej – podkreśla prof. dr hab. Bożena Nowakowicz-Dębek, kierownik Katedry Higieny Zwierząt i Zagrożeń Środowiska Uniwersytetu Przyrodniczego w Lublinie. – W trakcie tej współpracy wielokrotnie przekonałyśmy się, że wiedza i umiejętności niezbędne do skutecznego przygotowania się i reagowania na wypadek pożaru wciąż wymagają znaczącego wsparcia.

Z potrzeby zmiany tej sytuacji zrodził się pomysł na projekt, który poprzez szkolenia i warsztaty ma poprawić poziom bezpieczeństwa w gospodarstwach hodowlanych.

– Utworzony został interdyscyplinarny zespół, w skład którego weszli naukowcy, strażacy, informatycy oraz lekarze weterynarii – dodaje prof. dr hab. Anna Chmielowiec-Korzeniowska z Zakładu Zagrożeń Zawodowych i Środowiskowych UP w Lublinie. – W pierwszym etapie opracowaliśmy ankietę skierowaną do hodowców, której celem było wskazanie obszarów wymagających szczególnej uwagi.

Pytania dotyczyły m.in. poziomu przygotowania gospodarstw na wypadek pożaru oraz znajomości procedur postępowania w sytuacji zagrożenia.

– Odpowiedzi zebraliśmy ze wszystkich województw – mówi prof. Nowakowicz-Dębek. – Pozwoliło nam to na sformułowanie rzetelnych wniosków dotyczących wiedzy i praktyk hodowców. Niestety, analiza wykazała, że poziom przygotowania jest niewystarczający, a procedury postępowania wciąż są mało znane.

Program warszatów i szkoleń

Na podstawie tych wyników opracowany został program warsztatów i szkoleń dostosowanych do realnych potrzeb rolników.

Zajęcia obejmują tematykę związaną z przygotowaniem gospodarstwa na wypadek pożaru, działaniami w trakcie ewakuacji, a także zasadami udzielania pierwszej pomocy – zarówno przedmedycznej, jak i przedweterynaryjnej.

Program szkoleniowy został pogrupowany w czterech obszarach: Ochrona przeciwpożarowa, Ewakuacja ludzi i zwierząt, Pierwsza pomoc, Pierwsza pomoc przedweterynaryjna.

Dla każdego z tych obszarów przygotowano przejrzyste broszury, zawierające kluczowe informacje oraz praktyczne instrukcje postępowania. Powstała również lista kontrolna oceniająca poziom bezpieczeństwa pożarowego w gospodarstwie, dostępna w formie ankiety online. Link do listy kontrolnej: KLIKNIJ TUTAJ

– Część zagadnień, zwłaszcza dotyczących ewakuacji i pomocy przedweterynaryjnej dla zwierząt, opracowywaliśmy z zespołem od podstaw – zaznacza prof. Chmielowiec-Korzeniowska. – Tego rodzaju wiedza dotychczas nie jest łatwo dostępna.

– Dzięki broszurom uczestnicy szkoleń będą mogli w każdej chwili powrócić do zdobytej wiedzy, odświeżyć ją i sprawdzić, czy ich gospodarstwo jest odpowiednio przygotowane na sytuację kryzysową – dodaje prof. Nowakowicz-Dębek. Projekt zakłada również przygotowanie materiałów dostępnych dla osób niedowidzących.

Trwa także praca nad stroną internetową projektu, na której zamieszczone zostaną wszystkie materiały i informacje. Będzie ona również dostosowana do potrzeb osób niedowidzących.

Organizatorzy liczą na wsparcie instytucji związanych z sektorem rolniczym oraz szkół o profilu rolniczym przy realizacji szkoleń.

– Zakładamy, że nasze szkolenia będą początkiem szerokiego procesu edukacyjnego – mówi prof. Chmielowiec-Korzeniowska. – Liczymy, że przeszkoleni przez nas przedstawiciele tych instytucji będą dalej upowszechniać wiedzę wśród rolników. Chcemy też dotrzeć do strażaków z Ochotniczych Straży Pożarnych, którzy często są rolnikami i doskonale znają lokalne realia.

Poza częścią teoretyczną zaplanowano także praktyczne warsztaty w dziesięciu gospodarstwach hodowlanych.

– Rolnicy będą ćwiczyć udzielanie pierwszej pomocy oraz gaszenie ognisk pożaru pod okiem ekspertów – informuje prof. Nowakowicz-Dębek.

W wybranych gospodarstwach przeprowadzone zostaną także próbne ewakuacje zwierząt oraz symulacje działań w sytuacjach kryzysowych – w zależności od profilu hodowli: krów, świń, drobiu oraz koni. Dodatkowo, przygotowane zostaną tyflograficzne mapy i tablice informacyjne, zawierające szczegółowe procedury postępowania w sytuacjach zagrożenia.

Sprawdzian po roku w wirtualnej rzeczywistości. I oby tylko tam

– Po roku planujemy powrót do tych gospodarstw, aby sprawdzić, czy przeszkoleni rolnicy nadal potrafią zrobić użytek z wiedzy zdobytej w czasie warsztatów – informuje prof. dr hab. Bożena Nowakowicz-Dębek. W tym celu wykorzystana zostanie wirtualna rzeczywistość (VR). – Sprawdzian będzie się odbywał w realiach VR.

Projekt jest finansowany ze środków budżetu państwa w ramach programu „Nauka dla Społeczeństwa II”, przyznanych przez Ministra Edukacji i Nauki w ramach programu „Nauka dla Społeczeństwa II” (umowa nr NdS-II/SP/0595/2024/01 z dnia 15.02.2024 r.)

Link do listy kontrolnej: KLIKNIJ TUTAJ

Krzysztof Janisławski

Siła OSP Pietrowice Wielkie – strażacy gotowi do działania

Na skutek często wybuchających pożarów, grupa mieszkańców Pietrowic Wielkich postanowiła założyć w 1883 r. straż pożarną. Przetrwała ona do dziś i nadal prężnie się rozwija.

OSP Pietrowice Wielkie jest chlubą swojego regionu. Jednostkę tworzy dziś 82 druhów, z czego 40 stanowi grupę JOT.

– Wśród naszych strażaków są członkowie honorowi, którzy po osiągnięciu wieku 65 lat nie mogą uczestniczyć w akcjach – mówi naczelnik Jan Herud. – Ale wiedzą dzielą się z nami chętnie, bo to ludzie mający doświadczenie a my możemy z tego korzystać. Mamy również 27-osobową Młodzieżową Drużynę Pożarniczą, nad którą pieczę sprawuje małżeństwo strażaków, mających córki w szeregach MDP. Zatem znają realia i wiedzą, jak z młodzieżą postępować, czym zainteresować a zajęcia prowadzić tak, by ich nie zniechęcić. Aktualnie młodzież przygotowuje się do zawodów powiatowych. W ub.r. zajęli pierwsze miejsce w zawodach pożarniczych na szczeblu gminnym, ale powiatowe zostały przełożone z uwagi na powódź.

Strażacy OSP Pietrowice Wielkie na tle wozu bojowego, którym m.in. dysponują

FOTO: OSP Pietrowice Wielkie

Współpraca z gminą i walka o fundusze

Jest wśród strażaków druh, który śledzi interesujące informacje w Internecie dotyczące straży, więc trzyma rękę na pulsie i wie, kiedy i jakie są możliwości pozyskania środków finansowych. W gminie jest 10 jednostek OSP, więc środki muszą być podzielone sprawiedliwie, ale druhowie nie narzekają na władze gminy, bo te rozumieją potrzeby i starają się pomagać, więc nie są pozostawieni sami sobie.

– W ubiegłym roku zmienił się co prawda wójt, ale zarówno poprzedni, jak i obecny jest pozytywnie nastawiony i bardzo dużo pomaga – mówi naczelnik. – Nasza gmina organizuje wiele imprez plenerowych, które my zabezpieczamy. Gmina korzysta z naszej pomocy a my z jej i wzajemna relacja dobrze się układa. Rozprowadzamy kalendarze, których druk finansuje urząd gminy a my dzięki kalendarzom pozyskujemy środki, które możemy przeznaczyć na potrzeby naszej jednostki i podreperować budżet.

Siedzibą strażaków jest remiza z 1983 r., która wielkiego wkładu nie wymaga, ale zawsze coś jest do zrobienia, udoskonalenia. Mają na stanie 3 samochody, w tym dwa ciężkie i jeden lekki. Gdy wstępowali w struktury KSRG w 1995 r. byli jednostką S2. Są bardzo prężni i aktywni w wielu dziedzinach, przez co widoczni i szanowani.

Wykwalifikowana kadra OSP Pietrowice Wielkie

W szeregach mają 2 funkcjonariuszy PSP, 2 ratowników medycznych. Ostatnio 2 dziewczyny i 6 chłopców ukończyło kurs certyfikacyjny KPP, toteż angażują się w szkolenia podnoszące wiedzę i umiejętności przydatne w niesieniu pomocy osobom poszkodowanym. A trzeba przyznać, że wyjazdów mają ok. 80, choć w ubiegłym roku odnotowali 110.

– Cieszy nas, że nasze społeczeństwo zaprzestało wypalania traw. Podpalanie nieużytków prowadzi do degradacji środowiska i stwarza wiele nieprzewidzianych przypadków, a nam przysparza kłopotów – mówi Jan Herud, który chętnie by przekazał pałeczkę młodszym, bo sam piastuje funkcję naczelnika już 30 lat i najwyższa pora zaangażować kolejne pokolenie.

– Mamy wielu młodych druhów 30–40-letnich, którzy są pełni zapału i chcą dać z siebie jak najwięcej niosąc bezinteresowną pomoc. Ale nie tylko tym się zajmujemy. Uczestniczymy w różnych inicjatywach lokalnej społeczności, bo jesteśmy jej częścią.

Tradycyjna Procesja Konna, która odbywa się w Poniedziałek Wielkanocny

FOTO: OSP Pietrowice Wielkie

Okazją do pokazów i pogadanek o bezpieczeństwie są wszelkiego rodzaju festyny czy uroczystości. Dobrym przykładem może być Dzień Strażaka, kiedy druhowie organizują zabawy z sikawkami dla dzieci oraz, co warto podkreślić, kultywują tradycję polegającą na 1–1,5-kilometrowym przemarszu wieczorową porą z pochodniami, w asyście orkiestry i samochodów strażackich na świetlnych i dźwiękowych sygnałach. Natomiast na początku czerwca organizują Dzień Dziecka, festyn z zabawą taneczną, mają Centrum społeczno-kulturalne w Pietrowicach i zależnie od pogody albo pod namiotem plenerowym, albo na wolnym powietrzu i to również okazja do pokazów czy pogadanek.

Dzień bezpieczeństwa – OSP Pietrowice Wielkie szkoli najmłodszych

– W pierwszy dzień wiosny szkoła zorganizowała „Dzień bezpieczeństwa” i my się w tę inicjatywę również włączyliśmy prowadząc pokazy i szkolenia m.in. z pierwszej pomocy – dodaje naczelnik.

Podczas Świąt Wielkiej Nocy odbywa się tradycyjna procesja konna w Poniedziałek Wielkanocny, do odległego o 2,5 km pięknego kościoła pw. Świętego Krzyża, w którym odbywa się nabożeństwo a tuż po nim konny objazd pól.

W tej konnej kawalkadzie uczestniczy corocznie kilku lub kilkunastu strażaków, m.in. naczelnik Jan Herud, inni zabezpieczają procesję przed nieprzewidzianymi wypadkami. Wszyscy uczestnicy konnej brygady ubrani są w ciemne kurtki, białe bryczesy, oficerki oraz toczki jeździeckie, a konie, które biorą udział w tej paradzie a jest ich od 80 do 100, część w siodłach a część w zaprzegach, są własnością uczestników i utrzymywane głównie w tym celu. W tym roku również wyruszą w tę niecodzienną podróż, której początków nikt nie pamięta, mówiąc „zawsze tak było”.

Tradycyjna Procesja Konna, która odbywa się w Poniedziałek Wielkanocny

FOTO: OSP Pietrowice Wielkie

Małgorzata Wyrzykowska

Początki domaszkowskiej OSP – od ręcznej sikawki do motopompy

Według informacji, jakie uzyskałam od prezesa Artura Mendla, straż została powołana w 1945 r. a jej założycielami byli Władysław Kopij, Jan Curyło, Antoni Pytel, Kajetan Pater, Kazimierz Januszczki, Bronisław Kosiński, Mieczysław Kosiński oraz Antoni Cieślik.

Początki były trudne, na wyposażeniu znajdowało się kilka węży pożarniczych, kilka ssawnych, ręczna sikawka, dwie prądownice, kilka pasów i hełmów strażackich.

Strażackie legendy na kołach – historia pojazdów bojowych

Po roku druhowie otrzymali z Komendy Powiatowej w Bystrzycy Kłodzkiej przyczepę z motopompą oraz zdemontowany poniemiecki samochód marki Horch, który wyremontowali i przystosowali do działań stając się jednostką typu „S”.

W 1953 r. Horch został wymieniony na Mercedesa a wraz z nowym samochodem powstała potrzeba rozbudowy ówczesnej remizy. W 1955 r. mercedes został oddany do remontu i druhowie na dwa lata pozostali bez pojazdu aż do chwili otrzymania samochodu Lublin, który służył im do 1962 r., po czym jego miejsce zajął Star 25.

Dom Strażaka zbudowany sercem i pracą druhów

W 1963 r. podjęto decyzję o budowie Domu Strażaka wraz z remizą, na rzecz której m.in. składkowali się strażacy. Nie tylko ich finanse, lecz także wydajne prace przy budowie pozwoliły na zakończenie budowy i oddanie po 6 latach budynku do użytku. W międzyczasie do jednostki trafił samochód pożarniczy Star 266, który zastępuje Stara 660. W uznaniu zasług zostaje ufundowany przez mieszkańców i międzyleskie zakłady pracy nowy sztandar.

Zawody sportowo-pożarnicze dla dzieci w Czeskiej Republice „Rokytnicka 60-ątka”. Rokytnice w Orlickich Górach

FOTO: OSP Domaszków

W 2007 r. jednostka została włączona do KSRG i wówczas następuje progres. Druhowie wzbogacili się o samochód Ford Transit do działań ratowniczych, który służy im do dziś. W 2018 r. w ramach projektu transgranicznego gmina Międzylesie przekazała druhom nowy samochód ratowniczo-gaśniczy Iveco Eurocargo, który częściowo przejmuje na siebie dotychczasowe obowiązki Stara 266.

Kobiety, młodzież i dzieci w OSP – siła różnorodności

Dziś jednostka to 45 członków czynnych, w tym 9 kobiet, z czego 29 członków stanowi JOT, 4 honorowych, a także dwie Młodzieżowe Drużyny Pożarnicze oraz dwie Dziecięce Drużyny Pożarnicze, nad którymi pieczę sprawują wyznaczone druhny i druhowie.

– Organizują dla nich spotkania, ogniska, pokazy, zabawy, Dzień Dziecka, Dni Otwarte. Tym sposobem chcą wbudować wiedzę i doświadczenie w dziecięcy świat – mówi prezes Artur Mendel, który jeszcze kilka lat temu miał pod swoimi skrzydłami MDP. – Opiekunowie starają się wdrożyć młodzieży i dzieciom wiedzę przez zabawę i poznawanie historii, pojęć, definicji, a także by nauczyły się zdrowo rywalizować i czasem przegrywać.

Sportowe i edukacyjne sukcesy OSP Domaszków

Warto w tym miejscu dodać, że od 2000 r. druhowie są niepokonani w gminnych zawodach sportowo-pożarniczych a w powiatowych są jedną z najbardziej utytułowanych drużyn ostatniego 20-lecia.

To nie tylko zawody sportowe, lecz także udział MDP w Ogólnopolskim Turnieju Wiedzy Pożarniczej „Młodzież zapobiega pożarom”, gdzie przez kilka kolejnych edycji zdobywali I miejsce, a także turnieje piłkarskie m.in. Turniej o Puchar Burmistrza, gdzie druhowie startowali jako jedyna drużyna strażacka.

Polsko-czeska strażacka przyjaźń

Domaszkowscy strażacy od 2000 r. współpracują z jednostką SDH Lichkov z Czeskiej Republiki, z którą wymieniają się doświadczeniem, budują bliskie relacje i integrują organizując wspólne uroczystości strażackie oraz manewry wzajemnego działania podczas akcji ratowniczych.

– Jeżeli zajdzie potrzeba, podejmujemy działania po stronie czeskiej, a także czeskie jednostki pomagają nam podczas gaszenia pożarów, zdarzeniach drogowych czy usuwaniu skutków anomalii pogodowych, z którymi coraz częściej się borykamy – mówi prezes Artur Mendel. – Na szczęście mniej mamy pożarów łąk i nieużytków.

Rocznie druhowie uczestniczą w około 100 działaniach ratowniczych udzielając pomocy poszkodowanym ratując ich życie i mienie.

– W ramach programu transgranicznego ubiegamy się o drona z kamerą termowizyjną oraz nowy samochód z napędem 4x4, który zastąpić ma Forda – mówi prezes. – Oprócz ratownictwa technicznego, które jest naszą specjalizacją, mamy w planach utworzenie grupy poszukiwawczo-ratowniczej, która by się sprawdziła w górskich czy leśnych terenach tu dominujących.

Strażacka pasja z pokolenia na pokolenie

W wielu jednostkach bycie strażakiem jest wpisane w tradycje rodzinne. Podobnie jest w przypadku pana Artura, który już jako chłopiec połknął bakcyla. Przychodził do remizy z ojcem, dziadkiem, braćmi i tu pozostał. Trochę również za sprawą kuzyna, który mu zaproponował udział w turnieju wiedzy pożarniczej.

Wsparcie inicjatywy #Strażacydlakazika z zapałem dla chorego dziecka strażaka

FOTO: OSP Domaszków

Duży wpływ miał także pożar jego domu rodzinnego w 1991 r. Obecnie, wspólnie z dwoma braćmi i kolegą, są funkcjonariuszami PSP, a także druhami domaszkowskiej jednostki, co przekłada się na dobre wyszkolenie oraz znajomość wszelkich osiągnięć sztuki strażackiej. Nie robią tego dla siebie, lecz ludzi, którym niosą bezinteresowną pomoc. Nic zatem dziwnego, że druhowie cieszą się estymą wśród mieszkańców i wszyscy odnoszą się do nich z należnym im szacunkiem.

Profesjonalizm, misja i wsparcie – siła OSP Domaszków

– Staramy się wzmocnić siły potencjałem zawodowym – dodaje prezes. – Mamy większe możliwości korzystania z wiedzy i doświadczenia, które pozyskujemy z pracy w PSP. Staramy się to co najlepsze przenieść na grunt swojej jednostki. Wiemy, jakie są obecne trendy, w którym kierunku należy się doskonalić, gdzie poprawić umiejętności i na czym się skupić.

W wielu aspektach pomocny jest UG w Międzylesiu, który zna i rozumie potrzeby strażaków.

– Nie możemy narzekać na stosunki z urzędem gminy, na którego pomoc możemy liczyć, oczywiście w granicach rozsądku i możliwości finansowych – mówi prezes. – Na terenie gminy jest 6 jednostek, w tym 2 zrzeszone w KSRG i wszystkie mają potrzeby. Rysuje się przed nami perspektywa, że UG po rozmowach z KOWR pozyska teren pod budowę budynku użyteczności publicznej. Może powstanie nowa remiza, bo ta dotychczasowa z uwagi na lokalizację, nie pozwala na rozbudowę. Wtedy pomyślimy o zakupie quada.

Małgorzata Wyrzykowska

OSP Bibianna – mała jednostka z wielkim sercem

Bibianna, to niewielka wieś licząca około dwustu sześćdziesięciu mieszkańców, położona w powiecie tureckim, gmina Malanów. Na terenie gminy funkcjonuje dziewięć jednostek OSP, w tym trzy są zrzeszone w KSRG. Niestety, w tym gronie nie ma druhów z Bibianny, i póki co – jak twierdzi prezes Wszędybył – nie zanosi się, by wkrótce dołączyli do tej grupy, co wynika przede wszystkim z ilości jednostek KSRG działających na terenie gminy.

Historia i rozwój: Od 1958 roku do strażackiego boomu

Jednostka w Bibiannie powstała w 1958 r., lecz jej największy rozkwit przypada na lata 2021–2024. Wówczas kadry strażackie wzrosły do ponad sześćdziesięciu osób. Dzięki dotacjom i darowiznom pozyskano wówczas sprzęt i wyposażenie o wartości blisko stu tysięcy złotych.

– Druhami w miejscowej OSP byli przed laty mój dziadek Józef oraz ojciec Wiesław – wspomina dh Krzysztof Wszędybył. – Wbrew pozorom nie tylko oni zainspirowali mnie do wstąpienia w szeregi OSP, choć niewątpliwie mieli wpływ na moją decyzję. Patrząc z perspektywy czasu, od dawna w moich żyłach płynie krew człowieka, któremu na sercu leży rozwój rodzinnej miejscowości. Od 2015 r. do 2024 r. w naszej wsi sołtysem był mój brat Arkadiusz. Nie strażak, ale samorządowiec, któremu sprawy mieszkańców są bardzo bliskie. Choć z Arkiem nie we wszystkim się zgadzaliśmy, ale myślę, że m.in. dzięki efektom jego pracy samorządowej, podjąłem się roli prezesa – powiedział dh Krzysztof Wszędybył.

Zawody halowe MDP

FOTO: OSP Bibianna

Rodzinna pasja do straży

W ślady prezesa poszła żona Bogumiła, czynna druhna oraz córka Amelia, druhna Młodzieżowej Drużyny Pożarniczej. Wkrótce, jak podkreśla prezes, druhem MDP Bibianna zostanie jego najmłodszy syn, siedmioletni Radosław.

W szeregach jednostki prezesa Wszędybyła służy sześćdziesięciu druhów, w tym dwudziestu czterech, to wyszkoleni ratownicy pozostający każdego dnia w gotowości do udziału w akcjach.

– Wszyscy druhowie zasługują na uznanie – mówi prezes Krzysztof Wszędybył – ale szczególne podziękowania i wyrazy uznania i podziwu kieruję w stronę naszych druhen. Zarówno tych pełniących rolę ratowników Agnieszki Warmińskiej, Marty Tomczak i mojej żony Bogumiły, jak i tych reprezentujących nas w zawodach sportowo-pożarniczych. Mam nadzieję, iż kolejne panie w niedalekiej przyszłości pójdą w ich ślady zasilając szeregi ratowników.

Młodzieżowa Drużyna Pożarnicza – przyszłość OSP już tu jest

– W ubiegłym roku MDP po raz pierwszy wystartowała w zawodach sportowo-pożarniczych – podkreśla z dumą dh Wszędybył. – MDP została powołana do życia w 2023 r. i liczy trzydziestu dwóch druhów i druhen. Czy z miejsca można oczekiwać sportowych sukcesów. Siódme miejsce w zawodach na szczeblu powiatowym świadczy, że można. Młodzież jest i zawsze będzie wizytówką naszej OSP.

Skoro mówimy o MDP, należy wspomnieć o strażakach, którzy tę młodzież na co dzień motywują do działania. Opiekunami są dh. Agnieszka Warmińska oraz dh Krzysztof Janik.

Msza w intencji strażaków w kaplicy w Bibiannie

FOTO: OSP Bibianna

Prezes o sprzęcie mówi krótko. – Mamy, ale czy jest on wystarczający na podejmowanie akcji? Obecnie dysponujemy jedynie wysłużonym Jelczem 005 GBAM z 1982 r.

Co może sprawić by jednostka OSP Bibianna dysponowała odpowiednim samochodem choćby nowszym, używanym?

– Jesteśmy po wstępnej rozmowie z wójtem Ireneuszem Augustyniakiem pełniącym swoją funkcję już drugą kadencję – mówi prezes Wszędybył. – Wierzymy, że wójt pomoże nam w spełnieniu marzeń, bądź co bądź konkretne deklaracje z jego strony już padły.

Gminne zawody sportowo-pożarnicze

FOTO: OSP Bibianna

Współpraca, która działa: OSP Bibianna, Koło Gospodyń Wiejskich i lokalna społeczność

Druhowie współpracują z miejscowym KGW, które powstało trzy lata temu. Na jego czele stoi żona prezesa Wszędybyła, Bogumiła. Wraz z KGW druhowie owocnie współpracują z radą sołecką oraz klubem sportowym Retro Bibianna. Corocznie wspólnie organizują festyny rodzinne połączone z turniejem siatkówki plażowej, Pierzok oraz spotkania świąteczne.

FOTO: OSP Bibianna

Pierzok organizowany od osiemnastu lat jest swego rodzaju wizytówką Bibianny. To impreza integracyjna, kultywująca zapomniane już darcie pierza i szeroko pojęty wiejski folklor. Inicjatorką i pomysłodawczynią Pierzoka jest Danuta Kałużna, żona poprzedniego prezesa OSP Bibianna Krzysztofa Kałużnego – powiedział prezes Wszędybył.

Podczas zabawy i rywalizacji sportowej nie może zabraknąć akcentów strażackich m.in. pokazów sprzętu i podstawowych ćwiczeń. Od dwóch lat strażacy z Bibianny wspólnie z KGW organizują świąteczną choinkę, a podczas spotkania z najmłodszymi nie może zabraknąć Świętego Mikołaja.

Inwestycje z sercem: od szatni po boisko i kort tenisowy

Z chwilą objęcia przez dh. Krzysztofa Wszędybyła funkcji prezesa ruszyły liczne inwestycje. W 2018 r. powstała szatnia dla ratowników i kotłownia. Dwa lata później przyszedł czas na założenie centralnego ogrzewania oraz remont świetlicy. W tym przedsięwzięciu od początku wspierał ich – nie tylko finansowo – sołtys wraz z radą sołecką. W 2024 r. na terenie remizy druhowie przeznaczając własne środki zamontowali alarmowanie selektywne, dzięki któremu informacja o zagrożeniu trafia z PSP natychmiast do strażaków.

Zawody sportowo-pożarnicze

FOTO: OSP Bibianna

– Potężna inwestycja rozpoczęła się jesienią ubiegłego roku, a planowane jej zakończenie przewidziane jest na sierpień tego roku – mówi dh Krzysztof Wszędybył.

– Dzięki staraniom wójta Ireneusza Augustyniaka gmina otrzymała dofinansowanie z Rządowego Programu Inwestycji Strategicznych. Inwestycja przewiduje renowację boiska piłkarskiego wraz z zainstalowaniem automatycznego nawadniania murawy, renowację, a praktycznie budowę nowego boiska do siatkówki plażowej, kortu tenisowego oraz placu zabaw dla najmłodszych mieszkańców Bibianny oraz sąsiednich wiosek – powiedział na zakończenie prezes Krzysztof Wszędybył.

Krystyna Nowakowska

Od ręcznej sikawki po nowoczesny sprzęt. Jak rozwijała się OSP Konieczkowa przez dekady?

Konieczkowa, wieś w pow. strzyżowskim, położona jest nad potokiem Gwoźnica, prawym dopływem Wisłoka. Otoczona porośniętymi wzgórzami, w 2017 r. zdobyła II miejsce w konkursie Piękna Wieś Podkarpacka.

Pierwsze wzmianki o straży są z roku 1910, kiedy jeden z mieszkańców – Wojciech Stachura, był na kursie pożarniczym w Strzyżowie. Według informacji zawartych w Kronice sporządzonej na 50-lecie OSP w Konieczkowej, powstanie jednostki datuje się na 1948 r. a inicjatorami byli: Wincenty Sołtys, Leon Krupa, Józef Kozak, Józef Smela i Teofil Korab.

Pierwszym komendantem został Wincenty Sołtys. W ówczesnych czasach budynki były drewniane, kryte strzechą, a pożary trawiły mienie i dobytek mieszkańców, co było niejako przyczynkiem powołania straży. Strażacy kładli główny nacisk na profilaktykę i uświadamianie mieszkańców w zakresie ochrony przeciwpożarowej. Kontrolowali zabezpieczenia ppoż., prowadzili pogadanki, konkursy z wiedzy pożarniczej. Mieli sikawkę ręczną Warsovia i prądownice, z czasem wzbogacili się o motopompę i węże tłoczne, ale to wszystko mało, by stawić czoła takiemu żywiołowi, jak ogień. Organizowali zabawy taneczne a środki z nich pozyskane plus składki członkowskie inwestowali w sprzęt m.in. wóz konny ogumiony do dowozu sprzętu do pożarów i na ćwiczenia. Korzystali z ciągników rolniczych z KR w Konieczkowej oraz prywatnego Żuka dh. Mariana Pakli.

Po powrocie z gminnych zawodów sportowo-pożarniczych w 2024 r. w Połomi

FOTO: OSP Konieczkowa

Tak sobie radzili do chwili pozyskania samochodu strażackiego. W 1972 r. podjęto decyzję o budowie remizy, ale wiązały się z tym problemy z lokalizacją oraz funduszami na materiały budowlane i fachową robociznę. Większość środków wypracowali druhowie organizując różne imprezy i zabawy, mieszkańcy również nie szczędzili ofiar, skorzystano również z dotacji i subwencji Urzędu Gminy Niebylec. Niebagatelną rolę odegrała miejscowa ludność, która bezinteresownie włączyła się w prace.

W 1985 r. strażnica została oddana do użytku a dwa lata później w garażu zaparkował pierwszy nowy samochód Żuk A-015. W 1998 r. strażacy podjęli starania o pozyskanie używanego samochodu ratowniczo-gaśniczego GBA, a w 2008 lekkiego gaśniczego z napędem 4x4 do działań w trudnym terenie. Dziś dysponują dwoma średnimi samochodami ratowniczo-gaśniczymi, tj. MAN TGM 18.340 oraz Star 244 w pełni wyposażonymi z dwiema kamerami termowizyjnymi, torbami PSP R1, które zostały pozyskane z projektów unijnych, KRUS-u oraz WFOŚiGW oraz zakupionym kilka lat temu ze środków unijnych fabrycznie nowym 9-osobowym busem, z którego korzystają podczas akcji poszukiwawczych.

Nie tylko pożary – jak dziś wygląda służba w OSP Konieczkowa?

OSP w Konieczkowej jest jedną z 10 jednostek w gminie Niebylec, zrzesza 118 osób, co stanowi pokaźną grupę ochotników. Wśród nich jest 43 uprawnionych do udziału w akcjach oraz dwie grupy młodzieży, MDP dziewcząt i MDP chłopców. Nad młodzieżą trzyma pieczę jeden opiekun mający pomoc wśród innych członków jednostki.

– Młodzież startuje w zawodach, ale nie to jest najważniejsze, by wygrywać, choć motywujące, lecz zachęta do aktywności – mówi prezes Marek Pakla. – Czasy się zmieniły, teraz młodzi mają inne podejście do rzeczywistości, inne priorytety, inne zainteresowania, więc spotykamy się z wieloma trudnościami, by wygrać i zainteresować ich czymś więcej niż komputer czy telefon. Dużym sukcesem każdej jednostki jest posiadanie MDP, ale nie takie chwilowe, lecz rokujące na przyszłość. Wówczas można mieć nadzieję, że kilkoro z nich pozostanie zasilając w przyszłości szeregi OSP.

Dzień Dziecka w Szkole Podstawowej w Konieczkowej

FOTO: OSP Konieczkowa

Ludzie, którzy działają z pasji. "Bycie strażakiem nie jest dla każdego"

– Bycie strażakiem nie jest proste – mówi prezes dh Marek Pakla. – Musimy wykazać się profesjonalizmem w każdym zakresie, bo dziś to nie tylko pożary, lecz wiele innych zdarzeń. Może byłoby więcej chętnych, ale powstrzymują ich szkolenia, którym trzeba poświęcić bardzo dużo czasu, a także wiele wyrzeczeń i ogromna odpowiedzialność, jaka na nas ciąży. I to nie tylko za poszkodowanych, lecz także za kolegów w trakcie prowadzenia interwencji. Fakt, bardzo dużym wsparciem i motywacją są słowa szacunku i życzliwość ludzi, którzy doceniają nasze wysiłki.

– Działamy pod silną presją. Nie ma rzeczy niemożliwych, ale jesteśmy tylko ludźmi i musimy stawić czoła różnym sytuacjom. Wiele zależy również od odporności psychicznej a nie każdy się do tego nadaje i to jeden z czynników, który wpływa na małą przynależność do straży – dodaje prezes.

Po powrocie z akcji na spokojnie rozważają jej przebieg. Błędy się bowiem zdarzają a żeby ich uniknąć, trzeba nad sobą pracować i wszystko analizować. Tu też kłania się zdobyta wiedza i samodoskonalenie, a strażacy wciąż starają się podnosić swoje kwalifikacje. Mają szczęście, że jest dwóch funkcjonariuszy PSP, którzy chętnie dzielą się wiedzą i doświadczeniem.

– Doceniamy ich pomoc – mówi prezes. – Nie szczędzą wskazówek. Mamy także czterech ratowników medycznych oraz kolejnych dwóch w trakcie studiów, co bardzo sobie cenimy, dzięki nim doskonalimy w praktyce działania z udzielania kwalifikowanej pierwszej pomocy.

Druhowie z OSP w Konieczkowej chcą być zawsze blisko ludzi

Organizują spotkania m.in. z MDP i w prosty sposób starają się przekazać podstawową wiedzę. Jeden z naszych druhów – Tomasz Sołtys za własne środki i we własnym zakresie wyszkolił psa w kierunku poszukiwań osób zaginionych. To bardzo cenna inicjatywa, bo stanowimy niejako bramę do Bieszczad, mamy rozległe zalesione tereny, które przyciągają zarówno grzybiarzy, jak i turystów.

OSP Konieczkowa

FOTO: OSP Konieczkowa

Na pierwszym miejscu ci ludzie o wielkich sercach stawiają bezpieczeństwo ludzi i mienia, ale to nie wszystko co mobilizuje. Starają się być wszędzie, podczas świąt kościelnych, państwowych, lokalnych. Gdzie oprócz pilnowania prowadzą pokazy z udzielania pierwszej pomocy, dla dzieci organizują różne atrakcje. Słowem, są częścią społeczeństwa.

– Nie możemy narzekać na współpracę z urzędem gminy, zdajemy sobie sprawę, że na terenie gminy jest wiele jednostek, które mają potrzeby, tak jak my – mówi prezes dh Marek Pakla. – Od 2014 r. należymy do KSRG, skąd też możemy liczyć na wsparcie, podobnie, jak i sponsorów czy WFOŚiGW. A sprzętu w straży nigdy za wiele – spuentował.

Są profesjonalistami, nie spoczywają na laurach, lecz nadal podnoszą swoje umiejętności, by służyć pro publico bono jak najlepiej.

Małgorzta Wyrzykowska

Rodzinne zaangażowanie – strażacka tradycja prezesa OSP w Nowosielcach

Bardzo aktywnie wspiera go małżonka dh. Agata Kozieradzka, będąca od 1968 r. druhną OSP.

– Wstąpiłam wówczas do żeńskiej drużyny pożarniczej – wspomina dh. Agata Kozieradzka. – Swoją strażacką pasją wraz z mężem zaraziliśmy syna Damiana oraz trzy wnuczki. Najstarsza Martyna wyjechała do Krakowa i jest studentką czwartego roku, Amelia uczęszcza do trzeciej klasy Liceum Ogólnokształcącego w Sanoku, zaś Marlena, najmłodsza jest uczennicą ósmej klasy Szkoły Podstawowej w Nowosielcach. Dwie najmłodsze działają w Młodzieżowej Drużynie Pożarniczej a najstarsza po ukończeniu kursu podstawowego jest członkiem JOT.

Młodzież w OSP – przyszłość jednostki i sportowe sukcesy

– W naszych strukturach funkcjonują zarówno MDP, jak i DDP – dodaje prezes Włodzimierz Kozieradzki. – Około 60-osobowa grupa młodzieży napawa nas dumą. Na co dzień pilnie trenują pod okiem swoich opiekunów, którymi są druhowie, wspomniany na wstępie syn Damian Kozieradzki, Kamil Maciejowski, Mateusz Kozieradzki oraz Paweł Szelka.

Grupa najmłodszych strażaków w wieku 6–10 lat tworzy DDP. Do osiągniętych dotychczas sukcesów prowadzili ich druhowie: naczelnik Mateusz Nawalaniec, Piotr Dudek oraz Damian Kozieradzki pełniący również funkcję Komendanta Gminy w OG ZOSP RP w Zarszynie. Z pewnością o licznych sukcesach sportowych młodzieży opowie później małżonka Agata – powiedział prezes Kozieradzki.

Druhowie z OSP Nowosielce podczas obchodów Dnia Strażaka w 2024 r.

FOTO: OSP Nowosielce

Nowosielce – historia OSP i jej rola w regionie

OSP Nowosielce powstała w 1918 r. Do krajowego systemu KSRG została włączona w 1995 r. Obecnie jednostka liczy 262 druhów, w tym 39 tworzy JOT. W ubiegłym roku druhowie zadysponowywani byli czterdzieści dwa razy. Jak podkreśla prezes Kozieradzki, dominowały zdarzenia drogowe, wiatrołomy, usuwanie gniazd owadów. Do gaszenia ognia wyjeżdżali ośmiokrotnie. Największy pożar miał miejsce w markecie budowlanym w Krośnie. Nasi druhowie brali też udział w wielkim pożarze w Kuźni Raciborskiej w 1992 r.

W garażach są zaparkowane trzy samochody oraz quad ratowniczy CAN-AM 800. Najstarszym, już leciwym, wysłużonym autem jest Jelcz GBA z początku lat 80. Druhowie mają nadzieję, że wkrótce jego miejsce zajmie samochód nowszej generacji. W tej kwestii prezes Kozieradzki liczy, jak zawsze, na wsparcie finansowe urzędu gminy, na czele którego już drugą kadencję stoi wójt Magdalena Gajewska.

Jak podkreśla dh. Agata Kozieradzka, współpraca z wójtem od samego początku układa się bardzo dobrze, stąd też tak optymistyczne plany sprzętowe. Najczęściej do akcji strażacy wyjeżdżają samochodem lekkim Gazela zakupionym w 2006 r. oraz autem marki Renault 16/2,5 z 2016 r.

Zaangażowanie seniorów – cykliczne zawody „Strażacki Strongman”

– W celu zaangażowania seniorów do działania – mówi prezes Włodzimierz Kozieradzki – od dłuższego czasu organizujemy cykliczne zawody „Strażacki Strongman”, w których uczestniczą strażacy seniorzy. Rywalizacja naszych „siłaczy” od pierwszego startu przyjęła formę rywalizacji z przymrużeniem oka. Ponadto seniorzy zaangażowali się biorąc udział w „Zawodach Sikawek Konnych”. Jesteśmy posiadaczami zabytkowej sikawki, a jej możliwości w ubiegłym roku prezentowaliśmy podczas zawodów w Zarzeczu w powiecie przeworskim oraz w Lubczy w pobliżu Tarnowa.

– Wracając do naszej młodzieży – dodaje dh. Agata Kozieradzka – wszyscy zdajemy sobie sprawę, że to nie kto inny, a młodzi druhowie są przyszłością OSP. Nie mam tu na myśli wyłącznie naszej w Nowosielcach, lecz wszystkie w całym kraju. Młodzież ciężko pracuje, to są pasjonaci. Osiągane sukcesy sportowe są w dużej mierze efektem ich profesjonalnego podejścia do swoich zajęć.

W październiku ub. roku chłopięca DDP zajęła I miejsce, a dziewczęca II miejsce na I Wojewódzkich Halowych Zawodach Sportowo-Pożarniczych w Stalowej Woli. 26 lutego br. na terenie Uczelni Państwowej im. Jana Grodka w Sanoku, odbyły się I Powiatowe Halowe Zawody Sportowo-Pożarnicze MDP. Na starcie stanęło 49 drużyn, co świadczy o ogromnej konkurencji. Naszą jednostkę w obu grupach wiekowych reprezentowały dwie drużyny dziewcząt oraz dwie drużyny chłopców. W klasyfikacji ogólnej na pierwszych miejscach uplasowały się drużyny: I DDP dziewcząt oraz I chłopców, zaś w grupie MDP pierwsze miejsce zajęła I drużyna chłopców. W klasyfikacji indywidualnej najlepszymi w swoich kategoriach okazali się: dh Julian Futyma, dh. Julia Szczęsny oraz dh Bartosz Wroniak.

Jedna z grup oddających honorowo krew

FOTO: OSP Nowosielce

Kulturalna działalność druhów. Zespół Ludowy, teatr i muzyka w Nowosielcach

Działalność druhów z OSP Nowosielce od lat zatacza szerokie kręgi, również kulturowe. Od 1972 r. na terenie wsi prężnie działa Regionalny Zespół Ludowy „Ziemia Sanocka”, w skład którego wchodzi trzydziestoośmioosobowa grupa tancerzy oraz wokalistów. Od wielu lat kierownikiem zespołu jest dh Edward Litwin. Przy OSP działają również Grupa Teatralna „Teatrum Mundi” prowadzona pod okiem dh. Urszuli Małek oraz Grupa Wokalno-Instrumentalna, na czele której stoi dh Mieczysław Węgrzyn.

– Miałam przyjemność i zaszczyt przez dwadzieścia pięć lat tańczyć w zespole „Ziemia Sanocka” – wspomina dh. Agata Kozieradzka. – To były piękne chwile. Obecnie, z czego jestem dumna, w „Ziemi Sanockiej” tańczą i śpiewają nasze dwie wnuczki. Zespół corocznie bierze udział w różnego rodzaju festiwalach. Z dużymi sukcesami występowaliśmy na scenach zarówno krajowych, jak również zagranicznych m.in. w Chorwacji, Słowacji i Ukrainie.

– Nasi strażacy, druhny i druhowie w grupach po dziesięć osób, od kilku lat systematycznie oddają krew w Sanockim Oddziale Regionalnego Centrum Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa w Rzeszowie. Nieść pomoc potrzebującym można na wiele sposobów i tę zasadę wpajam, dosłownie każdego dnia naszym młodym strażakom – powiedział na zakończenie prezes Włodzimierz Kozieradzki.

Krystyna Nowakowska

Historia Szczuczyna: miasto, które przetrwało pożar

Wizyta w Szczuczynie okazała się ucztą dla ucha i oka. Przywitali nas prezes szczuczyńskiej jednostki Robert Łepkowski oraz Janusz Siemion, pasjonat historii Szczuczyna i wszystkiego co jego dotyczy.

– W 1858 r. wybuchł ogromny pożar, który strawił około 90% zabudowań, a były one wówczas drewniane, kryte strzechą. Wielu pogorzelców opuściło miasto osiedlając się w innych miejscach, natomiast ci co pozostali, wykazali wielką determinację w odbudowie miasta, ale już murowanego – opowiada pan Janusz.

– W 1882 r. Dymitr Spirydonow, pełniący wówczas funkcję naczelnika powiatu, zgodził się na powołanie do życia Straży Ogniowej, obecnej OSP. Organizacja miała nie tylko gasić pożary, lecz także prowadzić patriotyczną działalność kulturowo-oświatową. Pierwszym naczelnikiem został wybrany aptekarz Roman Wilczyński. Straż liczyła wówczas 15 osób i została podzielona na: toporników, sikawkowych i dowożących wodę. Strażacy dysponowali 2 sikawkami ręcznymi, 5 odcinkami węży, 4 beczkowozami i kilkoma wiadrami.

Janusz Siemion opowiada historię Muzeum Pożarnictwa, które zostało otwarte w starej remizie na 100-lecie powołania OSP

FOTO: Małgorzata Wyrzykowska

Na 10-lecie straży naczelnik Wilczyński otrzymał z rąk Dymitra Spirydonowa hełm i toporek, które do dziś są pieczołowicie przechowywane, jako insygnia przekazywane następnym naczelnikom. Straż już posiadała 7-osobową orkiestrę, której kapelmistrzem był Apolinary Sulewski, niezwykle zdolny muzyk. Strażacy dysponowali XIX w. szopą, zwaną wozownią, w której obecnie mieści się Muzeum Pożarnictwa, kiedyś to było miejsce ćwiczeń i przechowalnia sprzętu. W szopie tej powstał teatr i świetlica, gdzie odbywały się imprezy kulturalne, przedstawienia teatralne oraz zabawy ludowe organizowane przez strażaków i społeczeństwo. Tuż obok znajdował się ogród spacerowy – salon Szczuczyna – po którym przechadzały się panie w eleganckich kreacjach oraz panowie we frakach.

– A przygrywała im m.in. wspomniana orkiestra strażacka, która w swym repertuarze miała głównie utwory polskie. To jej wkład w utrzymanie polskości – dodaje prezes Robert Łepkowski. – Należy dodać, że Szczuczyn to był tygiel wyznaniowy, mieszkali tu zarówno Polacy, Żydzi, jak i Luteranie, Tatarzy, Kozacy, Rosjanie, Cyganie.

– Co warte zauważenia, wspierali się i żyli w zgodzie współtworząc nasze miasto, bez uprzedzeń wyznaniowych czy narodowościowych – dodaje Janusz Siemion.

Początki i pierwsze sukcesy Straży Ogniowej w Szczuczynie

– W 1918 r. straż liczyła zaledwie 20 członków, ta garstka strażaków pod dowództwem dh. Zygmunta Bagińskiego, zmusiła komendę żandarmów do złożenia broni a ze zdobytym orężem rozbroiła placówkę wojskową zdobywając 60 karabinów, amunicję, konie, bryczki i wozy – kontynuuje pan Janusz. – Kolejny sukces, ale już pod wodzą naczelnika Kazimierza Olszewskiego, osiągnęli w 1920 r., gdy objęli miasto ochroną przed bandami bolszewikami rabującymi sklepy i dopuszczającymi się różnych ekscesów.

Szczuczyńska straż przetrwała wojenne zawieruchy, lecz w uszczuplonym składzie, po wyzwoleniu w 1945 r. szybko się odrodziła. Strażacy dostali swój pierwszy samochód Ford Canada, na którym mieścili się prawie wszyscy strażacy. Jednostka otrzymała również motopompę, węże, drabiny, hełmy.

W jej strukturach w 1946 r. było już 48 strażaków, 18 samarytanek oraz 26 członków orkiestry. Na początku 1957 r. położony został kamień węgielny pod nową strażnicę, którą ukończono w 1959 r. i oddano do użytku. W starej strażnicy natomiast w 1961 r. działalność rozpoczęło kino „Wissa”.

Insygnia nadawane każdemu kolejnemu naczelnikowi OSP Szczuczyn

FOTO: Małgorzata Wyrzykowska

Z okazji 100-lecia OSP otwarto w niej Muzeum Pożarnictwa, gdzie zgromadzono dawny sprzęt gaśniczy, stare dokumenty, sztandary, fotografie, a także pamiątki rodzinne przekazane przez weteranów i ich rodziny. Prezes i pan Janusz pokazali nam bardzo cenną pamiątkę, którą są fotografie z jubileuszu 50-lecia jednostki, które wróciły z Syberii, gdzie towarzyszyły Marianowi Mikołajowi Jonkajtysowi, zesłanemu na Syberię. Pan Marian po powrocie z zesłania przekazał je do muzeum, gdzie traktowane są niemal jak świętość.

Współczesna OSP Szczuczyn: strażacy i ich codzienna służba

Dzisiejsza jednostka, która została włączona w struktury KSRG w 1995 r., zrzesza 59 członków. To nie tylko organizacja ratująca życie, zdrowie i mienie, gasząca pożary, usuwająca skutki żywiołów, niosąca pomoc poszkodowanym, to ludzie kultywujący tradycję, pielęgnujący pamięć tych, co budowali ich historię, udzielają się w życiu lokalnej społeczności a orkiestra strażacka uświetnia wszystkie uroczystości.

– Wśród druhów jest wielu strażaków z dziada pradziada – mówi pan Janusz – do straży należało rodzeństwo mego ojca, jego siostry i bracia, następnie ich dzieci, mój starszy brat rodzony a w młodości i ja nosiłem mundur. Nic się nie działo i nie dzieje w naszym mieście i okolicach, bez ich udziału.

Rodzinne tradycje w OSP. Pokolenia strażaków w Szczuczynie

– Staramy się kultywować dzieło naszych przodków – mówi prezes. – Codzienna walka o pozyskanie środków na działalność, to proza życia strażaka, choć narzekać nie możemy, bo jesteśmy doskonale wyposażeni. To zasługa naszych władz gminnych, KSRG, KRUS-u, WFOŚiGW, piszemy projekty o dofinansowanie. Dzięki współpracy z KRUS posiadamy zestawy PSP, jeździmy z pogadankami po terenach wiejskich, zakupiliśmy fantomy, na których prezentujemy jak udzielać pierwszej pomocy.

Prezes OSP Szczuczyn oraz Janusz Siemion (z lewej) prezentują fotografie z 50-lecia OSP, które towarzyszyły sybirakowi Marianowi Mikołajowi Jonkajtysowi i z nim powróciły do kraju

FOTO: Małgorzata Wyrzykowska

W gminie Szczuczyn jest siedem jednostek OSP, z czego tylko szczuczyńska należy do KSRG, toteż na brak pracy nie narzekają. W poprzednich latach byli w czołówce krajowej jeśli chodzi o udział w akcjach. Ubiegły rok był łaskawszy. Co może tylko cieszyć, bo im mniej wyjazdów, tym mniej ludzkich tragedii.

– Jestem emerytowanym funkcjonariuszem PSP – mówi prezes. – W naszych szeregach jest 24 członków po badaniach, uprawnionych do akcji oraz trzech licencjonowanych ratowników medycznych. Uczestniczymy w manewrach medycznych, podczas których spotykamy się z różnymi sytuacjami. Działamy wg schematu i procedur, tak jak w życiu.

– Możemy pochwalić się również liczną MDP. Od roku bądź dwóch obowiązują standardy pracy z małoletnimi. Mamy kilku nauczycieli – pedagogów, którzy są odpowiedzialni za zajęcia z dziećmi, jeździmy do szkół z pogadankami, prowadzimy szkolenia na miarę możliwości dzieci. Wystawiliśmy trzy drużyny na zawody. Zdrowa rywalizacja jest wśród dzieciaków. Zajęli drugie miejsce w eliminacjach powiatowych a teraz szykują się do wojewódzkich.

Małgorzata Wyrzykowska

Od Pływaka do Strażaka

Zanim został strażakiem uprawiał pływanie. Niestety, sekcja sportowa w Pałacu Kultury i Nauki została rozwiązana i chcąc kontynuować pasję dołączył do sekcji ratownictwa wodnego, gdzie zdobył uprawnienia ratownika WOPR.

– Na pytania, jak znalazłem się w straży – mówi dh Marek Przybysz – zawsze odnoszę się do sytuacji, kiedy pełniąc dyżur w legionowskim WOPR, na Zalewie Zegrzyńskim spostrzegłem, że łódź, na pokładzie której znajdowało się małżeństwo z dzieckiem, wywróciła się. Wraz z ratownikami ruszyliśmy natychmiast na pomoc. Ten dzień zapamiętam do końca życia, przede wszystkim moment, w którym znajdująca się przy łodzi kobieta przekazała mi swoje dziecko. To była ta chwila, w której zdałem sobie sprawę, że to właśnie ratowanie innych jest tym, czym chcę się w życiu zająć. Dzięki namowie ratownika WOPR, który był jednocześnie strażakiem OSP Wesoła, wkrótce trafiłem do jego jednostki – powiedział dh Przybysz.

FOTO: OSP Wesoła

Tradycje OSP Wesoła: historia, która sięga 1905 roku

Wesoła jest jedną z dzielnic m.st. Warszawy, w której funkcjonuje sześć jednostek OSP, w tym cztery zrzeszone w KSRG.

Tradycje OSP Wesoła sięgają 1905 r. Wówczas miejscowy książę Emanuel Bułhak polecił Sylwestrowi Gołębiewskiemu utworzyć miejscową Straż Ogniową.

Prezes dh Marek Przybysz ukończył Akademię Pożarniczą (wtedy SGSP) w Warszawie uzyskując tytuł magistra inżyniera. Obecnie oprócz działania na rzecz OSP pracuje w PSP w Warszawie w stopniu młodszego kapitana na stanowisku dowódcy sekcji. Żona prezesa, Ada, jest pielęgniarką i wspiera męża, również aktywnie działając w ochotniczej straży pożarnej.

– W OSP Wesoła zrzeszonych jest blisko stu druhów i druhen – mówi prezes Marek Przybysz – pięćdziesięcioro z nich to druhowie przeszkoleni do udziału w akcjach, tworzą trzon bojowy jednostki i są sformowani w tzw. JOT (Jednostka Operacyjno-Techniczna), którą dowodzi niezawodny i doświadczony dh Tomasz Śniegocki.

Dodam, że połowa z nich pracuje jako strażacy zawodowi w PSP, jednostkach wojskowych lub na lotnisku. Stanowimy doskonale wyszkoloną grupę. Zaangażowaniem oraz sprzętowo nie ustępujemy jednostkom PSP. Nie jest to tylko moja ocena, lecz ciężko wypracowana na przestrzeni lat opinia, jaką cieszymy się w środowisku. Nie bez przypadku jest to powiązane z tym, że od lat pełnimy całodobowe dyżury w koszarach, podobnie jak jednostki zawodowe.

By zobrazować skalę naszej pracy, przytoczę statystyki za ubiegły rok. Do akcji byliśmy dysponowani blisko sześćset razy, co daje nam pierwsze miejsce w Polsce. Z wyliczeń dh. Rafała Strzelca, który przygotowuje oraz nadzoruje naszych kierowców oraz pojazdy wynika, że rocznie wozami bojowymi przejechaliśmy na miejsca akcji i zabezpieczeń ponad 25 000 km, a to znacznie więcej niż przeciętna jednostka w kraju – podsumował dh Marek Przybysz.

FOTO: OSP Wesoła

OSP Wesoła jest gotowa do walki z każdym zagrożeniem

– Skoro mówimy o kadrach – dodaje naczelnik Tomasz Śniegocki – to pochwalmy się, że w JOT aktywnie służą też cztery panie. W jednostce udało się wypracować podział obowiązków, który pozwala na rozłożenie zadań równo pomiędzy członków zarządu oraz inne osoby funkcyjne. Zdaję sobie sprawę, że kluczem do sukcesu jest współpraca oraz zaangażowanie nie tylko sekcji bojowej, ale także całej jednostki, w tym w profesjonalne przygotowywanie młodych druhów do roli ratowników – powiedział naczelnik Tomasz Śniegocki.

O profesjonalizmie druhów z OSP Wesoła świadczy fakt, że wszyscy druhowie zanim zostaną skierowani na szkolenia, by stać się strażakami z prawdziwego zdarzenia, przechodzą wewnątrz jednostki długi okres przygotowawczy.

Ratownicy OSP Wesoła po pożarze lasu

FOTO: OSP Wesoła

Nowoczesne wozy i dron. Jak wyposażona jest OSP Wesoła?

Doskonale wyszkolona kadra, mnóstwo pracy, to i sprzęt musi być na miarę oczekiwań.

– Tak – komentuje dh Marek Przybysz. – W garażach stoją wyposażone w standardzie dwa wozy: STAR MAN GBA RT z 2002 r., SCANIA GBA RT z 2020 r., możemy już zdradzić, że dołącza do nich po niezbędnym przeszkoleniu kierowców – konserwatorów także SCANIA GCBA z 2024 r. Ford SLKW z 2023 r. służy przede wszystkim do zwalczania miejscowych zagrożeń jak np. usuwanie gniazd owadów, ale został wykonany w technologii modułowej i może być też używany jako pojazd kwatermistrzowski czy z modułem gaśniczym.

Druhowie podczas ćwiczeń wewnętrznych w jednostce

FOTO: OSP Wesoła

W związku z przepływającą przez miasto Wisłą posiadamy również łódź płaskodenną, a od 2025 r. w działaniach wykorzystywać będziemy drona z kamerą termowizyjną. Większość strażaków jest przeszkolona w zakresie podstawowym w zasadzie w każdej dziedzinie ratownictwa. Chciałbym podziękować wszystkim, którzy wspierają nas i w dużej mierze dzięki nim dysponujemy doskonałym sprzętem. Mam na myśli m.in. marszałka województwa mazowieckiego Adama Struzika, prezydenta miasta stołecznego Warszawy Rafała Trzaskowskiego, który przez działanie Stołecznego Centrum Bezpieczeństwa finansuje wszystkie warszawskie OSP. Wspiera nas także burmistrz dzielnicy Warszawa-Wesoła Marian Mahor, a także rada dzielnicy. Nieodzowne jest też wsparcie, współpraca i zaufanie ze strony mazowieckiego komendanta Artura Gonery. Na poziomie miasta od wielu lat współpracujemy z komendantem Romanem Krzywcem – powiedział dh Przybysz.

– W ubiegłym roku na terenie remizy dobiegły końca pewne inwestycje, między innymi wyremontowaliśmy kuchnię, a także zamontowaliśmy czujki dymu. Kolejne inwestycje sprzętowe już są zaplanowane na 2025 r. – przyznaje prezes. – Liczę, że jeśli wszystko ułoży się pomyślnie, już wkrótce rozpoczniemy remonty szatni i garaży, a być może nawet uda się ocieplić budynek strażnicy. Póki co, w tej kwestii jesteśmy na etapie zabezpieczania i pozyskiwania środków finansowych – powiedział na zakończenie prezes dh Marek Przybysz.

Krystyna Nowakowska

Szczebrzeszyn – miasto o historii sięgającej bursztynowego szlaku

Położenie grodu było korzystne z uwagi na szlak bursztynowy, dzięki któremu mógł się rozwijać, ale również niebezpieczne, bo właśnie tędy przetaczały się idące na Polskę najazdy Turków, Tatarów, Szwedów i Kozaków.

O tym mieście pisze Jan Brzechwa w wierszu "Chrząszcz".

Tu swą siedzibę ma jednostka OSP Szczebrzeszyn, która powstała w 1905 r. a inicjatorami jej założenia byli: Gustaw Zahrat – miejscowy aptekarz, który został wybrany na pierwszego naczelnika oraz Ignacy Małuja – pierwszy prezes ówczesnej Straży Ogniowej.

Historia OSP Szczebrzeszyn – początki i pierwsze wyzwania straży

Jednostka, którą podzielono na trzy oddziały – ratowniczy, toporników i wodny, liczyła wówczas 30 członków i była jak na tamte czasy dobrze wyposażona, posiadała bowiem dwie sikawki ręczne, cztery beczkowozy konne, toporki, bosaki, drabiny. Dobra organizacja drużyny i porozumienie z administracją czy ordynacją hrabiego Zamoyskiego, pozwoliły na wybudowanie strażnicy z wieżą do suszenia węży.

Rok 1932 można uznać za przełomowy, w tym to roku do szczebrzeszyńskich strażaków trafił pierwszy samochód ze zbiornikiem na wodę o pojemności 900 litrów. W tym właśnie dniu 27 czerwca, wybuchł bardzo duży i groźny pożar we wsi Deszkowice.

Druhowie po raz pierwszy pojechali nie furmankami, lecz samochodem bojowym. Szybka interwencja odniosła bardzo dobre skutki w zwalczaniu pożaru. W okresie 1939 r. podczas wybuchu wojny druhowie brali udział w licznych wyjazdach do gaszenia pożarów w okolicznych miejscowościach, wykazując bardzo wielkie i ofiarne zaangażowanie w niesienie pomocy ludności dotkniętej żywiołem.

Pożary, Wojna i Przemiany – OSP Szczebrzeszyn w Latach Powojennych

Czasy II wojny światowej dla miejscowej straży były bardzo ciężkie. Posiadany sprzęt wraz z samochodem ukryto w budynku przyklasztornym. Po wybuchu pocisku artyleryjskiego budynek został zniszczony, a sprzęt zagrabiony przez wojska radzieckie. W 1949 uzyskano przydział na kupno samochodu wojskowego z demobilu FORD CANADA, po czym przystosowano go do potrzeb straży pożarnej.

W latach 1949–1950 działalność straży została przyhamowana i ponownie zorganizowana w 1956 r. a należało do niej 20 członków. W tym też roku do druhów trafił samochód Star 20 i zostały zakupione mundury. W 1963 r. jednostka otrzymała nowego Stara 25 z motopompą.

FOTO: OSP Szczebrzeszyn

Rozprowadzanie kalendarzy strażackich, które trafią do wszystkich mieszkańców

FOTO: OSP Szczebrzeszyn

Stara remiza, która służyła strażakom od 1908 r. chyliła się ku upadkowi, toteż druhowie podjęli decyzję o budowie nowego gmachu. W 1976 r. ruszyła budowa, a remiza choć nieoficjalnie w 1980 r. stała się zapleczem dla działalności operacyjno-bojowej, a przed nią wzniesiono wieżę ćwiczebną. Po długich latach budowy oraz prac wykończeniowych, nastąpiło uroczyste otwarcie budynku strażnicy 8 września 1993 r. Praca ZSPJRG na bazie OSP stała się możliwa dzięki ogromnemu zaangażowaniu druha komendanta Stanisława Kwiecińskiego wraz z małżonką Alicją oraz referenta d.s. p.poż. Henryka Mateja, komendanta woj. Edwarda Wisza i Mieczysława Skiby.

– Dziś nasza jednostka, z tak bogatą historią, to pamiątka i szacunek dla poprzedników za włożony wkład i serce. Zrzesza 30 członków, którymi są bardzo młodzi ludzie – mówi skarbnik dh. Aneta Kowalczyk. – Jesteśmy jedną z jedenastu jednostek na terenie gminy Szczebrzeszyn. Uczestniczymy we wszystkich świętach państwowych i kościelnych, a także szkoleniach, podczas których podnosimy swoje umiejętności, by móc w pełni profesjonalnie udzielać pomocy. Ponieważ nie posiadamy samochodu gaśniczego, nie stanowimy zatem jednostki stricte wyjazdowej, ale staramy się wspomagać osobowo wszelkie akcje ratowniczo-gaśnicze innych brygad. W 2023 r., po przeszło 30 latach, wyjechaliśmy pierwszy raz do akcji usuwania skutków klęski żywiołowej. Od 2018 r. mamy samochód typu bus Renault Trafic. Dużo uwagi poświęcamy dbaniu o bezpieczeństwo wśród dzieci i młodzieży organizując tzw. Dni Otwarte, w czasie których opowiadamy o działalności straży, organizujemy pogadanki, pokazy pierwszej pomocy. Nasi druhowie są obecni podczas miejscowych wydarzeń, w czasie których dbają o porządek i bezpieczeństwo uczestników, biorą udział w zbiórce żywności dla osób potrzebujących, usuwają skutki anomalii pogodowych i innych zdarzeń. Nie stronią od różnych akcji pomocy np.: Ukrainie, powodzianom, w których czynnie się udzielają. Ich działalność skupia się w większości na udziale w życiu społecznym miasta.

xx xxx

FOTO: OSP Szczebrzeszyn

– Naczelnik naszej jednostki Arkadiusz Godzisz, marzy o założeniu Młodzieżowej Drużyny Pożarniczej, ale słabe zainteresowanie wśród młodzieży przesuwa plany na przyszłość, lecz wierzy, że to się zmieni – kontynuuje pani Aneta. – Myślę, że dzięki temu, że jesteśmy widoczni, wzbudzamy zainteresowanie wśród młodego społeczeństwa, które zacznie wstępować w nasze szeregi. I tak jak my, będzie chciało poświęcić się dla dobra drugiego człowieka, nie oczekując niczego w zamian.

– Warto też wspomnieć, że wśród naszych strażaków są funkcjonariusze PSP, co jest bardzo ważne, bo dzięki temu możemy poznać wszystkie nowości i ciekawostki z dziedziny pożarnictwa – mówi. – Naczelnik Arkadiusz, to człowiek, który nie potrafi usiąść z założonymi rękami, wciąż coś usprawnia, zabiega o doposażenie naszej jednostki, wpływa na naszą aktywność, swoim przykładem motywuje do działania i pracy nad podnoszeniem wiedzy, a my staramy się sprostać jego wymaganiom i oczekiwaniom.

– Ze strażackimi pozdrowieniami z miasta chrząszcza w Nowym Roku druhny i druhowie z Ochotniczej Straży Pożarnej w Szczebrzeszynie – mówi na zakończenie druhna Aneta Kowalczyk.

Małgorzata Wyrzykowska

OSP Karsy: Historia i współczesność jednostki strażackiej w małej wsi

Do wstąpienia w szeregi strażackie zainspirowały go opowieści i wspomnienia o jego dwóch wujkach strażakach – Tadeuszu Dobrzyńskim oraz Zygmuncie Dobrzyńskim.

Karsy to niewielka, licząca około czterystu mieszkańców wieś położona w powiecie pleszewskim, gmina Gołuchów, w której funkcjonuje 8 jednostek. OSP Karsy powstała w 1930 r., prezesem został dh Stanisław Knappe, komendantem Ignacy Tomalak, zastępcą komendanta Sylwester Kazimierski, skarbnikiem Józef Staszak, gospodarzem Józef Kuchta, zaś funkcję sekretarza powierzono dh. Ignacemu Bogaczykowi.

Obecnie funkcję prezesa OSP Karsy pełni syn kuzyna naczelnika, młody strażak Mikołaj Dobrzyński, naczelnika Jacek Dobrzyński, zastępcy naczelnika Marek Czaplicki, skarbikiem jest Piotr Dobrzyński, sekretarzem Lidia Bogacz i członkiem zarządu jest dh Andrzej Kieliba.

Rajd Rowerowy MDP

FOTO: OSP Karsy

Strażackie sukcesy młodzieży

W szeregach OSP Karsy zrzeszonych jest 74 druhów, w tym 43 członków czynnych, z czego grupę wyjeżdżającą do akcji JOT, tworzy 25 strażaków: 20 mężczyzn i 5 kobiet.

– Powodem do dumy jest nasza 31-osobowa MDP, w tym 10 chłopców i 21 dziewczyn, której jestem opiekunem. Wspierają mnie Małgorzata Dobrzyńska i dh Piotr Dobrzyński – mówi naczelnik Jacek Dobrzyński.

Drużyna młodzieżowa w zawodach sportowo-pożarniczych odnosi liczne sukcesy. W ubiegłym roku dziewczęta awansowały do zawodów na szczeblu powiatowym plasując się ostatecznie na drugim miejscu. Jesteśmy też dumni z naszej drużyny żeńskiej, która w konkurencji zwanej „Musztra” w 2024 r. zajęła czwarte miejsce, i proszę mi wierzyć, nie jest to prosta konkurencja.

Żeńska drużyna sportowo-pożarnicza

FOTO: OSP Karsy

Budowa remizy w Karsach: wspólny wysiłek strażaków i mieszkańców

Druhowie z Kars mają jeden samochód.

– Nie jest to bojowe auto, lecz pojazd typu kwatermistrzowskiego, do którego nieraz nie jesteśmy w stanie zabrać niezbędnego sprzętu – mówi naczelnik. – Wójt Tomasz Pawlak zna problem i zapewnia, że jak tylko będzie to możliwe zajmie się tą sprawą. Z tego też powodu podczas akcji spełniają rolę jednostki wspierającej.

– Budowa remizy w Karsach miała miejsce w 2004 r. Nie było wówczas garaży, więc samochód marki „Żuk”, motopompa M-800 oraz pozostały sprzęt były przechowywane w prywatnym garażu dh. Stanisława Kaźmierczaka. Budowę remizy sfinansował m.in. urząd gminy, lecz większość prac wykonaliśmy we własnym zakresie – strażacy wraz z mieszkańcami.

Gminne zawody sportowo-pożarnicze

FOTO: OSP Karsy

– Aktualnie pomocną dłoń podało nam sołectwo z sołtysem Mikołajem Dobrzyńskim naszym prezesem – mówi naczelnik. – Z funduszy sołeckich zakupiliśmy metalowy garaż. W tym roku czeka nas jeszcze ogrodzenie placu zabaw oraz wybudowanie paleniska na grilla z prawdziwego zdarzenia. Mam nadzieję, że remizę wraz z okazałą działką obejmiemy monitoringiem, a także doprowadzimy szybki Internet. W tej kwestii bardzo liczymy na dalsze wsparcie ze strony sołectwa i władz gminy – powiedział naczelnik.

Sukcesy na boisku i w zawodach sportowo-pożarniczych

Dużo czasu i uwagi druhowie poświęcają młodzieży.

– Organizujemy dla nich cykliczne turnieje z wiedzy pożarniczej. Zazwyczaj awansujemy do szczebla powiatowego, a nawet zdarzyło się, że nasi reprezentanci walczyli w turnieju wojewódzkim. Uczestniczymy w corocznych Halowych Turniejach Piłki Nożnej, a także w zawodach sportowo-pożarniczych. Zazwyczaj zajmujemy miejsca na podium.

Sukcesów nie brakuje także w innych dyscyplinach. Mamy od wielu lat drużynę tenisa stołowego, gdzie strażacy z naszej jednostki zajmują miejsca na podium. To zasługa dh. Eugeniusza Jędrasiaka, który od wielu lat zajmuje 1 miejsce w swojej kategorii wiekowej, ale także opiekuje się drużyną i zawodnikami w poszczególnych kategoriach wiekowych. W miarę możliwości staramy się organizować najmłodszym kolonie i obozy. Przy tego typu przedsięwzięciach kluczową rolę odgrywają przede wszystkim finanse. Poszukujemy więc sponsorów. Chciałbym podziękować naszym stałym darczyńcom: „Nadleśnictwu Taczanów” oraz Bankowi Spółdzielczemu w Pleszewie. Swój wkład ma również MSWiA oraz rodzice uczestników wyjazdu – powiedział naczelnik.

Powiatowe zawody sportowo-pożarnicze Pleszew

FOTO: OSP Karsy

– Pomagamy i wspieramy różne przedsięwzięcia i imprezy organizowane przez sołectwo i Koło Gospodyń Wiejskich w Karsach. Współpraca jest wzorowa i pozwala na coroczne organizowanie dla miejscowej społeczności takich imprez i uroczystości jak: Dzień Kobiet, powitanie i pożegnanie lata, podtrzymujemy także tradycje wspólnych spotkań wigilijnych i pomagamy w zabezpieczaniu uroczystości kościelnych. Zabezpieczamy uroczystości organizowane przez Gminę Gołuchów, między innymi cykliczny Gołuchowski Rajd Rowerowy – Święto Polskiej Niezapominajki.

Nowoczesny wóz bojowy marzeniem strażaków z Kars

O czym marzą? – Marzymy o wozie bojowym, póki co możemy wspierać naszych kolegów strażaków – powiedział na zakończenie naczelnik.

Krystyna Nowakowska

Narodziny nowej jednostki – powstanie OSP Liszna

Ta urokliwie położona nad Sanem wieś w pow. sanockim, gm. Sanok, miała kiedyś straż ogniową, ale ślad po niej zaginął, jedynie wspominają o jej istnieniu najstarsi mieszkańcy. Druhowie z uporem szukają dokumentów, sztandaru, który był jednostce nadany, jak i informacji o orkiestrze działającej w tych szeregach. To dla nich bardzo ważne, bo stanowi pewien etap w historii. Obecna OSP działa od 2021 r. i została założona podczas zebrania sprawozdawczo-wyborczego „Stowarzyszenia rozwoju wsi Liszna”.

– Stowarzyszenie to powstało w 2001 roku w celu utrzymania szkoły podstawowej w Lisznej, która w ramach reformy szkolnictwa miała być zamknięta – wraca pamięcią prezes dh Andrzej Gembalik. – Udało się przedłużyć życie naszej szkoły jako jednej z pierwszych niepublicznych szkół podstawowych w Polsce. Stowarzyszenie założyło zespół ludowy Lisznianie, uczestniczyło w wielu projektach unijnych i było aktywne do 2010 r., kiedy to zamknięto naszą szkołę. Po 11 latach w „zawieszeniu”, na jego bazie postanowiliśmy, zmieniając nazwę i statut, stworzyć Ochotniczą Straż Pożarną w Lisznej. Założeniem naszym, oprócz wykreowania potencjału ratowniczego, było stworzenie aktywności wśród dorosłych i młodzieży. Zrzeszenie się pod egidą czynienia czegoś dobrego, a także pociągnięcia za sobą młodych ludzi.

Druhny i druhowie OSP oraz MDP Liszna

FOTO: K. Adamczyk

Walka o sprzęt i środki – trudne początki OSP Liszna

Początki były trudne, bo zaczynali działalność niemal od zera. Nie mieli siedziby, sprzętu, auta, mundurów, ale mieli zapał do działania pro publico bono.

– Za środki, które pozostały po stowarzyszeniu – mówi naczelnik Łukasz Gembalik – zakupiliśmy samochód marki Lublin z beczką i motopompą od OSP Kuchary z woj. śląskiego. Natomiast sprzęt i mundury są nam przekazywane od zaprzyjaźnionych jednostek z powiatu sanockiego, zabiegamy o pozyskanie sprzętu pisząc projekty, a także zwracając się do instytucji państwowych i prywatnych firm o dofinansowanie. Władze gminy również są nam przychylne widząc, że to nie jest słomiany zapał, lecz chęć działania na rzecz bezpieczeństwa mieszkańców. Gmina Sanok przekazała nam budynek po dawnym kółku rolniczym i zapewnia środki finansowe na rozpoczęcie prac remontowych, w których uczestniczą także wszyscy druhowie OSP Liszna. Choć część prac już zostało wykonanych, to do zakończenia droga długa i wyboista.

Jak strażacy z OSP Liszna angażują młodsze pokolenia?

Dzisiejsza jednostka zrzesza 12 ochotników, w tym 2 kobiety, a siedmiu z nich stanowi JOT. Mogą się również pochwalić 10-osobową MDP, co w dzisiejszych czasach bywa niezwykle trudne. Młodzieżą zajmują się odpowiedzialni za MDP druhowie.

Dbają o ich rozwój, prowadzą musztrę i prezentują podstawy działalności straży, uczą zwijania węży, a także szkolą w zakresie udzielania pierwszej pomocy, czym zajmuje się druhna będąca ratownikiem medycznym, czyli wiedzę otrzymują niejako z pierwszej ręki. Opiekunowie starają się urozmaicić im czas organizując wycieczki, np. do PSP, LPR czy GOPR.

Niesienie pomocy i opieka nad młodzieżą to nie jedyne zajęcia, jakie stoją przed druhami. Sami podejmują różne aktywności, ćwiczą na posiadanym sprzęcie, którego zbyt wiele nie mają, ale nie mogą pozostawać w tyle. Chętnie korzystają z wiedzy naczelnika, który jako funkcjonariusz PSP jest w stanie podzielić się nią z pozostałymi. Mogą też dużo nauczyć się od prezesa, ojca naczelnika, który również jest funkcjonariuszem PSP z bogatym doświadczeniem, choć w stanie spoczynku.

Remiza OSP Liszna – stan pierwotny i dziś. To efekt ogromnego zaangażowania zarówno władz gminnych, sponsorów i ich wsparcia finansowego, jak i druhów, którzy nie szczędzili czasu i sił

FOTO: OSP Liszna

FOTO: OSP Liszna (x2)

– Druhowie są obecni podczas miejscowych wydarzeń, gdzie dbają o porządek i bezpieczeństwo uczestników, usuwają skutki anomalii pogodowych i innych zdarzeń, gaszą pożary, a także uczestniczą w życiu lokalnej społeczności – mówi naczelnik Łukasz Gembalik. – Jesteśmy widoczni i spotykamy się ze słowami uznania i szacunku ze strony społeczeństwa. A to dodaje nam skrzydeł i motywuje do dalszego doskonalenia. Nie tylko mieszkańcy nas wspierają dobrym słowem, lecz także władze gminy, wiemy, że można na nich liczyć, choć w gminie jest 15 aktywnych jednostek OSP. W tym roku roznosząc kalendarze spotykaliśmy się z wielką życzliwością mieszkańców naszej wsi, od których datki już zostały zainwestowane w remontowaną remizę, np. zakupiliśmy dwa okna i podsypkę pod wylewkę.

Strażacy z Lisznej wspierają siebie nawzajem

Zabudowa Lisznej z uwagi na ukształtowanie terenu jest rozciągnięta wzdłuż drogi, lecz są także budynki w pewnej odległości od niej, co niekiedy stwarza problem, by do nich dotrzeć po deszczach czy obfitych opadach śniegu. Posiadany samochód zaopatrzony w łańcuchy na kołach daje radę, ale zdarza się, że trzeba podążać pieczo, by udzielić pomocy poszkodowanym.

– W lasach otaczających naszą miejscowość na co dzień pracuje wiele osób związanych pozyskaniem drewna, a w sezonie letnim jest wielu turystów i grzybiarzy, musimy zatem liczyć się z różnymi sytuacjami i jesteśmy na to przygotowani – mówi naczelnik. – Współpracujemy z GOPR-em i w każdej chwili możemy liczyć na pomoc z ich strony. Warto dodać, że dobrze nam się układa współpraca z naszymi paniami z KGW Lisznianki, które organizują różne lokalne uroczystości, imprezy dbając o stronę kulinarną.

FOTO: OSP Liszna

Dziś największym problemem większości jednostek OSP jest czynnik ludzki, bo nie jest łatwo zainteresować kogoś naszą działalnością.

– Mamy dwóch nowych strażaków, jednym jest mój syn Wojtek, drugi to druh Mikołaj – mówi z dumą naczelnik. – Obaj przeszli z MDP po osiągnięciu odpowiedniego wieku, zaliczyli wszystkie wymagane szkolenia i dziś jeżdżą do akcji. Na biurku mam już dwa kolejne podania o przyjęcie w szeregi OSP Liszna i powiem w tajemnicy, że zostaną rozpatrzone przez zarząd pozytywnie – żartuje naczelnik.

– W naszym przypadku drugim problemem jest brak pomieszczeń w remizie, która jest remontowana i wszelkie spotkania, zbiórki czy zebrania organizujemy w Domu Ludowym dzięki przychylności druha Krystiana, który jest naszym sołtysem. Jesteśmy jednak dobrej myśli i liczymy, że niebawem będziemy mieli swój kąt.

Małgorzata Wyrzykowska

100-lecie OSP Brodowe Łąki: Historia i Tradycje Strażackie

– Ochotnicza Straż Pożarna Brodowe Łąki została założona w 1923 roku – wspomina skarbnik dh Krzysztof Drężewski a zarazem prezes zarządu Oddziału Gminnego ZOSP RP w Baranowie. – W 2023 r. obchodziliśmy uroczyście jej 100-lecie. Z tej okazji mieszkańcy zarówno naszych wsi, gminy, jak i powiatu ufundowali nam pierwszy w historii sztandar. Prezesem OSP Brodowe Łąki jest Stanisław Panuś, wiceprezesem Wiesław Nasiadka, naczelnikiem Artur Brysiewski, zastępcą naczelnika Wiesław Suchecki, sekretarzem Adam Płoski, gospodarzem Mateusz Szyszka.

Jakim sprzętem strażackim dysponuje obecnie jednostka w Brodowych Łąkach?

Druhowie do krajowego systemu KSRG wstąpili w 2016 r. Obecnie posiadają jeden samochód bojowy MAN 18.340 GBA z 2017 r.

– Nie ukrywam, że naszym marzeniem jest drugie auto – mówi prezes. – Wóz, którym wyjeżdżamy do akcji pozyskaliśmy w dużej mierze dzięki wsparciu finansowemu poprzedniego wójta Henryka Toryftera, który obecnie zasiada w radzie powiatu. Wówczas wsparli nas także marszałek województwa mazowieckiego Adam Struzik oraz starosta powiatu ostrołęckiego Stanisław Kubeł. Dodam, że współpraca z obecnym wójtem Marcinem Wołoszem układa się równie pomyślnie, jak z jego poprzednikiem – powiedział dh Drężewski.

Druhowie OSP Brodowe Łąki po mszy św. rezurekcyjnej

FOTO: OSP Brodowe Łąki

Działania OSP Brodowe Łąki: 44 Interwencje w 2024 Roku

W jednostce służy czterdziestu czterech druhów, w tym trzydziestu trzech tworzy zespół czynnych strażaków, pozostających na co dzień w pełnej gotowości do udziału w akcjach. W szeregach OSP jest również siedmiu druhów honorowych oraz jeden wspierający. Dwóch strażaków to zawodowi strażacy, dh Przemysław Frąckiewicz służy w PSP i dh Artur Brysiewski w Wojskowej Straży Pożarnej, a dh Mateusz Szyszka, jest zawodowym żołnierzem. Mamy również dwóch policjantów dh. Marcina Tańskiego oraz dh Michała Olendera.

– W ubiegłym roku do akcji zadysponowani byliśmy czterdzieści cztery razy – mówi dh Krzysztof Drężewski. – Dominowały miejscowe zagrożenia, przede wszystkim zdarzenia drogowe, ale nie brakowało interwencji typowo medycznych, zwanych fachowo izolowanymi zdarzeniami medycznymi. Czterokrotnie ratowaliśmy mieszkańców z zatrzymaniem krążenia, a następnie przekazaliśmy ich pod opiekę pogotowia ratunkowego. Ponad 1/4 czynnych strażaków ukończyła kurs Kwalifikowanej Pierwszej Pomocy. W naszych szeregach są również płetwonurkowie i sternicy motorowodni.

Strażacy OSP Brodowe Łąki przyjęli zasadę, że wynagrodzenia za udział w akcjach przeznaczają w całości do wspólnej kasy OSP. Dzięki temu posiadają wkłady własne na ewentualne inwestycje czy zakup sprzętu, umundurowania itp.

Skoro przeszliśmy do inwestycji, w 2020 r. dobiegł końca remont szatni oraz głównego garażu.

Od lewej: prezes Stanisław Panuś, naczelnik Artur Brysiewski z synem Wojtkiem

FOTO: OSP Brodowe Łąki

– Posiadaliśmy środki własne, ale bez wsparcia finansowego Urzędu Gminy Baranowo, jak również marszałka województwa mazowieckiego Adama Struzika, nie bylibyśmy w stanie tych inwestycji zrealizować – mówi dh Drężewski.

– Ponadto dzięki środkom pozyskanym z funduszy sołeckich wsi Zawady i Brodowe Łąki zakupiliśmy i we własnym zakresie zamontowaliśmy trzy klimatyzatory z funkcją ogrzewania. Planujemy rozbudować klatkę schodową, przygotować toalety na piętrze oraz rozbudować miejsca garażowe z myślą, iż uda nam się wkrótce pozyskać drugie auto.

Druhowie z OSP Brodowe Łąki działają aktywnie na wielu polach, również artystycznych

– Od dziewięćdziesięciu pięciu lat po sąsiedzku w Zawadach istnieje Kurpiowski Zespół pod Borem – mówi dh Krzysztof Drężewski.

– To wielopokoleniowa grupa pięćdziesięciu tancerzy, śpiewaków i muzyków. W zespole występują całe rodziny, nie inaczej jest w moim przypadku. Od 2013 r. występuję w zespole wraz z żoną Ewą i córkami Patrycją, Wiktorią i Marysią. Duża część naszych strażaków wraz ze swoimi bliskimi, to członkowie Kurpiowskiego Zespołu pod Borem – powiedział dh Drężewski.

Rozwój Wsi Brodowe Łąki: Strażacy Inwestują w Infrastrukturę i Społeczność

Na placu, przy rzece Omulew, od lat funkcjonuje przystań kajakowa, którą strażacy z OSP Brodowe Łąki opiekują się społecznie. Do zakresu ich obowiązków należy sprzątanie, naprawa sprzętu, jak również dbanie o teren rekreacyjny, na którym znajdują się palenisko grillowe, wiaty i plac zabaw. W pobliżu są trzy wypożyczalnie kajaków. Więc zapraszamy na spływy kajakowe piękną nieuregulowaną rzeką.

Krzysztof Drężewski

FOTO: OSP Brodowe Łąki

– Ciekawą i przede wszystkim oryginalną inicjatywę podjęliśmy w 2022 r. – mówi dh Krzysztof Drężewski. – Mając zaoszczędzone środki własne napisaliśmy wniosek o dofinansowanie z programu „Organizacja warsztatów z zakresu kurpiowskiej sztuki ludowej” z LGD „Kurpsie Razem”. Dzięki temu lokalni artyści wykonali sześć okazałych rzeźb przedstawiających naszych lokalnych patronów: Św. Floriana, Św. Michała Archanioła, Św. Jana Nepomucena, Aleksandra Kopcia, miejscowego nauczyciela i patrona szkoły jak również założyciela Kurpiowskiego Zespołu pod Borem. Pozostałe dwie rzeźby przedstawiają Kurpia i Kurpiankę. Dwie ostatnie usytuowaliśmy na rogatkach przy wjeździe do wsi Zawady jako para witająca naszych gości. A pozostałe odpowiednio przy kościele, przy rzece, przy remizie i przy szkole.

OSP Brodowe Łąki angażuje przyszłych strażaków

Czas wolny od służby druhowie poświęcają na spotkania z młodzieżą. Najczęściej odwiedzają ich w szkołach: im. Aleksandra Kopcia w Zawadach, jak również w szkole podstawowej w Woli Błędowskiej.

– Dzięki tym spotkaniom wierzę, że jeszcze w tym roku utworzymy Młodzieżową Drużynę Pożarniczą. Ćwiczenia, zajęcia z wiedzy o pożarnictwie oraz kursy z niesienia pierwszej pomocy przykuwają uwagę naszych przyszłych, najmłodszych strażaków – powiedział na zakończenie skarbnik dh Krzysztof Drężewski.

Krystyna Nowakowska

Druhowie wzięli odpowiedzialność za bezpieczeństwo sławatyckiego społeczeństwa

Wspomniana jednostka została założona w 1922 r., pomysłodawcami byli – Jan Misiaczek, który podjął się funkcji prezesa oraz Leon Dajczman, wybrany na pierwszego naczelnika. Wzięli oni na swoje barki odpowiedzialność za bezpieczeństwo sławatyckiego społeczeństwa i dbali o rozwój jednostki posiłkując się zebranymi funduszami np. z przedstawień artystycznych, w których uczestniczyli druhowie.

10 lat czekali na remizę

Pieniądze zdobyte tą drogą posłużyły m.in. na zakup w 1953 r. samochodu marki Opel, przystosowanego do działań gaśniczych. W 1959 r. spłonęła drewniana remiza, której odbudowy podjęto się na początku lat 60. A ukończono po 10 latach. W latach 80. dokonano modernizacji świetlicy i dobudowano dwa pomieszczenia. Dziś strażnica jest zbyt mała, by pomieścić posiadany sprzęt, w tym dwa samochody gaśnicze Mercedes i Scania, samochód tzw. kwatermistrzowski Ford Ranger, quad, łódź i wiele drobnego sprzętu koniecznego do efektywnych działań ratowniczych, typu agregaty prądotwórcze, motopompy, pompy szlamowe, pilarki, drabiny i wiele innych.

Udział w Szlachetnej paczce 2021 r.

FOTO: OSP Sławatycze

Druhowie ze Sławatycz ciężko trenują, żeby być przygotowani na każdą ewentualność

Na terenie gminy Sławatycze działają 4 jednostki OSP, sławatycka zrzesza 40 druhów, w tym 2 kobiety. Niestety, wśród nich nie ma funkcjonariuszy PSP, którzy by mogli dzielić się wiedzą i doświadczeniem z kolegami ochotnikami. Mają natomiast ratownika medycznego po studiach medycznych i na jego barkach spoczywa planowanie głównych założeń ratownictwa podczas szkoleń, a że ma ogromną wyobraźnię, potrafi zainteresować uczestników. Tworzy pewne sceny i przy użyciu dostępnych urządzeń (defibrylatory, fantomy, deski i inne) prezentuje jak je skutecznie wykorzystać.

Wielka Orkiestra Świątecznej Pomocy 2024 r.

FOTO: OSP Sławatycze

Spotykają się, by zapoznać się z najnowocześniejszym sprzętem, trenują rozkładanie drabin, zakładanie aparatów oddechowych, cięcie samochodów i wydobywanie poszkodowanych w wypadkach drogowych – bo muszą być przygotowani na każdą ewentualność.

– Co pewien czas przeprowadzamy konserwację sprzętu – opowiada naczelnik dh Tomasz Buraczyński. – To również doskonała okazja do ćwiczeń. Po akcjach robimy podsumowanie, czy wszystko poszło dobrze, czy coś należy zmienić, udoskonalić. Staramy się wyeliminować wszelkie niedociągnięcia, by pomoc była skuteczna i profesjonalna. Na nas spoczywa odpowiedzialność za czyjeś życie i bezpieczeństwo, bo niejednokrotnie jesteśmy pierwsi na miejscu zdarzenia i do nas należy udzielenie fachowej pierwszej pomocy.

OSP Sławatycze

FOTO: OSP Sławatycze

Cieszy ich fakt tendencji spadkowej, bo wyjeżdżają, gdy dzieje się coś złego a im mniej wyjazdów, tym mniej ludzkich tragedii. Zdarzają się wypadki drogowe, miejscowe zagrożenia, pożary sadzy.

W planach mają założenie Młodzieżowej Drużyny Pożarniczej

Są zapraszani do szkół, biorą udział w piknikach i innych uroczystościach lokalnych, podczas których mogą prowadzić pogadanki i pokazy przez certyfikowanych druhów kpp udzielania pierwszej pomocy, demonstrują sprzęt, zastosowanie i zasady jego działania. Wzbudza to duże zainteresowanie wśród uczestników. Wizytując szkoły też obserwują zainteresowanie a wiele dzieci posiada dużą wiedzę i potrafi poprawnie nazwać demonstrowany sprzęt.

– Mamy nadzieję, że dzieci i młodzież połkną bakcyla i będziemy mogli założyć MDP – mówi naczelnik. – Nie ustajemy w staraniach i liczymy, że nasze wysiłki nie pójdą na marne i potrafimy zaszczepić w nich tę ideę. Niestety, na przestrzeni kilku lat nasze szeregi zasiliło niewielu ochotników. Są tu małe możliwości zawodowe, a zatem wiele osób opuszcza Sławatycze wyjeżdżając za pracą a tym samym tracimy potencjalnych kandydatów na strażaków.

Quad pozyskany w 2023 r.

FOTO: OSP Sławatycze

Starają się uczestniczyć w życiu lokalnej społeczności włączając się w różne uroczystości i akcje charytatywne m.in. Szlachetną paczkę. Biorą udział w kultywowaniu tradycji związanej ze sławatyckimi „brodaczami”.

Nie organizują tzw. drzwi otwartych, bo nie dysponują na tyle dużym obiektem, ale pod koniec kwietnia mają przenosić się do nowego gmachu, który będą dzielić z zapleczem technicznym urzędu gminy oraz liczą na stacjonowanie karetki pogotowia w przyległym budynku.

– Sławatycze i okolice leżą na terenach zalewowych toteż mamy wiele akcji wymagających dobrego sprzętu i taki też posiadamy – mówi pan Tomasz. – Wójt dba o wyposażenie jednostek, których jest cztery na terenie gminy. Dba też o drogi, by wszystkie były przejezdne. To i tu nie napotykamy na przeszkody w dotarciu do poszkodowanych.

Małgorzata Wyrzykowska

W OSP Królowa Wola służy trzydziestu sześciu strażaków

Królowa Wola, to wioska położona w gminie Inowłódz, w której obecnie funkcjonują cztery OSP. Jednostka, której prezesem jest Jerzy Iskierka – zarazem wuj kronikarza Tomasza – do KSRG została włączona w 1997 r.

– Pomysłodawcą jej powstania był miejscowy nauczyciel Józef Wilczak, który wraz z moim prapradziadkiem Stanisławem Iskierką oraz rolnikami Adamem Plucińskim i Walentym Kowalskim doprowadzili sprawę do szczęśliwego finału wiosną 1918 r. – mówi Tomasz Iskierka.

W OSP Królowa Wola służy trzydziestu sześciu strażaków, w tym osiemnastu to tzw. druhowie czynni wyjeżdżający do akcji. Niestety, póki co nie została jeszcze zawiązana Młodzieżowa Drużyna Pożarnicza, lecz jak przyznają druhowie, być może w niedalekiej przyszłości to nastąpi. Do jednostki systematycznie przychodzą chłopcy, którzy chcą zostać strażakami. Najwięcej czasu poświęca im strażak-ratownik dh Filip Karwat, który w przypadku powołania MDP Królowa Wola zostanie jej opiekunem.

Od lewej: kronikarz dh Tomasz Iskierka, syn naczelnika Tymoteusz Pełka, naczelnik dh Damian Pełka, strażak-ratownik dh Filip Karwat, gospodarz dh Dawid Karwat

FOTO: Krystyna Nowakowska

Strażaków z Królowej Woli wspiera gmina wraz z burmistrzem

Strażacy dysponują dwoma wozami bojowymi. W garażach stoją MAN GCBA z 2014 r. oraz wysłużony, czterdziestoletni STAR 266 GBA. Pojawia się pytanie, czy z racji wiekowego Stara, jedno auto bojowe wystarczy strażakom, by zabezpieczyć tak rozległy obszar, w którym dominują lasy a nie zapominajmy, że druhowie są zrzeszeni w KSRG.

– Od dłuższego czasu myślimy o pozyskaniu auta, które zastąpiłoby Stara – mówi gospodarz dh Dawid Karwat. – To jednak nie zależy od nas, decyzje muszą zostać podjęte gdzie indziej. Wspomniany MAN to doskonały samochód. Otrzymaliśmy go jako nowy sprzęt w 2015 r. dzięki zaangażowaniu ówczesnych władz gminnych i samorządowych. Pomimo zmiany w wyniku wyborów samorządowych na stanowisku wójta, proces udało się doprowadzić do szczęśliwego finału. Byliśmy wdzięczni nowemu wójtowi Bogdanowi Kąckiemu, obecnie burmistrzowi Miasta i Gminy Inowłódz, że dokończył starania swojego poprzednika o nowy wóz dla naszej jednostki.

Druh Tomasz Iskierka prezentuje eksponaty w Izbie Pamięci

FOTO: Krystyna Nowakowska

– Współpraca z burmistrzem układa się dobrze – mówi dh Tomasz Iskierka. – W 2016 r. gmina pomogła nam w zakupie narzędzi hydraulicznych firmy LUKAS, niezbędnych podczas wyjazdów do zdarzeń drogowych. Dwa lata później, tj. w 2018 r. wójt, teraz burmistrz Bogdan Kącki w dużym stopniu przyczynił się do powstania Izby Pamięci, która znajduje się w budynku z roku 1928, po dawnej remizie.

Miała miejsce również rewitalizacja terenów wokół strażnicy, m.in. położona została kostka brukowa, pojawiły się nowe nasadzenia zieleni, wybudowano scenę plenerową. Wyremontowano świetlicę zarządu, salę spotkań, klatkę schodową oraz pomieszczenia socjalne.

W październiku ubiegłego roku dobiegły końca remonty pomieszczeń garażowych, sanitariatów i szatni. Zainstalowane zostało ekologiczne oświetlenie. Jedna z ostatnich dużych inwestycji to również instalacja fotowoltaiczna, zamontowana w 2023 r. – podsumował prace remontowo-budowlane ostatnich lat dh Tomasz Iskierka.

– Nie zapominajmy, że czeka nas jeszcze wymiana elewacji, docieplenie budynku oraz wykonanie izolacji fundamentów – dodaje naczelnik dh Damian Pełka. Wniosek o dofinansowanie z programu „Eko Remiza – Czyste Powietrze” złożyliśmy do Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej. Z naszej strony sprawę nadzoruje dh. Karolina Iskierka – powiedział z optymizmem dh Damian Pełka.

Powstanie Izby Pamięci to ich powód do dumy

Wspomniana Izba Pamięci to oczko w głowie druhów z Królowej Woli, w szczególności kronikarza dh. Tomasza Iskierki.

– Powstanie tej Izby to nasz powód do dumy – mówi dh Tomasz Iskierka. – Na co dzień spotykamy się z licznymi wyrazami uznania. Odwiedzają nas strażacy z pobliskich i dalszych jednostek OSP, młodzież oraz uczniowie szkół z sąsiednich powiatów. Ostatnio zaszczycili nas swoją obecnością komendant miejski PSP z Piotrkowa Trybunalskiego st. bryg. Paweł Dela oraz prezes Zarządu Oddziału Wojewódzkiego ZOSP RP Województwa Łódzkiego, były komendant wojewódzki PSP w Łodzi, nadbryg. w stanie spoczynku Tadeusz Karcz.

Zlot Strażacki Prymusowa Wola 2024 – druhowie OSP Królowa Wola ze zlotowymi gośćmi

FOTO: OSP Królowa Wola

Marzenia strażaków z Królowej Woli są bardzo realne. Wspomnieli m.in. o powołaniu prężnie działającej MDP oraz pozyskaniu nowego auta w miejsce wysłużonego Stara.

– Skoro mówimy o przyszłości to dodam, że marzy nam się rozbudowa Izby Pamięci na skalę ogólnopolską. Marzyć każdy może... – powiedział na zakończenie dh Tomasz Iskierka.

Krystyna Nowakowska

Ksiądz pierwszym prezesem, który stanął na czele OSP Daleszyce

W tym otoczeniu działa od 1912 r. OSP Daleszyce, do której wstąpiło 95 członków ze 106 optujących za jej powstaniem, a właściwie to utworzeniem Towarzystwa Ogniowego, na czele którego jako prezes stanął ks. Piotr Mączka – wikariusz daleszyckiej parafii, a funkcję naczelnika objął aptekarz Kazimierz Niezabitowski.

W tym samym roku na rynku postawiono szopę na sprzęt strażacki, na zakup którego druhowie się opodatkowali, zaciągnięto pożyczkę oraz przeprowadzono zbiórkę wśród mieszkańców. W czynie społecznym w 1930 r., podjęto się budowy murowanej strażnicy, która stanęła na rynku i po trzech latach została oddana do użytku. W 1940 r. w powstały dwie sekcje samarytanek, uczestniczące w działaniach konspiracyjnych. W 1951 r. strażacy stali się właścicielami samochodu z demobilu a po 4 latach trafił do nich Star 20.

Podczas jubileuszu 80-lecia jednostka otrzymała od władz gminy samochód gaśniczy Jelcz 004, który w marcu 2022 r. został przekazany na Ukrainę. W 1995 r. została wpisana do KSRG. Jednostka się zaczęła szybko i sprawnie rozwijać, przybywało sprzętu a zatem podjęto decyzję o rozbudowie strażnicy, co miało miejsce w 2000 r. Druhowie doczekali się pięknej, obszernej strażnicy, w której znalazło się miejsce na dwa dodatkowe samochody, zaplecze socjalne, kotłownię olejową oraz poddasze na cele administracyjno-socjalne. Jednostka wzbogaciła się również o samochód terenowy Honker i sprzęt do ratownictwa wodnego.

Jednostka w Daleszycach z roku na rok jest coraz lepiej wyposażona 

W 2010 r. daleszyccy strażacy otrzymali nowy samochód ratowniczo-gaśniczy Scania P400 a w 2011 Iveco Eurocargo. Z okazji jubileuszu 105-lecia otrzymali samochód VW Transporter T6, po roku łódź ratowniczą z silnikiem zaburtowym, natomiast w 2022 r. został zakupiony ciężki samochód Scania N323 P 40 za kwotę 1 250 000 zł, z czego 195 000 zł stanowił wkład własny OSP i sponsorów. Wymieniono stolarkę okienną w całym budynku, wyremontowano salę szkoleniową, z której dziś korzysta m.in. MDP, wyposażoną w sprzęt multimedialny, nagłośnienie sufitowe i klimatyzację.

Walne zebranie sprawozdawcze z udziałem zarządu OSP, posłanki Agaty Wojtyszek oraz burmistrza Miasta i Gminy Daleszyce Dariusza Meresińskiego

FOTO: OSP Daleszyce

Ilu druhów i druhen zrzesza OSP w Daleszycach?

OSP w Daleszycach zrzesza 48 druhów czynnych, 20 honorowych, 8 druhen KDP, 13 wspierających i 14-osobową MDP, nad którą pieczę sprawują dh Daniel Kozłowski i dh Piotr Tarłowski, a także 25-osobową orkiestrę pod batutą Jacka Cielibały. Nad całością tej doskonale działającej pro publico bono grupy, czuwa drugą kadencję prezes dh Norbert Wojciechowski, który zaznacza, jak wielkie zasługi w rozwój jednostki wniósł poprzedni zarząd.

– Na terenie gminy działa 8 jednostek OSP – mówi prezes. – Dla członków gminnych MDP organizowane są dwutygodniowe obozy, podczas których młodzież ma okazję poznać wiele zagadnień z dziedziny pożarnictwa czy pierwszej pomocy przedmedycznej, zarówno w teorii, jak i w praktyce. Staramy się umożliwić pobyty wszystkim dzieciom z naszej jednostki, ale koszty są duże i pomimo dofinansowania dzieci jeżdżą rotacyjnie. Na miejscu również prowadzimy z młodzieżą zajęcia dzięki dobrze wyposażonej sali szkoleniowej. Podczas spotkań z MDP staramy się przekazać im wiedzę w sposób zrozumiały i skierowany do danej grupy wiekowej. W terenie mają możliwość zapoznania się ze sztuką rozwijania węży, pompowania wody, wiązania i rozwiązywania węzłów, poznają poszczególny sprzęt. A na zawodach sportowo-pożarniczych, mają szansę sprawdzić swoje umiejętności. Organizujemy wycieczki, np. ostatnio byliśmy z MDP np. w Mysłowicach, gdzie młodzież miała okazję obejrzeć wiele ciekawych eksponatów, łącznie z zabytkowymi samochodami, których widok ich całkowicie pochłonął.

Orkiestra Dęta Daleszyce na Regionalnym Przeglądzie Orkiestr OSP 2024 r. – na czele kapelmistrz Jacek Cielibała

FOTO: OSP Daleszyce

– Wśród naszych druhów jest czterech funkcjonariuszy PSP, którzy chętnie dzielą się swoją wiedzą – mówi prezes. – Jesteśmy im bardzo wdzięczni, bo dzięki temu poznajemy nowinki techniczne. Sprzęt, który do nas trafia jest bardzo nowoczesny. Trzeba się wciąż szkolić i podnosić umiejętności, zważywszy, że w ciągu roku mamy około 80–110 wyjazdów do różnych zdarzeń. Podczas szkoleń zakładamy pewne epizody, np. pożar budynku, wypadek komunikacyjny, ewakuacja poszkodowanych, pierwsza pomoc przedmedyczna itp.

Ćwiczenia i ciągłe podnoszenie swoich umiejętności są podstawą działaności daleszyckich strażaków

W pobliżu znajduje się Dom Opieki, w którym przebywa 70 pensjonariuszy. Są to osoby w różnym stanie, także poruszający się na wózkach, inni są leżący a inni sprawni i samodzielni. Druhowie przeprowadzili w tym obiekcie ćwiczenia, m.in. ewakuacji, co spotkało się z uznaniem.

– Na wypadek zaistniałego zagrożenia musimy podjąć odpowiednie działania, a pensjonariusze powinni być oswojeni z naszym widokiem, by nie wywołać paniki – mówi prezes. – Przydałby się nam namiot pneumatyczny, który sam się nagrzewa i stanowiłby pomoc choćby w przypadku ewakuacji osób chorych, niepełnosprawnych.

Kompania honorowa OSP Daleszyce

FOTO: OSP Daleszyce

– Od lat bardzo dobrze układa się współpraca z samorządem gminy Daleszyce, do którego możemy zwrócić się o pomoc i w miarę możliwości ją uzyskujemy, bo jednak jest kilka jednostek OSP, więc środki trzeba dzielić – dodaje pan Norbert. – Pomagają nam mieszkańcy, którzy są życzliwi, oddani i otwarci na nasze potrzeby oraz sponsorzy, członkowie wspierający to może z ich pomocą sfinalizujemy zakup ww. namiotu. Poza tym, jesteśmy doskonale wyposażeni.

Druhowie otrzymują ekwiwalent za udział w akcjach, ale zrzekają się go na rzecz jednostki. Dzięki temu mogli dołożyć kwotę blisko 200 tys. zł do wspomnianego samochodu, na co zbierali kilka lat. Każda złotówka znajduje swoje przeznaczenie, choć wiele prac wykonują sami.

Małgorzata Wyrzykowska

Zestawy ratownictwa medycznego dla OSP z KRUS

Jak informuje KRUS, już po raz kolejny 200 zestawów przedlekarskich trafi do strażaków OSP. KRUS rozpoczyna nabór wniosków.

Jak ubiegać się o zestawy ratownictwa medycznego z KRUS?

By OSP mogło dostać zestaw ratownictwa medycznego z KRUS, musi złożyć wniosek do swojego Oddziału Regionalnego KRUS wraz z dołączonymi opiniami z Zarządów Oddziałów Gminnych, Powiatowych lub Wojewódzkich Związku OSP RP, a także zaświadczenia o przeszkoleniu druhów z danej jednostki w zakresie udzielania pierwszej pomocy.

Link do formularza jest dostępny TUTAJ. 

Jakie obowiązki ma OSP po wydaniu sprzętu przez KRUS?

Jeśli danej jednostce OSP zostanie wydany zestaw ratownictwa medycznego, to musi ona współpracować z KRUS-em w zakresie dostarczania informacji dot. akcji, które przeprowadziła z wykorzystaniem otrzymanego sprzętu medycznego.

Ponadto druhowie są zobowiązani do organizowania szkoleń, podczas których uczą mieszkańców wsi udzielania pierwszej pomocy i zachowania w sytuacji wybuchu pożaru w gospodarstwie.

Ile zestawów medycznych trafiło z KRUS do OSP?

Jak wynika z danych zgromadzonych przez KRUS, w trwającej od 2019 roku akcji przekazywania sprzętu ratownictwa medycznego OSP do roku 2024 polscy strażacy-ochotnicy otrzymali łącznie 1 220 szt. zestawów, które zostały wykorzystane w ponad 30 tysiącach akcji ratunkowych!

Co istotne, w 2025 roku KRUS wyda dodatkowo 40 kompletów medycznych wyposażonych w specjalistyczną deskę ortopedyczną, więc jest się, o co starać.

                        Zestawienie danych nt.

liczby zestawów ratownictwa przedlekarskiego w latach 2019-2024

KRUS funduje zestawy medyczne dla OSP. Jak i gdzie złożyć wniosek?

FOTO: KRUS

Przeczytaj również:

Wypadki w rolnictwie

Najczęstsze wypadki rolników. KRUS podaje przykłady z życia

Oprac. Justyna Czupryniak-Paluszkiewicz

Źródło: KRUS

Na terenie gminy Połaniec działa 9 jednostek OSP, w tym OSP Połaniec, należąca od 1995 r. do KSRG. Pożary, których często padały ofiarą ówczesne drewniane budynki zarówno mieszkalne, jak i gospodarcze, skłoniły mieszkańców do zawiązania w 1921 r. straży pożarnej. Jej pomysłodawcą i pierwszym prezesem był miejscowy aptekarz Kazimierz Sachnowski.

W 1929 r. została podjęta decyzja o budowie remizy, która miała być wzniesiona przy połanieckim rynku. Zaczęto gromadzić materiały budowlane oraz fundusze i po niezliczonych problemach udało się otworzyć jej podwoje w 1931 r. Sprzętu druhowie mieli wówczas niewiele, ale były chęci i oddanie, co docenili mieszkańcy wspierając strażaków materialnie i moralnie.

Niestety, trwało to do kampanii wrześniowej, kiedy został rozwiązany zarząd a nowy powołano dopiero w 1947 r. Po 12 latach połanieccy strażacy otrzymali samochód marki Ford, który w 1965 r. został wymieniony na Stara 21, a w 1985 r. po wielu perypetiach i staraniach do jednostki trafił samochód gaśniczy GBM2,5/8 na podwoziu Stara 200.

Młodzieżowa Drużyna Pożarnicza z grupą doświadczonych strażaków

FOTO: OSP Połaniec

Rok 1992 przyniósł jednostce ciężki samochód pożarniczy marki Jelcz 004 i została założona MDP. Połaniec i okolice prócz pożarów zmagały się kilkakrotnie z powodziami (1997 r., 2001 r., 2010 r.), które zostawiły swoje piętno a miejscowi strażacy walczyli z żywiołem.

"Staramy się zachęcić dzieci, by wstępowały do młodzieżówki"

W 2004 r. została uroczyście otwarta nowa strażnica, w której garażu zaparkował nowy samochód ratowniczo-gaśniczy StarMan, po trzech latach druhowie otrzymali łódź ratowniczą a w kolejnym roku do strażaków trafił ciężki samochód ratowniczo-gaśniczy marki Kamaz. W 2019 r. OSP w Połańcu wzbogaciła się o quada, zasponsorowanego przez pobliskie firmy. W 2021 r. ponownie została powołana do życia MDP.

– Jest nas 47 osób, w tym 30 z uprawnieniami oraz 8 członków MDP, której opiekunem jest dh Karol Bober – mówi prezes Krzysztof Marczewski. – Staramy się zachęcić dzieci i młodzież, by wstępowały do młodzieżówki. Organizujemy spotkania w szkołach, pogadanki, pokazy. Na zajęciach młodzież z MDP poznaje zasady działania i rozwijania węży, ćwiczy podstawy musztry czy kindersztuby oraz uczy się podstaw działania straży, przygotowuje do udziału w zawodach, uczy, jak się zachować w obliczu zagrożenia, a także udzielenia pierwszej pomocy przedmedycznej.

Strażaccy Mikołaje wywołali uśmiech i radość

FOTO: OSP Połaniec

Dobrze mieć wśród druhów funkcjonariuszy PSP, którzy są na bieżąco z nowym sprzętem, posiadaną wiedzą czy nowinkami z dziedziny pożarnictwa. To cenne źródło informacji, z którego druhowie chętnie korzystają, bo mogą. Mają dwóch funkcjonariuszy pracujących na co dzień w Komendzie Powiatowej PSP oraz jednego w stanie spoczynku, który chętnie dzieli się swoimi uwagami, radami i wskazówkami.

Nie mają wykwalifikowanych ratowników medycznych, lecz jest 15 ratowników przeszkolonych z zakresu kwalifikowanej pierwszej pomocy, co jest równie wartościowe. Są wśród nich druhowie, którzy uczestniczą w różnych kursach i szkoleniach indywidualnie, na co przeznaczają swój ekwiwalent.

– Spotykamy się w każdy ostatni piątek miesiąca a jeśli zajdzie potrzeba to i częściej – mówi prezes. – Podczas spotkań staramy się omawiać minione akcje, rozszerzać zasób wiedzy, poznawać sprzęt i wszystkie nowości. Po trudnej akcji na bieżąco po powrocie do remizy omawiamy jej przebieg, albo umawiamy się na kolejne spotkanie, by dokonać dogłębnej analizy. Nasze wyjazdy do zdarzeń zależą głównie od występujących anomalii pogodowych. Bywają lata, kiedy jest 120, a także 200. Wielu druhów połanieckiej jednostki kultywuje tradycje dziadków, ojców, którzy też byli strażakami, a także przekazują te wartości następnym pokoleniom. I oby te tradycje nie zaginęły. Podobnie jak uczestnictwo w świętach kościelnych, państwowych, jak i regionalnych, gdzie widać zaangażowanie tych ludzi w to co robią. Wszystko dla dobra publicznego i dlatego mieszkańcy są im wdzięczni i pełni szacunku, bo na to zasługują.

Kolorowy korowód z Mikołajem ku uciesze dzieci

Kolorowe korowody z Mikołajem stały się cyklicznymi, od kiedy strażacy podjęli decyzję o wizytach w sąsiednich jednostkach i spotkaniach mikołajkowych, które zaskarbiły sobie zarówno zwolenników wśród dzieci i ich rodziców, jak i hojnych sponsorów a Mikołaj porzucił tradycyjne sanie i przesiadł się na samochody strażackie pełne blasku i ozdób.

OSP Połaniec

FOTO: OSP Połaniec

– Chcemy, by ten szczególny czas był pełen radości, zabawy i uśmiechu – opowiada prezes. – Paczki, jakimi obdarowujemy dzieci są pełne różnego rodzaju upominków, słodyczy, owoców i gadżetów, np. opaski odblaskowe czy zawieszki do plecaków. Druhowie OSP pokazali, że dzięki zaangażowaniu, kreatywności i wielkiemu sercu, można stworzyć emocjonujące wydarzenie.

Strażacki Orszak Świętego Mikołaja 2024

FOTO: OSP Połaniec

Małgorzata Wyrzykowska

OSP Gleba założyli rolnicy

Na czele jednostki stoi dh Zdzisław Pokora, który funkcję prezesa pełni od 1998 r. W ślady prezesa poszedł jego syn Tomasz, który poza służbą w OSP Gleba jest strażakiem zawodowym w PSP Ostrołęka.

– Jednostkę założyli w 1964 r. miejscowi rolnicy – wspomina prezes Zdzisław Pokora. – Pamiętam początek lat 90., kiedy wstąpiłem w szeregi OSP. Wtedy naszą siłą był wyłącznie kapitał ludzki. Wówczas nie dysponowaliśmy żadnym sprzętem, skupiliśmy się więc na pomocy lepiej wyposażonym jednostkom w gminie. Najczęściej byliśmy dysponowani do pożarów lasów i łąk. Pierwsze mundury koszarowe pojawiły się w 2004 roku, a nasza pełna działalność bojowa nastąpiła w 2009 r., kiedy otrzymaliśmy nasz pierwszy samochód STAR 244 przekazany przez OSP Wach. Wójt Dariusz Łukaszewski dostrzegając potrzeby zaangażowanych strażaków, zakupił blaszany garaż, który we własnym zakresie druhowie wyposażyli i ocieplili materiałami zakupionymi przez urząd gminy. Jednostka została wprowadzona do podziału bojowego. Posiadamy alarmowanie selektywne, sms i e-remizę. Dzięki możliwości wyjeżdżania do akcji poczuliśmy się mocni – mówi dh Zdzisław Pokora.

Jakim wozem strażackim jeździ OSP Gleba?

Dwa lata później STAR 244 trafił do kasacji, my zaś od strażaków z OSP Dylewo przejęliśmy STAR-a 200, który służył nam do 2014, kiedy to dzięki wsparciu ówczesnego wójta Dariusza Łukaszewskiego weszliśmy w posiadanie nowego samochodu, którym dotychczas dysponujemy, a mianowicie STAR-a 266 po modyfikacji, z napędem na trzy osie. Jest to samochód, który nie ma sobie równych podczas jazdy terenowej. Na wyposażeniu naszego wozu jest zestaw medyczny, agregat prądotwórczy, maszt oświetleniowy, motopompa Niagara, motopompa szlamowa, piły spalinowe, aparaty powietrzne, zestaw hydrauliczny do ratownictwa technicznego oraz cała aparatura wodna i pianowa. Posiadamy również agregat wodny o dużej wydajności zamontowany na przyczepce, niezbędny do dużych działań gaśniczych. Dzięki bardzo dobrej współpracy z władzami Gminy Kadzidło i Starostwa powiatowego w Ostrołęce, oraz dotacjom z MSWiA, a także innych organizacji, na przestrzeni kilku lat, udało nam się doposażyć naszą jednostkę w niezbędny sprzęt i wyposażenie osobiste dla strażaków – powiedział dh Zdzisław Pokora. W 2014 r. jednostce został nadany sztandar.

– Kolejne inwestycje miały miejsce w 2019 r., kiedy dobudowaliśmy przy naszej remizie pomieszczenie stanowiące dodatkową powierzchnię na szatnię dla ubrań bojowych i mniejszych spotkań roboczych. Naszą salą reprezentacyjną do spotkań, imprez okolicznościowych jest Świetlica wiejska, która usytuowana jest nie daleko w budynku już nieistniejącej szkoły podstawowej. Do pełni szczęścia brakuje nam zaplecza socjalnego i kuchennego. Plany są, ale wszystko w rękach obecnej pani wójt Anny Śniadej – powiedział dh Zdzisław Pokora.

Ile strażaków służy w OSP Gleba?

W jednostce w Glebie służy ponad 30 strażaków. W tym 16 tworzy grupę tzw. wyjazdową.

– Wśród druhów mamy dziewięciu honorowych oraz Młodzieżową Drużynę Pożarniczą, która powstała pod koniec ubiegłego roku – mówi prezes Pokora. – Powody do dumy przynoszą nam panie wchodzące w skład strażaków czynnych: Diana Giers, córka poprzedniego prezesa jednostki, Karolina Kaczyńska, opiekunka MDP, Dorota Chorążewicz, Natalia Zadroga oraz Milena Chełstowska. Młodzieżowa drużyna zapowiada się dobrze. Wspaniała, wrażliwa młodzież chcąca nieść pomoc. Obecnie są na etapie przygotowań do debiutanckiego, przyszłorocznego startu w zawodach sportowo-pożarniczych na szczeblu gminnym. Młodzi mają skąd brać przykład, myślę o seniorach. Dwukrotnie kwalifikowaliśmy się do zawodów na szczeblu powiatowym. Do rywalizacji stają wówczas drużyny z całego powiatu. W 2013 r. do zwycięstwa zabrakło nam dosłownie 1 sek. Oprócz medali i dyplomów dostaliśmy od ówczesnego starosty Stanisława Kubła dwie profesjonalne wkrętarki Makita.

Rocznie strażacy z OSP Gleba do akcji wyjeżdżają średnio dwudziestokrotnie. To niewiele, i dobrze, jak podkreślił prezes Pokora mówiąc – im mniej wyjazdów, tym mniej tragedii. Według statystyk wyjazdowych, na przestrzeni od początku działalności bojowej, sprawność druhów OSP Gleba wynosi około 95 procent.

Strażacy, jak większość w Polsce, w chwili wybuchu wojny w Ukrainie brali udział w zbiórkach pomocowych dla ukraińskich uchodźców. m.in. żywności o przedłużonym terminie spożycia oraz środki czystości.

– Podczas tegorocznej powodzi w Internecie znalazłem informacje o sytuacji m.in. jednostek OSP na zalanych terenach – mówi prezes Pokora. – Tym sposobem trafiłem na jednostkę ze OSP Mochów, której remiza została zalana. Skontaktowałem się z prezesem, który wskazał mi potrzebujących rolników. Wraz z kolegami z OSP Gleba, zorganizowaliśmy zbiórkę pasz w naszej miejscowości i od rolników z innych miejscowości: Chudek, Kierzek, Jeglijowiec, Dylewo, Piasecznia i Siarcza Łąka. Zebraliśmy 3 tiry sianokiszonki, mówiąc krótko paszy dla krów, która trafiła do wskazanych rolników. Podjęliśmy także decyzję o dodatkowym przekazaniu strażakom z Mochowa motopompy pływającej firmy LEDA – co spotkało się z zaskoczeniem i wdzięcznością od obdarowanej strony – powiedział prezes.

Przekazanie sprzętu dla OSP Mochów, od lewej druhowie: Adam Dawid, Jerzy Gut, Adam Tabaka i Zdzisław Pokora

FOTO: OSP Gleba

Ciężka codzienna praca i zaangażowanie druhów z Gleby doceniły władze samorządowe. W 2019 r. prezes Zdzisław Pokora za wybitne zasługi oraz całokształt działalności na rzecz województwa mazowieckiego został odznaczony przez Marszałka Województwa Mazowieckiego Adama Struzika Medalem Pamiątkowym Pro Masovia. Cztery lata później identyczne wyróżnienie Medalem Pro Masovia spotkało wzorowych strażaków z OSP Gleba.

Od 2010 r. prowadzimy kronikę naszej jednostki, a bieżącą działalność można śledzić na naszej stronie internetowej i na fb.

– Najważniejsze dla mnie jako prezesa jest prężne działanie drużyny młodzieżowej i angażowanie młodych do działalności w OSP. Bez młodzieży nie ma przyszłości. Szkoda byłoby stracić to, co zostało wspólnie zbudowane. Starsi druhowie przechodzą na emerytury, tak więc siła i nadzieja na strażacką przyszłość w Glebie pokładana jest w młodzieży – powiedział na zakończenie prezes Zdzisław Pokora.

W 2019 r. prezes Zdzisław Pokora za wybitne zasługi oraz całokształt działalności na rzecz województwa mazowieckiego został odznaczony przez Marszałka Województwa Mazowieckiego Adama Struzika Medalem Pamiątkowym Pro Masovia.

FOTO: OSP Gleba

Przeczytaj również:

Ochotnicza Straż Pożarna

Strażacy z OSP Błażkowej kochają to co robią

Krystyna Nowakowska

Straż w Błażkowej została założona w 1906 r. a Jan Krajewski został naczelnikiem. Do wybuchu I wojny światowej była bardzo aktywna, niestety, uległa rozpadowi a jej reaktywacja nastąpiła w 1932 r. Przetrwała do II wojny światowej, a prawie wszyscy strażacy rozpoczęli działalność konspiracyjną wstępując do AK. Komendant Tadeusz Gotfryd, był dowódcą oddziału AK, natomiast u sekretarza straży Jana Krajewskiego była skrzynka kontaktowa.

Po zakończeniu II wojny światowej straż została ponownie reaktywowana. W latach 70. przystąpiono do budowy domu ludowego i strażnicy. W roku 1988 w garażu remizy zaparkował Żuk GLM-8 a w 1995 r. Star 266 GBM 2,5/16, który służy strażakom do dziś. Drugim samochodem pozyskanym w roku 2019 jest Peugeot Boxer GLBA 0,3/05, zakupiony ze środków Funduszu Sprawiedliwości oraz Samorządu Gminy w Brzyskach.

– Dysponujemy przyczepą samochodową, która służy do przewozu sprzętu, pomp, a także wysokiej wydajności agregatu prądotwórczego – mówi prezes OSP w Błażkowej dh Adam Wal. – Mamy m.in. motopompę Tohatsu16/8, pompy szlamowe, pompę pływającą, pompy głębinowe oraz wiele sprzętu, który jest niezbędny do niesienia pomocy. Większość pozyskaliśmy z projektów skierowanych dla OSP. Otrzymywaliśmy również darowizny od instytucji i osób prywatnych. Duża część sprzętu została zakupiona ze środków własnych m.in. z organizacji festynów i zabaw strażackich. Rozprowadzamy kalendarze strażackie i rezygnujemy z ekwiwalentów za udział w akcji, a zebrane środki przeznaczamy na rzecz jednostki – wymienia prezes.

Spotkanie przy choince organizowane cyklicznie od kilku lat

FOTO: OSP Błażkowa

54 strażaków i aż 23-osobowa Młodzieżowa Drużyna Pożarnicza

Jednostka zrzesza 54 strażaków, gdzie uprawnionych do udziału w akcjach jest 33 osoby, w tym 4 kobiety. Prezes może się pochwalić również 23-osobową MDP, nad którą pieczę sprawuje wiceprezes dh Grzegorz Rakoczy, naczelnik dh Grzegorz Paciorkowski oraz zastępca naczelnika dh Jacek Samborski.

– Młodzieżową Drużynę Pożarniczą powołaliśmy w 2021 roku a inicjatywa wyszła od samych zainteresowanych, czyli najmłodszych, a także od ich rodziców po części dh. z naszej OSP – mówi prezes. – Cieszy nas ich zaangażowanie w szkolenia i ćwiczenia i będziemy dumni, jeśli kiedyś będą kontynuować nasze dzieło. Chcemy im przekazać pozytywne wzorce i zachowania, kształtować ich charaktery, a także wpoić im postawę społeczną i wartości moralne godne druhów MDP a później strażaków. Opiekunowie na cotygodniowych spotkaniach uczą ich musztry, podstaw działania straży, przygotowują do udziału w zawodach, uczą, jak się zachować w obliczu zagrożenia i udzielenia pierwszej pomocy przedmedycznej.

"Kochamy to co robimy i chcemy robić to jak najlepiej"

Wśród członków OSP w Błażkowej nie ma strażaków zawodowych, jedynie prezes jest emerytowanym funkcjonariuszem PSP (asp.sztab. w stanie spoczynku), dzięki czemu może swą wiedzę przekazać młodszym kolegom, choć, jak zaznacza, wiele się na przestrzeni lat zmieniło. Druhowie mogą korzystać również z wiedzy i doświadczenia druha, który jest zawodowym ratownikiem medycznym pracującym w Szpitalnym Oddziale Ratunkowym.

– Raz w miesiącu przeprowadza z nami szkolenia, podczas których udziela cennych wskazówek i rad – mówi prezes dh Adam Wal. – Ponieważ kochamy to co robimy, to chcemy robić to jak najlepiej. Spotykamy się po akcjach, analizujemy i wyciągamy wnioski, czy wszystko przebiegło poprawnie. W miarę możliwości dwa razy w miesiącu organizujemy zbiórki, by poćwiczyć i poznać nowy sprzęt. Usuwanie powalonych drzew i gałęzi, pompowanie wody z zalanych obiektów, zdarzają się wypadki drogowe i pożary – to wymaga wiedzy i umiejętności.

– Bierzemy udział w życiu naszej społeczności – dodaje prezes. – Podejmujemy wiele inicjatyw m.in. turnieje sportowe, zabawy i pikniki strażackie, podczas których są pogadanki na temat zasad udzielania pierwszej pomocy i zachowania się w sytuacji zagrożenia zdrowia i życia. Kilka lat temu narodził się pomysł organizowania spotkań mikołajkowych. Przy tej okazji są szkolenia, pokazy, gry, zabawy, słowem: łączymy przyjemne z pożytecznym, co spotyka się z zadowoleniem dzieci, aprobatą rodziców oraz hojnych sponsorów i lokalnej społeczności.

– Uczestniczymy w większości uroczystości kościelnych i państwowych jak 3 maja czy 11 listopada, na których wystawiamy poczet sztandarowy oraz delegacje strażaków z MDP i OSP. Wszystko w myśl zasady „Bogu na chwałę – ludziom na ratunek’’– podsumowuje dh. Adam Wal.

Strażacy z Błażkowej spotykają się z wielką sympatią i uznaniem wśród mieszkańców, na co bezsprzecznie zasługują. W przyszłym roku obchodzić będą 120-lecie swojej działalności.

Małgorzata Wyrzykowska

W gminie Miasto Nowy Targ działa Ochotnicza Straż Pożarna Nowy Targ, w której funkcję prezesa już drugą kadencję pełni dh Henryk Wielkiewicz.

– W naszym mieście jesteśmy jedyną jednostką ochotniczej straży pożarnej, lecz w sąsiedniej gminie Nowy Targ działa ich dwadzieścia jeden – mówi skarbnik dh Krzysztof Batkiewicz. Do krajowego systemu KSRG zostaliśmy włączeni w 1995 roku.

Dh Batkiewicz w szeregi OSP wstąpił pod koniec lat dziewięćdziesiątych. W dużym stopniu do podjęcia tej decyzji zainspirował go ojciec Adam, obecnie emerytowany zawodowy strażak z PSP Nowy Targ.

Strażacy OSP Nowy Targ oraz członkowie Młodzieżowej Drużyny Pożarniczej

FOTO: OSP Nowy Targ

Reaktywowali swoją Młodzieżową Drużynę Pożarniczą

W drużynie prezesa Henryka Wielkiewicza służy prawie stu trzydziestu strażaków, w tym czterdziestu dwóch druhów ukończyło niezbędne kursy i szkolenia i pozostają w gotowości bojowej.

– Naszym oczkiem w głowie są dwie panie, które należą do grupy tzw. strażaków czynnych uprawnionych do realizacji działań ratowniczych. Są nimi dh. Izabela Łabuz oraz dh. Ewelina Dufrat – mówi dh Krzysztof Batkiewicz.

– Wiele lat temu prężnie działała w naszych szeregach Młodzieżowa Drużyna Pożarnicza. Niestety, z różnych powodów, od nas niezależnych, byliśmy zmuszeni ją rozwiązać. Zadecydowały przede wszystkim braki kadrowe. W 2021 r. dzięki zaangażowaniu wielu druhów a szczególnie dh. Moniki Waligóskiej, udało nam się ją reaktywować. W tym roku po raz drugi wystartowaliśmy w zawodach sportowo-pożarniczych na szczeblu gminnym i zajęliśmy dziewiąte miejsce w grupie dziewczyn i dziesiąte grupa mieszana chłopców i dziewczyn. Jest to dla nas niewątpliwie sukces, zważywszy, że w gminie jest ponad dwadzieścia jednostek. Serdeczne dziękuję druhnie Monice Waligórskiej, która jest opiekunką młodych strażaków. Ile pracy trzeba włożyć w szkolenie młodych adeptów pożarnictwa dh. Monika wie najlepiej – powiedział dh Krzysztof Batkiewicz.

Opiekunowie MDP dh. Monika Waligórska i dh Krzysztof Batkiewicz wraz z podopiecznymi

FOTO: OSP Nowy Targ

Druhowie z Nowego Targu dysponują doskonałym sprzętem

W garażach stoi sześć aut gotowych do wyjazdów oraz dużo innego specjalistycznego sprzętu.

– Współpraca na linii gmina Miasto Nowy Targ a OSP układa się wzorowo, w dużej mierze dzięki burmistrzowi Grzegorzowi Watysze, który swoją funkcję pełni kolejną kadencję – ocenia dh Batkiewicz.

– Wracając do samochodów to powinienem sprostować, że jest ich pięć, zaś szósty spełnia w pewnym sensie rolę muzealną ze względu na swój wiek. To pojazd z lat sześćdziesiątych. Podczas akcji wykorzystujemy Mercedesa Atego GCBA 5/30 z 2016 r., Mercedesa Atego GBA 2,5/28 z 2011, terenowy bardzo przydatny w naszych górzystych terenach ISUZU D-MAX z 2022 r., który jest wyposażony w agregat gaśniczy, drugi terenowy marki Toyota HILUX z 2008 r. również posiadający na wyposażeniu agregat gaśniczy oraz 9-osobowy BUS marki Fiat DUCATO służący do przewozu naszych najmłodszych druhów na zawody bądź ćwiczenia organizowane w terenie.

OSP Nowy Targ

FOTO: OSP Nowy Targ

Rocznie strażacy wyjeżdżają do akcji blisko sto czterdzieści razy. Dominują interwencje przy wiatrołomach oraz zalanych terenach.

– W tym roku dwukrotnie uczestniczyliśmy w akcjach poszukiwawczych – mówi dh Krzysztof Batkiewicz. – Zadysponowani zostaliśmy do działań wspólnie z Policją, Państwową Strażą Pożarną oraz Grupą Poszukiwawczo-Ratowniczą i Górskim Ochotniczym Pogotowiem Ratunkowym. To są jednak akcje sporadyczne. Zazwyczaj w poszukiwaniach bierze udział wspomniana Grupa Poszukiwawczo-Ratownicza w ścisłej współpracy z lokalną policją.

Zaplecze remizy przeszło gruntowną modernizację 

Trzy lata temu na terenie remizy rozpoczął się generalny remont garaży, który niedawno został ukończony. Jak stwierdził dh Batkiewicz, zaplecze bojowe remizy nie wymaga w chwili obecnej remontu.

– To nie wszystkie poważne i zarazem kosztowne prace remontowe, które miały miejsce w ostatnich latach – dodaje dh Krzysztof Batkiewicz.

– Podkreślam, kosztowne, gdyż byliśmy w stanie je przeprowadzić dzięki wsparciu finansowemu ze strony Urzędu Miasta Nowy Targ oraz innych instytucji. Pierwszym krokiem było wyremontowanie sali konferencyjnej, która służy również naszym mieszkańcom. Poza tym odbywają się w niej cykliczne uroczystości oraz spotkania z gośćmi. Kolejnym krokiem jest remont i przygotowanie pokoi gościnnych znajdujących się na najwyższej kondygnacji budynku. Są to lokale dwupokojowe wyposażone w zaplecze kuchenne oraz pomieszczenia sanitarne. Wkrótce po wybuchu wojny w Ukrainie natychmiast rozpoczęliśmy przyjmować rodziny z walczącej Ukrainy. Nadal są naszymi gośćmi – powiedział dh Batkiewicz.

Czego najbardziej brakuje do szczęścia strażakom z Nowego Targu?

Czy w tak dobrze zorganizowanej jednostce, doskonale wyposażonej w sprzęt i co najważniejsze z tak licznym gronem oddanych strażaków, może czegoś brakować do szczęścia.

– Brakuje nam czasu dla naszej młodzieży strażackiej i najbliższych – powiedział na koniec skarbnik dh Krzysztof Batkiewicz.

OSP Nowy Targ

FOTO: OSP Nowy Targ

Krystyna Nowakowska

Prezes OSP w Kołaczkowie

– Całe życie poświęciłem potrzebującym – mówi prezes Michał Stefański. – A co się z tym wiąże, nie mam dla siebie i rodziny zbyt wiele czasu. Jak to się mówi, coś za coś. Na szczęście moja żona Emilia również jest strażakiem w Kołaczkowie i rozumie moją sytuację. Jako opiekunka MDP i nauczycielka poświęca dzieciom dużo czasu. Przed ślubem pracowałem w PSP we Wrześni, następnie przeprowadziliśmy się z Borzykowa do Kołaczkowa.

Michał Stefański oprócz kierowania jednostką w Kołaczkowie pełni wiele innych funkcji, jest prezesem Zarządu Gminnego ZOSP w Kołaczkowie, prezesem Zarządu Powiatowego ZOSP we Wrześni, jak również członkiem Prezydium Zarządu Wojewódzkiego ZOSP w Poznaniu.

Czy OSP Kołaczkowo jest KSRG?

Kołaczkowo, wieś gminna licząca blisko ośmiuset pięćdziesięciu mieszkańców, położona jest w gminie Kołaczkowo, w której funkcjonuje siedem jednostek. W 1995 r. druhowie z Kołaczkowa wstąpili w szeregi KSRG.

Jak podają kroniki, OSP Kołaczkowo została założona w 1938 r., a inicjatorem tego przedsięwzięcia był policjant Stanisław Pawlak, zaś stanowisko pierwszego prezesa powierzono miejscowemu rolnikowi Michałowi Jankowiakowi.

Kadry kołaczkowskiej jednostki są liczne i doskonale przygotowane do wszelakich działań. OSP Kołaczkowo od początku swej działalności to głównie rodziny Pawlaków, Waszaków, Walczaków, Regulskich oraz Olszewskich. Na ich terenie dominują przede wszystkim pożary obszarów rolniczych oraz zdarzenia drogowe.

– W skład naszych kadr wchodzi 68 strażaków, w tym 40 to tzw. druhowie czynni. Wśród przeszkolonych jest dziewięć kobiet. W naszej drużynie mamy 6 kierowców – powiedział prezes Stefański. Kolejne grupy w kołaczkowskiej jednostce tworzą młodzi druhowie zrzeszeni w Młodzieżowej Drużynie Pożarniczej powstałej w 1991 r. oraz w Dziecięcej Drużynie Pożarniczej założonej w 2016 r. Oba zespoły prowadzi grupa opiekunów. Młodzież z powodzeniem startuje w gminnych, powiatowych i ogólnopolskich zawodach sportowo-pożarniczych zajmując wielokrotnie pierwsze miejsce. Seniorzy zaś przed laty byli liderami w gminie. – Obecnie nie składamy broni, wręcz przeciwnie, jesteśmy przygotowani na ostrą rywalizację. W 1999roku OSP Kołaczkowo dostało propozycję od Zarządu Głównego ZOSP RP W Warszawie, aby zorganizować strażacką drużynę w sportach obronnych i reprezentować Związek w ogólnopolskich zawodach organizowanych przez MON. Strażacy z Kołaczkowa powołali taką drużynę i przez 15 lat startowali z dużym powodzeniem w tych mistrzostwach. Członkowie tej drużyny stanowią dzisiaj trzon jednostki a kilku podjęło pracę w różnych Komendach Powiatowych PSP w Wielkopolsce.

Od lewej: prezes Michał Stefański, dh Zdzisław Jaśkiewicz, dh Ryszard Regulski oraz członek DDP Wiktor Stróżyk

FOTO: OSP Kołaczkowo

Wyjazdowe obozy dla dzieci z OSP Kołaczkowo

Działalność kołaczkowskich strażaków wybiega poza granice naszego kraju. Otóż od 1996 r. druhowie zaczęli organizować wyjazdowe obozy dla dzieci.

– Zazwyczaj uczestniczyło w nich od siedemdziesięciu do dziewięćdziesięciu młodych druhów i mieszkańców okolicznych wsi – mówi prezes. – Z biegiem lat, w 2002 r. tą inicjatywą zainteresowali się strażacy z Niemiec, a konkretnie z gminy Cremlingen. Do dziś przyjaźń kwitnie i młodzież corocznie razem spędza czas. Obozy, to nie tylko relaks i zabawa. Z pewnością są okazją do integracji strażackiego środowiska. Podczas wspólnie spędzanego czasu odbywają się liczne szkolenia m.in. z KPP oraz ćwiczenia praktyczne. Najbliższy obóz zostanie zorganizowany przez OSP Kołaczkowo – powiedział prezes Michał Stefański.

Druhowie z Kołaczkowa dysponują trzema samochodami tj. MAN GBA z 2010 r. i Ford GLA z 2014 r. wyposażony m.in. w autopompę i agregat wysokiego ciśnienia. Trzecie auto, typowo osobowe, marki Renault Clio służy członkom zarządu do prac w związku z pełnionymi wieloma funkcjami w strukturach OSP. Jak podkreślił prezes Michał Stefański, kołaczkowscy strażacy są dobrze wyposażeni i póki co niczego sprzętowo im nie brakuje.

Druhowie z Kołaczkowa gościnnie u przyjaciół z Cremlingen

FOTO: OSP Kołaczkowo

Czy w Kołaczkowie mieszkał Władysław Reymont?

Kołaczkowo dla wielu mieszkańców Polski jest znane dzięki mieszkającemu tutaj przed laty laureatowi Nagrody Nobla Władysławowi Reymontowi. W dniu 13.11.2024 w dworku noblisty położonym w pięknym krajobrazowym parku miały miejsce obchody 100-lecia przyznania pisarzowi Literackiej Nagrody Nobla. Swego czasu strażacy OSP Kołaczkowo podjęli decyzję nadania pojazdom strażackim imion bohaterów z powieści "Chłopi", samochód gaśniczy MAN GBA to Boryna, natomiast pojazd lekki Ford nazwano Antek.

– W 2023 r. rozpoczęliśmy remont generalny naszej strażnicy – mówi dh Michał Stefański. – Prace ukończone zostały w lipcu tego roku. Dzięki finansowemu wsparciu z urzędu gminy oraz programu Polski Ład byliśmy w stanie wymienić okna, grzejniki,oświetlenie. Ponadto wymieniliśmy główne drzwi do remizy, położyliśmy glazurę podłogową, wyremontowaliśmy pomieszczenia socjalne i biurowe, a na koniec prac w całości wymieniliśmy dach i zainstalowaliśmy fotowoltaikę.

Prezes Michał Stefański z Ignacym Gogolewskim - z filmowym Antkiem

FOTO: OSP Kołaczkowo

Należy dodać, skoro omawiamy inwestycje, że na terenie strażnicy z myślą o mieszkańcach Kołaczkowa zostały zbudowane: altana, scena, grill, plac zabaw dla dzieci oraz boisko do siatkówki plażowej. Te inwestycje zostały sfinansowane przez OSP Kołaczkowo, Radę Sołecką oraz Stowarzyszenie Mieszkańców "Reymont", którego prezesem jest również dh Michał Stefański.

Przeczytaj również:

Ochotnicza Straż Pożarna

Druhowie z OSP Dankowice napotykali przeszkody, a dziś odnoszą sukcesy

Krystyna Nowakowska

Dankowice to wieś położona w gm. Wilamowice, a pierwsze wzmianki o niej pochodzą z 1326 r. Była częścią Księstwa Oświęcimskiego. Wieś ma więc bardzo długą i ciekawą historię, podobnie jak tutejsza OSP.

Według dokumentów odnalezionych we Lwowie, OSP w Dankowicach została założona w 1895 r. z inicjatywy kierownika szkoły Alojzego Dymka, który podjął się funkcji prezesa, wójta Jakuba Bierońskiego – pierwszego naczelnika oraz Walentego Hodera, który został skarbnikiem. Dysponowali wówczas sikawką ręczną oraz kilkudziesięcioma metrami węża parcianego, 2 bosakami, wiadrami i trąbką.

Do siedziby Kółka Rolniczego dobudowano prowizoryczną szopę, która służyła za pierwszą remizę. W celu podniesienia rangi strażaków, z kasy gminnej dokupiono hełmy ozdobne, pasy bojowe z toporkami oraz szablę dla naczelnika. W 1925 r. powołano strażacką orkiestrę dętą, której kapelmistrzem został Józef Kozieł. Zorganizowano również amatorski zespół artystyczny.

Orkiestra dęta dankowickiej OSP na tle samochodów ratowniczych

FOTO: OSP Dankowice

W 1931 r. przy udziale mieszkańców przystąpiono do budowy strażnicy OSP w Dankowicach

Niestety, w 1939 r. jednostka uległa rozpadowi. Koniec wojny był czasem ponownego zrywu odbudowy jednostki. W 1953 r. zakupiono syrenę elektryczną oraz rozpoczęto budowę zbiorników na wodę. Po roku jednostka otrzymała drugą motopompę a w 1955 r. trafił do niej pierwszy samochód strażacki.

Niestety, nadeszły czasy niesprzyjające rozwojowi jednostki. Marazm trwał do lat 80., gdy zaczęła ona odzyskiwać dawne znaczenie, ale wciąż rzucane były jej kłody pod nogi. Strażacy się jednak nie poddawali, w 1983 r. oddano do użytku rozbudowaną piękną remizę, w której znalazło się miejsce dla biblioteki, KGW, sali widowiskowej ze sceną oraz świetlicy dla młodzieży i pomieszczenie dla sołtysa. Zadbano również o podnoszenie gotowości bojowej, a także rozpoczęto działalność kulturalną. Reaktywowana została strażacka orkiestra, która zajmowała czołowe miejsca w przeglądach orkiestr.

Młodzieżowa Drużyna Pożarnicza OSP Dankowice

FOTO: OSP Dankowice

W związku z ograniczonymi środkami na rozwój straży z dotacji państwowych zarząd podjął decyzję o rozpoczęciu działalności gospodarczej. Postawiono na hodowlę karpi oraz otwarto bar strażacki "Pod Jazem", a na zbliżającą się setną rocznicę jednostki gruntownie wyremontowano budynek i zagospodarowano parcelę przekazaną strażakom przez Katarzynę Wodniak.

Jak zorganizowana jest dziś jednostka OSP w Dankowicach?

Dziś dankowiccy strażacy tworzą zgraną grupę zrzeszającą 117 członków, w tym 37 druhów wyjeżdżających do akcji, która prawdopodobnie w przyszłym roku powiększy się do 50, bowiem za rok do egzaminów przystąpi 13 ochotników. Jest też 15-osobowa MDP.

– Grupą młodzieży zajmuje się Łukasz Zawadzki, który jest oficerem pożarnictwa i funkcjonariuszem PSP, a także członkiem naszej OSP – mówi naczelnik dh Gabriel Faruga, który pełni tę funkcję od 10 lat. – Za młodzież odpowiedzialna jest także dh Karolina Adamowicz.

Praca z dziećmi i młodzieżą jest wymagająca wiedzy i umiejętności, by trafić do ich umysłów i potrafić przekazać to co ważne i niezbędne. Na szczęście zarówno dh Łukasz, jak i dh Karolina posiadają te zdolności.

– Docierają do nich przez zabawę, szkolenia teoretyczne i praktyczne, różne atrakcje w zależności od wieku – mówi naczelnik. – Inaczej zajęcia przebiegają z 7-latkami a inaczej z 12–13-latkami. Wszystko musi być dopasowane do wieku a nasi opiekunowie wiedzą, co robią i możemy im zaufać, że osiągną zamierzony cel.

OSP Dankowice

FOTO: OSP Dankowice

Gotowi do pomocy w rozmaitych sytuacjach

Druhowie, zaangażowani pasjonaci, odnajdują się w każdej sytuacji a tegoroczne anomalie pogodowe wciąż o sobie przypominają. Przeżyli dwukrotną powódź, tornado, nawałnice, które położyły niemal 350 drzew. Toteż nie ustają w szkoleniach i podnoszeniu umiejętności, lecz podejmują kolejne wyzwania, by być skuteczniejszym w walce z różnymi sytuacjami. Szkolą się w dziedzinie ratownictwa powodziowego (od 2009 r. na ich terenie było już 8 powodzi), technicznego, drogowego, wysokościowego, wodnego i pożarowego.

– Jeśli chodzi o pożary, to muszę przyznać, że mamy coraz bardziej świadome społeczeństwo, które potrafi zadbać o bezpieczeństwo ppoż. – mówi naczelnik. – Dlatego pożary stanowią najmniejszy odsetek wszystkich zdarzeń. Dobrze nam się układa współpraca z okolicznymi firmami, które udostępniają nam teren czy np. auta do cięcia, by druhowie opanowali sztukę ratownictwa technicznego. Jako jedna z nielicznych jednostek OSP w Polsce mamy uprawnienia do prowadzenia kursów kwalifikowanej pierwszej pomocy i wydawania certyfikatów. Mamy swoich ratowników, wykładowców akademickich a oni są wielką skarbnicą wiedzy, z której chętnie korzystamy.

Ćwiczenia z ratownictwa wysokościowego

FOTO: OSP Dankowice

Tak jak w wielu jednostkach brakuje funduszy na wiele przedsięwzięć i tu jest podobnie. Sami strażacy robią co mogą, by funkcjonować bez przeszkód, ale bez pomocy nie daliby rady. Wyremontowali obiekt, dobudowali garaże, przeprowadzili kompletną termomodernizację budynku, założyli fotowoltaikę a projekt i realizacja pozostawały w gestii naczelnika i prezesa.

– Staramy się korzystać ze wszystkich programów i dofinansowań unijnych – mówi dh Gabriel Faruga. – Prowadzimy bar, wynajmujemy salę, mamy stawy hodowlane karpi, ale to kropla w morzu potrzeb. Ekwiwalent za udział w akcjach pozostawiamy w gminie, jako OSP działamy charytatywnie a zebrane w ten sposób środki pod koniec roku przeznaczamy na doposażenie, czyli na coś dla straży. Obecnie posiadamy m.in. dwa nowoczesne samochody, 4 przyczepy, w tym 2 z łodziami ratowniczymi, przyczepę wielozadaniową i agregat powodziowy o bardzo dużej wydajności.

Małgorzata Wyrzykowska

Nowy budynek, który powstał niespełna 10 lat temu, służy też współpracującym ze strażakami paniom z koła gospodyń, emerytom i rencistom z miejscowego Koła Seniora, a także innym mieszkańcom wsi i okolicznych miejscowości.

Transformacja lat 90. ubiegłego wieku odcisnęła swoje piętno także na strażakach z Bębła. Kiedy ówczesny samorząd przeznaczył ich stary budynek na inne społeczne cele, strażacy znaleźli się w fatalnej sytuacji – trafili do blaszaka. Strażakom trudno było nie tylko wrócić z „blaszanej remizy” do godnych warunków, ale także zachęcić młodych ludzi do pracy społecznej – wielu z nich wyjeżdżało za chlebem za granicę. Jednak kiedy młody i ambitny Łukasz Chochół zaczął pracę na stanowisku prezesa OSP Bębło, wszystko zaczęło się zmieniać.

Rośnie nowe pokolenie strażaków OSP Bębło – Jeremi i Ignacy (w okularach) są już gotowi do prac

FOTO: Artur Kowalczyk

Najpierw w latach 2012–2016 z budżetu gminy powstał piękny wielofunkcyjny budynek, w którym na dwóch piętrach są pomieszczenia dla lokalnej społeczności, KGW, klubu sportowego, a ostatnio nocowali w nim także pielgrzymi na Jasną Górę. Prawie 2 mln zł wydane wówczas procentują do dziś. OSP jest jednym z mocniejszych fundamentów lokalnej społeczności.

Świetnie wyposażona jednostka z najnowocześniejszym sprzętem ratowniczym

Łukasz Chochół, druh, który przez kilkanaście ostatnich lat był prezesem straży i ciągle pracuje, opowiada o codziennych kłopotach, z jakimi mierzą się druhowie, ale nie ukrywa też satysfakcji z tego, co przez ostatnie lata udało się osiągnąć.

– Nie jest łatwo. Jednak dostrzegamy możliwości. Niedawno udało mi się w projekcie grantowym zdobyć dla nas cenne oprzyrządowanie – laptop z programem pokazującym, jak należy prowadzić pierwszą pomoc, i do tego jeszcze dwa fantomy pozwalające na naukę pierwszej pomocy – opowiada Łukasz Chochół.

Dziś to super nowoczesna jednostka, która może się pochwalić jako jedna z niewielu w Polsce defibrylatorami – jednym w wozie, drugim do publicznego wykorzystania na miejscu, a przede wszystkim nowoczesnym samochodem ratowniczo-gaśniczym marki Iveco za niemal milion złotych.

Współdziałanie na rzecz OSP z lokalną społecznością to jedna z głównych zasad jakie realizuje druh Łukasz Chochoł

FOTO: Artur Kowalczyk

W jednostce OSP Bębło nie brakuje również kobiet!

– Trudno opisać służbę, obowiązki, szkolenia, prace, ale właśnie to wszystko powoduje, że mamy ogromną satysfakcję z tego, co robimy dla społeczności – mówi Maciej Zawadzki, obecny naczelnik OSP Bębło.

Kilkadziesiąt druhów i druhen z Bębła zdecydowało o przekazywaniu swoich diet za wyjazdy na rzecz jednostki. Powód? Brak pieniędzy na wiele potrzebnych rzeczy. Warto bowiem wiedzieć, że współczesny strój strażaka (ubranie bojowe i koszarowe) kosztuje nawet kilka tysięcy złotych.

– Jesteśmy tutaj, żeby pomagać i służyć, pieniądze z wynagrodzeń trafiają na najpotrzebniejsze rzeczy. Tym bardziej że służymy w pobliżu drogi krajowej – podkreśla naczelnik Zawadzki.

Maciej Zawadzki, obecny naczelnik OSP Bębło, uważa, że działanie w ochotniczej straży to służba, a nie praca

FOTO: Artur Kowalczyk

Strażacy z OSP Bębło to stuprocentowi profesjonaliści – są nie tylko po specjalistycznych badaniach, kursach, ale mogą się też pochwalić m.in. umiejętnościami kwalifikowanej pierwszej pomocy. Połowę jednostki stanowią panie, które także jeżdżą do zdarzeń.

– To efekt wielu lat pracy i przełamania pewnego tabu. Kiedy przychodziła do nas pierwsza dziewczyna, to było zaskoczenie. Dziś strażaczki to już codzienność. Bywa, że cała obsada wozu jest żeńska – mówi druh Chochół.

Dbają także o historię, bo choć pierwszy sztandar OSP Bębło z 1919 roku, a więc daty założenia jednostki, zaginął w czasie drugiej wojny światowej bez śladu, to drugi z 1949 roku wisi już w reprezentacyjnej sali strażaków i dumnie świadczy o wieloletniej historii. W historycznym kąciku zachowały się także dwa strażackie hełmy bojowe sprzed kilku dekad. Natomiast na zapleczu stoi stary wóz strażacki pamiętający jeszcze początki XX wieku.

Artur Kowalczyk

W pobliżu jest rzeka Biała Nida opisywana przez Żeromskiego Wierna Rzeka. To m.in. sprawia, że Bolmin jest miejscowością odwiedzaną przez turystów poszukujących ciszy oraz możliwości wypoczynku nad wodą, co niekiedy przysparza problemów bolmińskim druhom.

Jednostka OSP w Bolminie została założona w 1925 r. a pierwszym prezesem został Józef Sobótka. Nie skupiano się li tylko na organizowaniu szkoleń dla drużyn ogniowych, lecz także przedstawień i zabaw tanecznych, które były źródłem dochodów. Jednostka prócz ochrony dbała również o krzewienie kultury. Należy także zaznaczyć, że OSP w Bolminie była organizatorką biblioteki. Ale najważniejsza była jednak gotowość i sprawność bojowa, którą stawiali na pierwszym miejscu podchodząc do zagadnienia bardzo poważnie.

Wizyta przedszkolaków w remizie

FOTO: OSP Bolmin

W ówczesnych czasach organizowanie umundurowania leżało w gestii ochotników, którzy musieli sami o to zadbać. Uzbrojenie zapewniało Towarzystwo Ochotniczej Straży Pożarnej w Bolminie, które było organizatorem wspomnianych zabaw i przedstawień. W latach 30. ub.w. zgodnie z ideą krzewienia kultury została przyłączona orkiestra parafialna założona przez ks. Piotra Folfasińskiego, co okazało się trafną decyzją. Orkiestra bowiem koncertując pomogła w zdobywaniu funduszy na rozwój jednostki. Druhowie nie dysponowali własną siedzibą, sprzęt przechowywano u druha Andrzeja Madeja.

W roku 1953 zrodziła się myśl budowy strażnicy, lecz nie doszła do skutku. Kolejną próbę budowy podjęto w 1966 r. i zakończono po 3 latach. Remiza, która dziś już jest nieco za mała, stoi na wzgórzu, z którego rozciąga się wspaniały widok. W 1966 r. do jednostki trafił pierwszy wóz strażacki a po roku pozyskano nową motopompę z pełnym wyposażeniem. Na bieżąco uzupełniano sprzęt ratowniczy i dbano o jego sprawność.

Doskonale wyszkoleni druhowie i prężnie działająca młodzieżówka

Druhowie angażowali się również w prowadzenie pogadanek i szkoleń dla mieszkańców w ramach prewencji. Strażacy z Bolmina, dzięki doskonałemu wyszkoleniu i zdyscyplinowaniu, są gotowi do niesienia pomocy oraz zajmują czołowe miejsca w zawodach sportowo-pożarniczych.

– Nasza jednostka zrzesza 30 członków czynnych, w tym 5 kobiet – mówi naczelnik Mateusz Stępień. – 22 druhów ma szkolenia podstawowe i specjalistyczne uprawniające do udziału w akcjach ratowniczo-gaśniczych. Mamy również MDP, w której jest 14 członków. W planach mamy zorganizowanie dziecięcej drużyny pożarniczej we współpracy ze szkołą w Bolminie, Korzecku, Polichnie, z którymi ściśle współpracujemy. Jeździmy na pokazy oraz prelekcje w okresie np. zbliżających się wakacji.

Szkolenie z ratownictwa wodnego

FOTO: OSP Bolmin

Jest młodzieżówka, lecz czy są osoby szczególnie odpowiedzialne za MDP, które prowadzą zajęcia? To jest jednak ciężka praca, by ich okiełznać i zainteresować.

– Młodzieżą zajmuje się nasza druhna Patrycja oraz druh Piotr, którzy odpowiadają za wyszkolenie. Jako wsparcie mają do pomocy również dh. Zuzię i dh. Andrzeja – mówi pan Mateusz. – Staramy się w miarę możliwości pracować z dzieciakami tak, by ich nie zniechęcić, lecz nauczyć przez zabawę. Należy ich pochwalić za postawę, jaką wykazali podczas zbiórki darów dla powodzian, kiedy byli bardzo aktywni. Zależy nam na tym, żeby młodzież w przyszłości zasiliła szeregi OSP. Ich obecność jest dla nas bardzo ważna.

Szkolenie z ratownictwa wodnego

FOTO: OSP Bolmin

Chcą specjalizować się w ratownictwie wodnym

Do zdarzeń druhowie wyjeżdżają rocznie ok. 30 razy, choć bywa, że wyjazdów jest o wiele więcej. Tegoroczne lato było tego przykładem, ponieważ wichury, które nawiedziły tamtejsze tereny przyniosły wiele zniszczeń, których usunięcie było trudne i długotrwałe. Wiele interwencji dotyczyło zerwanych dachów, linii energetycznych, wyrwanych i połamanych drzew i innych zdarzeń.

– Mamy w swych szeregach ratownika medycznego i funkcjonariusza PSP – dodaje naczelnik. – Ich obecność jest dla nas nieoceniona, gdyż są na bieżąco z wieloma nowinkami technicznymi i osiągnięciami nauki, a wiedzę tę przekazują nam na spotkaniach doszkalających, które cyklicznie organizujemy. Omawiamy na nich różne aspekty ratownictwa, chcąc wyeliminować ew. problemy, choć nie zawsze jest to możliwe. Jesteśmy tylko ludźmi i mimo najszczerszych chęci i dobrego wyszkolenia, zdarzają się sytuacje, podczas których jesteśmy bezsilni.

Szkolenie z ratownictwa wodnego

FOTO: OSP Bolmin

– Ostatnio zorganizowaliśmy wewnętrzne szkolenia na zbiorniku wodnym w Bolminie, ćwicząc aspekty ratownictwa wodnego, w którym chcemy się specjalizować – dodaje pan Mateusz. – Poza tym zbliża się okres grzewczy, a co za tym idzie, będziemy organizować szkolenia z zakresu pożarów sadzy. Ważne, by każdy z nas zrozumiał zasady działania. Mamy odpowiedni sprzęt, który staje się bezwartościowy w chwili, gdy nie wiadomo jak go użyć.

Zawody sportowo-pożarnicze na Podzamczu

FOTO: OSP Bolmin

Tak jak w wielu innych jednostkach, tak i w tej kultywuje się tradycje rodzinne.

– Większość druhen i druhów OSP Bolmin to ludzie, którzy podtrzymują rodzinne strażackie tradycje pomagając w sytuacjach zagrożenia i nie tylko, bo widać takie nasze powołanie – mówi z uśmiechem naczelnik. – Mój dziadek był strażakiem, potem ojciec wstąpił w szeregi a ja utrzymuję tę tradycję, jak i wielu z nas jest którymś pokoleniem.

Małgorzata Wyrzykowska

Druh Janusz Jarząb funkcję prezesa w OSP Praszka pełni już trzecią kadencję. Jak przyznają strażacy, powierzenie mu kierowniczej funkcji nie jest dziełem przypadku. Doświadczenie, zaangażowanie, umiejętność podejmowania słusznych, częstokroć trudnych decyzji sprawiło, że druhowie ufają mu bezgranicznie.

Prezes Janusz Jarząb w 1994 r., tuż po zakończeniu służby wojskowej, wrócił do Praszki, w której został zatrudniony w zespole Zakładowej Zawodowej Straży Pożarnej.

– Pełniłem wówczas funkcję strażaka-ratownika – wspomina dh Jarząb. – Po kilku latach służby przyszła kolej na objęcie funkcji wiceprezesa w naszej miejscowej OSP Praszka. Jestem również wiceprezesem Zarządu Oddziału Miejsko-Gminnego OSP w Praszce.

Druhowie z OSP Praszka

FOTO: OSP Praszka

Praszka to miasto położone w powiecie oleskim, gmina Praszka. Na terenie gminy, na czele której stoi burmistrz Włodzimierz Stochniałek, funkcjonuje dziewięć jednostek OSP, w tym cztery są zrzeszone w krajowym systemie KSRG. Wśród nich OSP Praszka, która dołączyła do tego systemu w 1997 r.

W ślady ojca-prezesa poszła córka Paulina oraz żona Aneta, które są członkami OSP Praszka.

– Chciałbym pochwalić się osiągnięciami córki nie tylko na polu strażackim, jakimi wykazywała się podczas wyjazdów do akcji, lecz także zdobyła tytuł Miss Polskich Mundurowych oraz Miss OSP 2014. Strażacką przygodę rozpoczęła w szeregach MDP. Życiowe drogi poprowadziły ją do Katowic, jednak nadal jest w naszej jednostce – powiedział prezes Janusz Jarząb.

Obecny naczelnik OSP Praszka trafił do straży "z ulicy". Służba pochłonęła go na całego

Prawą ręką prezesa jest naczelnik Rafał Juszczak. Jak podkreśla, do OSP Praszka trafił w 2011 r., jak to się mówi "z ulicy".

– Wówczas prezes współpracował z moją mamą Beatą, która wspomniała o mnie, chwilę później zostałem zaproszony na spotkanie z prezesem i po siedmiu dniach rozpocząłem szkolenie na kursie podstawowym. Z dnia na dzień, praktycznie natychmiast po jego ukończeniu, już wyjeżdżałem do akcji. Służba strażaka pochłonęła mnie do tego stopnia, że w ciągu kolejnych lat przeszedłem wszystkie możliwe kursy. Jestem również członkiem Zarządu Miejsko-Gminnego OSP w Praszce. W działaniach mocno wspiera mnie żona Katarzyna. Mam nadzieję, że dzieci, czteroletni syn Wiktor, przejawiający już chęć zostania strażakiem, często przebywający w naszej jednostce wkrótce wstąpi do drużyny MDP liczącej dzisiaj dwudziestu pięciu druhów. Młodzieżową drużyną opiekuje się dh Bartosz Kotarski oraz dh Dominika Pawlica. Zaś córeczka Antonina, ma dopiero rok, więc decyzja jeszcze przed nią – powiedział z uśmiechem naczelnik Rafał Juszczak.

Od lewej: prezes Janusz Jarząb, Adrian Dzikowski, Jakub Wester, wiceprezes-naczelnik Rafał Juszczak, Krzysztof Tobiś, Dominika Pawlica, zastępca naczelnika Bartosz Kotarski

FOTO: OSP Praszka

Jednostka zrzesza aż 6 kobiet. "Są powodem naszej dumy"

W jednostce służy stu dwunastu druhów, w tym trzydziestu pięciu tworzy zespół strażaków czynnych.

– Powodem do dumy są nasze panie – mówi prezes Janusz Jarząb. – W grupie czynnej mamy sześć kobiet, które ukończyły wymagane kursy i szkolenia. Dh. Barbara Falarz jest jednocześnie zawodową strażaczką PSP w Komendzie Wojewódzkiej w Opolu, kolejna druhna Patrycja Kulczyńska jest naszym kierowcą. Bardzo profesjonalna, jednocześnie pracuje jako instruktor nauki jazdy na samochodach ciężarowych. Pozostałe panie w naszym wyjazdowym zespole to: dh Klaudia Hałka, pielęgniarka, dh Dominika Pawlica, dh Natalia Nowak oraz moja córka Paulina – przedstawił panie prezes Janusz Jarząb.

Pomoc powodzianom była priorytetem

Jak podają statystyki z ostatnich kilku lat, średnio w ciągu roku strażacy z Praszki interweniują blisko 120 razy. W tym roku ta granica zostanie przekroczona, gdyż do połowy listopada odnotowali już 117 interwencji wyjazdowych.

– Oby tak się nie stało – mówi naczelnik Rafał Juszczak. – Najczęściej wyjeżdżamy do pożarów traw i łąk, zdarzeń drogowych, miejscowych zagrożeń oraz zdarzeń medycznych. Pożary stanowią jednak 1/3 wszystkich akcji. W tym roku dużo pracowaliśmy na terenach dotkniętych powodzią, przede wszystkim w Głuchołazach i Kędzierzynie Koźlu. Pomoc powodzianom była dla nas priorytetem.

OSP Praszka

FOTO: OSP Praszka

Strażacy z OSP Praszka obecnie dysponują dwoma samochodami. Ze względu na ilość podejmowanych interwencji wiele wskazuje, że wkrótce pojawi się trzecie auto.

– W garażu stoi Mercedes Atego GBA z 2013 r. – mówi dh Janusz Jarząb – który służy nam przede wszystkim do gaszenia pożarów. Zaś VOLVO GBA z 2019 r. to samochód przeznaczony do tzw. akcji technicznych oraz zdarzeń drogowych. Dzięki wsparciu ze strony burmistrza Włodzimierza Stochniałka, wkrótce otrzymamy trzeci samochód. Burmistrz rozumie nasze potrzeby, bądź, co bądź jest prezesem Oddziału Miejsko-Gminnego OSP w Praszce. Z wstępnych, aczkolwiek już zaawansowanych rozmów, najprawdopodobniej będzie to używany, w doskonałym stanie pojazd specjalny, podnośnik bądź drabina – powiedział na zakończenie prezes Janusz Jarząb.

Krystyna Nowakowska

Jakie były początki strażackiej przygody druhów z Mniowa?

Mniów to niewielka wieś licząca niespełna dwa tysiące mieszkańców, położona w powiecie kieleckim, gmina Mniów. Oprócz OSP Mniów w gminie funkcjonują jeszcze trzy jednostki.

W 2016 r. druhowie z Mniowa wstąpili w szeregi krajowego systemu KSRG. Na czele jednostki stoi prezes Stanisław Plech, zaś jego prawą ręką jest dh Wiktor Wołczyk, pełniący funkcję naczelnika.

Prezes Stanisław Plech wspominając początki swojej przygody strażackiej przyznał, że w tym kierunku pchnęło go zamiłowanie do tego typu pracy. Wówczas w jednostce nie było Młodzieżowej Drużyny Pożarniczej, zmuszony więc był poczekać aż do ukończenia osiemnastego roku życia. Po latach przyznaje, że z dnia na dzień, w miarę nabierania umiejętności i doświadczenia, poczucie obowiązku niesienia pomocy narastało.

– W moim przypadku w podjęciu decyzji o zostaniu strażakiem – dodaje naczelnik Wiktor Wołczyk – kluczowy wpływ miał wuj dh Mariusz Adamczyk, który nadal służy w jednostce.

Poczet sztandarowy, od lewej: Wiktor Wołczyk – naczelnik, Wiktor Ściegienny – skarbnik, Michał Strycharczyk – sekretarz

FOTO: OSP Mniów

Druhowie chcą stworzyć liczniejszą Młodzieżową Drużynę Pożarniczą

Obecnie OSP Mniów zrzesza pięćdziesięciu strażaków, w tym dwudziestu dziewięciu druhów po ukończeniu wymaganych szkoleń należy do grupy strażaków biorących udział w akcjach.

– Chciałbym dodać – mówi dh Stanisław Plech – iż wśród tej grupy mamy dwie panie, dh Magdalenę Serek oraz dh Julię Abramowicz. Jesteśmy na etapie tworzenia Młodzieżowej Drużyny Pożarniczej, która liczy siedmiu członków, na co dzień pilnie ćwiczących pod okiem naczelnika Wiktora Wołczyka. Staramy się, by w niedalekiej przyszłości szeregi młodzieży stały się liczniejsze.

Póki co młodzież bierze przykład ze starszych kolegów, którzy w tym roku podczas zawodów na szczeblu gminnym zajęli trzecie miejsce. Tym razem zwycięzcami tegorocznej rywalizacji zostali zaprzyjaźnieni druhowie z sąsiedniej jednostki OSP Grzymałów.

Pokaz rozwinięcia bojowego MDR

FOTO: OSP Mniów

Warnice, to wieś licząca blisko sześciuset mieszkańców, położona w powiecie pyrzyckim, gmina Warnice. Na terenie gminy funkcjonuje pięć drużyn OSP, zaś dwie są zrzeszone w krajowym systemie KSRG. Należą do nich OSP Warnice oraz OSP Obryta.

– Nasza jednostka, jak donoszą kroniki, założona została w 1958 r. – wspomina naczelnik dh Maciej Banicki. – Funkcję pierwszego prezesa objął wówczas dh Edward Pawlak. Dzisiaj na czele jednostki stoi prezes Damian Pacak.

OSP zrzesza trzydziestu druhów, w tym szesnastu po odpowiednich szkoleniach bierze udział w akcjach. Wśród nich są dwie kobiety dh. Klaudia Straszewska oraz dh. Edyta Flejterska.

Druhowie na tle witacza dożynkowego

FOTO: OSP Warnice

– Warte podkreślenia jest zaangażowanie naszych pięciu druhów honorowych – mówi dh Maciej Banicki. – Często służą radą i pomocą. Chciałbym serdecznie podziękować druhom Lechowi Rzadkowskiemu, pełniącemu przed laty funkcję prezesa, Krzysztofowi Poznańskiemu, Tadeuszowi Różańskiemu, Krzysztofowi Pospychale oraz Zbigniewowi Albingierowi – powiedział naczelnik Banicki.

Strażacy z Warnic liczą na reaktywację Młodzieżowej Drużyny Pożarniczej

Pod koniec lat dziewięćdziesiątych została zawieszona Młodzieżowa Drużyna Pożarnicza. Młodzież nie garnęła się do straży, a służący wówczas w młodzieżówce z biegiem lat wydorośleli i przeszli do grupy dorosłych. Niemniej druh Maciej Banicki jest dobrej myśli i liczy, że obecna młodzież z Warnic, dzięki licznym spotkaniom, zasili ich szeregi. Jak wspomniał, bardzo liczy na syna Karola, lecz musi jeszcze poczekać, gdyż potomek ma zaledwie dwa miesiące.

– W działaniach mentalnie wspierają nas mieszkańcy Warnic – mówi dh Maciej Banicki. – W tym miejscu muszę podziękować za zaangażowanie żonie Aleksandrze. Co prawda nie jest druhną, ale kto wie, może w przyszłości.

Wójtem gminy Warnice jest Grzegorz Nizio, który, jak twierdzą strażacy, zawsze jest gotów służyć pomocą.

Ursus z dożynek w roku 2022 r.

FOTO: OSP Warnice

O samochodach i sprzęcie, jakim druhowie z Warnic dysponują, dh Maciej Banicki powiedział krótko – możemy się nim tylko pochwalić.

– W garażach stoją dwa wozy, MAN TGM GBA z 2014 r. oraz VW Transporter T4 GLM pozyskany od policji. VW to wysłużone auto z przebiegiem blisko pięciuset tysięcy kilometrów. MAN GBA służy nam od lat, pozyskaliśmy go dzięki dofinansowaniu z Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej oraz wsparciu urzędu gminy, na czele którego stała wówczas wójt Anna Hackiewicz-Gębska – powiedział dh Maciej Banicki.

Dziesięć lat temu w warnickiej strażnicy zostały przeprowadzone liczne remonty, przy dużym współudziale finansowym urzędu gminy. Wtedy również strażacy otrzymali wspomniany wóz bojowy MAN GBA o wartości blisko siedmiuset sześćdziesięciu tysięcy złotych.

Naczelnik Maciej Banicki

FOTO: OSP Warnice

– Położyliśmy płytki ceramiczne, nową posadzkę, pomalowaliśmy wnętrza, jak również wymieniliśmy wszystkie oprawy oświetleniowe – mówi dh Maciej Banicki.

– Generalnie druhowie zawsze, od kiedy pamiętam, służyli przy kościele parafialnym pod wezwaniem Najświętszej Marii Panny w Warnicach. Zabezpieczamy coroczne majowe pielgrzymki, pełnimy wartę podczas adoracji przy Bożym Grobie – powiedział naczelnik.

Od lewej: Damian Pacak, Przemysław Soja, Maciej Banicki, Maciej Szydłowski oraz Mateusz Serafin

FOTO: OSP Warnice

Zawsze gotowi nieść pomoc potrzebującym

Druhowie z OSP są gotowi każdego dnia nieść pomoc. W tym roku do akcji wyjeżdżali dwanaście razy, co jak przyznali strażacy niewiele, ale należy się tylko cieszyć. Najczęściej interweniowali podczas miejscowych zagrożeń typu wiatrołomy, podtopienia. Nie brakowało również pożarów, najczęściej płonęły ścierniska i nieużytki. Do zdarzeń drogowych na szczęście wyjeżdżali rzadko.

Boże Ciało 2021 rok

FOTO: OSP Warnice

– Ludziom pomagamy na wszystkie możliwe sposoby – dodaje dh Maciej Banicki. – Zaraz po rozpoczęciu wojny w Ukrainie zorganizowaliśmy zbiórkę darów dla uchodźców m.in. środków czystości oraz żywności o przedłużonym terminie przydatności.

– Mówiąc o marzeniach wspomniałem o swoim dwumiesięcznym synku, ale mam jeszcze inne – reaktywowanie Młodzieżowej Drużyny Pożarniczej i powrotu do dawnych tradycji związanych z MDP Warnice – powiedział na zakończenie naczelnik Maciej Banicki.

Krystyna Nowakowska

Jednostka odznaczona Podlaskim Krzyżem Floriańskim

Wasilków jest miastem założonym z polecenia Zygmunta Augusta w 1566 r. a prawa miejskie uzyskało rok później. Może pochwalić się pięknym położeniem w dolinie rzeki Supraśl oraz ciekawostkami architektonicznymi. Interesującym obiektem jest także Sanktuarium Matki Bożej Bolesnej Święta Woda, owiane wieloma legendami.

W tym mistycznym miejscu swą służbę prowadzą wasilkowscy strażacy, którzy czuwają nad bezpieczeństwem mieszkańców miasta i okolicznych miejscowości niestrudzenie całą dobę. W 2016 r. obchodzili 120-lecie powstania jednostki, która z tej okazji została odznaczona Podlaskim Krzyżem Floriańskim. Podczas uroczystości przytoczono kilka faktów odnośnie jej powstania. Przyczynkiem był wielki pożar, który wybuchł w 1895 r., strawił pół Wasilkowa i pochłonął 10 istnień ludzkich, w większości dzieci. W rok po tragedii w miejscu wznieconego pożaru wybudowano remizę strażacką oraz powołano OSP.

Prezentacja środków ochrony indywidualnej i układu oddechowego

FOTO: OSP Wasilków

"Udzielamy pomocy w każdej dziedzinie"

Dziś jednostka zrzesza 33 czynnych strażaków, w tym 2 kobiety Dominikę i Wiktorię, plus 2 członków honorowych oraz 13-osobową MDP, w tym jedną dziewczynę. Średnio do 100 zdarzeń dochodzi rocznie na terenie działania jednostki, choć będąc od 1997 r. w KSRG, ich teren nie zawęża się do miasta. Na wyposażeniu mają średni samochód Mercedes Atego, ciężki marki Jelcz oraz Toyotę Hilux, dysponują również łodzią ratowniczą.

Bukowina Tatrzańska, o której pierwsze wzmianki pochodzą z XVII w., położona ok. 900 m n.p.m. znana jest jako miejscowość turystyczno-wypoczynkowa, która oprócz pięknych widoków, niepowtarzalnych zabytków, oferuje szereg atrakcji dla turystów w każdym wieku.

Zimą to miejsce przyciąga narciarzy, a latem można skorzystać z kompleksu basenów termalnych. Duży ruch turystyczny, rozległe tereny zalesione i drewniana zabudowa sprzyjają niestety nieszczęśliwym wypadkom. Zdarzają się pożary, kolizje komunikacyjne, a także zaginięcia i na te wyzwania musi być gotowa straż pożarna, której inicjatorami w 1934 r. byli: Franciszek Ćwiżewicz, Kazimierz Król, Piotr Łapka, Franciszek Sztokfisz oraz Adrian Para. Wstąpiło wówczas w jej szeregi 39 chętnych a większość stanowili członkowie Związku Strzeleckiego. Spośród członków wybrano prezesa – Kazimierza Króla, który stanął na czele jednostki.

Brakowało sprzętu, ale nigdy nie brakowało chęci do niesienia pomocy

Początki, jak w wielu jednostkach, były trudne, brakowało sprzętu, mundurów, ale chęci nie. Z czasem do jednostki trafiły pierwsze hełmy – jeden oficerski i 6 mosiężnych, które jako zabytkowe, służą druhom do dziś podczas różnych uroczystości.

Pierwszy pożar, jaki wybuchł, a zawiadomił o nim Franciszek Pacyga wygrywając alarm na trąbce sygnałowej, gaszono przy użyciu wiader i wody zaczerpniętej z potoku tworząc tzw. łańcuch. Niebawem do jednostki trafiła ręczna pompa i 40 m węża.

Sprzęt przechowywano u Piotra Łapki, który udostępnił teren i na nim powstała prowizoryczna remiza służąca strażakom do 1946 r. W 1946 r. strażacy zakupili pierwszą motopompę, węże, rozdzielacz i prądownice, a dzięki zaangażowaniu druhów wznoszono nową remizę, w której można było składować sprzęt.

Po dziewięciu latach druhowie wzbogacili się o drugą motopompę, po roku o trzecią, skończył się także czas straży konnej, bo do jednostki trafił pierwszy samochód pożarniczy marki Peugeot a rok później otrzymali samochód Phenomen Grant 25. Peugeot przeszedł w inne ręce.

Trzy pokolenia w ochotniczej służbie

FOTO: OSP Bukowina Tatrzańska

W 1959 r. druhowie zakupili kolejny samochód Dodge WC 54, który po remontach pozostaje w ich posiadaniu do dziś. Były kolejne pojazdy gaśnicze, lecz dopiero w 1998 r. jednostka doczekała się pierwszego nowego samochodu ratowniczo-gaśniczego, a był nim MAN 10.224. Na obecną chwilę jednostka OSP Bukowina Tatrzańska liczy 90 druhów, z czego 60 posiada wymagane uprawnienia do działań ratowniczo-gaśniczych.

– Dysponujemy również odpowiednim sprzętem przystosowanym do wszelkich działań ratowniczych. Ważny elementem jest współpraca z innymi służbami, takimi jak Zespoły Ratownictwa Medycznego, Tatrzańskim Parkiem Narodowym, TOPR-em czy Policją – opowiada prezes dh Piotr Kuchta, który jest drugim, jeśli nie trzecim pokoleniem strażackiej rodziny, a w jego ślad poszła żona, córka, zięć i wnuki, które zasilają grono MDP. Również brat prezesa, jak i najbliższa jego rodzina należy do OSP. – Rocznie bywa po 100 a czasem więcej zdarzeń, do których jesteśmy wzywani, w tym także poszukiwań zaginionych.

Jak przygotowani są strażacy z Bukowiny Tatrzańskiej do swojej pracy?

W działaniach ratowniczych strażaków ochotników wpisane jest ryzyko, bo wielu sytuacji nie da się przewidzieć. Zasad bezpieczeństwa należy bezapelacyjnie przestrzegać, dlatego druhowie OSP w Bukowinie Tatrzańskiej (od 1995 r. w KSRG) wciąż się szkolą.

– Mamy w swych szeregach kilku strażaków zawodowych, co jest bardzo cenne – mówi prezes. – Dysponują ogromną wiedzą i doświadczeniem. Dzielą się tą wiedzą z nami a podczas akcji udzielają cennych wskazówek, służą zarówno radą, jak i pomocą.

– W gminie Bukowina Tatrzańska jest 9 jednostek OSP i ustaliliśmy, że rotacyjnie każda jednostka organizuje manewry gminne, które odbywają się 2 razy w roku – mówi prezes. – Robimy pewne założenia, plan operacyjny, opracowanie zasad działania, czyli różne aspekty od gaszenia pożarów do np. ewakuacji pasażerów kolei linowej.

OSP Bukowina Tatrzańska

FOTO: OSP Bukowina Tatrzańska

– Mamy grupę ratowników wysokościowych, która w przypadku awarii kolejki linowej przeprowadza ewakuację – dodaje prezes wspominając, że co roku biorą udział w wydarzeniach religijnych i kulturalnych takich jak, Warta przy Grobie Pańskim, procesja Bożego Ciała, Sabałowe Bajania, Góralski Karnawał, wyścig Tour de Pologne czy skoki narciarskie.

Oczywiście dzielą się też wiedzą, prezentują sprzęt i prowadzą pokazy pierwszej pomocy. Są obecni w życiu społecznym, kościelnym, a także podczas innych uroczystości godnie reprezentując jednostkę.

Mogą się również pochwalić 15-osobową MDP, która chętnie uczestniczy w cotygodniowych zbiórkach zdobywając wiedzę na temat działań ratowniczych. Opieka nad młodzieżą to bardzo odpowiedzialne zajęcie i wymaga czasu oraz cierpliwości Jak mówi prezes: – jeśli choć jedna osoba rocznie z MDP pozostanie w straży, to już odtrąbimy sukces.

Strażak to człowiek o ogromnych pokładach empatii

Wykazuje się nią także w branży rolniczej, gdzie ma do czynienia czy to z pożarem czy pomocą przy ratowaniu zwierząt. Jednym z przypadków, o którym opowiedział prezes był koń, który wpadł do studni. To była ciężka praca, by go z niej wyciągnąć, zwieńczona sukcesem. Nie przejdą obojętnie, gdy trzeba ratować psa, kota czy inne zwierzę, bo to też żywa istota, o którą trzeba zadbać.

Zdarzają się i takie sytuacje, ważne, by kończyły się szczęśliwie, jak w tym przypadku

FOTO: OSP Bukowina Tatrzańska

Na piętrze strażnicy druhowie zgromadzili wiele cennych pamiątek dotyczących historii jednostki. Honorowe miejsce zajmuje pierwszy sztandar oraz zdjęcia członków rodzin strażackich począwszy od najodleglejszych lat. Są też puchary i dyplomy, których przybywa. Na poziomie -1 stoją piękne zabytkowe pojazdy, pierwsza sikawka konna oraz najpotrzebniejszy sprzęt. Jeden z samochodów powędrował do walczącej Ukrainy. Włączyli się teraz w pomoc powodzianom.

Małgorzata Wyrzykowska

Spikerem uroczystości był Sebastian Kieliszek. Natomiast dowódcą uroczystości – druh Bartosz Lodowski, który na złożył meldunek o gotowości druhowi Jerzemu Jaroniowi.

Jednym z elementów uroczystości było wciągnięcie flagi państwowej na maszt i odegranie hymnu RP. W skład pocztu sztandarowego weszli: dowódca pocztu – druhna Aleksandra Rudzka, flagowy – druh Radosław Kowalski, a asystowała druhna Gabriela Kowalska.

Nowy samochód ratowniczo-gaśniczy OSP Maciejowice

FOTO: Józef Nuckowski

Ten wymarzony przez ochotników z Maciejowic samochód został zakupiony ze środków: Europejskiego Funduszu Regionalnego w ramach Priorytetu „Fundusze Europejskie na zielony rozwój Mazowsza” działania 2.4 „Dostosowanie do zmian klimatu” programu Fundusze Europejskie dla Mazowsza 2021 – 2027, Samorządu Województwa Mazowieckiego, Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Warszawie, Budżetu Gminy Maciejowice.

Poczet sztandarowy

FOTO: Józef Nuckowski

Wśród zaproszonych na uroczystość w Maciejowicach gości byli między innymi: ksiądz kanonik Andrzej Jaczewski – proboszcz parafii Maciejowice, Marek Chciałowski – radny powiatu garwolińskiego reprezentujący marszałka województwa mazowieckiego Adama Struzika, Jerzy Jaroń – wiceprezes zarządu Oddziału Powiatowego Związku Ochotniczych Straży Pożarnych RP w Garwolinie, Tomasz Kwiatkowski – burmistrz Maciejowic oraz prezes zarządu Oddziału Gminnego Związku Ochotniczych Straży Pożarnych RP w Maciejowicach, Beata Rulak Fryc – zastępca burmistrza Maciejowic, Dorota Prokurat, kierownik Oddziału Zamiejscowego w Siedlcach Mazowieckiej Jednostki Wdrażania Programów Unijnych.

Uroczyste przekazanie nowego samochodu strażackiego

FOTO: Józef Nuckowski

Wśród nich są druhowie z OSP Chociw, wioski położonej w powiecie tomaszowskim, gmina Czerniewice. Jednostka OSP Chociw powstała w 1927 r. Obecnie funkcję prezesa drugą kadencję pełni dh Jan Piekarski.

– Wśród mieszkańców zorganizowaliśmy zbiórkę dla powodzian – mówi prezes Jan Piekarski. – Skupiliśmy się na żywności o długim terminie przydatności do spożycia, chemii, jak również sprzęcie gospodarczym. Akcję szeroko nagłośniliśmy w mediach społecznościowych, gdzie na co dzień prezentujemy nasze działania. Dodam, że promocja jednostki dzięki profesjonalnemu działaniu druhów trwa od wielu lat. Młodzi druhowie z Chociwia wyjątkowo sprawnie poruszają się w świecie internetowym. M.in. Tik-tok czy Facebook to płaszczyzna działalności dh. Adama Włodarskiego, dh. Macieja Kielana i dh. Bartłomieja Piekarskiego, syna naczelnika Łukasza Piekarskiego.

Druhowie podczas zbiórki dla powodzian

FOTO: Krystyna Nowakowska

Chociwscy strażacy marzą o wstąpieniu do KSRG

Na terenie gminy Czerniewice, na czele której stoi wójt Andrzej Bednarek, funkcjonują trzy jednostki.

– Od dłuższego czasu marzy nam się wstąpienie w szeregi krajowego systemu KSRG – mówi zastępca naczelnika dh Adam Łopaciński, kuzyn prezesa, którego dziadek Stefan również jest strażakiem w Chociwiu.

– Niestety, na przeszkodzie od lat stoi brak odpowiedniego sprzętu, konkretnie mam na myśli samochód. Obecnie do akcji wyjeżdżamy Jelczem 315 GCBA 5/32 z 1988 r. Patrząc w jego metrykę wynika, że jest to samochód leciwy i awaryjny, przez co nie spełniamy póki co podstawowych kryteriów, by znaleźć się w szeregach KSRG. Jest to przede wszystkim opinia naszego druha Zdzisława Bąka, konserwatora samochodu, odpowiedzialnego za stan techniczny. Pozostały sprzęt, jakim dysponujemy jest doskonały, tym samym spełniamy najwyższe standardy – podsumował dh Łopaciński.

Od lewej: prezes Jan Piekarski, zastępca naczelnika Adam Łopaciński, dh Filip Kazimierski, dh Bartłomiej Piekarski, dh Adam Włodarski, dh Mariusz Socha, dh Jakub Janowski oraz gospodarz Stanisław Piekarski

FOTO: Krystyna Nowakowska

Miasto liczyło wówczas 5000 mieszkańców. Do straży zapisało się 190 członków. W rok po jej założeniu strażacy dysponowali toporami, bosakami, drabinami, 3 sikawkami czterokołowymi, 2 sikawkami dwukołowymi, beczkami, kubłami blaszanymi i wozem rekwizytowym.

Obecnie Ochotnicza Straż Pożarna w Skierniewicach dysponuje średnim samochodem gaśniczym marki Volvo (GBA 3/16 – 359[E]14), samochodem lekkim ratownictwa technicznego marki Ford (SLRt – 359[E]13), samochodem lekkim ratowniczo-rozpoznawczym Mitsubishi L-200 (SLRR 359-11), przyczepką pompową (359-P1) oraz łodzią ratowniczą (359[E]Ł1).

Prezes Mateusz Wójcik z nowojorskim strażakiem polskiego pochodzenia

FOTO: OSP Skierniewice

Druh Mateusz Wójcik w szeregi miejscowej straży wstąpił w wieku 21 lat, by po 10 latach służby objąć funkcję prezesa. Nabierał doświadczenia najpierw jako druh, potem zastępca naczelnika, później naczelnik, a w 2021 roku został prezesem. Do OSP przyszedł bez doświadczenia i strażackich korzeni, by spełnić swoje marzenie bycia strażakiem ochotnikiem.

– W historii OSP Skierniewice chyba jestem najmłodszym prezesem – mówi dh Mateusz Wójcik. – Od dziecka marzyłem, by zostać strażakiem, chciałem pomagać ludziom. To ogromna odpowiedzialność, nie tylko za siebie, ale także za drugiego człowieka. To także codzienne stawianie sobie wyzwań, dążenie do posiadania coraz większej wiedzy i sprawności.

]]> OSP k.nowakowska@tygodnik-rolniczy.pl (Krystyna Nowakowska) Sat, 12 Oct 2024 11:00:00 +0200 https://www.tygodnik-rolniczy.pl/wies-i-rodzina/osp/osp-skierniewice-jednostka-z-muralem-na-remizie-2520973 false https://www.tygodnik-rolniczy.pl/wies-i-rodzina/osp/strazacy-z-osp-w-uscikowie-ratuja-ludzi-z-gruzowisk-pomagaja-im-ich-psy-2520646 Druhowie z Uścikowa postawili m.in. na poszukiwania osób zaginionych z wykorzystaniem psów. A w każdej wypowiedzi Agnieszki Rybarczyk da się wyczuć, jak ogromną miłością strażacy darzą kudłatych, czworonożnych przyjaciół.

• Ufają sobie i psiej kufie
• Członkowie OSP udzielali się i udzielają nadal w życiu społeczno-kulturalnym Uścikowa
• ​Szkolenie psów ratowniczych i tropiących jest procesem wymagającym czasu i cierpliwości
• Regularne ćwiczenia są podstawą do bycia przygotowanym na każdą ewentualność

Ufają sobie i psiej kufie

Straż pożarna w Uścikowie (gm. Oborniki) została założona w 1935 r. i wpisana do Rejestru w 1936 r., zrzeszała wówczas 15 członków, mieszkańców Uścikowa. Na czele jednostki stanął Eustachy Faszczyński, ówczesny kierownik uścikowskiej szkoły podstawowej. Siedzibą był budynek szkoły podstawowej, gdzie odbywały się spotkania i zebrania członków.

Początkowo OSP posiadało sikawkę konną oraz dwa beczkowozy po 450 litrów. Na wyposażeniu były również drabiny, wiadra, topory i bosaki. W okresie międzywojennym strażacy aktywnie uczestniczyli w życiu mieszkańców i udzielali się na niwie społeczno-kulturalno-oświatowej organizując spotkania oraz zabawy taneczne, z których dochód przeznaczano na rozwój jednostki. Druhowie organizowali teatr i amatorskie przedstawienia, wspierali również rozwój biblioteki gromadzkiej. Ponieważ druhowie nie posiadali własnego pojazdu, korzystali z pomocy sąsiadów, którzy dostarczali środki transportu. Dziś dysponują samochodem marki MAN (TGM 13.290 GBA 2,5/25).

Trening gruzowiskowy Jelenia Góra

FOTO: OSP Uścikowo

Członkowie OSP udzielali się i udzielają nadal w życiu społeczno-kulturalnym Uścikowa

 Są współautorami Obornickich Zeszytów Historyczno-Kulturalnych, a także dwóch tomów bajek dla dzieci na podstawie obornickich i wielkopolskich legend spisanych przez Otto Knoopa i Oskara Kolberga oraz współautorami albumu „40 Lat Zawodowej Straży Pożarnej w Obornikach”. Ponadto są honorowymi dawcami krwi, dawcami szpiku kostnego Fundacji DKMS, wspierają WOŚP i akcję „Drugie życie” poświęconą transplantacji.

]]>