r e k l a m a

Partner serwisu

Co trzeba wiedzieć o potasie?

Uprawa Nawożenie
Data publikacji 09.11.2017r.

Obok fosforu, potas to ważny wskaźnik żyzności i produkcyjności gleb. Jednak w Polsce niedobory potasu zajmują drugie miejsce po zakwaszeniu, wśród czynników ograniczających żyzność naszych gleb, a pogłębiający się ujemny bilans tego składnika może spowodować, że może on stać się czynnikiem deficytowym.

Potas należy do siedemnastu niezbędnych pierwiastków pokarmowych w żywieniu roślin i obok azotu jest najszybciej pobieranym składnikiem pokarmowym. W okresie intensywnego przyrostu suchej masy rośliny w zależności od gatunku, mogą akumulować dziennie nawet kilkanaście kg potasu na hektar.

Zwiększa odporność na suszę

r e k l a m a



Rośliny dobrze odżywione potasem charakteryzują się większą odpornością na suszę, niskie temperatury oraz na stres. Potas zmniejsza też podatność roślin na wyleganie i porażenie przez choroby, jednocześnie poprawiając pobieranie i wykorzystanie azotu. Ilość potasu w glebie uwarunkowana jest zawartością w niej części ilastych. Dlatego gleby gliniaste są zasobniejsze w potas w przeciwieństwie do gleb o małej zawartości części ilastych.

Dostępność potasu dla roślin zależy głównie od naturalnej jego zawartości w glebie oraz terminowana jest właściwościami chemicznymi gleby i systemu korzeniowego roślin. Z badań wynika, że rośliny o małym systemie korzeniowym są wrażliwsze na niedobór potasu niż te o dobrze rozwiniętych korzeniach. Utrudnioną dostępność tego składnika dla roślin stwierdza się również w czasie suszy oraz gdy pH gleby spada poniżej 5,5. Pobieranie potasu przez rośliny może być zmniejszone w glebach zasobnych w magnez i z niedoborem w fosfor przyswajalny, na co zwraca się w praktyce małą uwagę.

Zużycie w UE i w Polsce

Największe złoża soli potasowych zlokalizowane są w Rosji, na Białorusi i w Niemczech. Produkcja nawozów potasowych w Polsce opiera się w całości na imporcie surowców. Do głównych dostawców nawozów potasowych na rynek polski należą Rosja, Białoruś, Litwa, Ukraina i Czechy. W okresie ostatnich lat uległ również zmianie asortyment nawozów potasowych. Zmniejszyło się zużycie prostych nawozów potasowych, głównie soli potasowej, a wzrosło zużycie nawozów wieloskładnikowych typu NPK.

W ostatnich latach zużycie potasu we wszystkich krajach EU ustabilizowało się jednak na poziomie ok. 3,8 mln ton, tj. ok. 22 kg K2O w przeliczeniu na hektar użytków rolnych. W krajach EU największe ilości potasu (ok. 2 mln ton) zużywa się w postaci nawozów wieloskładnikowych typu NPK, ok. 1 mln ton w postaci soli potasowej, a pozostałą część w postaci siarczanu potasu i innych nawozów wieloskładnikowych typu NK i PK.


Optymalna zasobność gleb w potas i optymalne nawożenie tym składnikiem łagodzi reakcję roślin na stres suszy. Pamiętajmy, że potas jest łatwo pobierany i jego nadmiar w nawożeniu użytków zielonych może powodować u bydła mlecznego tzw. tężyczkę pastwiskową (magnezową)



W Polsce na początku lat 90. zużycie potasu spadło do niespełna 400 tys. ton i obecnie utrzymuje się na podobnym poziomie, z lekką tendencją wzrostową. Jeśli spojrzymy na to w układzie regionalnym, to zużycie nawozów potasowych jest znacznie zróżnicowane. Największe ilości potasu zużywa się, tj. w województwach: wielkopolskim, kujawsko-pomorskim, lubuskim, dolnośląskim, opolskim i łódzkim, a więc w regionach o intensywnej produkcji rolnej.

Artykuł podzielony na strony, czytasz 1 z 2 stron.

Czytaj dalej

r e k l a m a

r e k l a m a

Partner serwisu

r e k l a m a