Nasza strona zapisuje niewielkie pliki tekstowe, nazywane ciasteczkami (ang. cookies) na Twoim urządzeniu w celu lepszego dostosowania treści oraz dla celów statystycznych. Możesz wyłączyć możliwość ich zapisu, zmieniając ustawienia Twojej przeglądarki. Korzystanie z naszej strony bez zmiany ustawień oznacza zgodę na przechowywanie cookies w Twoim urządzeniu. Więcej informacji o plikach cookies.

Zgadzam się

r e k l a m a

Partner serwisu

Europa chce wykorzystywać więcej własnego białka roślinnego

Hodowla Zwierząt Świnie
Data publikacji 09.01.2019r.

Białka roślinne są ważnym składnikiem pasz dla zwierząt, jednak produkcja roślin wysokobiałkowych w Europie jest niewystarczająca do pokrycia zapotrzebowania. Raport Komisji Europejskiej wskazuje na potencjał wzrostu wykorzystania białek roślinnych w UE w sektorze pa­szowym napędzany przez popyt konsumpcyjny.

Białka roślinne są niezbędnym składnikiem pasz dla zwierząt jako źródło aminokwasów. Europejska produkcja roślin wysokobiałkowych nie wystarcza na pokrycie zapotrzebowania częściowo z powodu warunków klimatycznych w Europie, które nie sprzyjają powszechnej uprawie roślin bogatych w białko, takich jak soja. Znacząca część soi uprawianej poza UE jest jednak zmodyfikowana genetycznie, a przy europejskim popycie na żywność niezmodyfikowaną genetycznie i paszę spełniającą te wymagania, istnieje potrzeba stymulowania lokalnej produkcji. Mając to na uwadze oraz ewentualną przyszłą strategię rozwoju upraw roślin wysokobiałkowych w Europie, Komisja postanowiła ustalić aktualny stan unijnych upraw i przedstawiła sprawozdanie na temat sytuacji i możliwych przyszłych działań.

r e k l a m a

W raporcie dokonano przeglądu podaży i popytu na białka roślinne, takie jak rzepak, nasiona słonecznika czy nasiona roślin strączkowych w UE i zbadano sposoby dalszego rozwoju ich produkcji w sposób ekonomiczny i przyjazny dla środowiska. Ma to na celu opracowanie strategii na rzecz promowania europejskich roślin wysokobiałkowych.

Nie uda się bez wsparcia

Raport koncentruje się na roślinach o zawartości białka surowego ponad 15% (nasiona rzepaku, słonecznika i soi oraz rośliny strączkowe: groch, łubiny itp.). Chociaż zboża i użytki zielone znacząco przyczyniają się do pokrycia zapotrzebowania na białko roślinne,  nie były uwzględnione w raporcie z powodu niskiej zawartości tego składnika.

Istnieje szereg instrumentów, które mogą przyczynić się do realizacji potencjału ekonomicznego i środowiskowego producentów roślin białkowych w UE. Obejmują one między innymi wspieranie rolników w ramach proponowanej przyszłej Wspólnej Polityki Rolnej poprzez uwzględnienie ich w krajowych strategicznych planach WPR, w szczególności poprzez nagradzanie korzyści płynących z upraw roślin strączkowych dla celów środowiskowych i klimatycznych za pomocą ekoprogramów. Można postawić też na mobilizowanie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich, np. stymulowanie inwestycji i współpracy w ramach łańcucha żywnościowego oraz powiązane wsparcie dochodu.



  • Wykorzystanie śruty rzepakowej oraz nasion roślin strączkowych pozwala wytworzyć w gospodarstwie mieszanki paszowe bez surowców genetycznie modyfikowanych

Zwiększanie konkurencyjności ma się odbywać także poprzez większy nacisk na badania i innowacje z programów badawczych oraz prowadzenie analiz rynku i lepsze jego monitorowanie. Promowanie korzyści płynących z białka roślinnego dla odżywiania, zdrowia, klimatu i środowiska przy wsparciu programu promocji Komisji Europejskiej ma wynieść prawie 200 milionów euro w 2019 roku. Ma być możliwa zwiększona wymiana wiedzy, najlepszych praktyk w zarządzaniu łańcuchem dostaw i zrównoważonych praktyk agronomicznych za pośrednictwem specjalnej platformy internetowej.

  • Stany Zjednoczone głównym dostawcą soi

    Obecnie 52% importowanej śruty sojowej pochodzi ze Stanów Zjednoczonych. Rok wcześniej było to 25%. To duży wzrost. Stawia to USA przed Brazylią (40%), drugim głównym dostawcą do Unii, następnie Kanadą (2,3%), Paragwajem (2,3%) i Urugwajem (1,7%).

    Od lipca do połowy września import śruty sojowej ze Stanów Zjednoczonych do Unii Europejskiej wzrósł o 133% w porównaniu z podobnymi 12 tygodniami 2017 roku do poziomu 1 473 749 ton. W okresie obejmującym pierwsze pięć tygodni sezonu przywóz wyniósł 360 tys. ton, co stanowi wzrost o 280% rok do roku. Obecnie UE importuje ponad 13 milionów ton śruty sojowej rocznie jako źródło białka do karmienia zwierząt. Soja z USA jest bardzo atrakcyjną opcją dla europejskich importerów dzięki konkurencyjnym cenom.

Stan w zakresie białek w UE

W Europie istnieje wysokie zapotrzebowanie na białko roślinne, które w latach 2016–2017 wynosiło około 27 milionów ton surowego białka, a wskaźnik samowystarczalności UE znacznie się różni w zależności od źródła (79% w przypadku nasion rzepaku, 42% dla słonecznika i 5% w przypadku soi). W konsekwencji Unia importuje rocznie około 17 milionów ton surowego białka, z czego 13 milionów to śruta sojowa, głównie z Brazylii i USA. Unia importuje również 1,5 miliona ton surowego białka ze słonecznika i do jednego miliona ton rzepaku, głównie z Ukrainy.



  • Łubiny wciąż w niewielkim stopniu są dodawane do pasz

Na Ukrainie jest coraz wyższa produkcja zbóż oraz nasion roślin strączkowych. Do końca 2018 roku produkcja zbóż i roślin strączkowych ma tam osiągnąć poziom 70 mln ton, co oznacza wzrost o 13,4% względem poprzedniego sezonu zakończonego z wynikiem 61,9 mln ton. Od przełomu lipca i sierpnia do początku grudnia br. Ukraina wyeksportowała ok. 19 mln ton zbóż i roślin strączkowych, czyli prawie 9,2% więcej niż w analogicznym czasie w roku ubiegłym.

Istnieją jednak pozytywne tendencje – powierzchnia upraw soi w Europie podwoiła się do prawie miliona hektarów od czasu reformy WPR w 2013 roku. W 2018 roku produkcja soi wyniosła 2,8 miliona ton. Głównymi producentami są Włochy, Francja i Rumunia. Podobnie w przypadku roślin strączkowych produkcja niemal się potroiła od 2013 roku i osiągnęła 6 mln ton. Głównymi roślinami są groch i bobik. Głównymi producentami grochu są Francja, Hiszpania i Litwa.

W przypadku nasion rzepaku, głównego gatunku roślin oleistych uprawianych w UE, areał zwiększył się o 66% z 4,1 do 6,8 mln ha w latach 2003–2018. Produkcja osiągnęła 20 mln ton, głównie dzięki popytowi na biodiesla (dyrektywa w sprawie odnawialnych źródeł energii). Produkt uboczny, jakim jest śruta rzepakowa, to ważny surowiec paszowy bogaty w białko. Głównymi producentami rzepaku są Francja, Niemcy i Polska.

Artykuł podzielony na strony, czytasz 1 z 2 stron.

r e k l a m a

r e k l a m a

Partner serwisu

r e k l a m a