Jak powstaje makuch rzepakowy?
Makuch rzepakowy powstaje w wyniku tłoczenia oleju z nasion rzepaku o różnej wielkości i sile zgniotu, dlatego ma zróżnicowaną zawartość oleju, który to jest składnikiem energetycznym makuchu. Zawartość energii metabolicznej w makuchu jest wyższa niż w śrucie rzepakowej, jednak zawartość białka jest niższa. Zawartość białka ściśle związana jest z zawartością tłuszczu i waha się w granicach od 30 do 34% (300–340 g/kg), przy czym zawartość tłuszczów wynosi 9–13%. Makuchy rzepakowe korzystniej wypadają pod względem zawartości włókna surowego (9,5–12%), w porównaniu ze śrutą sojową, która zawiera jedynie 5–6% tego składnika a zawartość włókna – 9–12%.
Makuch w żywieniu bydła
W żywieniu bydła makuch można wykorzystać jako komponent mieszanek paszowych, składnik TMR-u oraz jako dodatek do śrut i otrąb zbożowych w samodzielnie wykonywanych w gospodarstwach mieszankach o uproszczonym składzie.
Dopuszczalne udziały pasz rzepakowych w mieszankach paszowych dla poszczególnych grup bydła wynoszą:
- krowy mleczne 30%,
- jałówki 25%,
- cielęta powyżej 80–100 kg masy ciała 20%.
Dopuszczalna ilość makuchu rzepakowego dla krów mlecznych wynosi od 1 do 3 kg na dobę, zależnie od wydajności mlecznej. Przy wydajności 15 kg mleka będzie to 1 kg na dobę, ale już przy mleczności 35 kg mleka można podawać prawie 3 kg makuchu na dobę. Poekstrakcyjna śruta i makuch rzepakowy w żywieniu krów mlecznych, do wydajności 20–25 kg mleka/dobę, są pełnowartościowym substytutem śruty sojowej. Przy wydajności powyżej 25 kg zwiększa się zapotrzebowanie krów na aminokwasy i należy pamiętać, by to zapotrzebowanie pokryć.
Beata Dąbrowska
