Nasza strona zapisuje niewielkie pliki tekstowe, nazywane ciasteczkami (ang. cookies) na Twoim urządzeniu w celu lepszego dostosowania treści oraz dla celów statystycznych. Możesz wyłączyć możliwość ich zapisu, zmieniając ustawienia Twojej przeglądarki. Korzystanie z naszej strony bez zmiany ustawień oznacza zgodę na przechowywanie cookies w Twoim urządzeniu. Więcej informacji o plikach cookies.

Zgadzam się

r e k l a m a

Partner serwisu

Plan nawożenia – biurokratyczny obowiązek wynikający z programu azotanowego

Pieniądze i Prawo Ekonomia
Data publikacji 09.01.2019r.

Przypominamy, iż od stycznia br. program azotanowy nakłada na rolników sporządzanie planu nawożenia azotem. Jednocześnie należy mieć na uwadze, iż pod groźbą kary nie wolno wjeżdżać na pole przed 1 marca ani z nawozami azotowymi mineralnymi, ani z organicznymi. Złamanie zakazu może kosztować rolnika do 2 tys. zł. Natomiast brak planu nawożenia azotem lub niewłaściwe prowadzenie dokumentacji programu działań – do 500 złotych.

Przypominamy, iż od stycznia br. program azotanowy nakłada na rolników sporządzanie planu nawożenia azotem. Jednocześnie należy mieć na uwadze, iż pod groźbą kary nie wolno wjeżdżać na pole przed 1 marca ani z nawozami azotowymi mineralnymi, ani z organicznymi. Złamanie zakazu może kosztować rolnika do 2 tys. zł. Natomiast brak planu nawożenia azotem lub niewłaściwe prowadzenie dokumentacji programu działań – do 500 złotych.
O tym, czy na dane gospodarstwo 
nałożyć karę, czy może wezwać je do naprawienia uchybień, decydują pracownicy Inspekcji Ochrony Środowiska.

r e k l a m a



To już obowiązuje

Plany nawożenia azotem nie są obowiązkowe dla wszystkich gospodarstw, ale zwykła kontrola nawożenia azotem to obowiązek, który już od końca lipca ub.r. został nałożony na wszystkie gospodarstwa o powierzchni większej lub równej 10 ha użytków rolnych oraz utrzymujące zwierzęta w liczbie 10 DJP i więcej (wg stanu średniorocznego). W ewidencji zabiegów agrotechnicznych związanych z nawożeniem azotem trzeba zapisywać: datę zastosowania nawozu, rodzaj i powierzchnię uprawy, rodzaj nawozu, zastosowaną dawkę w kg N/ha oraz termin przyorania nawozu naturalnego w przypadku jego stosowania na terenie o dużym nachyleniu. Taką dokumentację prowadzi się w formie zapisów własnych, arkuszy lub dzienników, książki nawozowej lub w postaci elektronicznej. Sposób dystrybucji nawozów naturalnych na poszczególne pola trzeba zaplanować w taki sposób, aby w ciągu roku nie przekroczyć dopuszczalnej dawki azotu z nawozów naturalnych w czystym składniku, tj. 170 kg azotu/ha. Ilość nawozów naturalnych wytwarzanych w gospodarstwie rolnym i ilość azotu w tych nawozach należy obliczyć na podstawie stanów średniorocznych zwierząt gospodarskich oraz średniej rocznej wielkości produkcji nawozów naturalnych i koncentracji azotu zawartego w tych nawozach.
Jeśli ilość nawozów naturalnych 
powstających w gospodarstwie jest tak duża, że nie może być zagospodarowana na gruntach gospodarstwa w sposób bezpieczny dla środowiska (tak, by nie była przekroczona dawka 170 kg azotu/ha), nadwyżki nawozów można zbyć. Gospodarstwo może zbyć do 30% gnojówki i gnojowicy do bezpośredniego rolniczego wykorzystania, a pozostałą ilość przeznaczyć do produkcji biogazu rolniczego lub zagospodarować na użytkach rolnych, których jest posiadaczem i na których prowadzi uprawę roślin. Fakt zbycia nawozów musi być udokumentowany umową pisemną. Umowę należy przechowywać przez 3 lata od dnia jej sporządzenia. 

Trzeba jeszcze pamiętać, iż rolnicy, którzy zgodnie z programem nie mają obowiązku sporządzania planów nawożenia, muszą stosować nawozy w takich dawkach, aby nie przekraczać maksymalnych ilości azotu działającego ze wszystkich źródeł, które zostały określone w załączniku do Programu. Dawka azotu np. dla pszenicy ozimej wynosi 200 kg N/ha, kukurydzy na ziarno oraz rzepaku – 240 kg N/ha, buraków cukrowych – 180 kg N/ha, a ziemniaków – 180 kg N/ha.

Artykuł podzielony na strony, czytasz 1 z 2 stron.

r e k l a m a

r e k l a m a

Partner serwisu

r e k l a m a