Wskazują na to najnowsze badania amerykańskiego Uniwersytetu Cornella. W przeprowadzonej analizie stężenie immunoglobuliny G (IgG) – najważniejszego przeciwciała dla cielęcia, po 32 tygodniach było o 8 procent niższe niż w świeżej siarze. Wyraźny spadek odnotowano również w przypadku poziomu insuliny już po 16 tygodniach przechowywania.
Immunoglobuliny wrażliwe na przechowanie
Badanie przeprowadzono na siarze pochodzącej od dziesięciu krów rasy holsztyńskiej. Bezpośrednio po pobraniu została ona zamrożona w temperaturze −20°C. Następnie przez rok próbki były rozmrażane i analizowane pod kątem m.in. wartości Brix, poziomu immunoglobulin (IgG, IgA i IgM), insuliny, ogólnej liczby drobnoustrojów oraz bakterii z grupy coli. Jedna próbka pozostała świeża i stanowiła punkt odniesienia.
Wyniki pokazały, że od 32. tygodnia, stężenie IgG w zamrożonej siarze było średnio o 8 procent niższe niż w siarze świeżej. Choć taki spadek może wydawać się niewielki, naukowcy podkreślają, że jego znaczenie może być większe w przypadku cieląt o większym zapotrzebowaniu na siarę lub pobierających jej mniejsze ilości. Nie wiadomo też, czy siara o niższej wyjściowej zawartości IgG traci jakość szybciej niż siara o wysokim poziomie początkowym.
Insulina też spada
Ale nie tylko IgG okazała się wrażliwa na długie przechowywanie w stanie zamrożonym. Już po 16 tygodniach odnotowano spadek poziomu insuliny o ponad 14 procent, a po 52 tygodniach sięgał on 21 procent. Insulina obecna w siarze odgrywa ważną rolę w rozwoju nabłonka jelitowego cielęcia i może wspierać trawienie oraz wchłanianie składników odżywczych w pierwszych dniach życia.
Co istotne, poziomy IgA i IgM pozostawały stabilne nawet po roku przechowywania w zamrożeniu. Przeciwciała te biorą udział w miejscowej odporności błon śluzowych oraz w zwalczaniu bakterii obecnych we krwi.
Mikrobiologicznie nie zmieniona
Zamrażanie nie pogorszyło jakości mikrobiologicznej siary. We wszystkich zamrożonych próbkach liczba bakterii z grupy coli była konsekwentnie niższa niż w siarze świeżej. W niektórych przypadkach niższa była także ogólna liczba drobnoustrojów, choć w tym zakresie nie zaobserwowano jednoznacznego trendu w całym okresie badania.
Badacze zaznaczają jednak, że analizowana siara była zamrażana w niewielkich porcjach po 8 mililitrów. Oznacza to, że proces zamrażania i rozmrażania przebiegał szybciej niż w warunkach hodowlanych, gdzie zwykle przechowuje się od 3 do 4 litrów.
Beata Dąbrowska
Źródło: Veeteelt.nl
