Często zdarza się, że uszkodzenia w późniejszych fazach rozwojowych rzepaku (przede wszystkim wyleganie) przypisywane jest silnym wiatrom czy nawalnym deszczom, a w rzeczywistości jest konsekwencją osłabienia właściwości mechanicznych łodyg spowodowanego ich uszkodzeniem przez szkodniki.
Chowacz brukwiaczek wpływa na kondycję rzepaku ozimego
Straty na wskutek żerowania larw chowacza brukwiaczka mogą mieć istotny wpływ na kondycję roślin rzepaku ozimego, zwłaszcza w czasie wiosennego startu wegetacji. Rośliny uszkodzone przez żerujące larwy mogą być porażane przez suchą zgniliznę kapustnych, zgniliznę twardzikową i szarą pleśń. Podobne objawy żerowania powodują larwy chowacza czterozębnego, gdzie w przeciwieństwie do uszkodzeń powodowanych przez chowacza brukwiaczka łodyga rzepaku rośnie prosto (nie ulega deformacji). Monitorując zagrożenie ze strony chowaczy wiosną najłatwiej jest prowadzić obserwacje przy użyciu żółtych naczyń.
IOR-PIB zaleca stosowanie żółtych naczyń
Progiem szkodliwości chowacza brukwiaczka jest 10 chrząszczy w żółtym naczyniu w ciągu 3 kolejnych dni. Progiem szkodliwości chowacza czterozębnego jest 20 chrząszczy w żółtym naczyniu w ciągu 6 dni.
IOR – PIB zaleca używanie żółtych naczyń, ale uczula, że żółte naczynia wychwytują moment nalotu form zimujących chowacz na plantację. Później owady żerują już na roślinach, gdzie składają jaja, więc w tym momencie żółte naczynia nie są dla nich tak atrakcyjne. Z tego powodu presja chowaczy w łanie może być większa niż wynikająca z chrząszczy odłowionych w pułapce.
Marek Kalinowski
