Podczas webinaru „Skuteczne metody wapnowania gleby jako metoda przywracania i regulacji mikrobiomu glebowego” eksperci przedstawili wyniki badań prowadzonych w sadzie jabłoniowym oraz omówili możliwości wykorzystania różnych nawozów wapnujących.
W sadzie jabłoniowym sprawdzają działanie hydratu wapnia i kwasów humusowych
Badania realizowane są w ramach projektu LivingSoiL, a eksperyment prowadzony jest w Nowym Kłopoczynie, w gminie Sadkowice, w sadzie jabłoniowym należącym do Jędrzeja Góreckiego. Projekt koncentruje się na problemach takich jak ograniczenie zawartości węgla organicznego, nieprawidłowa gospodarka składnikami odżywczymi, zanieczyszczenie gleby oraz zaburzony mikrobiom glebowy. Szczególną uwagę poświęcono również chorobie replantacyjnej jabłoni.
W doświadczeniu wydzielono trzy poletka. Na pierwszym testowane są biostymulatory w postaci kwasów humusowych, na drugim hydrat wapnia, a na trzecim mieszanka obu preparatów. Każdy wariant badany jest w dwóch stężeniach.
Pierwsze badania pokazują stan gleby. Na efekty preparatów trzeba poczekać
Dr hab. Krzysztof Krawczyk przedstawił wyniki badań stanu zerowego gleby, które będą punktem odniesienia dla kolejnych analiz po zastosowaniu preparatów. Badania obejmowały trzy obszary:
- bakterie,
- mikroorganizmy eukariotyczne
- oraz aktywność metaboliczną gleby.
Wykorzystano m.in. sekwencjonowanie nowej generacji NGS, analizę fragmentu 16S rRNA i odcinka ITS, a także testy biochemiczne. Wyniki wskazały na zróżnicowanie między badanymi próbkami. Najkorzystniej pod względem stanu mikrobiomu i efektywności biochemicznej wypadły próbki C, D i E. Wykazywały one wysoką bioróżnorodność oraz aktywność metaboliczną. Jak podkreślił prelegent, są to jednak wyniki opisujące stan wyjściowy. Dopiero kolejne badania pokażą, jakie zmiany nastąpią po zastosowaniu testowanych rozwiązań.
Zbyt niskie i zbyt wysokie pH ogranicza dostępność fosforu
Tomasz Wyszkowski zwrócił uwagę na znaczenie odczynu gleby dla funkcjonowania strefy korzeniowej i mikroorganizmów, pH wpływa na dostępność składników pokarmowych, aktywność mikroorganizmów, strukturę gleby oraz procesy związane z humifikacją materii organicznej.
Szczególnie dużo uwagi poświęcił fosforowi. Jak wskazał, jego dostępność zależy od odczynu gleby.
- Przy zbyt niskim pH przyswajalność fosforu spada,
- natomiast przy nadmiernie zasadowym odczynie może dochodzić do tworzenia trudno rozpuszczalnych związków.
Podstawą wapnowania powinno być wcześniejsze zbadanie gleby, określenie jej pH i zasobności, dobór odpowiedniego preparatu, a następnie kontrola uzyskanych zmian.
Kreda węglowa i hydrat wapnia działają inaczej. Jak dobrać preparat?
Podczas webinaru przedstawiono dwa środki wapnujące o różnym działaniu.
Pierwszym jest kreda węglowa 07A, zawierająca 45 proc. tlenku wapnia w przeliczeniu oraz 10 proc. kwasów humusowych w suchej masie. Jej zastosowanie ma wspierać regulację pH, retencję i sorpcję składników oraz tworzenie korzystnych warunków dla mikroorganizmów.
Drugim rozwiązaniem jest preparat z aktywnym hydratem wapnia, czyli wodorotlenkiem wapnia. Charakteryzuje się dużą rozpuszczalnością w wodzie i szybkim działaniem. Wymaga doboru dawki, ponieważ może intensywnie podnosić pH gleby.
Patrycja Bernat
