Nasza strona zapisuje niewielkie pliki tekstowe, nazywane ciasteczkami (ang. cookies) na Twoim urządzeniu w celu lepszego dostosowania treści oraz dla celów statystycznych. Możesz wyłączyć możliwość ich zapisu, zmieniając ustawienia Twojej przeglądarki. Korzystanie z naszej strony bez zmiany ustawień oznacza zgodę na przechowywanie cookies w Twoim urządzeniu. Więcej informacji o plikach cookies.

Zgadzam się

r e k l a m a

Partner serwisu

Poznajemy choroby – łamliwość źdźbła zbóż

Uprawa Choroby
Data publikacji 18.01.2018r.

Są co prawda dostępne środki chemiczne ograniczające występowanie chorób podsuszkowych, ale przed ich stosowaniem powinniśmy wykorzystać możliwości agrotechnicznego ograniczania tych chorób. Przy prawidłowym, zdrowym płodozmianie zagrożenie tymi chorobami naprawdę można mocno ograniczyć.

Uproszczenia w uprawie i duży udział zbóż w strukturze zasiewów sprzyjają bardzo rozwojowi chorób płodozmianowych. Są one najgroźniejsze w uprawie pszenicy, ale szkodzą wszystkim pozostałym gatunkom  zbóż ozimych. Dziś przypomnimy biologię łamliwości źdźbła zbóż.

r e k l a m a



Dobry płodozmian pomoże

Rozwojowi grzybów będących sprawcami łamliwości źdźbła zbóż sprzyja duża wilgotność, ciężkie gleby, niewłaściwe zmianowanie i przenawożenie azotem. Celowo nie wymieniam nazw łacińskich tych grzybów, bo w publikacjach stare nazwy mieszają się z nowymi. Wystarczy nam polska nazwa zwyczajowa – łamliwość źdźbła zbóż. Chorobę częściej obserwujemy na glebach ciężkich i zasadowych, dlatego z zabiegów agrotechnicznych ograniczających chorobę  jest wczesne i dokładne wykonanie podorywki, właściwy płodozmian, niszczenie samosiewów oraz optymalizacja nawożenia azotowego.

To ważne, bo dobry płodozmian i zmianowanie jest dla uprawianych roślin zawsze korzystny. Trzeba mieć jednak świadomość, że łamliwość podstawy źdźbła zbóż i traw nie jest typową chorobą płodozmianową. Na podstawie wieloletnich badań upraw monokulturowych zbóż naukowcy z Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie  stwierdzili, iż łamliwość źdźbła zbóż może się rozwijać w zbożach niezależnie od przedplonu. Nawet jeżeli zadbamy o płodozmian, choroba może się pojawić, bo o jej występowaniu i rozwoju decydują przede wszystkim warunki klimatyczne i glebowe.



  • Na źdźbłach łamliwość źdźbła zbóż objawia się w postaci owalnych plam o bursztynowej obwódce z jaśniejszym polem w środku, na którym mogą znajdować się ciemne łatki komórek grzyba

Łamliwość nie atakuje korzeni

Sprawca łamliwości źdźbła zbóż  zimuje na resztkach pożniwnych i żyje w źdźbłach aż do rozłożenia się słomy. Grzyb zarodnikuje przy wysokiej wilgotności i w temperaturze 8–12 st. C. Infekcja zachodzi w ciągu kilkunastu godzin (14–16). Co kilka tygodni, wiosną, w sprzyjających warunkach, pojawia się nowe pokolenie zarodników.  Najbardziej sprzyjającym okresem do infekcji jest wilgotna i ciepła jesień, bo siewki zbóż w tym okresie są najbardziej podatne na porażenie i są zakażane tuż nad ziemią. Epidemia łamliwości źdźbła zbóż rozwija się bardzo szybko w sezonie o łagodnej zimie i chłodnej, wilgotnej wiośnie. Niestety aura sprzyja tej chorobie i prawdopodobnie decydujące  w tym roku, zwłaszcza w ochronie pszenicy ozimej, będzie wykonanie wczesnego zabiegu fungicydowego T1 środkami o szerokim spektrum zwalczania chorób, w tym łamliwości.

Objawy łamliwości źdźbła zbóż można zauważyć już jesienią lub wczesną wiosną. Początkowo są one trudne do rozpoznania i na tym etapie do obserwacji konieczna jest co najmniej dobra lupa. Są to niewielkie, nieco wydłużone, miodowobrązowe plamy otoczone bursztynową obwódką występujące na powierzchni pochew liściowych. Charakterystyczne objawy występują potem na źdźbłach w postaci owalnych plam na początku słomkowej barwy otoczonych brązowobrunatną obwódką o rozmytych brzegach.  W centralnej części plam wywołanych tworzą się czarne łatki komórek grzyba.

Wewnątrz źdźbła w miejscu plam tworzy się szara, zbita grzybnia. Źdźbła w tych miejscach murszeją. Najlepiej objawy chorobowe widoczne są przed dojrzewaniem zbóż, gdy źdźbła są połamane i wylegają w różnych kierunkach. Końcowym efektem jest bielenie kłosów, słabe wykształcenie ziarniaków i kłosy płone. Ważną cechą rozpoznawczą i odróżniającą od innych chorób podsuszkowych jest, że sprawcy łamliwości źdźbła zbóż nie porażają korzeni.

Artykuł podzielony na strony, czytasz 1 z 2 stron.

r e k l a m a

r e k l a m a

Partner serwisu

r e k l a m a