Mało znane śliwy wchodzą do ogrodów. Plon już po 2 latach

Śliwy japońskie z Chin

Śliwy japońskie, nie pochodzą z Japonii, co może sugerować ich nazwa, wywodzą się z Chin. Już w drugim roku po posadzeniu wchodzą w owocowanie.

Jak uprawiać śliwy japońskie?

Uprawa jest łatwa i nie stwarza problemów, bo wymagania glebowe, klimatyczne czy agrotechniczne nie różnią się od odmian śliw europejskich. Jedynie wątpliwości i obawy może budzić ich wczesne kwitnienie (często już w marcu), dlatego kwiaty narażone są na przymrozki. Śliwy japońskie tworzą drzewa średniej wielkości, o węższych, dłuższych i bardziej błyszczących liściach niż nasze śliwy domowe. Skórka owoców i miąższ ma niezwykłą skalę barw – od żółtobiałej, przez oranżową, łososiową, ciemnoczerwoną, bordowo granatową aż po czarną. Skórkę mają elastyczną, mało podatną na uszkodzenia, dzięki temu owoce są wyjątkowo trwałe, długo nie tracą trwałości i są bardzo odporne na gnicie.

Jak plonują śliwy japońskie?

Badania Instytutu Sadownictwa w Skierniewicach wykazały, że plonują na poziomie zbliżonym do popularnych węgierek i renklod. Większość z nich wymaga zapylacza, którym mogą być inne odmiany tego samego gatunku, ale nie nadają się odmiany śliw tradycyjnych u nas uprawianych. W uprawie tych odmian występują podobne problemy m.in. drzewa często porażane są wirusem szarki, a także groźny jest dla nich rak bakteryjny i brunatna zgnilizna drzew pestkowych oraz – owocówka śliwkóweczka.

Odmiana Gauota śliwy japońskiej

Odmiana Gauota zasługuje na szczególną uwagę. Rośnie średnio silnie, w okres owocowania wchodzi w drugim/trzecim roku po posadzeniu, owocuje obficie, corocznie. Owoce są okrągłe lub lekko wydłużone, duże o jasnożółtej skórce z lekkim różowym rumieńcem i wyraźnym woskowym nalotem. Miąższ bardzo smaczny, słodki, zwarty. Dojrzewają równomiernie w połowie lipca i nie opadają. Pod koniec lipca dojrzewa odmiana Shiro, która tworzy sercowate owoce o zielonożółtej skórce z białawym nalotem. Jasnożółty, bardzo soczysty miąższ owoców jest kwaśnosłodki, lekko aromatyczny, smaczny. Drzewa tworzą średniej wielkości kulistą koronę z przewieszającymi się pędami. Jedna z najmniej zawodnych odmian w uprawie.

Odmiana Farmosa dojrzewająca w końcu lipca

Farmosa to kolejna odmiana dojrzewająca w końcu lipca. Wyróżnia się dużymi kulistosercowatymi owocami o żółtej skórce z lekkim pomarańczowoczerwonym rumieńcem i białawym nalotem. Zwięzły żółty miąższ jest średnio soczysty, kwaśnosłodki, smaczny. Drzewo tej odmiany rośnie średnio silnie o wąskiej, wzniesionej koronie. W okres owocowania wchodzi w trzecim roku po posadzeniu. W połowie i pod koniec lipca dojrzewa Kometa, która wchodzi w okres owocowania w drugim roku po posadzeniu, plonując corocznie i obficie. Rodzi kuliste lub lekko wydłużone owoce o żółtej, lekko nakrapianej skórce z dużym czerwonobrunatnym rumieńcem. Drzewo charakteryzuje się słabym wzrostem i dużą odpornością na choroby.

Owoce Najdieny dojrzewają w połowie lipa

Owoce Najdieny dojrzewają w drugiej dekadzie lipca. Ta odmiana w okres owocowania wchodzi w drugim roku po posadzeniu rodząc owoce średniej wielkości o żółtej skórce z różowo bordowym rumieńcem pokrywającym niemal całą powierzchnię. Miąższ jest żółty, średnio zwięzły, średnio smaczny. Drzewo rośnie średnio silnie, jest odporne na choroby i łatwe w uprawie.

Santa Rosa odmiana sierpniowa śliwy japońskiej

W pierwszych dniach sierpnia dojrzewa Santa Rosa, która rodzi duże owoce o różowoczerwonej skórce, którą pokrywa jasnofioletowy nalot. Miąższ jest żółty, zwięzły, przebarwiający się na różowo, słodko kwaśny, soczysty, smaczny. Drzewa rosną silnie, tworzą wysmukłe korony ze wzniesionymi pędami. W okres owocowania wchodzą wcześnie rodząc corocznie dość obficie, jeśli kwiatów nie zdziesiątkują wiosenne przymrozki. Na początku sierpnia dojrzewa również Ozark Premier o prawie kulistych, dużych owocach pokrytych różowoczerwoną skórką z niezbyt mocnym jasnofioletowym nalotem. Na skórce widoczne są jasnobrunatne przetchlinki. Miąższ mają smaczny, żółty, zwięzły. Drzewo tworzy rozłożystą koronę z lekko przewieszającymi się długimi gałązkami.

Cechą wspólną wszystkich odmian jest miąższ, który trudno odchodzi od pestki.

Małgorzata Wyrzykowska