r e k l a m a

Partner serwisu

Ozimy wydajny poplon

Uprawa
Data publikacji 24.08.2017r.

Siew poplonów ozimych przypada na koniec lata, a celem ich uprawy jest uzyskanie plonu wartościowej zielonki wczesną wiosną następnego roku. Zbiera się je już w maju, zwykle na paszę dla przeżuwaczy. Wczesny termin zbioru tych poplonów umożliwia uprawę wielu roślin w plonie wtórym.

Do często uprawianych poplonów ozimych należą mieszanki wyki ozimej z inkarnatką i życicą wielokwiatową, żyta, żyta z wyką ozimą, pszenżyta z wyką ozimą, a także żyta z rzepakiem czy inkarnatki z żytem i wyką. Tradycyjnym poplonem w wielu rejonach jest po prostu żyto w czystym siewie.

Na dobrą paszę

r e k l a m a



Niedawno pisaliśmy w „Tygodniku Poradniku Rolniczym” o wielu rodzajach poplonów ścierniskowych na wczesne, średnio wczesne i późne terminy siewu. Te plonują do jesieni, ale ich uprawa z powodu niedoboru wilgoci latem bywa zawodna. Uprawa poplonów ozimych jest bardziej pewna, ale ich plony zbiera się dopiero wczesną wiosną. To z kolei niesie pewne ryzyko wystąpienia niedoborów wody dla roślin następczych na plon wtóry sianych w maju następnego roku. Najlepiej jest po nich uprawiać rośliny, które również wykorzystamy na cele paszowe, czyli przede wszystkim kukurydzę na kiszonkę, ale też słonecznik, ewentualnie ziemniaki lub soję.



Mieszanka gorzowska należy do najwydajniejszych poplonów, ale wymaga stosunkowo łagodnego przebiegu zimy. W naszych warunkach jest najbardziej przydatna i najwierniej plonująca w zachodniej części kraju. W typowym, książkowym składzie mieszanki gorzowskiej do obsiewu hektara powinno znajdować się: 20 kg życicy wielokwiatowej, 40 kg wyki ozimej i 20 kg nasion inkarnatki, ale te proporcje można i warto modyfikować dostosowując do warunków glebowo-klimatycznych



Wybór rośliny na poplon ozimy lub mieszanki roślin powinien być podyktowany wieloma czynnikami. Decyduje o tym termin zejścia rośliny przedplonowej i plan uprawy rośliny następczej po poplonie. Ważne jest dopasowanie roślin poplonowych do warunków glebowych. Przy siewie poplonów ozimych można też realizować inne cele, jak zwalczanie konkretnych uciążliwych gatunków chwastów, których nie możemy się pozbyć w innych uprawach głównych. Duże znaczenie przy wyborze ma jednak wartość paszowa i możliwość konserwacji zbieranego plonu. Najwartościowszą paszę poplonową na wiosnę dają mieszanki szybko rosnących i zimujących roślin motylkowych z trawami lub zbożami albo z rzepakiem ozimym.

Przed siewem

Poplony ozime wymagają starannej uprawy przed siewem, optymalnego nawożenia oraz niezbyt późnego siewu. Zwykle wysiewa się poplony ozime w drugiej połowie sierpnia, aby zdążyły uzyskać odpowiedni rozwój wzmacniający ich mrozoodporność. W przypadku żyta w czystym siewie obowiązuje oczywiście optymalny termin siewu dla tego gatunku, czyli wrzesień.

Po zbiorze rośliny przedplonowej dla poplonu ozimego należy możliwie szybko przerwać ewaporację (zahamować płytką uprawką utratę wody przez parowanie z gleby) a potem wykonać orkę przedsiewną na średnią głębokość. Pod siew większości roślin orka przedsiewna musi być odpowiednio wczesna, aby gleba mogła osiąść, co ma znaczenie dla żyta, ale i innych gatunków z drobnymi nasionami będących składnikiem mieszanek poplonowych.



Inkarnatka rośnie szybko i bujnie, jest ważnym składnikiem białkowym mieszanki gorzowskiej



Poplony ozime wymagają odpowiedniego nawożenia i na plon wiosenny pobierają z hektara od 80 do 100 kg N, od 60 do 80 kg K2O i od 30 do 40 kg P2O5. Nawożenie powinno być zoptymalizowane, tj. powinno uwzględniać zasobność gleby (analiza chemiczna ważna przez 4 lata), wartość stanowiska wynikającego z gatunku rośliny przedplonowej, czy mineralizację azotu wynikającą z jakości gleby i przyoranych resztek pożniwnych.

Artykuł podzielony na strony, czytasz 1 z 2 stron.

Czytaj dalej

r e k l a m a

r e k l a m a

Partner serwisu

r e k l a m a