Dzwonek Pierwszy miesiąc prenumeraty za 50% ceny Skorzystaj

r e k l a m a

Partner serwisu

7 zasad zrównoważonej produkcji zwierzęcej

wk
Kategoria: Hodowla Zwierząt
7 zasad zrównoważonej produkcji zwierzęcej
Hodowla Zwierząt wiadomości z branży
Data publikacji 01.07.2022r.

Wyzwania jakie stoją w związku z realizacją Europejskiego Zielonego Ładu wymuszają na rolnikach podjęcie konkretnych działań. Polskie Stowarzyszenie Rolnictwa Zrównoważonego opublikowało listę najważniejszych praktyk dotyczących zrównoważonej produkcji zwierzęcej oraz korzyści jakie wynikają z jej prowadzenia. Jakich?

Rolnictwo zrównoważone to wszelkie działania ograniczające wpływ rolnictwa na środowisko, umożliwiające bardziej efektywne i przyjazne dla środowiska wykorzystanie zasobów, np. gleby, ziemi, wody, maszyn, środków ochrony roślin, nasion, nawozów czy energii, przy zachowaniu opłacalności produkcji rolniczej i jej akceptacji społecznej.

r e k l a m a

– Zrównoważona produkcja zwierzęca to produkcja niskoemisyjna, uwzgledniająca podwyższanie dobrostanu zwierząt, ograniczająca zużycie antybiotyków oraz dbająca o odporność ekonomiczną gospodarstw – podkreśla Jerzy Wierzbicki, prezes Polskiej Platformy Zrównoważonej Wołowiny oraz Polskiego Zrzeszenia Producentów Bydła Mięsnego.

Wyzwanie Zielonego Ładu w produkcji zwierzęcej

r e k l a m a

Produkcja zwierzęca to jeden z najważniejszych sektorów produkcji rolnej w Polsce, który stoi przed istotnymi wyzwaniami związanymi z wdrożeniem Europejskiego Zielonego Ładu.

Producenci rolni i przetwórcy staną przed koniecznością zmniejszenia emisji gazów cieplarnianych i istotnej poprawy w zakresie dobrostanu zwierząt, a ich działania zostaną zweryfikowane przez rynek i konsumentów – mówi dr Jerzy Próchnicki, z Polskiego Stowarzyszenia Rolnictwa Zrównoważonego „ASAP”.

Lista praktyk przygotowana przez „ASAP” obejmuje takie zagadnienia jak dobrostan, w tym zachowanie zdrowia i produktywności zwierząt oraz jakości produkcji, bioasekurację, ograniczenie stosowania antybiotyków wyłącznie do celowanego leczenia i wykluczenie ich prewencyjnego użycia oraz unikanie stosowania w leczeniu zwierząt antybiotyków krytycznych w leczeniu ludzi. Ważnym elementem zalecanych praktyk są aspekty klimatyczne, takie jak ograniczanie emisji gazów cieplarnianych, w szczególności minimalizowanie ulatniania metanu, amoniaku i tlenków azotu. Ponadto odpowiednie wykorzystanie odchodów zwierzęcych może przyczynić się do poprawy żyzności gleby i zwiększenia bioróżnorodności.

– Prezentacja najlepszych praktyk i korzyści z prowadzenia zrównoważonej produkcji zwierzęcej pozwoli zrozumieć jej integralne powiązanie z działaniami na rzecz ochrony środowiska i klimatu, jak również dlaczego ma ona wpływ na optymalizację produkcji zwierzęcej długoterminowo bez uszczerbku dla produkcji żywności – podsumowuje Małgorzata Bojańczyk, dyrektor Polskiego Stowarzyszenia Rolnictwa Zrównoważonego „ASAP”.

Ten produkt może Ciebie zainteresować

Tuczarnie na medal

Tuczarnie na medal

Płacisz tylko

9,00 zł SPRAWDŹ

Lista praktyk zrównoważonej produkcji zwierzęcej

  • dbałość o dobrostan zwierząt – dobrostan zwierząt jest podstawowym czynnikiem umożliwiającym zachowanie dobrego stanu zdrowia zwierząt, ich produktywności i jakości produkcji. Oprócz strony ekonomicznej dobrostan pozwala na społeczną akceptację branży jako działającej zgodnie z zasadami etyki i humanitaryzmu.

  • stosowanie antybiotyków wyłącznie w formie celowanego leczenia – leczenie zwierząt musi wynikać z rzeczywistej konieczności takich działań, a stosowanie w nim antybiotyków jest dopuszczalne jedynie jako leczenie celowane pojedynczych zwierząt lub grup produkcyjnych. Stosowanie prewencyjne antybiotyków jest wykluczone poza ściśle określonymi przypadkami, np. przy zasuszaniu krów.
  • unikanie stosowania antybiotyków krytycznych w leczeniu – ze względu na niebezpieczeństwo antybiotykoodporności bakterii groźnych dla człowieka, antybiotyki krytyczne powinny zostać maksymalnie ograniczone w leczeniu zwierząt gospodarskich. Ich stosowanie powinno być wyjątkiem, jednoznacznie uzasadnionym wynikami badania bakteriologicznego.
  • systemy żywienia i utrzymania zwierząt minimalizujące emisję gazów cieplarnianych – ponad połowa emisji gazów cieplarnianych z rolnictwa jest pochodną produkcji zwierzęcej. Każda zmiana systemu żywienia przeżuwaczy, utrzymania zwierząt i gromadzenia odchodów w sposób minimalizujący ulatnianie metanu, amoniaku i tlenków azotu przyczynia się do zmniejszenia niekorzystnych zmian klimatycznych.
  • stosowanie zasad bioasekuracji – choroby zwierząt, a zwłaszcza szerzące się epidemicznie, są ogromnym zagrożeniem dla każdej produkcji zwierzęcej, jej produktywności i opłacalności. Jest to ważne dla wszystkich gatunków zwierząt, lecz w wypadku drobiu i trzody chlewnej decyduje o istnieniu tych kierunków produkcji.
  • celowe i zgodne z prawem zagospodarowanie odchodów zwierzęcych – wszelkie odchody zwierzęce prawidłowo wykorzystane są doskonałymi nawozami organicznymi umożliwiającymi utrzymanie i poprawę żyzności gleby, jej bioróżnorodności, a przez to uzyskanie trwale wysokich i opłacalnych plonów roślin bez szkód środowiskowych.
  • przestrzeganie zasad BHP przy obsłudze zwierząt i pracy w gospodarstwie – bezpieczeństwo życia i zdrowia pracowników i innych osób ma charakter nadrzędny nad celami produkcyjnymi gospodarstwa. To wymaga dokładnej analizy każdego stanowiska pracy, związanych z nim zagrożeń oraz identyfikacji dróg ich usuwania lub minimalizacji ryzyka dla ludzi. Wymogi BHP mają charakter jednoznacznie opisany w regulacjach prawnych i nie podlegają interpretacji.

 

wk

fot. pixabay

Widziałeś już nasze video ""Nie będziemy umierać w ciszy". Rolnicy będą protestować w w całej Polsce"?

r e k l a m a

r e k l a m a

r e k l a m a