Kiedy dopuszczalna jest zmiana lasu na użytek rolny?
Zgodnie z art. 13 ust. 2 ustawy o lasach, zmiana lasu na użytek rolny jest dopuszczalna w przypadkach szczególnie uzasadnionych potrzeb właścicieli lasów. W przypadku lasów prywatnych decyzję wydaje starosta, na wniosek właściciela lasu. Ustawa nie wskazuje przykładów „szczególnie uzasadnionych potrzeb”. Oznacza to, że starosta, działając w ramach uznania administracyjnego, musi indywidualnie ocenić, czy potrzeba przedstawiona przez właściciela ma rzeczywiście szczególny charakter. Samo stwierdzenie, że grunt jest potrzebny do prowadzenia działalności rolniczej, może więc nie być wystarczające.
Jak sądy administracyjne interpretują przesłankę „szczególnie uzasadnionych potrzeb”?
W wyroku z 28 listopada 2024 r. (sygn. akt: I OSK 1609/21, LEX nr 3821984) Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że dla ustalenia istnienia szczególnie uzasadnionych potrzeb, nie wystarcza wystąpienie po stronie właścicieli lasu zwykłych potrzeb, ale potrzeb kwalifikowanych, szczególnych. Zdaniem sądu zmiana przeznaczenia lasu na użytek rolny musi być dla właścicieli lasu czymś niezbędnym w danej sytuacji. NSA podkreślił również, że przesłanka „szczególnie uzasadnionych potrzeb” odnosi się wyłącznie do sytuacji właściciela lasu.
