Wyrównywanie miotów – liczy się dopasowanie do lochy
Celem wyrównywania nie powinno być zawsze uzyskanie identycznej liczby prosiąt w każdym kojcu. Najważniejsze jest dopasowanie liczebności miotu do możliwości lochy. Trzeba uwzględnić liczbę czynnych sutków, mleczność, kondycję lochy, jej stan zdrowia oraz masę i żywotność przenoszonych prosiąt.
Kiedy przenoszenie prosiąt może zaszkodzić?
Przeniesienie części prosiąt może ograniczyć konkurencję i sprawić, że mniejsze sztuki uzyskają dostęp do mleka. Każde dodatkowe przemieszczanie oznacza jednak stres, ryzyko wychłodzenia oraz kontakt z nowym środowiskiem i inną grupą zwierząt. Wyrównywanie może zaszkodzić, gdy: prosięta są przenoszone przed pobraniem siary, do jednego miotu trafiają zwierzęta w różnym wieku, przenoszone są prosięta chore lub podejrzane o zakażenie, locha zastępcza nie ma wystarczającej liczby czynnych sutków, prosięta są wielokrotnie przekładane między kojcami, zabieg odbywa się w zimnym lub niehigienicznym miejscu, przenoszone są sztuki zbyt słabe, by skutecznie rywalizować w nowym miocie, nie sprawdza się stanu zdrowia lochy przyjmującej prosięta.
Dobierz prosięta do wieku i kondycji lochy
Locha przyjmująca prosięta nie powinna wykazywać objawów zapalenia wymienia, zapalenia macicy, gorączki ani biegunki. Ważny jest także moment cyklu laktacyjnego. Najlepiej, gdy prosięta przenoszone są do maciory, której własne prosięta są w podobnym wieku. Różnica kilku dni może mieć znaczenie. Jeżeli do lochy karmiącej starszy miot trafią noworodki, mogą mieć trudności z konkurowaniem z większymi sztukami. Duże prosięta mogą trafić do lochy karmiącej nieco starszy miot, jeżeli mają odpowiednie aktywność i siłę. Najmniejsze sztuki powinny być łączone z prosiętami o podobnej masie, najlepiej przy lochach spokojnych i mlecznych.
Wyrównywanie miotów zwiększa ryzyko zakażeń
Wyrównywanie może przenosić nie tylko prosięta, lecz także bakterie i wirusy. Z tego powodu nie należy łączyć zdrowych zwierząt z prosiętami pochodzącymi z kojców o niepewnym statusie zdrowotnym. Szczególną ostrożność trzeba zachować w przypadku biegunek noworodków. Przeniesienie prosiąt z takiego miotu do zdrowej lochy może doprowadzić do rozszerzenia problemu na kolejne kojce.
Po przeniesieniu prosiąt sprawdź, czy pobierają mleko
Przez kilka kolejnych godzin należy sprawdzać, czy prosięta ssą, są spokojne i mają pełne brzuchy. Powinny szybko odnaleźć sutki i rozpocząć ssanie. Kontrola powinna obejmować także ułożenie prosiąt w legowisku, temperaturę, aktywność i reakcję lochy. Jeżeli prosięta głośno piszczą, pozostają z boku albo nie potrafią znaleźć miejsca przy wymieniu, trzeba ponownie ocenić miot.
Dobrze przeprowadzone wyrównanie poprawia przeżywalność prosiąt
Dobrze przeprowadzone wyrównanie może poprawić przeżywalność słabszych prosiąt, zwiększyć wyrównanie masy ciała przy odsadzeniu i ograniczyć liczbę sztuk wymagających późniejszego intensywnego dokarmiania. Korzyść będzie jednak widoczna tylko wtedy, gdy locha zastępcza ma odpowiednią liczbę sutków i jest w stanie wykarmić dodatkowe prosięta.
Dominika Stancelewska
