r e k l a m a

Partner serwisu

Po co lochom włókno?

Hodowla Zwierząt Żywienie
Data publikacji 12.06.2018r.

W okresie pierwszych 35 dni ciąży podawanie lochom zbyt energetycznej paszy może być przyczyną zwiększonej śmiertelności zarodków. Pasza dla loch prośnych powinna zawierać relatywnie mało energii, ale za to dużo włókna surowego wspomagającego trawienie i zaspokajającego głód.

Włókno spełnia szereg pożytecznych funkcji w organizmie, gdyż posiada właściwości dietetyczne, regulacyjne i ochronne. Jedną z podstawowych funkcji włókna zawartego w paszy jest stymulacja pracy jelit. Optymalna zawartość tego składnika w mieszankach zależy od wieku zwierząt. Im starsze świnie, tym zawartość włókna w paszy może być wyższa. W żywieniu młodych intensywnie rosnących zwierząt nadmiar włókna jest szczególnie niepożądany, gdyż powoduje zmniejszone pobieranie paszy przez zwierzęta, pogorszenie strawności składników pokarmowych, obniża wartość energetyczną mieszanki. Najbardziej racjonalnie włókno zawarte w dawce żywieniowej wykorzystują lochy. W okresie ciąży mogą dostawać nawet 7–10% tego składnika w paszy. Zapewnienie odpowiednio wysokiego poziomu włókna w żywieniu loch prośnych przynosi zarówno korzyści ekonomiczne rolnikowi, jak również zapewnia właściwy dobrostan zwierzętom.

r e k l a m a



Ważny składnik paszy

Podawane lochom pasze charakteryzują się dużym udziałem surowców pochodzenia roślinnego, które zawierają w składzie włókno surowe stanowiące składnik budulcowy ścian komórkowych roślin. Włókno surowe to suma wielocukrów pochodzenia nieskrobiowego oraz ligniny. Do włókna zaliczane są takie frakcje jak: celuloza, hemiceluloza, ligniny, pektyny, fruktany i oligosacharydy posiadające zróżnicowaną budowę chemiczną oraz różnorodne właściwości. Składniki włókna, takie jak celuloza, hemiceluloza oraz ligniny są nierozpuszczalne w wodzie, natomiast pektyny, fruktany czy oligosacharydy, rozpuszczają się w wodzie, tworząc w ten sposób żelowe roztwory.

Z fizjologicznego punktu widzenia włókno jest składnikiem odznaczającym się odpornością na działanie enzymów trawiennych przewodu pokarmowego. Do częściowego jego rozkładu dochodzi w jelicie grubym świń, gdzie poddane jest ono działaniu flory bakteryjnej występującej naturalnie w przewodzie pokarmowym. Produktem rozkładu włókna są lotne kwasy tłuszczowe będące źródłem energii.



  • Maciory utrzymywane na ściółce pewną ilość włókna surowego mogą pobrać wraz ze słomą
Starsze lochy mają pojemny i w pełni rozwinięty przewód pokarmowy. Mieszanka pełnoporcjowa pokrywa ich zapotrzebowanie na składniki pokarmowe, ale nie daje uczucia sytości, zwłaszcza lochom niskoprośnym, których apetyt i zdolność pobrania paszy są wyższe aniżeli ilość, którą otrzymują w tym okresie. Wiadomo, że należy unikać obfitego żywienia loch prośnych, aby nie dopuścić do ich zatuczenia, co może doprowadzić do kłopotów z porodem i zahamowania apetytu po porodzie w konsekwencji czego obniża się mleczność loch, jak również masa ciała odsadzonych prosiąt. Dawki dla tej grupy zwierząt powinny być mniej energetyczne, a w celu wypełnienia przewodu pokarmowego zaleca się podawanie pasz objętościowych w postaci siana, suszu czy kiszonek.

Artykuł podzielony na strony, czytasz 1 z 3 stron.

Czytaj dalej

r e k l a m a

r e k l a m a

Partner serwisu

r e k l a m a