To jest dostępne, gospodarstwa stają się cyfrowe. Oczywiście możliwości korzystania i wykorzystania takich danych jest poza zasięgiem większości gospodarstw. Ale podstawowe badania gleby – są w zasięgu każdego. Powinny być standardem, a warto je rozszerzyć i dokładnie poznać glebę. To się opłaci i dowody na to pokazała niedawno rolnikom Monika Ledzion, dyrektor ds. Rolnictwa Cyfrowego w firmie Syngenta, na Dniu Kukurydzy „Tygodnika Poradnika Rolniczego”.
Zmienne nawożenie, zmienny wysiew
– To, co państwo widzą na tych tablicach, to są zeskanowane pola Stadniny Koni „Nowe Jankowice” sp. z o.o., na których jest kolekcja odmian na Dniu Kukurydzy „Tygodnika Poradnika Rolniczego”. Za tablicami stoi skaner zawieszony na samochodzie. Służy do skanowania pola z analizą 27 parametrów gleby i jest połączony z platformą Interra Scan. Na podstawie analiz i zebranych danych możemy tworzyć mapy i wykorzystywać je do zmiennego nawożenia albo do zmiennego wysiewu, chociażby kukurydzy – mówiła do rolników Monika Ledzion.
Co wynika z map prezentowanych na spotkaniu przez Monikę Ledzion? Wynika bardzo duża zmienność stanowiska. Zmienność granulometryczna gleby, potencjału magazynowania wody, zasobności itd. W gospodarstwie tak dokładnych pomiarów nie wykonywano. Owszem, gleby są badane, ale każdy rolnik wie, że są to uśrednione dane dla całych pól. Syngenta wykonała skanowanie pola jako partner wydarzenia. To dostarczyło gospodarstwu nowych cennych informacji o glebie. Poglądowo pokazujemy obok zdjęcia obrazujące zmienność tekstury pola, na którym znajdowała się kolekcja odmian na naszym Dniu Kukurydzy, pH, zawartości makroskładników i współczynnika dostępności wody.
Tekstura gleby pokazuje dostępną wodę
– Muszę państwu powiedzieć, że hodowcy kukurydzy pokazujący tutaj swoje mieszańce, mieli różne warunki glebowe. Dzięki sprzyjającej w tej lokalizacji pogodzie i dobrym rozkładom opadów w tym sezonie, tych różnic we wzroście roślin nie widzimy. Ale z map dokładnie widać, że na części tego pola mamy piasek, na innej gliny, a na części gliny lekkie. Wiadomo co to oznacza przy niedoborach wody.
Przepuszczalność wody przez glebę, jak i potencjał gleb do magazynowania wody było dokładnie widać na prezentowanych dwóch skorelowanych mapach. Jedna pokazywała współczynnik dostępnej wody dla roślin. Druga pokazywała teksturę gleby, co jest właśnie mocno skorelowane ze współczynnikiem dostępnej wody. Na tym polu są miejsca, gdzie tej wody jest zdecydowanie mniej i obszary, na których woda jest bardzo dobrze trzymana i magazynowana.
Informacje, to oszczędności
Jest wskazówką, co na tym polu powinniśmy zrobić. Mając dodatkowo wygenerowaną mapę chociażby zmiennego nawożenia czy mapę zmiennego wysiewu, siejemy więcej tam, gdzie więcej jest wody i potencjał plonowania jest wyższy. Skanowanie pokazuje też zawartość dostępnych makro- i mikroelementów. Nie miejsce, aby zaprezentować wszystkie wyniki, ale jak mówiła Monika Ledzion, różnice są znaczne.
O ile zasobność gleby w potas jest na tym polu w miarę jednolita, to przy fosforze zasobności są bardzo zróżnicowane. Jest też za mało magnezu. W miarę poprawne jest pH od 5,6 do 6, ale z uwagi na spore wymagania kukurydzy w stosunku do wapnia i magnezu przedsiewnie zastosowano na polu interwencyjną dawkę granulowanego nawozu Polcalc Magnez Plus w ilości ok. 400 kg/ha.
Skanowanie stanowiska pokazuje mocne i słabe strony gleby i daje konkretne informacje, jak je najlepiej wykorzystać. Można stosować zmienny wysiew materiału siewnego i zmienne nawożenie. To konkretne oszczędności z jednej strony i wzrost plonowania z drugiej. Jak podkreślała Monika Ledzion, z dotychczasowych doświadczeń wynika, że poniesiony na skanowanie koszt zwraca się w pierwszym roku. Najlepiej jest je wykonać po żniwach i zbiorze innych roślin, najpóźniej przed siewem rośliny następczej, żeby od razu mieć dane i zacząć oszczędzać. Kompletne dane są dostępne w dwa tygodnie po skanowaniu. Do tej operacji nie musi być jakaś specjalna pogoda, byleby nie padało. Można skanować gleby nawet zimą. Poza deszczem nic nie przeszkadza.
Marek Kalinowski
Ten artykuł pochodzi z wydania Tygodnika Poradnika Rolniczego nr 46_47/2026
