Śruta słonecznikowa - tanie i dobre źródło białka

Hodowla Zwierząt
Data publikacji 31.07.2017r.

Śruta słonecznikowa to tanie i dobre źródło białka roślinnego w paszach. Jej wykorzystanie w żywieniu świń ogranicza jednak wysoka zawartość włókna. Może ona mimo wszystko być częściowym zamiennikiem śruty sojowej.

Śruta słonecznikowa jest produktem ubocznym po produkcji oleju z nasion słonecznika. Powstaje w wyniku ekstrakcji oleju rozpuszczalnikami organicznymi. Pozostałością po procesie jest śruta o dość wysokiej wartości odżywczej, którą można wykorzystać w żywieniu zwierząt.


W zależności od tego, czy olej uzyskiwany jest z nasion obłuszczonych, czy też nie, poekstrakcyjna śruta słonecznikowa ma dość zróżnicowaną wartość pokarmową. W pozostałym po ekstrakcji materiale pozostaje do 2–3% tłuszczu. Charakteryzuje się jednak dość dużą zawartością białka ogólnego w granicach 36–37%. Zawiera natomiast spore ilości włókna surowego, w tym pektyn i arabinoksylanów, które obniżają strawność składników pokarmowych i wchłanianie aminokwasów. Stosowanie dodatku enzymów celulolitycznych, które będą przyczyniały się do poprawy rozkładu związków wchodzących w skład włókna surowego, będzie poprawiało wykorzystanie składników pokarmowych zawartych w śrucie słonecznikowej.

Źródło białka

Wartość pokarmowa śruty zależy nie tylko od zawartości włókna surowego. Ważna jest technologia pozyskiwania oleju. Jeśli olej pozyskuje się w drodze samego tłoczenia, wartość energetyczna takiej śruty będzie wyższa od tej, która powstała w wyniku ekstrakcji, gdyż będzie zawierała więcej tłuszczu. Ważna jest również temperatura tłoczenia. Zbyt wysoka będzie powodowała obniżenie przyswajalności aminokwasów. Wartość energetyczna śruty słonecznikowej wynosi około 11 MJ/kg



Białko śruty słonecznikowej charakteryzuje się dobrym składem aminokwasowym, zawiera więcej lizyny i metioniny w stosunku do innych śrut. Może być wykorzystywana w żywieniu wielu grup zwierząt, jednakże ze względu na duży udział włókna ma ograniczone zastosowanie w żywieniu zwierząt najmłodszych, czyli prosiąt i warchlaków. Przekroczenie pewnych poziomów w mieszankach pełnoporcjowych może bowiem powodować obniżenie wskaźników produkcyjnych. Znacznie szersze jest natomiast jej zastosowanie w paszach dla loch.

Artykuł podzielony na strony, czytasz 1 z 2 stron.

Czytaj dalej

Partner serwisu