Nasza strona zapisuje niewielkie pliki tekstowe, nazywane ciasteczkami (ang. cookies) na Twoim urządzeniu w celu lepszego dostosowania treści oraz dla celów statystycznych. Możesz wyłączyć możliwość ich zapisu, zmieniając ustawienia Twojej przeglądarki. Korzystanie z naszej strony bez zmiany ustawień oznacza zgodę na przechowywanie cookies w Twoim urządzeniu. Więcej informacji o plikach cookies.

Zgadzam się

r e k l a m a

Partner serwisu

Poznajemy choroby – parch zwykły ziemniaka

Uprawa Choroby
Data publikacji 14.06.2018r.

Rok 2014 był wyjątkowo sprzyjający dla parcha zwykłego ziemniaka. Patogen miał sprzyjające warunki rozwoju. Poza słabymi piaszczystymi glebami, parchowi zwykłemu, którego sprawcą są bakterie z rodzaju Streptomyces, sprzyjają suche i ciepłe stanowiska i generalnie niedobór opadów.

Kolejnym ważnym czynnikiem korzystnym dla parcha zwykłego są gleby alkaliczne, zwłaszcza świeżo zwapnowane. Trzeba jednak wiedzieć, że bakteria powodująca parcha zwykłego infekuje w dość szerokim zakresie pH gleby od 5,2 do 8,0. Rozwojowi parcha sprzyja stosowanie nierozłożonego, słomiastego obornika.

r e k l a m a



Warunki porażenia

To wszystko powoduje nasilenie występowania choroby, ale czynnikiem decydującym o silnej infekcji są przede wszystkim niedobory wody w okresie wytwarzania bulw (tuberyzacji). Źródłem saprofitycznych bakterii powodujących parcha zwykłego są resztki po wcześniej uprawianych ziemniakach, chore bulwy i gleba. Bakteria najlepiej rozwija się w czasie wiązania bulw przez ziemniaki, kiedy jest sucho i temperatura powietrza sięga 30 st. C.

Bakterie wnikają do bulwy przez przetchlinki, aparaty szparkowe oraz młodą, niewykształconą skórkę. Bulwy reagują tworzeniem bariery wokół uszkodzeń (warstw korka). Jeżeli bariera zostanie przełamana, to wytwarzane są kolejne warstwy dopóki penetracja bulwy przez bakterie nie zostanie zahamowana.



  • Parch zwykły powodowany przez bakterie z rodzaju Streptomyces może objawiać się wrzodami na skórce płaskimi, wklęsłymi lub wypukłymi

Objawy na bulwach

Objawy choroby występują przede wszystkim na bulwach. W porażonych miejscach na skórce tworzą się początkowo jasnobrązowe, potem ciemniejące różnej wielkości plamy, zmieniające się z czasem w utwory przypominające „wrzody”, które w zależności od dominującego gatunku sprawcy, mogą być płaskie, zagłębione i wypukłe. W związku z tym wyróżnia się formę parcha zwykłego: płaską, wklęsłą lub wypukłą. Jeden z gatunków bakterii może powodować także formę siatkowatą parcha.



  • Parcha zwykłego efektywnie ogranicza stosowanie nawadniania, zwłaszcza w krytycznej fazie tuberyzacji
Choroba rozwija się na rosnących bulwach, a jej szkodliwość polega przede wszystkim na obniżaniu wartości konsumpcyjnej porażonych bulw, które nie nadają się do bezpośredniego spożycia i przetwórstwa. Parch zwykły obniża jakość bulw i estetykę. Chociaż choroba nie rozwija się w okresie przechowywania, to bulwy porażone brzydko wyglądają i gorzej się przechowują, bo szybciej tracą przez uszkodzoną skórkę wodę.

Artykuł podzielony na strony, czytasz 1 z 2 stron.

r e k l a m a

r e k l a m a

Partner serwisu

r e k l a m a