Dzwonek Pierwszy miesiąc prenumeraty za 50% ceny Skorzystaj

r e k l a m a

Partner serwisu

Strefa Marki SGGW

Hodowla i Ochrona Zwierząt Towarzyszących i Dzikich – kierunek dla ludzi z pasją!

Hodowla i Ochrona Zwierząt Towarzyszących i Dzikich – kierunek dla ludzi z pasją!
Wiadomości Publikacja specjalna
Data publikacji 11.06.2021r.

Publikacja specjalna

Hodowla i Ochrona Zwierząt Towarzyszących i Dzikich w Szkole Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie to unikalny kierunek studiów, pozwalający na zdobycie kompleksowej wiedzy na temat chowu i hodowli zwierząt domowych i dzikich oraz ochrony gatunków zagrożonych. W programie studiów realizowanych w Szkole Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie główny nacisk kładziemy na zasady i metody prowadzenia hodowli zwierząt, ochronę ginących gatunków i ich siedlisk, warunki utrzymania i żywienia oraz dobrostan. Wiedza ta jest kluczowa dla realizacji wszystkich potrzeb naszych domowych pupili oraz pozwala podejmować działania na rzecz przedłużenia obecności na świecie zwierząt, którym grozi wyginięcie.

Hodowla i Ochrona Zwierząt Towarzyszących i Dzikich w SGGW to studia unikatowe

– Wybrałam Hodowlę i Ochronę Zwierząt Towarzyszących i Dzikich w SGGW, ponieważ jest to unikatowy kierunek w skali kraju i uznałam, że da mi solidne podstawy do pracy, o której marzę – mówi Alicja Willmann, studentka. – Studia spełniają moje oczekiwania. Umożliwiają mi poszerzanie horyzontów oraz weryfikują wiedzę i poglądy w różnych dziedzinach. Pozwalają mi zdobyć nowe doświadczenia w obszarach, w których dotychczas nigdy się nie widziałam.

Student kierunku Hodowla i Ochrona Zwierząt Towarzyszących i Dzikich w SGGW rozpoczyna swoją edukacyjną drogę od poznania teoretycznych podstaw funkcjonowania organizmu zwierzęcego. Zrozumienie budowy anatomicznej, a także procesów fizjologicznych i biochemicznych zachodzących w organizmie zwierzęcia umożliwia spełnienie jego podstawowych potrzeb i utrzymanie właściwych parametrów życiowych. W kolejnych etapach nauki student czerpie również wiedzę o strukturze populacji zwierzęcych i ich wzajemnym oddziaływaniu na środowisko, o problematyce ochrony in situ i ex situ (w środowisku występowania i poza nim), o podstawach szkolenia zwierząt, ich zachowaniu i psychice oraz dobrostanie. Informacje te przekazywane są zarówno podczas zajęć audytoryjnych, jak i licznych zajęć terenowych i praktycznych, które nie tylko uławiają i uprzyjemniają zdobywanie wiedzy, ale stanowią też doskonałą podstawę, przygotowującą do przyszłej pracy zawodowej.

Jaką wiedzę i umiejętności zyska absolwent tego kierunku?

Zwierzęta utrzymywane przez człowieka zarówno w domu, jak i w ogrodzie zoologicznym muszą mieć zapewnione odpowiednie warunki oraz niezbędną przestrzeń życiową – prawidłowo wyposażoną – aby umożliwić realizację charakterystycznych dla gatunku zachowań i spełniać indywidualne potrzeby osobnicze.
Jedną z kluczowych kwestii jest wprowadzenie odpowiedniego żywienia i zaspokojenie potrzeb pokarmowych, co warunkuje prawidłowy wzrost i rozwój zwierzęcia. Dla zachowania dobrostanu równie ważne jest zapewnienie właściwych warunków zoohigienicznych w pomieszczeniach, w których zwierzęta są utrzymywane oraz profilaktyka weterynaryjna w celu ochrony przed rozwojem i roznoszeniem się chorób.

Ciekawe obszary, które studenci poznają w trakcie nauki to embriologia i genetyka zwierząt, mechanizmy dziedziczenia oraz metody hodowlane, stosowane zarówno w hodowli gatunków udomowionych, jak i w zarządzaniu populacjami zwierząt dzikich, w ramach restytucji i ochrony gatunków zagrożonych. Dla zwierząt dzikich i egzotycznych to nierzadko od decyzji człowieka zależy „być albo nie być” gatunku w jego naturalnym środowisku występowania. Aby zachować populację zwierząt w naturze, musimy ochronić siedliska i obszary występowania zwierząt (zarówno wodnych, jak i lądowych) przed antropopresją i zanieczyszczeniami antropogenicznymi, inwazją gatunków obcych, które wypierają gatunki rodzime oraz odnawianie populacji już naruszonych poprzez programy ochrony przyrody.
Zajęcia prowadzone są przez pasjonatów i nie ma miejsca na nudę

Zajęcia prowadzone są przez pasjonatów i nie ma miejsca na nudę

Na drodze zdobywania wiedzy wspierają studenta doświadczeni nauczyciele akademiccy, eksperci i praktycy, którzy dzielą się swoją wiedzą i pasją.
Zajęcia prowadzone są w dużej mierze przez pasjonatów, którzy nawet nudny na pierwszy rzut oka temat, potrafią przedstawić w taki sposób, że słucha się z przyjemnością. Dla mnie największym plusem są zajęcia praktyczne i terenowe – uczę się głównie poprzez wykonywanie zadań w praktyce, a ta forma zajęć powoduje, że są one atrakcyjniejsze i więcej informacji zostaje „w głowie” – mówi studentka.

Wielu studentów wybiera indywidualną ścieżkę rozwoju oraz włącza się w realizowane na uczelni projekty. Swoją wiedzę uzupełniają również w ramach działań w Kołach Naukowych.

Hodowla i ochrona zwierząt towarzyszących i dzikich jest kierunkiem wyjątkowym, jednak praca ze zwierzętami nie jest odpowiednia dla każdego. Kandydat poza empatią do zwierząt powinien wykazywać się odpowiedzialnością, sumiennością i pracowitością, wrażliwością w opiece nad zwierzętami oraz zrozumieniem i poszanowaniem dla ich indywidualnych potrzeb.

Wybierz studia na Wydział Hodowli, Bioinżynierii i Ochrony Zwierząt SGGW

Absolwent studiów pierwszego stopnia otrzymuje tytuł inżyniera i może kontynuować naukę na studiach magisterskich, wybierając jedną z dwóch ścieżek specjalizacyjnych: Zwierzęta Towarzyszące lub Dzikie. Absolwent kierunku ma przed sobą wiele perspektyw zawodowych: po ukończeniu studiów może podjąć pracę w instytucjach i organizacjach działających w obszarze ochrony środowiska, w firmach usługowych oraz wytwarzających karmy i środki dla zwierząt, w ogrodach zoologicznych i schroniskach dla zwierząt, w placówkach naukowo-badawczych i oświatowych lub rozpocząć prowadzenie samodzielnej działalności w sferze usług dla zwierząt towarzyszących, ich hodowli i użytkowania.
Wybierz studia na Wydział Hodowli, Bioinżynierii i Ochrony Zwierząt SGGW

Podczas studiów rozwinęło się moje zainteresowanie zwierzętami dzikimi i egzotycznymi, głownie poprzez praktyki zawodowe w ogrodach zoologicznych we Wrocławiu i w Warszawie – rozważam podjęcie pracy jako opiekun zwierząt kopytnych, jak również karierę naukową, która pozwoliłaby mi rozwijać to zainteresowanie. Chciałabym spróbować pracy w różnych dziedzinach tzw. sektora zoologicznego – dodaje A. Willmann.

Jeśli chcesz studiować na kierunku Hodowla i ochrona zwierząt towarzyszących i dzikich, realizować swoje pasje i zainteresowania to serdecznie zapraszamy na Wydział Hodowli, Bioinżynierii i Ochrony Zwierząt SGGW.

Więcej na: www.sggw.edu.pl 

Publikacja specjalna

r e k l a m a

r e k l a m a