Od czego zależy mięsność tuczników?

Hodowla Zwierząt Trzoda chlewna
Data publikacji 07.11.2017r.

Na mięsność tuczników wpływają genetyczne predyspozycje do odkładania mięsa w tuszy, żywienie, masa w dniu uboju, stan zdrowotny oraz warunki zoohigieniczne. Cechy tuczne należą do średnio odziedziczalnych, natomiast cechy związane z mięsnością – do wysoko odziedziczalnych. Oznacza to, że jaki potencjał genetyczny otrzyma zwierzę po rodzicach, taki przekaże swojemu potomstwu.

Dlatego tak ważny jest dobór ras do krzyżowania towarowego. Obecnie produkcję tuczników opieramy głównie o mieszańce międzyrasowe, przy czym najlepsze efekty uzyskuje się poprzez krzyżowanie trój- i czterorasowe.


Mniej tłuszczu, więcej białka

Genetyczne uwarunkowania tuczników do odkładania białka wymagają odpowiedniego ich żywienia. Tylko wtedy może się uzewnętrznić ich zdolność do odkładania w przyroście dobowym dużej ilości białka. Poprzez odpowiednie żywienie świń można poprawić cechy tuczne, rzeźne oraz jakość mięsa. Przyrost tkanki mięśniowej w stosunku do tłuszczowej zależy głównie od genetycznych predyspozycji zwierząt do odkładania białka i tłuszczu w ciele, zwłaszcza po przekroczeniu określonej masy ciała. Punkt mięsności jest różny dla różnych ras świń. U naszych białych ras przypada przy masie ciała tuczników wynoszącej około 90 kg, dla ras bardziej mięsnych – około 100 kg.

Obecnie zwraca się uwagę na redukcję tłuszczu w tuszy, z wyjątkiem usuwania tłuszczu śródmięśniowego, który decyduje o walorach smakowych mięsa. Przyrost 700–750 g dziennie umożliwia odkładanie białka w ilości 100–120 g i nie powoduje nadmiernego przetłuszczenia. Natomiast szybkie tempo wzrostu powyżej 900 g dziennie zwiększa otłuszczenie tuczników. Tempo odkładania białka u mięsnych świń przekracza 150 g na dzień, a u niektórych wybitnie mięsnych osobników może wynosić nawet 200 g/dzień.

Intensywny tucz świń po osiąg­nięciu pewnej masy ciała wpływa w niewielkim stopniu na zwiększenie masy mięśni, powoduje natomiast odkładanie tłuszczu. U loszek otłuszczenie tuszy następuje wolniej niż u wieprzków, przy jednoczesnym lepszym umięśnieniu. Przedłużenie tuczu do 130 kg nie wpływa wyraźnie na obniżenie wartości rzeźnej tuszy, jednak u świń o masie około 120–130 kg często obserwuje się zmiany metabolizmu, których efektem może być zwiększenie podatności na stres.

Punkt krytyczny

Przy niedostatecznym zbilansowaniu składników pokarmowych w paszy następuje obniżenie przyrostów dziennych, zwiększa się zużycie paszy oraz pogarsza umięśnienie. Optymalna zawartość białka ogólnego w mieszance paszowej w pierwszym okresie tuczu powinna wynosić 17%, a w drugim nie więcej niż 15%. Nadmiar białka w dawce nie powoduje zwiększenia odkładania mięsa. Natomiast nieodpowiedni stosunek białka do węglowodanów, zwłaszcza na krótko przed ubojem, sprzyja wodnistości mięsa.

Z drugiej strony, zmniejszenie zawartości białka w dawce pokarmowej dla tuczników prowadzi do zwiększenia stężenia cholesterolu w tkankach mięśniowej i tłuszczowej. Do ograniczenia tego zjawiska przyczynia się dodatek syntetycznych aminokwasów stosowanych jako uzupełnienie niedoboru białka w paszy. Dzięki bilansowaniu aminokwasów w paszy możliwa jest poprawa mięs­ności świń oraz lepsze wykorzystanie białka paszy.

Przy wysokiej mięsności tuczników bardzo ważna jest też odpowiednia zawartość witaminy E, gdyż wpływa ona korzystnie na jakość mięsa świń. Natomiast zawartość tłuszczu w paszy powyżej 8% powoduje obniżenie przyswajalności pozostałych składników mieszanki paszowej.
Również struktura i konsystencja zadawanej paszy wpływają na wartość rzeźną i właściwości jakościowe mięsa. Żywienie paszami wilgotnymi powoduje mniejsze przetłuszczenie tusz. ds

Partner serwisu