Jakie warzywo jest liderem pod względem zapotrzebowania na wodę?
Są to np. truskawki, poziomki i większość warzyw: ogórek, który jest liderem absolutnym pod względem zapotrzebowania na wodę, cukinia i inne dyniowate, sałata, która składa się w 95% z wody i jest całkowicie uzależniona od jej dostępności, rzodkiewka, seler, brokuł, kapusta pekińska.
Jakie warzywa i kwiaty potrzebuja niewiele wody?
Mniejsze zapotrzebowanie na wodę wykazują m.in.: fasola szparagowa, brukselka, papryka, kapusta głowiasta, pomidor karłowy, por, a małe wymagania mają burak ćwikłowy, groch, marchew, pietruszka, szparag i pomidor wysoko rosnący. Wśród roślin ozdobnych największe zapotrzebowanie wykazują azalie, różaneczniki, magnolie, bergenie, piwonie, paprocie i niektóre gatunki hortensji. Średnie – tawuły, wrzośce czy róże, a odporne są berberysy, rośliny skalne, jałowce i drzewa iglaste.
Co o zapotrzebowaniu na wodę mogą nam powiedzieć liście?
Czynnikiem regulującym odporność na suszę są także liście, czyli powierzchnia asymilacyjna. Rośliny przystosowane do suchych warunków mają grube, woskowane liście z redukcją powierzchni transpiracyjnej. Rośliny wrażliwe mają zazwyczaj duże, cienkie liście o dużej powierzchni parowania, czyli szybciej tracą wodę. Brak kutikuli woskowej wzmaga ich podatność na wysychanie.
Nagłe dostarczenie wody po suszy może zniszczyć roślinę
W zapotrzebowaniu na wilgoć bardzo ważną rolę odgrywa faza rozwoju rośliny, nie możemy więc generalizować ich potrzeb tylko na podstawie budowy. Wrażliwość, czyli okres krytyczny, przypada na czas intensywnego wzrostu i kształtowania części użytkowych, np. kwiatów, owoców lub nasion. Nawet krótkotrwały stres suszy może spowodować opadanie kwiatów i zawiązków. A nieregularne dostarczanie wody może prowadzić do pękania owoców, gdyż nagłe dostarczenie wody po suszy spowoduje pęcznienie miąższu, podczas gdy skórka nie nadąża z rozrastaniem się.
Umiarkowane podlewanie pozwoli roślinie rozbudować system korzeniowy
Częstym błędem jest regularne podlewanie młodych upraw i zaniechanie tego zabiegu w późniejszej wegetacji. Lepiej podlewać rośliny umiarkowanie we wczesnych fazach rozwoju, by zmusić je do rozbudowania systemu korzeniowego i zwiększyć ich odporność na braki wilgoci. Częstotliwość podlewania zależy w dużej mierze od gleby. Znacznie częściej wymagają tego rośliny uprawiane na glebach lekkich, przepuszczalnych i łatwo się przesuszających. Rośliny uprawiane na glebach próchnicznych, dobrze magazynujących wodę, znacznie rzadziej wymagają podlewania.
Podlewaj słabym strumieniem i póxnym popołudniem
Należy pamiętać, by strumień wody (ogrzany do temperatury powietrza) był możliwie słaby, żeby nie zniszczył struktury gleby ani nie moczył liści. Rośliny najlepiej podlewać późnym popołudniem – zmniejsza to straty wody wywołane parowaniem. Wczesnym rankiem powoduje większe jej straty, ale zapewnia roślinom szybkie obsychanie, a to zmniejsza występowanie chorób grzybowych.
Najlepiej podlewać rzadziej i obficiej
Zasadniczym błędem, jaki się popełnia, jest podlewanie z użyciem niewielkiej ilości wody. Wówczas jej większość zatrzymuje się na wierzchniej warstwie gleby i wyparuje, zamiast trafić w strefę korzeniową. Znacznie korzystniejsze jest podlewanie rzadsze, ale obfitsze, nawet do 15–20 l/m2 w okresach suszy.
Spulchnianie uchroni przed parowaniem wody,
A jak ograniczyć straty wody? Najlepiej ściółkując uprawy kawałkami białej lub czarnej folii, włókniną, jutą, korą, trocinami. Ten zabieg uchroni glebę przed intensywnym parowaniem. Dobrym rozwiązaniem jest także spulchnianie powierzchniowe gleby, gdyż podczas spulchniania przerywamy mikrokanaliki glebowe, którymi woda wyparowuje. Spulchnianie nie dotyczy zagonków ściółkowanych.
Małgorzata Wyrzykowska
