Płynne żywienie świń: jakich błędów unikać?

Hodowla Zwierząt Żywienie
Data publikacji 02.01.2018r.

Wykorzystanie produktów ubocznych przemysłu spożywczego w płynnym żywieniu świń obniża koszt paszy. Jednak powstające w wyniku procesów produkcyjnych surowce mogą mieć różne właściwości i skład w danej partii. Bardzo ważne jest więc szczegółowe zbadanie ich parametrów oraz stabilności składu w kolejnych dostawach.

System żywienia na mokro jest szczególnie opłacalny w gospodarstwach, które znajdują się blisko zakładów mleczarskich, cukrowniczych, browarnianych czy gorzelnianych, pozwala bowiem na wykorzystanie w żywieniu świń tańszych surowców odpadowych. Koszt dostarczenia takich komponentów nie jest wówczas wysoki.


Żywienie świń na mokro daje możliwość zmniejszenia kosztów produkcji, pod warunkiem że cały proces płynnego karmienia jest przeprowadzany prawidłowo. Wszelkie błędy w instalacji, bilansowaniu surowców oraz zarządzaniu stadem mogą pogorszyć wyniki.

Różny skład surowców

Pasze przemysłowe są łatwe w stosowaniu. Jeśli wytwórnia wyprodukuje dobrą mieszankę, urządzenia w gospodarstwie muszą tylko przetransportować ją do poszczególnych grup technologicznych. Mieszanie suchych komponentów w gospodarstwie (takich jak pszenica, jęczmień, śruta sojowa i koncentrat) jest już bardziej złożone. Łatwo można popełnić błędy w dozowaniu czy w mieszaniu, ale w dalszym ciągu sam proces jest łatwy do kontroli. Żywienie świń na mokro jest dużo bardziej skomplikowane. Zwłaszcza jeśli używane są mokre surowce, jak np. kiszonka z kukurydzy, serwatka czy też wywar gorzelniany.



  • Niższy koszt paszy w systemie żywienia na mokro wynika z tego, że można zastosować surowce płynne, które są tańsze od mieszanek przemysłowych

Komponenty płynne szybciej się psują. Drożdże i grzyby mogą się łatwiej rozwijać w płynnej niż w suchej paszy. Ponadto rozwarstwienie w czasie transportu może powodować duże różnice w składzie i ilości suchej masy w paszy podawanej świniom. Różnice w suchej masie surowców powodują większe ryzyko popełnienia błędu przy bilansowaniu i kalkulacji składników pokarmowych. Mieszanie i zadawanie paszy jest o wiele trudniejsze do kontrolowania, ale jeśli ustawienia instalacji są poprawne, a rolnik używa jej we właściwy sposób i receptury są odpowiednio zbilansowane, wynik finansowy okazuje się bardzo dobry.

  • Błędy popełniane przy żywieniu na mokro:
    • niewłaściwa sucha masa surowców,
    • brak kontroli suchej masy każdej partii dostarczanych surowców płynnych,
    • niewłaściwa kolejność zadawania surowców do miksera,
    • niewłaściwa kolejność produkowania różnych rodzajów paszy,
    • opóźnienia w dostawach surowców płynnych,
    • niewystarczająca higiena,
    • niewystarczająca konserwacja urządzeń.

Sfermentowana pasza

Największą zaletą płynnego żywienia jest fermentacja i powstający kwas mlekowy, który zakwasza paszę i skutecznie ogranicza namnażanie się drożdży i bakterii, co wpływa korzystnie na zdrowotność zwierząt. W starszych instalacjach żywienia na mokro pasza nie była poddawana tak długiej fermentacji, jaką oferują dzisiejsze systemy. Dzięki kontrolowanej fermentacji pasza nabiera nowych wartości – jest naturalnie zakwaszona, bardziej strawna i smaczniejsza.

Karmienie świń jest poprzedzone najpierw mieszaniem suchych składników w mieszalniku, a następnie fermentacją. Od momentu gdy do suchych składników dodawana jest woda lub inne komponenty płynne, zaczyna się proces namnażania bakterii mlekowych i jednocześnie zakwaszanie paszy. Niestety, po zmieszaniu paszy z wodą możliwość rozwoju mają, oprócz bakterii kwasu mlekowego, także grzyby i drożdże. Dlatego ważne jest zachowanie odpowiednich warunków higienicznych (regularne czyszczenie miksera i zbiorników na produkty płynne).

Korzyścią żywienia płynnego jest możliwość używania płynnych surowców, takich jak serwatka czy wywary. Te produkty są tańsze niż tradycyjne surowce, więc obniżają koszty żywienia, ale ich wadą jest bardzo duża zmienność pod względem zawartości składników pokarmowych. Drożdże piwne na przykład czasem mają 38%, a niekiedy 48% białka.

Artykuł podzielony na strony, czytasz 1 z 2 stron.

Czytaj dalej

Partner serwisu